Το ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ 3 είναι γεγονός!

Διαβάστε το ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ 3 πατώντας εδώ.

Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε την έκδοση του 3ου τεύχους της σχολικής μας εφημερίδας «ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ». Το νέο αυτό τεύχος δεν έρχεται απλώς να προστεθεί στα προηγούμενα∙ έρχεται να μας θυμίσει γιατί ξεκινήσαμε. Σε μια εποχή με ασθματικούς ρυθμούς, όπου οι ειδήσεις καταναλώνονται σε τίτλους και εικόνες, οι μαθητές-συντάκτες της εφημερίδας μας επιλέγουν συνειδητά να επιβραδύνουν, να εμβαθύνουν, να προσεγγίζουν την πραγματικότητα με κριτική ματιά και, κυρίως, να… σχολειά-ζουν. Κάθε σελίδα κρύβει τη χαρά της συνεργασίας, τις συζητήσεις που προηγήθηκαν, τις διαφωνίες που γέννησαν καλύτερα κείμενα. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολυφωνικό και ζωντανό έντυπο, που αντικατοπτρίζει τη μαθητική σκέψη με αυθεντικότητα.

Το συγκεκριμένο τεύχος αποκτά κι έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς συμπίπτει με μία σημαντική επέτειο: το 2026 συμπληρώνονται 190 χρόνια από την ίδρυση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Σχεδόν δύο αιώνες ζωντανής παράδοσης των Αρσακείων Σχολείων! Με αφορμή αυτή την επέτειο, ορισμένα από τα θέματα της εφημερίδας μας στρέφονται στην ιστορία, τις αξίες και την εκπαιδευτική κληρονομιά, που συνεχίζει να εμπνέει γενιές μαθητών και εκπαιδευτικών.

Σας καλούμε, λοιπόν, να διαβάσετε αυτό το τεύχος όχι βιαστικά, αλλά με περιέργεια. Να συμφωνήσετε, να διαφωνήσετε, να προβληματιστείτε. Γιατί μια σχολική εφημερίδα πετυχαίνει τον σκοπό της, μόνο όταν γίνεται αφορμή για σκέψη και κουβέντα. Tο ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ συνεχίζει. Και όσο υπάρχουν μαθητές, που θέλουν να πουν τη γνώμη τους, θα βρίσκει πάντα λόγο να εκδίδεται. Καλή ανάγνωση!

Η Δημοσιογραφική Ομάδα του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης

«Από την Αγορά στο Κάδο», Καταναλωτισμός εφήβων και βιώσιμη καθημερινότητα, Έρευνα των μαθητριών Καραΐσκου Μαρίλιας, Καρατσώλη Ιωάννας, Κωνσταντίου Εκάβης 

Η υπερκατανάλωση αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φαινόμενα της σύγχρονης κοινωνίας και επηρεάζει ιδιαίτερα τους εφήβους, οι οποίοι διαμορφώνουν τις αγοραστικές τους συνήθειες μέσα από τη μόδα, τα social media και το περιβάλλον των συνομηλίκων τους. Στο πλαίσιο του μαθήματος της Τεχνολογίας, οι μαθήτριες του Γ1 πραγματοποίησαν μια έρευνα με στόχο να καταγράψουν τις καταναλωτικές συνήθειες των συμμαθητών τους και να διερευνήσουν κατά πόσο αυτές συνδέονται με τη βιώσιμη καθημερινότητα. 

Η έρευνα βασίστηκε σε ερωτηματολόγιο 25 ερωτήσεων, το οποίο κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων: τη συχνότητα αγορών, την επιρροή της μόδας και των influencers, τη σημασία των επώνυμων προϊόντων, τις αυθόρμητες αγορές, αλλά και τη στάση των μαθητών απέναντι στην ανακύκλωση, την επαναχρησιμοποίηση και τη μείωση απορριμμάτων. Μέσα από τις απαντήσεις, οι μαθήτριες επιδίωξαν να κατανοήσουν πώς οι έφηβοι λαμβάνουν αποφάσεις και πόσο συνειδητά σκέφτονται την περιβαλλοντική επίπτωση των επιλογών τους. 

Τι έδειξαν οι μετρήσεις 

1. Αγορές και μόδα 

Οι μαθητές φαίνεται να επηρεάζονται αρκετά από τη μόδα και τις τάσεις. Παρότι δεν αγοράζουν συνεχώς νέα προϊόντα, η εμφάνιση, το στιλ και το τι θεωρείται «της εποχής» παίζουν σημαντικό ρόλο στις επιλογές τους. Οι απαντήσεις δείχνουν ότι οι μαθητές παρακολουθούν ενεργά τις τάσεις και συχνά διαμορφώνουν τις αγορές τους με βάση αυτές. 

Παράλληλα, οι περισσότεροι δηλώνουν ότι προσπαθούν να αγοράζουν προϊόντα όταν τα χρειάζονται, όμως η επιρροή της μόδας παραμένει ισχυρή και συχνά καθορίζει το τι θεωρούν απαραίτητο. 

2. Επιρροή από φίλους, social media και influencers 

Η κοινωνική επιρροή αποδεικνύεται αρκετά σημαντική για τους μαθητές. 

  • Οι φίλοι επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τις αγορές, είτε μέσα από συζητήσεις είτε μέσα από το τι επιλέγουν οι ίδιοι. 
  • Τα social media λειτουργούν ως βασική πηγή ιδεών και προτάσεων, με τους μαθητές να επηρεάζονται αρκετά από όσα βλέπουν στο διαδίκτυο. 
  • Οι influencers, αν και δεν καθορίζουν απόλυτα τις επιλογές, έχουν αισθητή επίδραση, ιδιαίτερα σε προϊόντα μόδας και τεχνολογίας. 

Οι μαθητές φαίνεται να διαμορφώνουν τις αγορές τους μέσα από ένα μίγμα προσωπικών προτιμήσεων και κοινωνικών επιρροών, με το περιβάλλον τους να παίζει σημαντικό ρόλο. 

3. Αυθόρμητες αγορές και διαχείριση χρημάτων 

Οι αυθόρμητες αγορές εμφανίζονται κυρίως στο «Μερικές φορές», κάτι που δείχνει ότι οι μαθητές προσπαθούν να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους. Η διαχείριση χρημάτων παρουσιάζει θετικά στοιχεία: 

  • Πολλοί μαθητές αποταμιεύουν συχνά ή μερικές φορές. 
  • Δεν ξοδεύουν συστηματικά όλα τα χρήματά τους. 
  • Αγοράζουν νέα τεχνολογικά προϊόντα μόνο όταν χαλάσει το παλιό, δείχνοντας υπεύθυνη στάση απέναντι στην κατανάλωση. 

4. Περιβαλλοντική ευαισθησία και υπεύθυνη κατανάλωση 

Οι μαθητές αρχίζουν να συνδέουν τις αγορές τους με το περιβάλλον. 

  • Πριν αγοράσουν κάτι, σκέφτονται αν το χρειάζονται πραγματικά. 
  • Η περιβαλλοντική επιβάρυνση ενός προϊόντος απασχολεί αρκετούς μαθητές. 
  • Η χρήση επαναχρησιμοποιούμενων προϊόντων — όπως παγούρια και υφασμάτινες τσάντες — εμφανίζεται συχνά στο «Πάντα» και «Συχνά». 
  • Η ανακύκλωση συσκευασιών εφαρμόζεται συστηματικά από πολλούς μαθητές. 

Η εικόνα αυτή δείχνει ότι η περιβαλλοντική συνείδηση αρχίζει να ενσωματώνεται στην καθημερινότητα των εφήβων. 

5. Απόρριψη αντικειμένων και πλαστική συσκευασία 

Οι μαθητές σπάνια πετούν αντικείμενα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, κάτι που δείχνει αυξημένη επίγνωση για τη διάρκεια ζωής των προϊόντων. 

Η αγορά προϊόντων με πολλή πλαστική συσκευασία εμφανίζεται στο «Μερικές φορές», δείχνοντας ότι υπάρχει περιθώριο ενημέρωσης και αλλαγής προς πιο βιώσιμες επιλογές. 

Συμπεράσματα 

✔ Οι έφηβοι επηρεάζονται αρκετά από τη μόδα, τους φίλους και τα social media, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να διατηρούν προσωπικά κριτήρια.  

✔ Σκέφτονται όλο και περισσότερο αν χρειάζονται πραγματικά κάτι πριν το αγοράσουν.  

✔ Προτιμούν επαναχρησιμοποιούμενα προϊόντα και ανακυκλώνουν συστηματικά.  

✔ Η περιβαλλοντική διάσταση της κατανάλωσης αρχίζει να γίνεται μέρος της καθημερινής τους σκέψης.  

✔ Υπάρχουν όμως τομείς που χρειάζονται ενίσχυση: 

  • περιορισμός πλαστικών συσκευασιών, 
  • μείωση αγορών λόγω τάσεων, 
  • μεγαλύτερη ενημέρωση για τις περιβαλλοντικές συνέπειες των προϊόντων. 

Η εργασία των μαθητριών του Γ1 αποδεικνύει ότι η κατανάλωση δεν είναι απλώς μια πράξη αγοράς, αλλά μια στάση ζωής. Και το σημαντικότερο: οι έφηβοι μπορούν να γίνουν φορείς αλλαγής, υιοθετώντας πιο υπεύθυνες και βιώσιμες συνήθειες που επηρεάζουν θετικά τόσο το περιβάλλον όσο και την κοινωνία. 

Μάθημα Τεχνολογίας, Υπεύθυνη καθηγήτρια: κ. Μαρία Σόφη 

Πόλεμος στο Ιράν ή Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος;

Γράφουν οι μαθήτριες Ναταλία Βούρβαχη (Β1), Ζέτα Παππά και Ευτυχία Χρυσάνθη (Β2)

Ο πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη στο Ιράν αποτελεί ένα από τα πιο καθοριστικά γεγονότα της εποχής μας επηρεάζοντας όχι μόνο την ίδια τη χώρα, αλλά και ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και τη διεθνή κοινότητα. Οι εξελίξεις είναι συνεχείς, με στρατιωτικές επιχειρήσεις, εσωτερικές εντάσεις και διεθνείς παρεμβάσεις να συνθέτουν ένα ιδιαίτερα περίπλοκο σκηνικό.
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, καταγράφονται συγκρούσεις σε διάφορες περιοχές με τη χρήση σύγχρονων όπλων και τεχνολογιών. Παράλληλα, επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, όπως ενεργειακές εγκαταστάσεις και δίκτυα επικοινωνιών, δυσχεραίνουν σημαντικά την καθημερινότητα των πολιτών. Οι απώλειες ανθρώπινων ζωών αυξάνονται, ενώ πολλοί άνθρωποι ζουν με τον φόβο και την αβεβαιότητα για το μέλλον.
Ιδιαίτερα έντονη είναι η ανθρωπιστική διάσταση της κρίσης. Πολλοί κάτοικοι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, είτε μετακινούμενοι στο εσωτερικό της χώρας είτε αναζητώντας καταφύγιο σε γειτονικά κράτη. Η πρόσβαση σε βασικά αγαθά, όπως τρόφιμα, καθαρό νερό, ιατρική περίθαλψη και ηλεκτρικό ρεύμα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη επηρεάζοντας κυρίως τις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, όπως τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι.
Οι επιπτώσεις, όμως, δεν περιορίζονται μόνο στο εσωτερικό του Ιράν. Η αστάθεια επηρεάζει και την παγκόσμια οικονομία, κυρίως λόγω της σημασίας της περιοχής στην παραγωγή ενέργειας. Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου και των καυσίμων επηρεάζει χώρες σε όλο τον κόσμο, ακόμη και την καθημερινότητα των πολιτών στη δική μας χώρα!
Σε διεθνές επίπεδο, πολλές χώρες και οργανισμοί, όπως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, προσπαθούν να συμβάλουν στη μείωση της έντασης μέσω διπλωματικών πρωτοβουλιών και διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, η εξεύρεση λύσης παραμένει δύσκολη, καθώς εμπλέκονται πολλά και διαφορετικά συμφέροντα.
Το συγκεκριμένο γεγονός μάς οδηγεί και σε έναν σημαντικό προβληματισμό: Πώς μπορεί ένας πόλεμος, που συμβαίνει σε μια σχετικά μακρινή χώρα, να επηρεάζει τη ζωή ανθρώπων σε όλο τον κόσμο; Επίσης, ποιος είναι ο ρόλος της διεθνούς κοινότητας, αλλά και των απλών πολιτών απέναντι σε τέτοιες κρίσεις; Είναι σημαντικό να σκεφτούμε όχι μόνο τις πολιτικές και οικονομικές συνέπειες, αλλά και την ανθρώπινη πλευρά του πολέμου, αναπτύσσοντας ενσυναίσθηση και κριτική σκέψη για τα γεγονότα που διαμορφώνουν τον σύγχρονο κόσμο.

Orient Express: από τις γόνδολες στα κόκκινα λεωφορεία!

Γράφουν οι μαθήτριες Μυρτώ Τουτούζη και Άρτεμις Σταυριανοπούλου (Β4)

Το Orient Express αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά τρένα στην ιστορία, καθώς συνδυάζει την πολυτέλεια, το μυστήριο και τη γοητεία των ευρωπαϊκών ταξιδιών. Η λειτουργία του ξεκίνησε το 1883, συνδέοντας αρχικά το Παρίσι με την Κωνσταντινούπολη και αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο διηπειρωτικό σιδηροδρομικό δίκτυο της Ευρώπης. Βασιλιάδες, διπλωμάτες και εύποροι ταξιδιώτες το επέλεγαν συχνά, ενώ η φήμη του ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο μέσα από λογοτεχνικά έργα, όπως το «Murder on the Orient Express» της Άγκαθα Κρίστι. Ωστόσο, το 2009 έπαψε να λειτουργεί ως κανονική γραμμή, εξαιτίας του ανταγωνισμού από τα αεροπλάνα και τα σύγχρονα, ταχύτατα τρένα.
Η σύγχρονη διαδρομή Βενετία-Λονδίνο ξεκίνησε το 1982, αποτελώντας μια αναβίωση της παλιάς, ιστορικής γραμμής. Οι επιβάτες επιβιβάζονται στο τρένο από τον εμβληματικό σιδηροδρομικό σταθμό της Βενετίας, τη Santa Lucia, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στο Μεγάλο Κανάλι και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της πόλης. Το Orient Express προσφέρει ένα μαγευτικό ταξίδι, περνώντας από σπουδαίες ευρωπαϊκές πόλεις, όπως το Παρίσι, το Λονδίνο και η Βενετία. Είναι ιδιαίτερα γνωστό για τα αυθεντικά βαγόνια του, τα οποία χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1920 και του 1930. Στο εσωτερικό του επικρατεί μια κομψή και πολυτελής ατμόσφαιρα, με διακόσμηση σε στυλ Art Deco. Οι επιβάτες απολαμβάνουν εκλεκτά και προσεγμένα γεύματα, ενώ συχνά ντύνονται επίσημα, με κοστούμια ή βραδινές ενδυμασίες, συμβάλλοντας στη μοναδική εμπειρία του ταξιδιού. Παράλληλα, οι καμπίνες είναι άνετες και λειτουργικές, καθώς μετατρέπονται εύκολα από χώρο καθιστικού σε υπνοδωμάτιο. Αν και το ταξίδι είναι ακριβό, προσφέρει μια ανεπανάληπτη εμπειρία που αξίζει να ζήσει κανείς.
Μια ενδιαφέρουσα σκέψη θα ήταν η δημιουργία ενός αντίστοιχου πολυτελούς σιδηροδρομικού ταξιδιού και στην Ελλάδα. Μια τέτοια διαδρομή θα μπορούσε να συνδέει πόλεις με πλούσια ιστορία και φυσική ομορφιά, όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και ίσως περιοχές όπως τα Μετέωρα ή η Πελοπόννησος. Ένα ελληνικό «Orient Express» θα προσέφερε στους ταξιδιώτες την ευκαιρία να γνωρίσουν τον πολιτισμό, την ιστορία και τα τοπία της χώρας με έναν ξεχωριστό και κομψό τρόπο.

Όταν ο Λόγος γίνεται εμπειρία: Στιγμές από τους 17ους Ρητορικούς Αγώνες των Αρσακείων Σχολείων

Γράφει η μαθήτρια Νάγια Τσιτσώνη (Β4)

Ως μέλος της Δημοσιογραφικής Ομάδας του σχολείου μας, είχα την ευκαιρία να παρευρεθώ και να συμμετάσχω στους 17ους Ρητορικούς Αγώνες των Αρσακείων Σχολείων, που πραγματοποιήθηκαν στο σχολικό συγκρότημα των Αρσακείων Ψυχικού από την Παρασκευή 27 Μαρτίου έως και την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026. Ήταν μία μοναδική εμπειρία, γεμάτη έντονα συναισθήματα, δημιουργική έκφραση και ουσιαστική επικοινωνία.
Οι αγώνες περιλάμβαναν τέσσερα διαφορετικά αγωνίσματα: τη Νοηματική Ανάγνωση, τον Αυθόρμητο Λόγο, τον Προτρεπτικό Λόγο και τους Διττούς Λόγους. Κάθε αγώνισμα είχε τη δική του ξεχωριστή δυναμική και απαιτούσε διαφορετικές δεξιότητες από τους συμμετέχοντες. Στη Νοηματική Ανάγνωση οι μαθητές κλήθηκαν να αποδώσουν με εκφραστικότητα ένα κείμενο αναδεικνύοντας το βαθύτερο νόημά του. Στον Αυθόρμητο Λόγο η σκέψη και η ποιότητα των ιδεών δοκιμάζονταν σε πραγματικό χρόνο, ενώ ο Προτρεπτικός Λόγος απαιτούσε πειθώ και σαφήνεια για την υποστήριξη μιας θέσης. Τέλος, οι Διττοί Λόγοι αποτέλεσαν ένα απαιτητικό πεδίο αντιπαράθεσης, όπου οι διαγωνιζόμενοι ανέπτυσσαν και υπερασπίζονταν επιχειρήματα πάνω σε επίκαιρα ζητήματα.


Η δική μου συμμετοχή στο αγώνισμα της Νοηματικής Ανάγνωσης ήταν μία ιδιαίτερα σημαντική εμπειρία. Αν και υπήρχε άγχος πριν από την παρουσίαση, η στιγμή που βρέθηκα με θάρρος μπροστά στο κοινό ήταν απελευθερωτική! Προσπάθησα να μεταφέρω όχι μόνο τα λόγια του κειμένου, αλλά και το συναίσθημα και το μήνυμα που αυτό περιείχε. Ήταν μία πρόκληση, που με βοήθησε να συνδεθώ με το κοινό και ταυτόχρονα να αντιληφθώ τις δυνατότητές μου.
Πέρα από το διαγωνιστικό μέρος, οι Ρητορικοί Αγώνες αποτέλεσαν μία ευκαιρία γνωριμίας με μαθητές κι από άλλα Αρσάκεια Σχολεία, ανταλλαγής απόψεων και δημιουργίας νέων εμπειριών. Το κλίμα ήταν υποστηρικτικό και γεμάτο ενθουσιασμό αποδεικνύοντας πως η ρητορική δεν είναι μόνο ένας αγώνας, αλλά και μια γιορτή λόγου και σκέψης. Φεύγοντας, ένιωσα ότι είχα κερδίσει κάτι πολύ περισσότερο από μία συμμετοχή: αυτοπεποίθηση, έμπνευση και την επιθυμία να συνεχίσω να εξελίσσομαι!
Ευχαριστούμε τους υπεύθυνους καθηγητές μας κ. Αικ. Κατσιάνου και κ. Γ. Κωνσταντακάκη για την προετοιμασία και την ενθάρρυνση κατά τη διάρκεια των αγωνισμάτων!

Myth2space: Ο Μικρός Πρίγκιπας μιλάει με τ’άστρα…

Γράφουν οι μαθήτριες Δώρις Ρέππα (Β3), Νάγια Τσιτσώνη και Σάρα Φραγκουλοπούλου (Β4)

Ένα ήσυχο βράδυ, ο Μικρός Πρίγκιπας στάθηκε στον μικρό του πλανήτη και σήκωσε το βλέμμα του προς τον αχανή ουρανό. Τα άστρα έλαμπαν απαλά, σαν μικρές φωτεινές ψυχές που φώτιζαν τη σιωπηλή νύχτα του διαστήματος. Εκείνη τη στιγμή, ένιωσε πως δεν ήταν μόνος· τα αστέρια τού έμοιαζαν με παλιούς, πιστούς φίλους, έτοιμους να ακούσουν όσα είχε μέσα στην καρδιά του.
Με ένα χαμόγελο, τους απηύθυνε έναν ζεστό χαιρετισμό και άρχισε να τους μιλάει. Η γαλήνη του σύμπαντος τον τύλιγε και η σιωπή της νύχτας γινόταν η πιο όμορφη συντροφιά. Ήταν σαν τα άστρα να αφουγκράζονταν κάθε του λέξη, κάθε του σκέψη.
Τους διηγήθηκε τα ταξίδια του από πλανήτη σε πλανήτη, τις αλλόκοτες μορφές που συνάντησε και τα μαθήματα που αποκόμισε. Μίλησε για ανθρώπους που είχαν ξεχάσει τι πραγματικά έχει αξία, αλλά και για εκείνους που του χάρισαν σοφία. Και φυσικά, δεν ξέχασε να μιλήσει για το αγαπημένο του τριαντάφυλλο- εκείνο που, αν και μακριά, παρέμενε πάντα κοντά του, μέσα στην καρδιά του!
Παρόλο που κάποιες στιγμές η μοναξιά τον επισκεπτόταν, θυμόταν τα λόγια της αλεπούς: «Τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή δε φαίνονται με τα μάτια, αλλά τα νιώθει κανείς με την καρδιά«. Αυτή η σκέψη τον έκανε να νιώθει πιο δυνατός, πιο γεμάτος.
Και σαν να ανταποκρίνονταν στα λόγια του, τα άστρα άρχισαν να λάμπουν πιο έντονα! Δεν ήταν πια απλά φωτεινά σημεία στο απέραντο σκοτάδι του διαστήματος· ήταν σύμβολα φιλίας, ελπίδας και αγάπης. Ήταν σαν να έκρυβε το καθένα μια μικρή ιστορία, έναν μύθο, ένα μήνυμα που περίμενε να ανακαλυφθεί…
Τότε, ο Μικρός Πρίγκιπας κατάλαβε κάτι σημαντικό: όπως οι αρχαίοι μύθοι έδιναν νόημα στα άστρα, έτσι κι εκείνος μπορούσε να τους δώσει τη δική του σημασία. Γιατί το σύμπαν δεν είναι μόνο επιστήμη και αποστάσεις· είναι και όνειρα, συναισθήματα και ιστορίες που ταξιδεύουν από καρδιά σε καρδιά. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, κάθε φορά που κοιτούσε τον ουρανό, δεν ένιωθε πια μόνος. Τα αστέρια τού θύμιζαν ότι, όσο μακριά κι αν βρίσκεται κανείς, υπάρχουν πάντα πράγματα που τον συνδέουν με τους άλλους: η φιλία, η αγάπη και οι όμορφες αναμνήσεις. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στα άστρα, γεννιούνται και οι πιο όμορφοι μύθοι…

Περί βιβλίων… «Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον»

Γράφουν οι μαθήτριες Δώρις Ρέππα (Β3), Νάγια Τσιτσώνη και Σάρα Φραγκουλοπούλου (Β4)

Το βιβλίο «Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον» του Ρίτσαρντ Μπαχ αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά αλληγορικά έργα της σύγχρονης λογοτεχνίας. Μέσα από μια απλή ιστορία με πρωταγωνιστή έναν γλάρο, ο συγγραφέας θίγει σημαντικά θέματα, όπως η ελευθερία, η αυτοβελτίωση και η δύναμη των ονείρων. Διαβάζοντας το βιβλίο νιώσαμε ότι κάθε σελίδα μάς καλούσε να σκεφτούμε τη δική μας ζωή και τους περιορισμούς που θέτουμε στον εαυτό μας. Ο Ιωνάθαν δεν είναι ένας απλός γλάρος· είναι κάποιος που αρνείται να συμβιβαστεί με την καθημερινότητα και επιμένει να αναζητά την τελειότητα στο πέταγμά του. Αυτό μας έκανε να αναρωτηθούμε πόσο συχνά κι εμείς ακολουθούμε τον δρόμο που μας υποδεικνύουν οι άλλοι, αντί να ακούμε τη δική μας φωνή.
Μας άρεσε πολύ η περιγραφή της απομόνωσης του Ιωνάθαν. Στην αρχή, νιώσαμε μαζί του τη μοναξιά και την απόρριψη από τους άλλους γλάρους, αλλά παράλληλα είδαμε πόση δύναμη δίνει η πίστη στον εαυτό σου. Οι περιγραφές των πτήσεών του ήταν τόσο ζωντανές, που μας φάνηκε σαν να πετούσαμε κι εμείς μαζί του!
Ένα στοιχείο που επίσης μας εντυπωσίασε, ήταν η στιγμή που ο Ιωνάθαν αποφασίζει να επιστρέψει και να διδάξει τους άλλους γλάρους. Εκεί, καταλάβαμε ότι η πραγματική δύναμη δεν είναι μόνο να φτάσεις ψηλά, αλλά και να βοηθάς τους γύρω σου να ανακαλύψουν τις δικές τους δυνατότητες. Αυτό μας έκανε να σκεφτούμε πώς μπορούμε κι εμείς να ενθαρρύνουμε τους φίλους και τους συμμαθητές μας να κυνηγούν τα όνειρά τους.
Αν και αρχικά το βιβλίο φαίνεται απλό, στην πραγματικότητα κρύβει βαθιά μηνύματα για τη διαφορετικότητα, την πίστη στον εαυτό και τη σημασία της προσωπικής προσπάθειας. Μας έκανε να νιώσουμε έμπνευση και θάρρος να ακολουθήσουμε τους δικούς μας στόχους, ακόμα κι αν είναι διαφορετικοί από εκείνους των άλλων. Συνολικά, ο Ιωνάθαν Λίβινγκστον είναι ένα σύμβολο θάρρους, ελευθερίας και της δύναμης που κρύβει ο καθένας μέσα του. Η ανάγνωση αυτού του βιβλίου μάς έκανε να καταλάβουμε ότι αξίζει να τολμάμε, να μαθαίνουμε, αλλά και να μοιραζόμαστε όσα μαθαίνουμε με τους γύρω μας. Πρόκειται για ένα βιβλίο με δυνατά μηνύματα, που παραμένουν επίκαιρα και ουσιαστικά!

Εκδόσεις: διόπτρα
Σελίδες:141

Επί σκηνής… «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»

Γράφει η μαθήτρια Ναταλία Βούρβαχη (Β1)

Η θεατρική παράσταση «Το Μεγάλο μας Τσίρκο», το εμβληματικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, παρουσιάστηκε το 2026 σε μία σύγχρονη και δυναμική εκδοχή, που αναδεικνύει με εντυπωσιακό τρόπο τη διαχρονικότητά του. Πρόκειται ουσιαστικά για μια «επιθεώρηση» της ελληνικής ιστορίας, ένα θεατρικό ταξίδι που, μέσα από τη σάτιρα, το χιούμορ και τη συγκίνηση φωτίζει σταθμούς του παρελθόντος μας και τους συνδέει με το παρόν.
Ήδη από την πρώτη σκηνή δίνεται στο κοινό το «κλειδί» κατανόησης του έργου: «Η αίθουσα του τσίρκου μας έχει μια ιδιοτυπία όπως βλέπετε… δε θυμίζει ούτε τσίρκο ούτε καν θέατρο». Η φράση αυτή προϊδεάζει τον θεατή ότι δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη παράσταση, αλλά για έναν συμβολικό χώρο, όπου η Ιστορία «παρελαύνει» μπροστά στα μάτια μας.
Μέσα από το «τσίρκο» παρουσιάζονται σημαντικοί ιστορικοί σταθμοί του ελληνικού έθνους, από την περίοδο της Τουρκοκρατίας έως τη σύγχρονη εποχή. Με όχημα τα τραγούδια, τη ζωντανή μουσική και τους έντονα συμβολικούς χαρακτήρες, αναδεικνύεται ο διαρκής αγώνας του ελληνικού λαού για ελευθερία, αξιοπρέπεια και αυτογνωσία. Ιδιαίτερη θέση κατέχει ο Καραγκιόζης, τον οποίο ενσαρκώνει με μοναδικό τρόπο ο Γιάννης Ζουγανέλης προσδίδοντας ζωντάνια, χιούμορ, αλλά και βαθύτερο νόημα στον λαϊκό αυτόν ήρωα. Ξεχωριστή είναι και η παρουσία του Δημήτρη Γκοτσόπουλου, ο οποίος, πέρα από την υποκριτική του δεινότητα, αναδεικνύει και το ταλέντο του στο τραγούδι, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη συνολική επιτυχία της παράστασης. Αναπόσπαστο στοιχείο του έργου αποτελεί η μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου, η οποία δε λειτουργεί απλώς συνοδευτικά, αλλά γίνεται ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα ιστορικά γεγονότα ενισχύοντας τη συναισθηματική ένταση και τη θεατρική δύναμη κάθε σκηνής.
Τελικά, τι είναι «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»; Είναι μια βαθιά πολιτική και ιστορική επιθεώρηση, που μέσα από τη σάτιρα σχολιάζει τα δεινά, αλλά και τα κατορθώματα της Ελλάδας. Με έντονο διδακτικό χαρακτήρα, υπενθυμίζει τη σημασία της ιστορικής γνώσης και της συλλογικής μνήμης, καθώς η ιστορία συχνά επαναλαμβάνεται -ιδίως όταν επιλέγουμε να ξεχνάμε. Η σκηνοθεσία και οι ερμηνείες στηλιτεύουν την αδράνεια και την αδιαφορία τονίζοντας πως η ευθύνη για το μέλλον βρίσκεται και στα δικά μας χέρια. Μία παράσταση ουσιαστική, επίκαιρη και βαθιά συγκινητική, που αξίζει να την δει κανείς. Τη συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Μπορεί να αγοραστεί μια χώρα; Η πρόταση Τραμπ για τη Γροιλανδία…

Γράφουν οι μαθήτριες Ζέτα Παππά και Ευτυχία Χρυσάνθη (Β2)

Η επιθυμία του Donald Trump για την απόκτηση της Γροιλανδίας προκάλεσε έντονη διεθνή συζήτηση από τη στιγμή που έγινε γνωστή. Η Γροιλανδία αποτελεί αυτόνομη περιοχή του Βασιλείου της Δανίας με δική της κυβέρνηση και θεσμούς, ενώ οι κάτοικοί της απολαμβάνουν ευρύ βαθμό αυτονομίας. Επομένως, οποιαδήποτε σκέψη για αλλαγή κυριαρχίας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά ως ένα ζήτημα που αγγίζει θέματα εθνικής ταυτότητας, διεθνούς δικαίου και δικαιώματος των λαών να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους.

Από τη θετική σκοπιά των Ηνωμένων Πολιτειών, η Γροιλανδία έχει τεράστια γεωστρατηγική σημασία. Η θέση της στην Αρκτική, ανάμεσα στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, την καθιστά κομβικό σημείο για στρατιωτική και αμυντική παρουσία. Καθώς μάλιστα η κλιματική αλλαγή οδηγεί στο λιώσιμο των πάγων, ανοίγονται και νέες θαλάσσιες διαδρομές. Η ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας θα μπορούσε να προσφέρει στρατηγικό πλεονέκτημα και μεγαλύτερο έλεγχο σε μία ζώνη, που αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία στο παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό.

Επιπλέον, σημαντικό ρόλο παίζουν και οι φυσικοί πόροι της Γροιλανδίας. Το νησί διαθέτει αποθέματα σπάνιων μετάλλων και άλλων ορυκτών που είναι απαραίτητα για την τεχνολογία, την ενέργεια και τη βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας. Σε μια εποχή που η πρόσβαση σε τέτοιους πόρους θεωρείται στρατηγικό ζήτημα, η αξιοποίησή τους θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ισχύ. Υποστηρικτές της ιδέας εκτιμούν ότι μια στενότερη σχέση με τις ΗΠΑ θα μπορούσε να φέρει επενδύσεις, ανάπτυξη υποδομών και νέες ευκαιρίες απασχόλησης για τον τοπικό πληθυσμό.

Ωστόσο, τα αρνητικά ενδεχόμενα είναι σοβαρά. Αρχικά, τίθεται το ζήτημα της δημοκρατικής νομιμοποίησης: οι κάτοικοι της Γροιλανδίας έχουν το δικαίωμα να καθορίσουν το πολιτικό τους καθεστώς και δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως «αντικείμενο» διαπραγμάτευσης μεταξύ κρατών. Μια τέτοια πρωτοβουλία θα μπορούσε να προκαλέσει έντονη διπλωματική κρίση με τη Δανία και ευρύτερα με την Ευρώπη επηρεάζοντας τις διεθνείς σχέσεις και την πολιτική σταθερότητα. Παράλληλα, η αυξημένη εξορυκτική και στρατιωτική δραστηριότητα ενδέχεται να επιβαρύνει ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο περιβάλλον με συνέπειες όχι μόνο τοπικές, αλλά και παγκόσμιες.

Συνολικά, η πρόταση του Donald Trump να αγοράσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες τη Γροιλανδία από τη Δανία δεν είναι μόνο ένα πολιτικό και οικονομικό ζήτημα, αλλά και ένα ηθικό θέμα που μας βάζει σε σκέψη. Μπορεί, άραγε, μία χώρα να «αγοράζεται» σαν να είναι ένα απλό προϊόν; Τι γίνεται με τους ανθρώπους που ζουν εκεί και έχουν τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και δικαίωμα να αποφασίζουν για το μέλλον τους; Επομένως, παρότι υπάρχουν πιθανά γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη, τα ρίσκα που αφορούν τη διεθνή σταθερότητα, την περιβαλλοντική προστασία και τον σεβασμό της αυτοδιάθεσης είναι εξίσου σημαντικά. Η Γροιλανδία δεν είναι απλώς μια έκταση γης, αλλά ένας τόπος με ανθρώπους, πολιτισμό και ιστορία. Το ζήτημα αυτό μας καλεί να αναρωτηθούμε αν όλα μπορούν να μετρηθούν με χρήματα και συμφέροντα…

Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ: Μια μεγάλη Ελληνίδα που άφησε το στίγμα της στην Ιστορία!

Γράφουν οι μαθήτριες Ζέτα Παππά και Ευτυχία Χρυσάνθη (Β2)

Τις τελευταίες ημέρες η Ελλάδα θρηνεί τον θάνατο μιας πολύ σημαντικής προσωπικότητας, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 99 ετών, της Ελένης Γλύκατζη- Αρβελέρ. Οι ειδήσεις για τον χαμό της προκάλεσαν συγκίνηση σε όλη τη χώρα και σε πολλούς ανθρώπους του πολιτισμού και της επιστήμης.
Η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926 σε μια οικογένεια προσφύγων από τη Μικρά Ασία. Από μικρή αγαπούσε την ιστορία και κατάφερε με πολλή δουλειά και μεράκι να γίνει μία από τις πιο γνωστές ιστορικούς στον κόσμο. Σπούδασε στην Ελλάδα και μετά, συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι. Εκεί έκανε καριέρα στην ιστορία, και ειδικά στη μελέτη του Βυζαντίου, ενός από τα πιο σημαντικά κεφάλαια της ιστορίας της Ελλάδας και της Ευρώπης. Μελέτησε και έγραψε πολλά βιβλία για το Βυζάντιο βοηθώντας μας να καταλάβουμε καλύτερα την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Το πιο μεγάλο της επίτευγμα ήταν ότι έγινε η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, ενός από τα παλαιότερα και πιο διάσημα πανεπιστήμια στον κόσμο. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό, γιατί μέχρι τότε κανένα άλλο πανεπιστήμιο τέτοιας φήμης δεν είχε γυναίκα επικεφαλής.
Παράλληλα, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ υπήρξε ενεργή σε διεθνείς οργανισμούς και πολιτιστικά ιδρύματα. Από το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού έως την UNESCO και το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, η παρουσία της σφράγισε τον διάλογο ανάμεσα στην ιστορική γνώση, τον πολιτισμό και τη σύγχρονη κοινωνία.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ δεν ήταν μόνο καθηγήτρια και επιστήμονας. Ήταν και πνευματικό πρότυπο για πολλούς ανθρώπους, ειδικά για γυναίκες και νέους που θέλουν να ασχοληθούν με τη γνώση και την έρευνα. Με τα βιβλία και τις διαλέξεις της έκανε την ιστορία πιο προσιτή και κατανοητή και η φωνή της ήταν πάντα μετρημένη, αλλά ουσιαστική και γεμάτη αγάπη για την Ελλάδα.
Με τον θάνατό της στις 17 Φεβρουαρίου 2026, η Ελλάδα αποχαιρετά μια μεγάλη μορφή της επιστήμης, του πολιτισμού και της δημόσιας ζωής. Ας θυμόμαστε την Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ για την αγάπη της για τη γνώση, το θάρρος της και την προσφορά της, αφού άφησε πλούσια πνευματική παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές: «Έχω καταλήξει πως όσο ζεις, περνάς σε κάποιους τη “σκυτάλη” και αυτή η σκυτάλη είναι η ψυχή.», έλεγε.