Γράφει η μαθήτρια Ίριδα Μάρα (Β2)

Φανταστείτε να σας δινόταν η ευκαιρία, να ταξιδέψετε στον Άρη, να εγκαταλείψετε τη Γη, τη χώρα σας, την οικογένεια και τους φίλους σας και να ξεκινήσετε μια εντελώς διαφορετική ζωή σε έναν μακρινό πλανήτη. Θα το τολμούσατε, αν γνωρίζατε ότι δε θα μπορούσατε ποτέ να επιστρέψετε;
Σε μια έρευνα που πραγματοποίησα στο σχολείο μου με θέμα το ενδεχόμενο ενός ταξιδιού χωρίς επιστροφή στον Άρη, τα αποτελέσματα ήταν πραγματικά εντυπωσιακά: το 98% των ερωτηθέντων απάντησε ότι δε θα εγκατέλειπε τη Γη, ενώ μόλις το 2% δήλωσε πρόθυμο να κάνει αυτό το μεγάλο βήμα. Τα ποσοστά αυτά δείχνουν πόσο δύσκολο είναι για τους περισσότερους ανθρώπους να αποχωριστούν τον πλανήτη μας και να αφήσουν πίσω όλα όσα αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς τους. Άραγε, πρόκειται μόνο για φόβο απέναντι στο άγνωστο ή μήπως η ζωή στη Γη είναι κάτι πολύ πιο πολύτιμο απ’ όσο συνειδητοποιούμε;
Αρχικά, ο Άρης παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά, που κάνουν τους επιστήμονες να εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο μελλοντικής ανθρώπινης εγκατάστασης. Μία ημέρα στον Κόκκινο Πλανήτη διαρκεί περίπου 24 ώρες και 39 λεπτά, δηλαδή σχεδόν όσο και στη Γη. Επιπλέον, οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει νερό σε μορφή πάγου, κυρίως στο υπέδαφος και στις πολικές περιοχές του, ενώ στην ατμόσφαιρά του υπάρχει και οξυγόνο σε εξαιρετικά μικρή ποσότητα. Τα στοιχεία αυτά δημιουργούν ελπίδες για την ανάπτυξη μελλοντικών αποστολών και, ίσως κάποτε, για τη δημιουργία ανθρώπινων βάσεων στον πλανήτη. Η ιδέα, λοιπόν, μιας νέας ζωής στον Άρη δεν ανήκει πλέον αποκλειστικά στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας.

Ωστόσο, μια τέτοια προσπάθεια δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Το ταξίδι προς τον Άρη μπορεί να διαρκέσει περίπου έξι έως εννέα μήνες, ενώ οι συνθήκες που θα συναντούσαν οι πρώτοι άποικοι θα ήταν ιδιαίτερα σκληρές. Η χαμηλή βαρύτητα, η επικίνδυνη ακτινοβολία, οι ακραίες θερμοκρασίες και οι ισχυρές αμμοθύελλες αποτελούν σοβαρές απειλές για την ανθρώπινη υγεία και επιβίωση. Παράλληλα, η αραιή ατμόσφαιρα του Άρη, η οποία αποτελείται κυρίως από διοξείδιο του άνθρακα, δεν περιέχει αρκετό οξυγόνο, ώστε να μπορεί να αναπνεύσει ένας άνθρωπος χωρίς ειδικό εξοπλισμό. Θα μπορούσε, άραγε, να συνηθίσει κάποιος να ζει για πάντα σε ένα τόσο αφιλόξενο περιβάλλον;
Προσωπικά, θα απαντούσα αρνητικά σε μια τέτοια πρόταση. Παρόλο που η εξερεύνηση ενός άγνωστου πλανήτη αποτελεί μια συναρπαστική προοπτική και θα ήθελα να γνωρίσω από κοντά έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο, δε θα μπορούσα εύκολα να αποχωριστώ τους ανθρώπους μου και όλα όσα συνθέτουν τη ζωή μου στη Γη. Άλλωστε, εδώ βρίσκεται το σπίτι μας, εδώ έχουμε τις αναμνήσεις μας και εδώ υπάρχουν τα τοπία, οι θάλασσες και η φύση, που συχνά θεωρούμε δεδομένα.
Ίσως, τελικά, το σημαντικότερο δεν είναι να αναζητήσουμε έναν καινούργιο πλανήτη για να ζήσουμε, αλλά να φροντίσουμε να διατηρήσουμε τον δικό μας κατοικήσιμο. Γιατί, όσο μακριά κι αν φτάσει ο άνθρωπος στο Διάστημα, η Γη παραμένει ο μοναδικός πλανήτης, που γνωρίζουμε ότι μπορεί να μας προσφέρει ένα πραγματικό σπίτι!























