Κατηγορία: ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ

Ήξερες ότι; Πιο αργά στο σχολείο… πιο ξύπνιοι στην τάξη!

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει ο μαθητής Μιχαήλ-Άγγελος Παντελίδης (Β2)

Για εκατομμύρια μαθητές, το πρωινό ξύπνημα είναι μια καθημερινή μάχη. Το ξυπνητήρι χτυπά, ο ύπνος μοιάζει να μην έχει τελειώσει και, λίγη ώρα αργότερα, οι μαθητές πρέπει να βρίσκονται στην τάξη, έτοιμοι να παρακολουθήσουν το μάθημα. Τι θα γινόταν, όμως, αν το σχολείο ξεκινούσε λίγο αργότερα;

Μια τέτοια αλλαγή δοκιμάστηκε στο σχολείο Monkseaton, στο North Tyneside της Αγγλίας. Από τον Οκτώβριο του 2009, περίπου 800 μαθητές, ηλικίας 13 έως 19 ετών, άρχισαν να παρακολουθούν τα μαθήματά τους στις 10 το πρωί, αντί για νωρίτερα. Τα πρώτα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά: οι συνολικές απουσίες μειώθηκαν κατά 8%, ενώ οι συστηματικές απουσίες κατά 27%. Ο διευθυντής του σχολείου, Paul Kelley, υποστήριξε ότι η αλλαγή θα μπορούσε να συμβάλει στη δημιουργία «πιο χαρούμενων και καλύτερα μορφωμένων εφήβων».
Γιατί, όμως, είναι τόσο δύσκολο για πολλούς εφήβους να ξυπνούν νωρίς; Η απάντηση δε βρίσκεται απαραίτητα στην τεμπελιά τους, αλλά στη λειτουργία του βιολογικού τους ρολογιού. Κατά την εφηβεία, ο φυσικός κύκλος ύπνου και αφύπνισης μετατοπίζεται, με αποτέλεσμα πολλοί έφηβοι να νυστάζουν αργότερα το βράδυ και να δυσκολεύονται να ξυπνήσουν πολύ νωρίς το πρωί. Όταν, λοιπόν, το σχολείο ξεκινά από νωρίς, είναι πιθανό να μην κοιμούνται όσο χρειάζεται. Έτσι, η έλλειψη ύπνου συσσωρεύεται μέσα στην εβδομάδα και μπορεί να επηρεάσει τη συγκέντρωση, τη διάθεσή τους και τη μάθηση.
Η ιδέα της μεταγενέστερης έναρξης των μαθημάτων δεν αποτελεί απλώς μια διευκόλυνση για όσους δυσκολεύονται να σηκωθούν από το κρεβάτι. Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η καθυστέρηση της έναρξης του σχολικού ωραρίου μπορεί να βοηθήσει τους εφήβους να κοιμούνται περισσότερο και να αισθάνονται λιγότερη υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ορισμένες έρευνες καταγράφουν, επίσης, θετικές ενδείξεις για την υγεία και τη σχολική τους επίδοση.
Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να ξανασκεφτούμε το πρωινό σχολικό ωράριο; Ίσως, το ζητούμενο δεν είναι να ξεκινά η σχολική ημέρα όσο το δυνατόν νωρίτερα, αλλά να ξεκινά την κατάλληλη ώρα, ώστε οι μαθητές να μπορούν να αξιοποιούν ουσιαστικά τον χρόνο τους στην τάξη. Γιατί, τελικά, το σχολείο δεν χρειάζεται απλώς μαθητές που βρίσκονται στις θέσεις τους από το πρώτο κουδούνι, αλλά μαθητές ξεκούραστους, συγκεντρωμένους και έτοιμους να μάθουν!

Ήξερες ότι… Οι πυραμίδες της Γκίζας έχουν ακόμη μυστικά;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει η μαθήτρια η Ίριδα Μάρα (Β2)

Όταν σκέφτομαι τις πυραμίδες της Γκίζας, φαντάζομαι την αρχαία Αίγυπτο, τους Φαραώ, τον καυτό ήλιο και την έρημο που απλώνεται γύρω τους. Αναρωτιέμαι, όμως, πόσα πράγματα γνωρίζουμε πραγματικά γι’ αυτά τα εντυπωσιακά μνημεία. Μια είδηση που κυκλοφόρησε το 2025 μού κίνησε ιδιαίτερα την περιέργεια, καθώς έκανε λόγο για τεράστιες υπόγειες κατασκευές κάτω από την πυραμίδα του Χεφρήνου!

Σύμφωνα με ισχυρισμούς μιας ομάδας Ιταλών ερευνητών, οι οποίοι χρησιμοποίησαν μια μέθοδο ανάλυσης δορυφορικών ραντάρ, κάτω από την πυραμίδα ενδέχεται να υπάρχουν μεγάλες υπόγειες δομές. Οι ερευνητές μίλησαν, μεταξύ άλλων, για οκτώ κάθετες κυλινδρικές κατασκευές και για ένα εκτεταμένο σύστημα υπόγειων χώρων. Οι ισχυρισμοί αυτοί προκάλεσαν μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς, αν επιβεβαιώνονταν, θα μπορούσαν να αλλάξουν όσα γνωρίζουμε για την περιοχή της Γκίζας.

Ωστόσο, εδώ χρειάζεται προσοχή! Οι εντυπωσιακές αυτές αναφορές δεν αποτελούν επιβεβαιωμένη αρχαιολογική ανακάλυψη. Αρκετοί ειδικοί αμφισβήτησαν τα συμπεράσματα των ερευνητών επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά στοιχεία, που να αποδεικνύουν την ύπαρξη ενός τέτοιου υπόγειου συμπλέγματος. Επομένως, όσο συναρπαστική κι αν είναι αυτή η πιθανότητα, δεν μπορούμε ακόμη να την θεωρούμε αληθινή.

Υπάρχει, πάντως, μια πραγματική ανακάλυψη, που αποδεικνύει ότι οι πυραμίδες εξακολουθούν να μας εκπλήσσουν. Το 2017, μια διεθνής ομάδα επιστημόνων εντόπισε έναν μεγάλο, άγνωστο μέχρι τότε κενό χώρο στο εσωτερικό της Μεγάλης Πυραμίδας του Χέοπα. Για να το πετύχουν, χρησιμοποίησαν ειδική τεχνολογία, που βασίζεται σε κοσμικές ακτίνες, που μπορούν να περάσουν μέσα από την πέτρα. Με αυτόν τον τρόπο, κατάφεραν να εντοπίσουν τον χώρο χωρίς να προκαλέσουν φθορές στο μνημείο.

Προσωπικά, βρίσκω εντυπωσιακό το γεγονός ότι, ακόμη και σήμερα, η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε κάτι καινούργιο σε ένα μνημείο που υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να κρύβεται εκεί; Θα υπήρχαν ίχνη από τη ζωή των αρχαίων Αιγυπτίων ή οι χώροι θα εξυπηρετούσαν κάποιον άλλο σκοπό; Ίσως, τελικά, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο να μην είναι μόνο τα μυστικά που μπορεί να κρύβουν οι πυραμίδες, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούμε να τα αποκαλύψουμε. Γιατί, μερικές φορές, τα μεγαλύτερα ερωτήματα της ιστορίας δε βρίσκονται μακριά μας, αλλά κάτω από τα πόδια μας!

Ήξερες ότι… Όταν τα βιβλία αποκτούν φωνή!

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει η μαθήτρια Αγγελική Κωνσταντάκη (Β2)

Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε αυτονόητο ότι μπορούμε να ανοίξουμε ένα βιβλίο και να διαβάσουμε τις σελίδες του. Τι γίνεται, όμως, με τους ανθρώπους που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα;
Μια ξεχωριστή πρωτοβουλία, με τίτλο «Δώσε Φωνή στα Βιβλία», έρχεται να δώσει απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός «Διαβάζω για τους Άλλους» συνεργάζεται με εταιρείες και εργαζομένους, που προσφέρουν εθελοντικά τη φωνή τους, ώστε λογοτεχνικά κείμενα να γίνουν προσβάσιμα σε ανθρώπους με οπτική αναπηρία ή άλλες δυσκολίες ανάγνωσης.
Ανάμεσα στις εταιρείες που συμμετέχουν (Praktiker, Avis, Qualco) βρίσκεται και η Pfizer Hellas. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, περισσότεροι από 70 εργαζόμενοί της εκπαιδεύτηκαν στην ορθοφωνία και στην εκφορά του λόγου και στη συνέχεια, ηχογράφησαν αποσπάσματα γνωστών λογοτεχνικών έργων. Για μία ολόκληρη ημέρα, οι αίθουσες συσκέψεων της εταιρείας μετατράπηκαν σε χώρους ηχογράφησης, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και ένας χώρος εργασίας μπορεί να γίνει αφετηρία μιας πράξης κοινωνικής προσφοράς. Οι ηχογραφήσεις αναρτήθηκαν στο κανάλι YouTube του οργανισμού «Διαβάζω για τους Άλλους» δίνοντας τη δυνατότητα σε άτομα που δεν μπορούν να διαβάσουν αποτελεσματικά οποιοδήποτε έντυπο, λόγω κάποιας οπτικής, σωματικής, αντιληπτικής, αναγνωστικής, αναπτυξιακής, γνωστικής ή μαθησιακής αναπηρίας, να ακούσουν λογοτεχνικά αποσπάσματα βιβλίων και να αιτηθούν ποια από αυτά θα ήθελαν να ηχογραφηθούν ολόκληρα.
Η Pfizer, ωστόσο, δεν είναι η μόνη που στηρίζει αυτή την προσπάθεια. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν τον Οκτώβριο του 2026, συνολικά 13 εταιρείες και 551 εργαζόμενοι έχουν συμμετάσχει στις δράσεις προσφέροντας 548 ηχογραφημένα λογοτεχνικά αποσπάσματα συνολικής έκτασης 4.110 σελίδων.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι μια τόσο απλή για πολλούς από εμάς πράξη, όπως το να διαβάζουμε ένα βιβλίο, μπορεί για κάποιους ανθρώπους να μην είναι καθόλου εύκολη. Κι όμως, με τη βοήθεια της τεχνολογίας και, κυρίως, με τη διάθεση των ανθρώπων να προσφέρουν, οι ιστορίες μπορούν να φτάσουν παντού. Γιατί ένα βιβλίο δεν είναι μόνο οι σελίδες του. Είναι οι εικόνες που δημιουργεί στο μυαλό μας, τα συναισθήματα που μας γεννά και οι σκέψεις που μας αφήνει. Τελικά, το να δίνεις φωνή σε ένα βιβλίο σημαίνει κάτι περισσότερο από το να διαβάζεις δυνατά. Σημαίνει να δίνεις σε κάποιον τη δυνατότητα να συμμετέχει ισότιμα στον κόσμο της γνώσης και της λογοτεχνίας.

Myth2space… Αν όχι στον πλανήτη Γη, τότε πού;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει ο μαθητής Παναγιώτης Σταματίου (Β3)

Αν κάποια στιγμή στο μέλλον η Γη δεν μπορούσε πλέον να φιλοξενήσει ανθρώπινη ζωή, θα υπήρχε άραγε ένας άλλος πλανήτης, στον οποίο θα μπορούσαμε να εγκατασταθούμε; Από τους τρεις άλλους βραχώδεις πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος, τον Ερμή, την Αφροδίτη και τον Άρη, ο Άρης φαίνεται να είναι η πιο πιθανή επιλογή. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι είναι σήμερα κατάλληλος, για να κατοικήσουμε εκεί. Αντίθετα, οι συνθήκες στην επιφάνειά του είναι ιδιαίτερα δύσκολες και επικίνδυνες.
Ας φανταστούμε, λοιπόν, ότι φτάνουμε στον Κόκκινο Πλανήτη. Το πρώτο μας «σπίτι» δε θα ήταν ένα κανονικό σπίτι, αλλά μια ειδικά κατασκευασμένη διαστημική βάση, η οποία θα έπρεπε να μας προστατεύει από το εξαιρετικά αφιλόξενο περιβάλλον. Η ατμόσφαιρα του Άρη αποτελείται περίπου κατά 95% από διοξείδιο του άνθρακα, ενώ η μέση επιφανειακή θερμοκρασία είναι περίπου –63°C. Με τέτοιες συνθήκες, ένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αναπνεύσει ή να επιβιώσει στην επιφάνεια χωρίς ειδικό εξοπλισμό.
Ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα είναι η προστασία από την ακτινοβολία. Ο Άρης δε διαθέτει σήμερα ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, όπως η Γη, με αποτέλεσμα η επιφάνειά του να είναι περισσότερο εκτεθειμένη στην ηλιακή ακτινοβολία, καθώς και σε βομβαρδισμούς αστεροειδών και διαστημικών συντριμμιών. Γι’ αυτό, οι μελλοντικές βάσεις στον Άρη θα χρειάζονταν πολύ ισχυρή προστασία. Ίσως, μάλιστα, οι άνθρωποι να αναγκάζονταν να κατασκευάσουν εγκαταστάσεις κάτω από το έδαφος.
Και η μετακίνησή μας, όμως, θα ήταν διαφορετική από ό,τι στη Γη. Η βαρύτητα στον Άρη είναι περίπου 38% της γήινης. Αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που στη Γη ζυγίζει 50 κιλά, στον Άρη θα «ζύγιζε» περίπου 19 κιλά. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να κάνουμε μεγαλύτερα άλματα και να κινούμαστε διαφορετικά, όμως η χαμηλή βαρύτητα θα δημιουργούσε και προβλήματα στον ανθρώπινο οργανισμό, ιδιαίτερα αν κάποιος ζούσε εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τι θα γινόταν, όμως, με το νερό; Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει σημαντικές ποσότητες παγωμένου νερού, κυρίως στους πόλους του Άρη, αλλά και στο υπέδαφος. Το νερό αυτό θα ήταν πολύτιμο για μια μελλοντική ανθρώπινη αποστολή, καθώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, αφού υποστεί την κατάλληλη επεξεργασία, για πόση, καλλιέργειες και παραγωγή οξυγόνου και καυσίμων. Επομένως, ακόμη και στον Άρη, το νερό θα ήταν ένας από τους σημαντικότερους φυσικούς πόρους.
Τελικά, θα μπορούσαμε να ζήσουμε στον Άρη; Όχι με τις σημερινές συνθήκες. Ο Άρης δεν είναι ένας δεύτερος πλανήτης-Γη. Είναι όμως ο βραχώδης πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος, που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μια μελλοντική ανθρώπινη εγκατάσταση. Η εξερεύνησή του μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα όχι μόνο τον ίδιο τον Κόκκινο Πλανήτη, αλλά και τα όρια της ανθρώπινης αντοχής και τεχνολογίας.

Myth2space: Τι θα γινόταν αν οι δορυφόροι ξαφνικά… σταματούσαν να λειτουργούν;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφουν οι μαθήτριες Εβελίνα Γαρδέλη, Βασιλική Γιολδάση και Κλεοπάτρα Καλύβα (Β1)

Αν και συχνά τους ξεχνάμε, οι δορυφόροι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Χάρη σε αυτούς έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές ανακαλύψεις στην αστρονομία, ενώ έχουν αλλάξει ριζικά οι επικοινωνίες, η πλοήγηση και η παρακολούθηση του πλανήτη μας. Έχουμε αναρωτηθεί, όμως, τι θα συνέβαινε αν όλα αυτά τα τεχνολογικά επιτεύγματα ξαφνικά… εξαφανίζονταν;
Αρχικά, η απώλεια των δορυφόρων θα είχε σημαντικές επιπτώσεις στις αεροπορικές και ναυτικές μεταφορές. Τα αεροπλάνα και τα μεγάλα πλοία χρησιμοποιούν δορυφορικά συστήματα πλοήγησης, για να προσδιορίζουν τη θέση τους και να σχεδιάζουν τις διαδρομές τους. Χωρίς αυτά, οι μετακινήσεις θα γίνονταν πιο δύσκολες και θα απαιτούσαν εναλλακτικές μεθόδους προσανατολισμού, όπως οι παραδοσιακοί χάρτες, οι επίγειοι σταθμοί και τα ειδικά όργανα πλοήγησης. Η ασφάλεια των μεταφορών θα δοκιμαζόταν, ενώ και η οργάνωση των ταξιδιών θα γινόταν πιο περίπλοκη.
Εξίσου σημαντικές θα ήταν οι συνέπειες στις επικοινωνίες και την ενημέρωση. Οι δορυφόροι συμβάλλουν στις τηλεφωνικές συνδέσεις, στις τηλεοπτικές μεταδόσεις, στις τηλεδιασκέψεις και στην πρόσβαση στο διαδίκτυο, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες περιοχές. Αν σταματούσαν να λειτουργούν, πολλές από αυτές τις υπηρεσίες θα διακόπτονταν ή θα αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα. Παρόλο που θα εξακολουθούσαμε να διαθέτουμε επίγεια δίκτυα, η επικοινωνία σε παγκόσμιο επίπεδο θα γινόταν δυσκολότερη και η ενημέρωσή μας για γεγονότα που συμβαίνουν σε μακρινές περιοχές θα μπορούσε να καθυστερεί σημαντικά.
Ακόμη και το τραπεζικό σύστημα θα μπορούσε να επηρεαστεί. Τα δορυφορικά συστήματα GPS παρέχουν, εκτός από πληροφορίες θέσης, και ένα εξαιρετικά ακριβές σήμα χρόνου (ατομικά ρολόγια), πάνω στο οποίο οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια βασίζονται, για να σφραγίζουν τις συναλλαγές. Χωρίς αυτό, οι διεθνείς μεταφορές χρημάτων και οι αναλήψεις από ΑΤΜ θα αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα.
Ιδιαίτερα σοβαρές θα ήταν, επίσης, οι συνέπειες για την εθνική ασφάλεια και την άμυνα. Οι στρατιωτικές δυνάμεις πολλών χωρών αξιοποιούν δορυφόρους, για να παρακολουθούν τις κινήσεις των αντιπάλων τους, να καθοδηγούν πυραύλους ακριβείας και να επικοινωνούν με στρατεύματα σε μακρινές βάσεις. Η απώλειά τους θα περιόριζε σημαντικές δυνατότητες συντονισμού και συλλογής πληροφοριών, δημιουργώντας πρόσθετες δυσκολίες στη διαχείριση κρίσεων και την προστασία των συνόρων.
Συμπερασματικά, γίνεται φανερό ότι οι δορυφόροι δεν αποτελούν απλώς εντυπωσιακά τεχνολογικά επιτεύγματα που βρίσκονται μακριά από τη Γη. Αντίθετα, επηρεάζουν καθημερινά τις μετακινήσεις, την επικοινωνία, την οικονομία, την ενημέρωση και την ασφάλειά μας. Η ξαφνική απώλειά τους δε θα σήμαινε ότι ο κόσμος θα σταματούσε να λειτουργεί, θα μας ανάγκαζε όμως να αντιμετωπίσουμε σοβαρές δυσκολίες και να αναζητήσουμε εναλλακτικές λύσεις. Ίσως, τελικά, να συνειδητοποιούσαμε πόσο στενά συνδεδεμένη είναι η ζωή μας με την τεχνολογία… που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα πάνω από τα κεφάλια μας!

Myth2space… Μια μέρα στη Σελήνη: πώς θα ήταν άραγε;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφουν οι μαθήτριες Αγγελική Κωνσταντάκη και Ίρις Μάρα (Β2)

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς θα ήταν, αν ξυπνούσατε ένα πρωινό στη Σελήνη; Πώς θα κυλούσε η καθημερινότητα ενός ανθρώπου που θα ζούσε εκεί; Η ζωή στον φυσικό δορυφόρο της Γης θα ήταν εντελώς διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε, γεμάτη πρωτόγνωρες εμπειρίες, δυσκολίες, συναρπαστικές στιγμές και απρόσμενες εκπλήξεις.

Ας φανταστούμε, λοιπόν, πώς θα περνούσε μια συνηθισμένη μέρα σε έναν τόσο διαφορετικό κόσμο! Το πρωινό ξύπνημα θα μας έβρισκε μέσα σε έναν ειδικά κατασκευασμένο διαστημικό σταθμό, αφού στη Σελήνη δεν υπάρχει ατμόσφαιρα που να μας προσφέρει τον απαραίτητο αέρα για να αναπνεύσουμε και να μας προστατεύει. Με τη βαρύτητα να είναι πολύ μικρότερη από εκείνη της Γης, ακόμη και ένα μικρό άλμα θα μπορούσε να μας κάνει να νιώσουμε σαν να πετάμε! Στη συνέχεια, θα ακολουθούσε η προσωπική υγιεινή, με το πλύσιμο να γίνεται με προσεκτικά διαχειριζόμενο και ανακυκλωμένο νερό, καθώς κάθε σταγόνα θα ήταν πολύτιμη! Το πρωινό μας θα ήταν, επίσης, διαφορετικό: ειδικά συσκευασμένα τρόφιμα, σχεδιασμένα για τις ανάγκες της διαστημικής ζωής, θα μας έδιναν την ενέργεια που θα χρειαζόμασταν, για να ανταποκριθούμε στις απαιτητικές συνθήκες. Ύστερα, θα ερχόταν η ώρα να φορέσουμε τις ειδικές διαστημικές στολές μας, που θυμίζουν πανοπλίες και μας προστατεύουν από το αφιλόξενο περιβάλλον της Σελήνης. Οι ενήλικες θα ξεκινούσαν τις εργασίες τους, ενώ τα παιδιά θα κατευθύνονταν στις ειδικά διαμορφωμένες σχολικές αίθουσες. Εκεί, με θέα την εντυπωσιακή Γη, θα παρακολουθούσαν μαθήματα, με ιδιαίτερη έμφαση στη Φυσική, την Αστρονομία και την εξερεύνηση του Διαστήματος. Ποιος δε θα ήθελε, άλλωστε, να κάνει μάθημα κοιτάζοντας τη Γη από τόσο μακριά; Η ημέρα θα συνεχιζόταν με σωματική άσκηση, απαραίτητη για όλους, ώστε να διατηρούνται υγιείς και δυνατοί σε συνθήκες μειωμένης βαρύτητας. Και όταν θα έφτανε επιτέλους η ώρα του ύπνου, θα έπρεπε να ασφαλίσουμε τους υπνόσακούς μας με ειδικούς ιμάντες, για να παραμείνουμε στη θέση μας και να μην αιωρούμαστε μέσα στον χώρο όσο κοιμόμαστε!

Χωρίς αμφιβολία, μια μέρα στη Σελήνη θα ήταν μια μοναδική εμπειρία. Θα ανακαλύπταμε έναν κόσμο διαφορετικό από τον δικό μας, θα αντιμετωπίζαμε πρωτόγνωρες προκλήσεις και θα ανοίγαμε νέους δρόμους στην εξερεύνηση του Διαστήματος. Και ποιος ξέρει; Ίσως, κάποτε, να καταφέρουμε να επιστρέψουμε στη Γη φέρνοντας μαζί μας λίγη από τη μαγεία αυτού του μακρινού κόσμου!

Το ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ 3 είναι γεγονός!

On By Michalis KapetanisIn ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ,ΑΡΘΡΑ,ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ,ΔΡΑΣΕΙΣ,ΕΡΓΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,Χωρίς κατηγορίαΣχολιάστε
Διαβάστε το ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ 3 πατώντας εδώ.

Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε την έκδοση του 3ου τεύχους της σχολικής μας εφημερίδας «ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ». Το νέο αυτό τεύχος δεν έρχεται απλώς να προστεθεί στα προηγούμενα∙ έρχεται να μας θυμίσει γιατί ξεκινήσαμε. Σε μια εποχή με ασθματικούς ρυθμούς, όπου οι ειδήσεις καταναλώνονται σε τίτλους και εικόνες, οι μαθητές-συντάκτες της εφημερίδας μας επιλέγουν συνειδητά να επιβραδύνουν, να εμβαθύνουν, να προσεγγίζουν την πραγματικότητα με κριτική ματιά και, κυρίως, να… σχολειά-ζουν. Κάθε σελίδα κρύβει τη χαρά της συνεργασίας, τις συζητήσεις που προηγήθηκαν, τις διαφωνίες που γέννησαν καλύτερα κείμενα. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολυφωνικό και ζωντανό έντυπο, που αντικατοπτρίζει τη μαθητική σκέψη με αυθεντικότητα.

Το συγκεκριμένο τεύχος αποκτά κι έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς συμπίπτει με μία σημαντική επέτειο: το 2026 συμπληρώνονται 190 χρόνια από την ίδρυση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Σχεδόν δύο αιώνες ζωντανής παράδοσης των Αρσακείων Σχολείων! Με αφορμή αυτή την επέτειο, ορισμένα από τα θέματα της εφημερίδας μας στρέφονται στην ιστορία, τις αξίες και την εκπαιδευτική κληρονομιά, που συνεχίζει να εμπνέει γενιές μαθητών και εκπαιδευτικών.

Σας καλούμε, λοιπόν, να διαβάσετε αυτό το τεύχος όχι βιαστικά, αλλά με περιέργεια. Να συμφωνήσετε, να διαφωνήσετε, να προβληματιστείτε. Γιατί μια σχολική εφημερίδα πετυχαίνει τον σκοπό της, μόνο όταν γίνεται αφορμή για σκέψη και κουβέντα. Tο ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ συνεχίζει. Και όσο υπάρχουν μαθητές, που θέλουν να πουν τη γνώμη τους, θα βρίσκει πάντα λόγο να εκδίδεται. Καλή ανάγνωση!

Η Δημοσιογραφική Ομάδα του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης

«Από την Αγορά στο Κάδο», Καταναλωτισμός εφήβων και βιώσιμη καθημερινότητα, Έρευνα των μαθητριών Καραΐσκου Μαρίλιας, Καρατσώλη Ιωάννας, Κωνσταντίου Εκάβης 

On By Michalis KapetanisIn ΑΕΙΦΟΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ,ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΕΡΓΑ ΜΑΘΗΤΩΝΣχολιάστε

Η υπερκατανάλωση αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φαινόμενα της σύγχρονης κοινωνίας και επηρεάζει ιδιαίτερα τους εφήβους, οι οποίοι διαμορφώνουν τις αγοραστικές τους συνήθειες μέσα από τη μόδα, τα social media και το περιβάλλον των συνομηλίκων τους. Στο πλαίσιο του μαθήματος της Τεχνολογίας, οι μαθήτριες του Γ1 πραγματοποίησαν μια έρευνα με στόχο να καταγράψουν τις καταναλωτικές συνήθειες των συμμαθητών τους και να διερευνήσουν κατά πόσο αυτές συνδέονται με τη βιώσιμη καθημερινότητα. 

Η έρευνα βασίστηκε σε ερωτηματολόγιο 25 ερωτήσεων, το οποίο κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων: τη συχνότητα αγορών, την επιρροή της μόδας και των influencers, τη σημασία των επώνυμων προϊόντων, τις αυθόρμητες αγορές, αλλά και τη στάση των μαθητών απέναντι στην ανακύκλωση, την επαναχρησιμοποίηση και τη μείωση απορριμμάτων. Μέσα από τις απαντήσεις, οι μαθήτριες επιδίωξαν να κατανοήσουν πώς οι έφηβοι λαμβάνουν αποφάσεις και πόσο συνειδητά σκέφτονται την περιβαλλοντική επίπτωση των επιλογών τους. 

Τι έδειξαν οι μετρήσεις 

1. Αγορές και μόδα 

Οι μαθητές φαίνεται να επηρεάζονται αρκετά από τη μόδα και τις τάσεις. Παρότι δεν αγοράζουν συνεχώς νέα προϊόντα, η εμφάνιση, το στιλ και το τι θεωρείται «της εποχής» παίζουν σημαντικό ρόλο στις επιλογές τους. Οι απαντήσεις δείχνουν ότι οι μαθητές παρακολουθούν ενεργά τις τάσεις και συχνά διαμορφώνουν τις αγορές τους με βάση αυτές. 

Παράλληλα, οι περισσότεροι δηλώνουν ότι προσπαθούν να αγοράζουν προϊόντα όταν τα χρειάζονται, όμως η επιρροή της μόδας παραμένει ισχυρή και συχνά καθορίζει το τι θεωρούν απαραίτητο. 

2. Επιρροή από φίλους, social media και influencers 

Η κοινωνική επιρροή αποδεικνύεται αρκετά σημαντική για τους μαθητές. 

  • Οι φίλοι επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τις αγορές, είτε μέσα από συζητήσεις είτε μέσα από το τι επιλέγουν οι ίδιοι. 
  • Τα social media λειτουργούν ως βασική πηγή ιδεών και προτάσεων, με τους μαθητές να επηρεάζονται αρκετά από όσα βλέπουν στο διαδίκτυο. 
  • Οι influencers, αν και δεν καθορίζουν απόλυτα τις επιλογές, έχουν αισθητή επίδραση, ιδιαίτερα σε προϊόντα μόδας και τεχνολογίας. 

Οι μαθητές φαίνεται να διαμορφώνουν τις αγορές τους μέσα από ένα μίγμα προσωπικών προτιμήσεων και κοινωνικών επιρροών, με το περιβάλλον τους να παίζει σημαντικό ρόλο. 

3. Αυθόρμητες αγορές και διαχείριση χρημάτων 

Οι αυθόρμητες αγορές εμφανίζονται κυρίως στο «Μερικές φορές», κάτι που δείχνει ότι οι μαθητές προσπαθούν να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους. Η διαχείριση χρημάτων παρουσιάζει θετικά στοιχεία: 

  • Πολλοί μαθητές αποταμιεύουν συχνά ή μερικές φορές. 
  • Δεν ξοδεύουν συστηματικά όλα τα χρήματά τους. 
  • Αγοράζουν νέα τεχνολογικά προϊόντα μόνο όταν χαλάσει το παλιό, δείχνοντας υπεύθυνη στάση απέναντι στην κατανάλωση. 

4. Περιβαλλοντική ευαισθησία και υπεύθυνη κατανάλωση 

Οι μαθητές αρχίζουν να συνδέουν τις αγορές τους με το περιβάλλον. 

  • Πριν αγοράσουν κάτι, σκέφτονται αν το χρειάζονται πραγματικά. 
  • Η περιβαλλοντική επιβάρυνση ενός προϊόντος απασχολεί αρκετούς μαθητές. 
  • Η χρήση επαναχρησιμοποιούμενων προϊόντων — όπως παγούρια και υφασμάτινες τσάντες — εμφανίζεται συχνά στο «Πάντα» και «Συχνά». 
  • Η ανακύκλωση συσκευασιών εφαρμόζεται συστηματικά από πολλούς μαθητές. 

Η εικόνα αυτή δείχνει ότι η περιβαλλοντική συνείδηση αρχίζει να ενσωματώνεται στην καθημερινότητα των εφήβων. 

5. Απόρριψη αντικειμένων και πλαστική συσκευασία 

Οι μαθητές σπάνια πετούν αντικείμενα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, κάτι που δείχνει αυξημένη επίγνωση για τη διάρκεια ζωής των προϊόντων. 

Η αγορά προϊόντων με πολλή πλαστική συσκευασία εμφανίζεται στο «Μερικές φορές», δείχνοντας ότι υπάρχει περιθώριο ενημέρωσης και αλλαγής προς πιο βιώσιμες επιλογές. 

Συμπεράσματα 

✔ Οι έφηβοι επηρεάζονται αρκετά από τη μόδα, τους φίλους και τα social media, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να διατηρούν προσωπικά κριτήρια.  

✔ Σκέφτονται όλο και περισσότερο αν χρειάζονται πραγματικά κάτι πριν το αγοράσουν.  

✔ Προτιμούν επαναχρησιμοποιούμενα προϊόντα και ανακυκλώνουν συστηματικά.  

✔ Η περιβαλλοντική διάσταση της κατανάλωσης αρχίζει να γίνεται μέρος της καθημερινής τους σκέψης.  

✔ Υπάρχουν όμως τομείς που χρειάζονται ενίσχυση: 

  • περιορισμός πλαστικών συσκευασιών, 
  • μείωση αγορών λόγω τάσεων, 
  • μεγαλύτερη ενημέρωση για τις περιβαλλοντικές συνέπειες των προϊόντων. 

Η εργασία των μαθητριών του Γ1 αποδεικνύει ότι η κατανάλωση δεν είναι απλώς μια πράξη αγοράς, αλλά μια στάση ζωής. Και το σημαντικότερο: οι έφηβοι μπορούν να γίνουν φορείς αλλαγής, υιοθετώντας πιο υπεύθυνες και βιώσιμες συνήθειες που επηρεάζουν θετικά τόσο το περιβάλλον όσο και την κοινωνία. 

Μάθημα Τεχνολογίας, Υπεύθυνη καθηγήτρια: κ. Μαρία Σόφη 

Πόλεμος στο Ιράν ή Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφουν οι μαθήτριες Ναταλία Βούρβαχη (Β1), Ζέτα Παππά και Ευτυχία Χρυσάνθη (Β2)

Ο πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη στο Ιράν αποτελεί ένα από τα πιο καθοριστικά γεγονότα της εποχής μας επηρεάζοντας όχι μόνο την ίδια τη χώρα, αλλά και ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και τη διεθνή κοινότητα. Οι εξελίξεις είναι συνεχείς, με στρατιωτικές επιχειρήσεις, εσωτερικές εντάσεις και διεθνείς παρεμβάσεις να συνθέτουν ένα ιδιαίτερα περίπλοκο σκηνικό.
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, καταγράφονται συγκρούσεις σε διάφορες περιοχές με τη χρήση σύγχρονων όπλων και τεχνολογιών. Παράλληλα, επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, όπως ενεργειακές εγκαταστάσεις και δίκτυα επικοινωνιών, δυσχεραίνουν σημαντικά την καθημερινότητα των πολιτών. Οι απώλειες ανθρώπινων ζωών αυξάνονται, ενώ πολλοί άνθρωποι ζουν με τον φόβο και την αβεβαιότητα για το μέλλον.
Ιδιαίτερα έντονη είναι η ανθρωπιστική διάσταση της κρίσης. Πολλοί κάτοικοι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, είτε μετακινούμενοι στο εσωτερικό της χώρας είτε αναζητώντας καταφύγιο σε γειτονικά κράτη. Η πρόσβαση σε βασικά αγαθά, όπως τρόφιμα, καθαρό νερό, ιατρική περίθαλψη και ηλεκτρικό ρεύμα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη επηρεάζοντας κυρίως τις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, όπως τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι.
Οι επιπτώσεις, όμως, δεν περιορίζονται μόνο στο εσωτερικό του Ιράν. Η αστάθεια επηρεάζει και την παγκόσμια οικονομία, κυρίως λόγω της σημασίας της περιοχής στην παραγωγή ενέργειας. Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου και των καυσίμων επηρεάζει χώρες σε όλο τον κόσμο, ακόμη και την καθημερινότητα των πολιτών στη δική μας χώρα!
Σε διεθνές επίπεδο, πολλές χώρες και οργανισμοί, όπως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, προσπαθούν να συμβάλουν στη μείωση της έντασης μέσω διπλωματικών πρωτοβουλιών και διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, η εξεύρεση λύσης παραμένει δύσκολη, καθώς εμπλέκονται πολλά και διαφορετικά συμφέροντα.
Το συγκεκριμένο γεγονός μάς οδηγεί και σε έναν σημαντικό προβληματισμό: Πώς μπορεί ένας πόλεμος, που συμβαίνει σε μια σχετικά μακρινή χώρα, να επηρεάζει τη ζωή ανθρώπων σε όλο τον κόσμο; Επίσης, ποιος είναι ο ρόλος της διεθνούς κοινότητας, αλλά και των απλών πολιτών απέναντι σε τέτοιες κρίσεις; Είναι σημαντικό να σκεφτούμε όχι μόνο τις πολιτικές και οικονομικές συνέπειες, αλλά και την ανθρώπινη πλευρά του πολέμου, αναπτύσσοντας ενσυναίσθηση και κριτική σκέψη για τα γεγονότα που διαμορφώνουν τον σύγχρονο κόσμο.

Orient Express: από τις γόνδολες στα κόκκινα λεωφορεία!

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφουν οι μαθήτριες Μυρτώ Τουτούζη και Άρτεμις Σταυριανοπούλου (Β4)

Το Orient Express αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά τρένα στην ιστορία, καθώς συνδυάζει την πολυτέλεια, το μυστήριο και τη γοητεία των ευρωπαϊκών ταξιδιών. Η λειτουργία του ξεκίνησε το 1883, συνδέοντας αρχικά το Παρίσι με την Κωνσταντινούπολη και αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο διηπειρωτικό σιδηροδρομικό δίκτυο της Ευρώπης. Βασιλιάδες, διπλωμάτες και εύποροι ταξιδιώτες το επέλεγαν συχνά, ενώ η φήμη του ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο μέσα από λογοτεχνικά έργα, όπως το «Murder on the Orient Express» της Άγκαθα Κρίστι. Ωστόσο, το 2009 έπαψε να λειτουργεί ως κανονική γραμμή, εξαιτίας του ανταγωνισμού από τα αεροπλάνα και τα σύγχρονα, ταχύτατα τρένα.
Η σύγχρονη διαδρομή Βενετία-Λονδίνο ξεκίνησε το 1982, αποτελώντας μια αναβίωση της παλιάς, ιστορικής γραμμής. Οι επιβάτες επιβιβάζονται στο τρένο από τον εμβληματικό σιδηροδρομικό σταθμό της Βενετίας, τη Santa Lucia, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στο Μεγάλο Κανάλι και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της πόλης. Το Orient Express προσφέρει ένα μαγευτικό ταξίδι, περνώντας από σπουδαίες ευρωπαϊκές πόλεις, όπως το Παρίσι, το Λονδίνο και η Βενετία. Είναι ιδιαίτερα γνωστό για τα αυθεντικά βαγόνια του, τα οποία χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1920 και του 1930. Στο εσωτερικό του επικρατεί μια κομψή και πολυτελής ατμόσφαιρα, με διακόσμηση σε στυλ Art Deco. Οι επιβάτες απολαμβάνουν εκλεκτά και προσεγμένα γεύματα, ενώ συχνά ντύνονται επίσημα, με κοστούμια ή βραδινές ενδυμασίες, συμβάλλοντας στη μοναδική εμπειρία του ταξιδιού. Παράλληλα, οι καμπίνες είναι άνετες και λειτουργικές, καθώς μετατρέπονται εύκολα από χώρο καθιστικού σε υπνοδωμάτιο. Αν και το ταξίδι είναι ακριβό, προσφέρει μια ανεπανάληπτη εμπειρία που αξίζει να ζήσει κανείς.
Μια ενδιαφέρουσα σκέψη θα ήταν η δημιουργία ενός αντίστοιχου πολυτελούς σιδηροδρομικού ταξιδιού και στην Ελλάδα. Μια τέτοια διαδρομή θα μπορούσε να συνδέει πόλεις με πλούσια ιστορία και φυσική ομορφιά, όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και ίσως περιοχές όπως τα Μετέωρα ή η Πελοπόννησος. Ένα ελληνικό «Orient Express» θα προσέφερε στους ταξιδιώτες την ευκαιρία να γνωρίσουν τον πολιτισμό, την ιστορία και τα τοπία της χώρας με έναν ξεχωριστό και κομψό τρόπο.