Παγκόσμια εφεξής η Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας: Μια μεγάλη επιτυχία της Ελλάδος αφού το να εξαπλώνεται σταδιακά ο εορτασμός της ημέρας της στην Εκπαίδευση διαφόρων χωρών του κόσμου, σε πολιτιστικά ιδρύματα και οργανισμούς και σε διαφόρους άλλους φορείς, δείχνει τι βαρύτητα μπορεί να προσλάβει για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό αυτός ο εορτασμός.
[…] «Το ζήτημα της διεθνούς αναγνώρισης και εορτασμού της ελληνικής γλώσσας, είναι ένα θέμα μείζονος σημασίας, όχι μόνο για τον πανταχού ελληνισμό, αλλά και για τον παγκόσμιο χώρο».
Το ίδιο είχε ζητήσει και ο γνωστός ελληνιστής του πανεπιστημίου της Νάπολης και της Καλαβρίας κ. Ιωάννης Κορίνθιος, ενώ το άρθρο μου ευαισθητοποίησε και πανεπιστημιακούς καθηγητές όπως ο Χρίστος Κλαίρης (ομότ. καθηγητής Γλωσσολογίας στην Σορβόννη) και ο κ. Αναστάσιος Τάμης (ο πιο γνωστός καθηγητής-ερευνητής θεμάτων της ελληνικής Ομογένειας με έμφαση στην γλώσσα). Το κυριότερο όμως απ’ όλα είναι ότι προς τον ίδιο σκοπό κινητοποιήθηκε παράλληλα το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο ανέλαβε την προβολή και ρύθμιση τού θέματος στο αρμόδιο όργανο που είναι η UNESCO. Το δύσκολο και πολύπλοκο αυτό έργο χειρίσθηκε εξ ολοκλήρου ο μόνιμος διπλωματικός αντιπρόσωπος της Ελλάδος στην UNESCO κ. Γιώργος Κουμουτσάκος ο οποίος με μακρό επίπονο αγώνα κατόρθωσε να φέρει το θέμα της αναγνώρισης επιτυχώς εις πέρας, να εορτάζεται δηλαδή παγκόσμια η ελληνική γλώσσα ως «World Greek Language Day» κάθε 9η Φεβρουαρίου (ημερομηνία θανάτου του Διονυσίου Σολωμού).
Προφανώς η υποστήριξη τού θέματος στον Διεθνή Οργανισμό απαιτούσε πρώτα απ’ όλα γλωσσολογική θεμελίωση των λόγων που η Ελληνική δικαιούται να διεκδικήσει ένα τέτοιο ξεχωριστό προνόμιο ανάμεσα στις εθνικές γλώσσες όλων των χωρών του κόσμου. Εκεί εκλήθην να προσφέρω τις επιστημονικές υπηρεσίες μου (για θέματα της ελληνικής γλώσσας που δουλεύω επί δεκαετίες) πράγμα που δέχθηκα ευχαρίστως με την συνεργασία και του φίλου καθηγητή Χρίστου Κλαίρη. Ακολούθησε μακρά σειρά ηλεκτρονικών συζητήσεων και κειμένων μας με τον κ. Κουμουτσάκο, ώστε να υπάρξει η ενδεδειγμένη πολυεπίπεδη και λεπτή γλωσσική διαμόρφωση των θέσεών μας κατά τρόπον που να πείθει χωρίς να προσβάλει, γεγονός στο οποίο συνέβαλε βεβαίως η ίδια η ιστορική αλήθεια και η οικουμενική πορεία της ελληνικής γλώσσας. Αυτός όμως που ανέλαβε το τιτάνειο έργο να πείσει τους αντιπροσώπους των διαφόρων χωρών στην UNESCO να στηρίξουν την ελληνική πρόταση ήταν σε συνεργασία προφανώς με το υπουργείο Εξωτερικών ο κ. Κουμουτσάκος στον οποίο ανήκει ο δίκαιος έπαινος.
Γιατί όμως είναι τόσο σημαντικό να υπερβεί ο εορτασμός της ελληνικής γλώσσας ως παγκόσμιας ημέρας τα στενά ελληνικά γεωγραφικά όρια; Ο ελληνικός πολιτισμός που σφράγισε τον ευρωπαϊκό και γενικότερα τον δυτικό πολιτισμό κατέλαβε μια ξεχωριστή θέση στον παγκόσμιο πολιτισμό. Επιμένω να υποστηρίζω στα κείμενά μου, ευλόγως θεωρώ, ότι ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένας κατεξοχήν «πολιτισμός του γραπτού λόγου». Στηρίζεται κατεξοχήν στα κείμενά μας τα γραμμένα σε γλώσσα ελληνική και με ένα αλφάβητο αδιάλειπτης παράδοσης 28 αιώνων, το ελληνικό αλφάβητο (αυτό που ο Γαλιλαίος χαρακτήρισε ως «την μεγαλύτερη ανακάλυψη του ανθρώπου»). Άρα η σχέση της ελληνικής γλώσσας με τον ελληνικό πολιτισμό είναι άμεση, διότι απετέλεσε κύρια έκφρασή του.
Σε κάθε συζήτηση για την ελληνική γλώσσα και την ιδιαίτερη σημασία της δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όσο είναι ορθό ότι, σύµφωνα µε τα διδάγµατα τής γλωσσικής επιστήµης, όλες οι γλώσσες των λαών (οι «φυσικές» ή «εθνικές» λεγόµενες γλώσσες) ως συστήµατα επικοινωνίας είναι ισότιµες, άλλο τόσο είναι αληθές ότι ορισµένες γλώσσες που σήκωσαν το βάρος ανεπτυγµένων µορφών πολιτισµού του ανθρώπου γνώρισαν καλλιέργεια που τις ξεχωρίζει από τις άλλες. Kατεξοχήν καλλιεργηµένη γλώσσα είναι η Eλληνική, αφού σµιλεύτηκε επί 30 και πλέον αιώνες στην έκφραση βαθιών εννοιών της φιλοσοφίας και της επιστήµης, αδρών εννοιών του πολιτικού λόγου και των πολιτειακών θεσµών, λεπτών εννοιών του ευαγγελικού λόγου και της πατερικής θεολογίας, καθώς και σύνθετων στοχαστικών εννοιών του αρχαίου δράµατος, της πεζογραφίας και της ποίησης. Είναι ηθικά και πολιτισμικά ορθό, λοιπόν, αφού γλώσσες όπως η Αγγλική, η Γαλλική, η Γερμανική, η Ρωσική, η Κινεζική και μερικές άλλες όπως η αφρικανική Σουαχίλι αλλά και η Πορτογαλική έχουν καθιερωμένη ημέρα για τον παγκόσμιο εορτασμό τους, να μη λείπει από την χορεία τέτοιων διακεκριμένων γλωσσών και η «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας» (“World Greek Language Day”).
Το να εξαπλώνεται σταδιακά ο εορτασμός της ημέρας της ελληνικής γλώσσας στην Εκπαίδευση διαφόρων χωρών του κόσμου (σχολεία, πανεπιστήμια), σε πολιτιστικά ιδρύματα και οργανισμούς και σε διαφόρους άλλους φορείς, με την πρωτοβουλία και συνεργασία των πρεσβειών μας και των πανεπιστημίων (σύνταξη προγραμμάτων, οργάνωση συνεδρίων, εκθέσεων και ομιλιών), καθώς και των πολιτιστικών φορέων μας, των ελληνιστών του εξωτερικού και φυσικά της Ελληνικής Ομογένειας δείχνει, νομίζω, τι βαρύτητα μπορεί να προσλάβει για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό αυτός ο εορτασμός. Και φυσικά σε όλα αυτά έχει ανάλογο μερίδιο η Κύπρος μας, με τα Ελληνικά της και την μακρόχρονη πολιτιστική παρουσία της, και από κοντά εξίσου σημαντικός ―σε νέο επίπεδο και με άλλη αίγλη― είναι ο εορτασμός της ελληνικής γλώσσας από την Ελληνική Ομογένεια στις χώρες όπου ζει και δραστηριοποιείται.
Στην καταχνιά που πάει να σκεπάσει τον κόσμο αυτόν τον καιρό σε διεθνές επίπεδο, αυτή η επιτυχία της Ελλάδος έρχεται να εκπέμψει μια λάμψη φωτός, από το μόνο φως που απαλύνει τις ψυχές των ανθρώπων όπου Γης, τον πολιτισμό με στολίδι του τις ανθρώπινες γλώσσες.
μαθητική παρουσία 