Γράφουν οι μαθήτριες Ιωάννα Καλλιακμάνη, Ευγενία Κατωπόδη και Αθηνά Κωτσιαγκέλη (Γ4)

Ως υπεύθυνοι ταξιδιώτες πρέπει να είστε πάντα προσεκτικοί σχετικά με το τι παίρνετε μαζί σας και πώς πρέπει να συμπεριφέρεστε στο εξωτερικό, ώστε να είστε αποδεκτοί από τους ντόπιους και να μην έχετε προβλήματα. Διαφορετικά, ενδέχεται να σας επιβληθούν πρόστιμα! Ή ακόμα χειρότερα, να σας απελάσουν ή να σας οδηγήσουν σε κράτηση για κάτι που σας φαίνεται εντελώς φυσιολογικό! Αν, λοιπόν, θελήσετε να ταξιδέψετε στις χώρες που αναφέρουμε παρακάτω, ενημερωθείτε προσεκτικά, ώστε να αποφύγετε τις κακοτοπιές…

Η αγορά αλκοόλ τα απογεύματα στην Ταϊλάνδη

Η Ταϊλάνδη είναι γνωστή σε ολόκληρο τον πλανήτη για τα πάρτυ που γίνονται στην παραλία Full Moon. Ωστόσο, αυτό που πολλοί ταξιδιώτες αγνοούν είναι το γεγονός, πως είναι παράνομο να παραγγείλετε αλκοολούχα ποτά σε όλη τη χώρα από τις 11 π.μ. έως τις 2 μ.μ. και από τις 5 μ.μ. έως τα μεσάνυχτα. Αυτό σημαίνει ότι απαγορεύεται να παραγγείλετε ένα κοκτέιλ όσο είστε το απόγευμα στην παραλία ή ποτά κατά τη διάρκεια της βραδινής σας εξόδου. Όποιο μπαρ εντοπιστεί να πουλά αλκοόλ εκτός των επιτρεπόμενων ωρών, θα πληρώσει πρόστιμο, ενώ ο ιδιοκτήτης του αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης μέχρι και 2 χρόνια.

Το κάπνισμα και η τσίχλα σε δημόσιο χώρο στη Σιγκαπούρη

Παρόλο που το κάπνισμα σε δημόσιο χώρο δεν είναι παράνομο στη Σιγκαπούρη, οι κανονισμοί σχετικά με το σημείο όπου μπορείτε να καπνίσετε σε δημόσιους χώρους είναι ακραίοι. Στις στάσεις λεωφορείων, τις παιδικές χαρές και τους χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων απαγορεύεται το κάπνισμα. Οι καπνιστές πρέπει επίσης, όταν κρατούν τσιγάρο, να παραμένουν σε απόσταση μεγαλύτερη των 5 μέτρων από όλες τις εισόδους κτηρίων, τις στάσεις λεωφορείων και τους κοινόχρηστους χώρους, διαφορετικά αντιμετωπίζουν πρόστιμο έως και 5.000 δολάρια. Επίσης, απαγορεύεται η πώληση και ο μηρυκασμός τσίχλας!

Μηνύματα στο κινητό ενώ περπατάτε στη Χονολουλού

Σε μια προσπάθεια να κάνουν τους πεζούς να μοιράζονται την ευθύνη για την οδική ασφάλεια με τους οδηγούς, η αποστολή μηνυμάτων στο κινητό την ώρα που περπατάτε, απαγορεύτηκε πρόσφατα στη Χονολουλού της Χαβάης. Οποιοσδήποτε «συλληφθεί» να γράφει μηνύματα ή να κοιτάζει οποιοδήποτε είδος ηλεκτρονικής συσκευής, ενώ διασχίζει τον δρόμο, μπορεί να λάβει πρόστιμο έως και 99 δολάρια!

Η Ιαπωνία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα περνούν από το μικροσκόπιο τη χρήση φαρμάκων

Οι νόμοι περί φαρμάκων στην Ιαπωνία και τα ΗΑΕ είναι πολύ αυστηροί. Πολλά φάρμακα, ακόμη και κάποια συνταγογραφούμενα, θεωρούνται ισχυρά ναρκωτικά, ειδικά όσα περιέχουν κωδεΐνη. Οι ταξιδιώτες είναι καλύτερο να αφήνουν τα παυσίπονά τους στο ξενοδοχείο, καθώς η κατοχή απαγορευμένης ουσίας – ή ακόμη και ίχνη στο αίμα – μπορεί να οδηγήσει σε ποινή φυλάκισης έως και 4 χρόνια.

Στο Ιράν όλοι πρέπει να σέβονται τον ενδυματολογικό κώδικα

Το μόνο που θα σας ζητηθεί στο Ιράν είναι να σεβαστείτε τον πολιτισμό τους. Για τους άνδρες απαγορεύονται τα σορτς και οι βερμούδες στους δημόσιους χώρους. Οι γυναίκες καλούνται να είναι εξαιρετικά προσεκτικές με τις ενδυματολογικές επιλογές τους. Πρέπει να έχουν το κεφάλι καλυμμένο πάντα με ένα μαντήλι ή Roosari, όπως λέγεται, και να προτιμούν ρούχα, τα οποία δεν αφήνουν ακάλυπτα τα γόνατα και τους ώμους.

Προσοχή με τις φωτογραφίες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

Οι τουρίστες στα ΗΑΕ πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί με το περιβάλλον τους, όταν βγάζουν φωτογραφίες στις διακοπές τους. Είναι παράνομη η λήψη φωτογραφιών από στρατιωτικές τοποθεσίες, ανάκτορα και κυβερνητικά κτήρια. Υπάρχει επίσης ένας κανόνας, που απαιτεί από τους ανθρώπους να δίνουν την άδειά τους πριν φωτογραφηθούν στοn δρόμο και αυτές οι φωτογραφίες δεν μπορούν να διανεμηθούν χωρίς τη συγκατάθεση όλων. Τα αεροδρόμια στα ΗΑΕ επιβάλλουν, επίσης, αυστηρή απαγόρευση λήψης φωτογραφιών και βίντεο.

Γράφουν οι μαθήτριες Χριστίνα Αλούπη και Δανάη Γρυλλάκη (Γ1)

Γλώσσα Proto-Elamite

Υπάρχουν περίπου 573 νεκρές γλώσσες που γνωρίζουμε σήμερα. Κανείς δεν τις μελετά ή τις μιλά και πολλές από αυτές είναι χαμένες στην ιστορία. Από όλες τις νεκρές γλώσσες μερικές αποτελούν μυστήριο, όπως η Proto-Elamite. Είναι η αρχαιότερη γλώσσα του κόσμου, που δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί ακόμα. Πάνω από 160 πήλινες επιγραφές του 4ου αι. π.Χ. από το Ιράν είχαν πάνω τους γραμμένη την εν λόγω γλώσσα, αλλά μέχρι σήμερα η φύση του τι είναι γραμμένο σε αυτές παραμένει μυστήριο.

Μάτσου Πίτσου

To Μάτσου Πίτσου είναι ένα από τα πιο διάσημα μνημεία στο Περού. Χτίστηκε πριν πάνω από 500 χρόνια στην κορυφή ενός βουνού και όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι επρόκειτο για μια υπέροχη πόλη της Αυτοκρατορίας των Ίνκας. Αλλά κανείς δεν ξέρει για ποιον λόγο χτίστηκε… Μερικοί αναφέρουν ότι ήταν όντως μια πόλη. Άλλοι ότι ήταν ένα τουριστικό θέρετρο για τους ευγενείς. Άλλοι ότι επρόκειτο για ένα ναό. Και φυσικά, υπάρχει και η θεωρία ότι είχε χτιστεί από εξωγήινους. Οι Ίνκας δεν ανέφεραν ποτέ το Μάτσου Πίτσου στα γραπτά τους και γι’ αυτό υπάρχει τόσο πολύ μυστήριο γύρω από αυτό. Αρχαιολογικά στοιχεία από τον χώρο προσφέρουν μερικά στοιχεία για τον σκοπό της πόλης. Περίπου 200 σκελετοί βρέθηκαν εκεί, αλλά η πόλη ήταν αρκετά μεγάλη, οπότε είναι περίεργο που δεν βρέθηκαν περισσότερα πτώματα τριγύρω. Οι ερευνητές εξακολουθούν να εξετάζουν τον χώρο και τις γύρω περιοχές, με την ελπίδα ότι ο λόγος δημιουργίας αυτού του χώρου θα γίνει πιο ξεκάθαρος.

Ο αλγόριθμος Beale

Ο αλγόριθμος κρυπτογράφησης Beale περιλαμβάνει τρία κρυπτοκείμενα, που υποτίθεται ότι αποκαλύπτουν την τοποθεσία ενός από τους μεγαλύτερους κρυμμένους θησαυρούς στην ιστορία των ΗΠΑ: 1.090 κιλά χρυσός αξίας 34.300.000 ευρώ, 1.900 κιλά ασήμι αξίας 910.000 ευρώ και κοσμήματα αξίας 150.000 ευρώ. Η ύπαρξη του θησαυρού αρχικά εντοπίστηκε από ένα μυστηριώδη άνδρα με το όνομα Thomas Jefferson Beale, το 1818 στο Κολοράντο. Από τα τρία κρυπτοκείμενα, μόνο το δεύτερο αποκωδικοποιήθηκε. Έχει ενδιαφέρον ότι η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ ήταν το κλειδί, για να γίνει η αποκρυπτογράφηση. Πρόκειται για ένα περίεργο γεγονός, δεδομένου ότι ο Beale μοιράζεται το όνομά του με τον συγγραφέα της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας. Το «σπασμένο» κείμενο αποκαλύπτει μεν την κομητεία, όπου ο θησαυρός θάφτηκε (Bedford County στη Βιρτζίνια), αλλά η ακριβής θέση του είναι πιθανόν κωδικοποιημένο σε έναν από τους δύο υπόλοιπους αλγόριθμους κρυπτογράφησης. Μέχρι σήμερα, κυνηγοί θησαυρών εξακολουθούν τις εκσκαφές στην περιοχή -συχνά παράνομα- για τα λάφυρα.

To Χειρόγραφο Βόινιτς

Το χειρόγραφο πήρε το όνομά του από τον πολωνικής καταγωγής Αμερικανό βιβλιοπώλη και παλαιοπώλη, Wilfrid M. Voynich, ο οποίος το απέκτησε το 1912. Το εν λόγω χειρόγραφο είναι ένα λεπτομερές βιβλίο 240 σελίδων, γραμμένο σε μια γλώσσα, που παραμένει και σήμερα εντελώς άγνωστη. Οι σελίδες του είναι γεμάτες με πολύχρωμα σχέδια, παράξενα διαγράμματα, περίεργα γεγονότα και φυτά που δεν θυμίζουν κανένα γνωστό είδος, συμβάλλοντας έτσι στη δυσκολία αποκρυπτογράφησης. Ο συγγραφέας του χειρόγραφου παραμένει επίσης άγνωστος, αλλά η χρονολόγηση του άνθρακα αποκάλυψε ότι οι σελίδες του έγιναν κάποια στιγμή μεταξύ του 1404 και του 1438. Έχει τον τίτλο του «πιο μυστηριώδους χειρόγραφου στον κόσμο». Οι θεωρίες αφθονούν σχετικά με την προέλευση και τη φύση του. Κάποιοι πιστεύουν ότι γράφτηκε για την αντιμετώπιση θεμάτων υγείας στη μεσαιωνική ή στην πρώιμη σύγχρονη ιατρική. Πολλές από τις φωτογραφίες βοτάνων και φυτών υπαινίσσονται ότι πρόκειται για κάποιο είδος εγχειριδίου για έναν αλχημιστή. Κάποιοι ισχυρίζονται ακόμα ότι ενδέχεται το βιβλίο να είναι εξωγήινης προέλευσης.

Γράφουν οι μαθητές Κωνσταντίνος Κώνστας, Χρήστος Μήτσης (Γ3) και Ελισσάβετ Παπαγεωργίου (Γ4)

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν έγινε ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες στον κόσμο. Βρήκε τρόπους να εξηγήσει τις περίπλοκες θεωρίες του ακόμα και στα παιδιά και τους ηλικιωμένους. Ίσως όμως, αν μπορούσε, να επέλεγε να αποφύγει τελείως τα λόγια προτιμώντας αυτό που θα έκανε… ένας ακροβάτης, για να περάσει το μήνυμά του! Ωστόσο, αυτό δεν κατέστη δυνατό. Να, γιατί σεβόταν τόσο πολύ το έργο του Τσάρλι Τσάπλιν. Όλοι θαυμάζουμε τον Τσάρλι Τσάπλιν! Τον ήρωα των ταινιών βωβού κινηματογράφου, Σαρλό. Ήταν ένα βαθιά σκεπτόμενο άτομο. Σε μια συνέντευξη είπε: «Όταν άρχισα ν’ αγαπώ τον εαυτό μου, αρνήθηκα να συνεχίσω να ζω στο παρελθόν και ν’ ανησυχώ για το μέλλον μου. Τώρα ζω κάθε μέρα την κάθε στιγμή, που ξέρω πως όλα συμβαίνουν». Τι γίνεται, λοιπόν, αν μια τέτοια ιδιοφυΐα συναντήσει μια άλλη ιδιοφυΐα;

Μια τέτοια συνάντηση ήταν και αυτή του Τσάρλι Τσάπλιν με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν. Λέγεται ότι ο Τσάπλιν ήταν το μόνο πρόσωπο στο Hollywood, που ο Αϊνστάιν ήθελε να συναντήσει κατά τη δεύτερη επίσκεψή του στις ΗΠΑ. Το 1931 είχε την ευκαιρία να μιλήσει με τον ηθοποιό προσκεκλημένος από εκείνον στην ιδιωτική προβολή της ταινίας «Τα φώτα της πόλης». Στις μπροστινές σειρές του Κάρνεγκι Χωλ υπήρχαν δύο άδειες θέσεις, που τους περίμεναν. Υπήρχε ένα τεράστιο πλήθος θαυμαστών, διάσημων ρεπόρτερ και φωτογράφων από διάφορες χώρες. Η εμφάνιση του Αϊνστάιν και του Τσάπλιν στην αίθουσα ξεσήκωσε μια θύελλα χειροκροτημάτων. Αναφέρεται ότι οι συνομιλίες μεταξύ τους είχαν πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις και νοήματα. Κάποια στιγμή, λοιπόν, ο Αϊνστάιν εξέφρασε την έκπληξή του για τις επευφημίες για τον Τσάπλιν λέγοντας: «Αυτό που θαυμάζω περισσότερο στην Τέχνη σας είναι η οικουμενικότητά της. Είστε μια ιδιοφυΐα. Δεν λέτε ούτε μια λέξη στις ταινίες σας, αλλά όλοι σας καταλαβαίνουν και σας θαυμάζουν!» Ο Τσάπλιν τότε γέλασε και είπε: «Η δική σας περίπτωση είναι πιο φοβερή, πιο τρομερή, κύριε Αϊνστάιν! Κανείς δεν καταλαβαίνει ούτε μια λέξη απ’ ό,τι λέτε, όμως όλοι σας θαυμάζουν!»

Γράφουν οι μαθήτριες Αγάπη Ασημάκη (Γ1) και Μελίνα Μιχαλοπούλου (Γ3)

Εδώ και χιλιάδες χρόνια, ο χρυσός αποτελούσε το ύστατο ασφαλές καταφύγιο σε περιόδους κρίσης. Σε αντίθεση με τα χάρτινα νομίσματα, η ποσότητα των οποίων που βρίσκεται σε κυκλοφορία εξαρτάται από τις αποφάσεις των πολιτικών, η ποσότητα του χρυσού σε κυκλοφορία είναι αυστηρά ελεγχόμενη από την ετήσια παραγωγή και ως εκ τούτου προβλέψιμη… Αν όμως είχατε την εντύπωση ότι ο χρυσός είναι ό,τι ακριβότερο υπάρχει στον κόσμο, τότε λοιπόν κάνετε λάθος! Σας παρουσιάζουμε μία λίστα με 5 υλικά πολύ περισσότερο ακριβά από τον χρυσό!

1.Τσάι Da Hong Pao

Είναι γνωστό ως το πιο ακριβό τσάι. Στην οροσειρά Wuyishan στον απότομο βράχο Jiulongyu, όπου είναι αρκετά δύσκολη η συλλογή του, έχουν απομείνει μόνο 6 μητρικοί θάμνοι, που θεωρούνται σπάνιος θησαυρός. Λόγω της σπανιότητας και της ανώτερης ποιότητας του τσαγιού, το Da Hong Pao θεωρείται ο «Βασιλιάς του τσαγιού» και οι θάμνοι καθώς και η επεξεργασία του επιβλέπονται αυστηρά από την κυβέρνηση της Κίνας. Έχει πράσινο-καφέ χρώμα, μυρίζει σαν ορχιδέες κι έχει επίγευση μεγάλης διάρκειας. Σε αντίθεση με τα περισσότερα τσάγια, το τσάι Da Hong Pai μπορεί να χρησιμοποιηθεί εννέα φορές. Έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία πολλών ασθενειών, καθώς περιέχει διάφορες ενώσεις που βοηθούν στην κυκλοφορία του αίματος. Η τιμή ανά γραμμάριο τσαγιού είναι 1.400 δολάρια.

2. Δηλητήριο Φιδιού

Έρευνες έχουν δείξει ότι το ίδιο δηλητήριο του φιδιού που μπορεί να μας σκοτώσει, θα μπορούσε επίσης, με τη σωστή χρήση, να μας βοηθήσει στη θεραπεία του διαβήτη, των καρδιαγγειακών παθήσεων, αλλεργιών ή ακόμα και της παχυσαρκίας. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ισχυρό αναλγητικό, μπορεί να διασπάσει τους θρόμβους αίματος και να μειώσει την αρτηριακή πίεση. Η συγκομιδή του δεν είναι τόσο εύκολη (τα φίδια πρέπει να «αρμέγονται»), επομένως είναι μια δαπανηρή διαδικασία. Τα πιο ακριβά δηλητήρια φιδιών προέρχονται από τα πιο θανατηφόρα φίδια. Το δηλητήριο του King Cobra περιέχει ένα ισχυρό αναλγητικό και το δηλητήριό του κοστίζει περίπου 3.785 δολάρια ανά γραμμάριο.

3. Ρόδιο

Το ρόδιο, που παγκοσμίως θεωρείται πέντε φορές πιο ακριβό από τον χρυσό, είναι το σπανιότερο μη ραδιενεργό χημικό στοιχείο στη Γη. Είναι ευγενές μέταλλο μαζί με το ρουθήνιο, το ιρίδιο, το παλλάδιο, τον άργυρο, το όσμιο, τον λευκόχρυσο και το χρυσό. Η αυτοκινητοβιομηχανία είναι ο κύριος καταναλωτής ροδίου και η ανάγκη γι’ αυτό το σπάνιο μέταλλο συχνά ανεβάζει την τιμή του. Πριν από την πανδημία του COVID-19, το ρόδιο κόστιζε περίπου 950 δολάρια ανά γραμμάριο.

4. Κόκκινα Διαμάντια

Τα κόκκινα διαμάντια είναι ελάχιστα και μάλιστα, είναι οι πιο σπάνιοι πολύτιμοι λίθοι στον πλανήτη. Μόνο περίπου 30 από αυτά είναι γνωστό ότι έχουν βρεθεί και η πλειοψηφία τους ζυγίζει λιγότερο από μισό καράτι (περίπου 0,1 γραμμάρια). Ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς, τα κόκκινα διαμάντια κοστίζουν έως και 1 εκατομμύριο δολάρια ανά καράτι (5 εκατομμύρια δολάρια ανά γραμμάριο). Σε αντίθεση με το κλασικό διαφανές διαμάντι, τα κόκκινα διαμάντια είναι 87.719 φορές πιο πολύτιμα από τον χρυσό.

5. Μύκητας Κάμπιας

Είναι ένας μύκητας, που αναπτύσσεται από το έδαφος με μια προεξοχή σαν σκουλήκι. Προσφέρει μια σειρά αντικαρκινικών, αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών επιδράσεων, κάτι που δικαιολογεί γιατί θεωρείται ως το πιο πολύτιμο παράσιτο στον κόσμο. Ίσως νομίζετε ότι μια μαύρη τρούφα είναι ο πιο πολύτιμος μύκητας, αλλά δεν συγκρίνεται με αυτόν της κάμπιας. Οι μαύρες τρούφες μπορούν να κοστίζουν περίπου 1,76 δολάρια ανά γραμμάριο, ενώ ο πολύ σπάνιος μύκητας κάμπιας φτάνει περίπου τα 110 δολάρια ανά γραμμάριο.

Γράφουν οι μαθήτριες Ιωάννα Καλλιακμάνη, Ευγενία Κατωπόδη και Αθηνά Κωτσιαγκέλη (Γ2)

Όπως όλοι γνωρίζουμε, το Χάλστατ είναι ένα γραφικό χωριό, που βρίσκεται στην περιοχή Salzkammergut στο Αυστριακό κρατίδιο της Άνω Αυστρίας και είναι χτισμένο σε απότομη όχθη της ομώνυμης λίμνης Hallstättersee. Παρά το ότι το συγκεκριμένο χωριό έχει μόνο 800 μόνιμους κατοίκους, η ομορφιά του τοπίου προσελκύει ετησίως πάνω από 1.000.000 τουρίστες. Βέβαια, παρά την οικονομική άνθιση που βιώνει το Χάλστατ τα τελευταία δέκα χρόνια, δεν είναι λίγες οι φορές που οι ντόπιοι έχουν εκφράσει τα παράπονά τους για τους τουρίστες λέγοντας ότι πλέον είναι πάρα πολλοί για ένα τόσο μικρό χωριό. Έτσι οι Κινέζοι, που αποτελούν και τον κύριο όγκο των τουριστών στο Αυστριακό χωριό, αποφάσισαν να χτίσουν ένα χωριό-ρέπλικα στην Κίνα θέλοντας να θαυμάζουν αυτό το υπέροχο τοπίο χωρίς να χρειάζεται να διανύουν τόσο μεγάλες αποστάσεις. Το «νέο χωριό», που υπάγεται στη λίστα της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, βρίσκεται στην επαρχία Γκουάνγντονγκ και χρειάστηκε 1.000.000 τ.μ και 940.000.000 δολάρια, για να δημιουργηθεί. Όμως, το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό! Η ιδέα της «μετακόμισης» ανήκει στη κινεζική εταιρεία China Minmetals Corporation. Το ολοκαίνουργιο κινεζικό Χάλστατ είναι πρωτίστως ένα τουριστικό αξιοθέατο, όπως άλλωστε και το αληθινό, ενώ σε κάθε σημείο του υπάρχει και ένα ακριβές αντίγραφο από το αυστριακό χωριό, όπως ο πύργος του ρολογιού, η πλατεία με τα πολύχρωμα σπίτια, τα ανθισμένα μπαλκόνια και οι ξύλινες τεχνοτροπίες στα κτήρια.

Οι τεχνητές εσωτερικές παραλίες κερδίζουν συνεχώς δημοτικότητα σε όλο τον κόσμο. Μπορούμε να τις συναντήσουμε στο Μονακό, το Χονγκ Κονγκ, το Παρίσι, το Βερολίνο, το Ρότερνταμ, το Τορόντο και σε άλλα μέρη, όμως η μεγαλύτερη και πιο δημοφιλής από αυτές είναι το Seagaia Ocean Dome στο Miyazaki της Ιαπωνίας. Το «Ocean Dome» αποτελεί θεαματικό μέρος του ξενοδοχειακού συγκροτήματος «Phoenix Seagaia Resort» και είναι στην ουσία μια τεράστια κλειστή παραλία με άμμο (είδος λεπτού άσπρου μαρμάρου) και θαλασσινό νερό, όπου οι λουόμενοι έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν το μπάνιο τους όλες τις εποχές του χρόνου! Ουσιαστικά, είναι η μεγαλύτερη εσωτερική παραλία στον κόσμο που περιέχει τεχνητή άμμο, φοίνικες κι έχει χωρητικότητα για περισσότερους από 10,000 τουρίστες. Η θερμοκρασία του νερού, που περιέχει την ιδανική ποσότητα αλατιού, η υγρασία και ο αέρας στον χώρο ελέγχονται από υψηλής τεχνολογίας μηχανήματα, ενώ ένα ειδικό σύστημα δημιουργεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα μεγάλα κύματα για τους λάτρεις του σερφ. Επιπλέον, το κτήριο όπου «στεγάζεται» η παραλία έχει τη μεγαλύτερη αναδιπλούμενη οροφή στον κόσμο, παρέχοντας σε μόνιμη βάση έναν καταγάλανο ουρανό στους λουόμενους. Ο περιβάλλων χώρος έχει διαμορφωθεί ανάλογα, με βράχους και φοίνικες, έτσι ώστε να προσομοιάζει με κανονική εξωτερική παραλία, ενώ όλων των ειδών τα θαλασσινά σπορ είναι διαθέσιμα! Το μοναδικό πρόβλημα που υπάρχει είναι… πού θα βρεις χώρο για να απλώσεις την πετσέτα σου!

Γράφουν οι μαθήτριες Χριστίνα Αλούπη και Δανάη Γρυλλάκη (Γ1)

Πότε εμφανίστηκε το πρώτο ρομπότ; Ας ξεκινήσουμε από την αρχή: πολύ πριν κατασκευαστεί το πρώτο ρομπότ, οι αρχαίοι Έλληνες είχαν οραματιστεί τα “Αυτόματα” (διεθνώς Automata). Αυτό φαίνεται στον μύθο του θεού Ήφαιστου, που είχε δημιουργήσει δυο γυναίκες- βοηθούς φτιαγμένες από χρυσό, που αργότερα πήραν τον τίτλο «αυτόματες κοπέλες». Είχαν ως εργασία τους να σηκώνουν και να μεταφέρουν τον Ήφαιστο μέσα στο εργαστήριό του στον Όλυμπο. Σε όλους, επίσης, είναι γνωστός ο μύθος του Τάλω, μιας ακόμη κατασκευής του Ήφαιστου. Αυτό, που πρέπει να σημειωθεί για τον Τάλω, είναι οι εξαιρετικές του επιδόσεις και το γεγονός πως είχε όλη κι όλη μία φλέβα, από την οποία εξαρτιόταν η λειτουργία του. Η λειτουργία αυτή έπαψε, μόλις η Μήδεια άνοιξε τη φλέβα και ο Τάλως άδειασε από ενέργεια!

Ο αρχαιότερος γνωστός αυτοματισμός είναι ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων. Κατασκευάστηκε από τον Αρχύτα των Ταράντων, έναν από τους πρώτους οραματιστές του κλάδου και ήταν μια ιπτάμενη «περιστερά», ατμοωθούμενη, που κατάφερε να πετάξει μέχρι και 200 μέτρα. Αργότερα, ο Ήρωνας ο Αλεξανδρεύς (1ος μ.Χ. αιώνας), που συνεισέφερε στη θεωρία του αυτοματισμού με το κορυφαίο σύγγραμμα της αρχαίας μηχανικής «Αυτοματοποιητική», κατασκεύασε το πρώτο προγραμματιζόμενο Αυτόματο, που ήταν ένα αυτοκινούμενο τρίκυκλο.

Καθώς τελείωνε η Αρχαιότητα και η Ευρώπη έμπαινε στον Μεσαίωνα, δεν ξεχάστηκαν ούτε τα επιτεύγματα των Ελλήνων ούτε το όραμά τους, αλλά ούτε και η διάθεση των Ρωμαίων (αργότερα Βυζαντινών) να επινοήσουν και να κατασκευάσουν «Αυτόματα». Έτσι, σε όλη την Αυτοκρατορία υπήρχαν διάσπαρτα αυτά τα υπέροχα δείγματα της μηχανικής και του αυτοματισμού. Η εξέλιξη των Αυτομάτων καταδεικνύει τον τρόπο, με τον οποίο ο άνθρωπος αντιλήφθηκε και διαμόρφωσε τη διαδικασία, με την οποία προγραμματίζεται ένας μηχανισμός πλάθοντας την ψευδαίσθηση της πραγματικής ανθρώπινης αντίδρασης και κίνησης.

Το παλαιότερο σωζόμενο σχέδιο ανθρωποειδούς Αυτόματου είναι αυτό ενός πολεμιστή με πανοπλία. Τα σχέδια ανήκουν στον Λεονάρντο Ντα Βίντσι, έναν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της Αναγέννησης. Το συγκεκριμένο Αυτόματο μπορούσε να ανασηκώνεται, να κινεί τα χέρια του και το κεφάλι του, με περιορισμένες όμως κινήσεις. Ο Λεονάρντο το σχεδίασε για μάχη, όπως και πολλές από τις μηχανές του.

Τον 18ο αιώνα, κατασκευάστηκαν και πιο περίπλοκα Αυτόματα, τα οποία μπορούσαν να παίζουν μουσικά όργανα, να σχεδιάζουν, να χειρίζονται τόξο και βέλη, να παίζουν σκάκι. Όχι και τόσο μακρινοί συγγενείς των Αυτομάτων είναι τα κουρδιστά ρολόγια, καθώς και οι λατέρνες και οι ρομβίες. Για παράδειγμα, η μηχανική κλειδοκυμβαλίστρια, είναι προγραμματισμένη να παίζει ολόκληρα μουσικά κομμάτια. Το έκθεμα αυτό φιλοξενείται από το μουσείο Paul-Dupuy.

Αξίζει να αναφερθεί πως Αυτόματα δεν έφτιαχναν μόνο οι Ευρωπαίοι, το 19º αιώνα. Στην Ασία ο Χισασίγκε Τανάκα δημιούργησε ρομποτικούς μηχανισμούς, που είχαν την «ικανότητα» γραφής ιαπωνικών ιδεογραμμάτων ή σερβιρίσματος τσαγιού. Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Σέρβος Νίκολα Τέσλα παρουσίασε το πρώτο τηλεχειριζόμενο πλοίο.

Παρόλο που, τα σημερινά ρομπότ εξακολουθούν να είναι μηχανές χωρίς νοημοσύνη, έχουν γίνει μεγάλες προσπάθειες να επεκταθεί η χρησιμότητά τους. Η τεχνολογία των ρομπότ εξελίσσεται ραγδαία βοηθώντας σε διάφορους τομείς. Χρησιμοποιούνται πλέον καθημερινά στην κατασκευή μικροεπεξεργαστών, στην εξερεύνηση του διαστήματος και του βυθού και γενικά, σε εργασίες που πραγματοποιούνται σε επικίνδυνο περιβάλλον. Επίσης, τα χειρουργικά ρομπότ εισέβαλαν δυναμικά στο πεδίο της ιατρικής και νοσηλευτικής επιστήμης μέσα στην τελευταία δεκαετία. Συστήματα ρομποτικής τηλεχειρουργικής έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για υπερατλαντικές επεμβάσεις. Ρομποτικοί βραχίονες, που ενεργοποιούνται με τη φωνή, μπορούν και χειρίζονται τη λαπαροσκοπική κάμερα προσφέροντας σημαντικά οφέλη τόσο για το ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό όσο και για τους ασθενείς.

Γράφουν οι μαθήτριες Άννα Ιωάννου και Αγγελίνα Καρκαλέτση (Γ2)

Το καλοκαίρι του 2023, χρονιά επετειακή, καθώς συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας, θα ανοίξει τις πύλες του το πολυαναμενόμενο μουσείο, που θα φιλοξενήσει τα ντοκουμέντα από τη μεγαλειώδη διεθνή καριέρα της. Στην καρδιά της Αθήνας, σε ένα νεοκλασικό κτήριο, που βρίσκεται επί της οδού Μητροπόλεως, θα στεγαστεί το σύνολο του αρχειακού υλικού, που σχετίζεται με την ανεπανάληπτη Ελληνίδα ντίβα της όπερας. Σύμφωνα με την αρχιτέκτονα και μουσειολόγο Ερατώ Κουτσουδάκη, το βασικό έκθεμα του μουσείου είναι η φωνή και η ερμηνεία της Κάλλας, ενώ η ίδια εστιάζει στον απίστευτο επαγγελματισμό, την πειθαρχία και το πείσμα της μεγάλης ερμηνεύτριας.

Στο Μουσείο θα παρουσιάζεται πολύτιμο ιστορικό υλικό, ηχητικά ντοκουμέντα, σπάνιες ζωντανές ηχογραφήσεις, μία μοναδική συλλογή δίσκων και προσωπικά αντικείμενα της μεγάλης σοπράνο. Θα είναι το πρώτο Μουσείο στον κόσμο αφιερωμένο στην οικουμενική Ελληνίδα! Ο δήμαρχος Αθηναίων τόνισε σε συνέντευξη την έντονη συγκίνησή του όχι μόνο διότι η Αθήνα τιμά τη ντίβα της με ένα ξεχωριστό Μουσείο που θα είναι έτοιμο το ερχόμενο καλοκαίρι, αλλά και για το γεγονός ότι η συλλογή των εκθεμάτων που θα περιλαμβάνονται σε αυτό, σήμερα μεγαλώνει κι άλλο από μία συγκινητική δωρεά, αυτή του Πρόεδρου και ενός μέλους του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής, Κωνσταντίνου και Βικτωρίας Πυλαρινού. Έχοντας την τύχη να γνωρίσουν τη μεγάλη καλλιτέχνιδα, θέλησαν να μας δωρίσουν όχι μόνο τα προσωπικά της αντικείμενα (το ιδιόχειρο λεύκωμά της από το σχολείο, εννέα τιμητικά μετάλλια και το δίπλωμα του 1961 από τον δήμο Αθηναίων, φορέματα και αξεσουάρ από τη σκηνή και τη ζωή της, βιβλία και παρτιτούρες με σημειώσεις της, φωτογραφίες και προσωπογραφίες της, καθώς και άλλα σπάνια ιστορικά κειμήλια), αλλά και μια δυνατή γεύση για το ποια πραγματικά ήταν η Μαρία Κάλλας. Το σημαντικότερο όμως είναι, ότι το ζεύγος Πυλαρινού, παρότι δέχθηκε πολλές δελεαστικές προτάσεις από το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και άλλες μεγάλες πόλεις που τούς ζήτησαν να αξιοποιήσουν τη συλλογή τους, εκείνοι παρέμειναν πιστοί στην Αθήνα, επιλέγοντας συνειδητά να κληρονομήσει η πόλη μας το πολύτιμο αυτό υλικό. Τα πρώτα αντικείμενα της συλλογής του Μουσείου αποκτήθηκαν από τον δήμο Αθηναίων το 2000 με τη συμμετοχή του σε διεθνή πλειστηριασμό στο Παρίσι. Στη συνέχεια, η συλλογή εμπλουτίστηκε με δωρεές αντικειμένων, που ανήκαν ή αναφέρονται στη Μαρία Κάλλας και τα οποία ο δήμος δέχθηκε από πολλούς φορείς και ιδιώτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως είναι η ΕΡΤ και η Σκάλα του Μιλάνου. Τα αντικείμενα αυτά θα αναδειχθούν στο νέο Μουσείο και θα εμπλουτίσουν σημαντικά το μουσειακό αφήγημα, που στοχεύει στην ανάδειξη της καλλιτεχνικής πορείας και της προσωπικότητας της Μαρίας Κάλλας, με σκοπό να θυμίζει στους παλαιότερους και να εμπνέει τους νεότερους…

Γράφουν οι μαθητές Πέτρος Παπαδήμας, Σωτήρης Σταθόπουλος και Νικόλας Σικοτακόπουλος (Γ4)

Άφησε την Αθήνα και την ιδιωτική εκπαίδευση, εντάχθηκε στη δημόσια και ο δρόμος τής Ουρανίας-Νεφέλης Κάππου την έφερε στη Θύμαινα, ένα μικρό νησί κοντά στους Φούρνους, στο νησιωτικό σύμπλεγμα μεταξύ Σάμου, Ικαρίας και Πάτμου. Μεγάλη απόφαση! «Θεώρησα ότι είχε κλείσει ο κύκλος μου στην ιδιωτική εκπαίδευση», λέει. Ούσα φοιτήτρια, είχε αποφασίσει να ασχοληθεί με την έρευνα στην εκπαίδευση. Πριν όμως, θέλησε να διδάξει και σε μία απομακρυσμένη περιοχή, για να δοκιμάσει τον εαυτό της σε συνθήκες που δεν είχε συνηθίσει, αλλά πάνω απ’όλα είχε την ανάγκη να προσφέρει, καθώς πάντοτε ήθελε να μπορέσει μέσα από τη δουλειά της να αφήσει κάτι πίσω της. Σήμερα, η Θύμαινα μετρά περίπου 135 μόνιμους κατοίκους με κύρια ασχολία την αλιεία. Διαθέτει δύο παραδοσιακά καφενεία, ένα εστιατόριο, δύο παντοπωλεία και μια καντίνα. Στο νησί λειτουργεί κι ένα μικρό σχολείο, νηπιαγωγείο και δημοτικό, στο οποίο πηγαίνουν πέντε παιδιά. Η ίδια επέλεξε συνειδητά να αφήσει πίσω της την ασφάλεια ενός σχολείου της πόλης και να ταξιδέψει πολλά χιλιόμετρα μακριά, για να διδάξει τα παιδιά ενός ξεχασμένου ακριτικού νησιού του Αιγαίου. «Η Θύμαινα είναι ένα νησί φιλόξενο, που σε αγκαλιάζει και δεν θέλεις να φύγεις. Κι αν φύγεις, πάντοτε θα θέλεις να επιστρέψεις», αναφέρει.

Στο ολοήμερο σχολείο του νησιού φοιτούσαν 3 μαθήτριες και στο νηπιαγωγείο ένας μαθητής. Όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά το σχολείο όμως, την περίμενε μια απογοητευτική εικόνα. «Η υγρασία στη σχολική αίθουσα, η ελλιπής θέρμανση, το απαρχαιωμένο εποπτικό υλικό, τα ανύπαρκτα λογοτεχνικά βιβλία στη βιβλιοθήκη… Η πρώτη σκέψη ήταν ότι δεν θα μπορούσα να δουλέψω, πολύ περισσότερο να λειτουργήσουν τα παιδιά, που έχουν ανάγκη ένα ευχάριστο περιβάλλον. Έπρεπε να αλλάξει πρώτα ο χώρος και σιγά-σιγά κι άλλα πράγματα. Κάθε φορά έκανα στο μυαλό μου τη σύγκριση με την εμπειρία από το ιδιωτικό σχολείο και ήθελα να καλύψω, όσο γινόταν, τη διαφορά». Έτσι, επικοινώνησε με εκδοτικούς οίκους, με το παλιό της σχολείο, με ανθρώπους της εκπαίδευσης και μη, και σιγά-σιγά άρχισαν οι δωρεές. «Δεν ήμουν μόνη, όλοι κάναμε κοινή προσπάθεια. Ο κόσμος ήθελε να βοηθήσει! Τους ζητούσα ένα και προσέφεραν περισσότερα. Ήταν ομαδική δουλειά.», αναφέρει. Μάλιστα, συνεργάστηκαν με ένα τμήμα της γ’ Δημοτικού του παλιού της σχολείου κάνοντας τακτικές διαδικτυακές συνδέσεις, πολλές δράσεις (περιβαλλοντικές, ρομποτικής) και παρακολούθησαν κι ένα πρόγραμμα από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Η Ουρανία Κάππου βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών «για τον ζήλο και τον εθνωφελή τρόπο, με τον οποίο εκτέλεσε τα καθήκοντά της» στο ακριτικό νησάκι του Αιγαίου.