Γράφουν οι μαθήτριες Αγάπη Ασημάκη (Γ1) και Μελίνα Μιχαλοπούλου (Γ3)

Όλα ξεκίνησαν από τον αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα, από το μπάσκετ! Η Κιβωτός του Κόσμου είναι μια πρωτοβουλία του πατέρα Αντώνιου, που αγάπησε το μπάσκετ από μικρή ηλικία και ως κληρικός πια το μετέτρεψε σε έναυσμα, για να έρθει κοντά στα παιδιά της γειτονιάς του, που είχαν χάσει «τον δρόμο» τους λόγω ευρύτερων κοινωνικό-οικονομικών συνθηκών. Πρόκειται για έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, που στηρίζει το παιδί από τη βρεφική ηλικία μέχρι και την ενηλικίωσή του προσφέροντας στέγη, τροφή και εκπαίδευση. Πολλά παιδιά προέρχονται από μονογονεϊκές οικογένειες ή και από οικογενειακά πλαίσια γεμάτα βία και εγκατάλειψη. Όπου υπάρχει ανάγκη, η Κιβωτός του Κόσμου προσφέρει και υπηρεσίες όπως ψυχολογική υποστήριξη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε παιδιά και γονείς. Παράλληλα, παρέχεται στήριξη σε μονογονεϊκές οικογένειες, όπου ενώ υπάρχει η δυνατότητα για φροντίδα των παιδιών, διαθέτουν περιορισμένα μέσα.

Ο ιερέας Αντώνιος Παπανικολάου αποτελεί ένα πρότυπο φιλανθρωπίας. Το έργο του άρχισε το 1998, σε ηλικία 26 ετών, σε μία από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας, τον Κολωνό. Από τη στιγμή που εγκαταστάθηκε στη γειτονιά, ένιωσε την ανάγκη να αντιδράσει σε ό,τι συνέβαινε γύρω του. Ο ίδιος έβλεπε καθημερινά παιδιά, που αντί να είναι στο σχολείο, σύχναζαν σε πλατείες ή αποτελούσαν μέλη ομάδων υψηλού κινδύνου. Έτσι, προσπάθησε να μιλήσει μαζί τους για τους προβληματισμούς τους, για την καθημερινότητά τους, χωρίς να τα κρίνει και κυρίως, ψάχνοντας τον τρόπο να σταθεί στο πλάι τους και να τα βοηθήσει. Το μπάσκετ ήταν η κατάλληλη αφορμή για τον πατέρα Αντώνιο, ώστε να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Ο ίδιος χαρακτηριστικά λέει ότι μέσα από το μπάσκετ διδάσκει την αξιοπρέπεια. Καθώς, λοιπόν, ο πληθυσμός που ζητούσε βοήθεια αυξανόταν συνεχώς, ο πατέρας Αντώνιος θέλησε να στεγάσει την προσπάθειά του σε ένα παλιό καφενείο και άρχισε να δημιουργεί προγράμματα υποστήριξης, με πρώτο στόχο, να βοηθήσει τα μεγαλύτερα παιδιά της περιοχής να επιστρέψουν στο σχολείο και να ολοκληρώσουν τη φοίτησή τους. Η προσφορά του κόσμου ξεκίνησε μετά από καιρό, εφόσον γνώρισαν τον νεαρό ιερέα και συνειδητοποίησαν το πολύτιμο έργο του. Οι κάτοικοι της περιοχής άρχισαν να έρχονται ο ένας μετά τον άλλο και εθελοντικά να παρέχουν τις υπηρεσίες τους. Δάσκαλοι άρχισαν να κάνουν μαθήματα στα παιδιά, νοικοκυρές της περιοχής να φέρνουν πράγματα από τα σπίτια τους, τρόφιμα και ρούχα που δεν χρειάζονταν πια οι δικές τους οικογένειες. Το όνομα του ιδρύματος το επέλεξαν τα ίδια τα παιδιά. Έλεγαν λέξεις, όπως «φωλιά», «καταφύγιο»… Φάνηκε πως το ένιωθαν σαν κάτι που τα διαφυλάσσει, τα προστατεύει κι έτσι το ονόμασαν «Κιβωτό». Το «του κόσμου» το πρόσθεσε ο πατήρ Αντώνιος, για να τονίσει ότι εκεί χωράνε όλοι και ότι όλοι έχουν αξία, όπως στην Κιβωτό του Νώε.

Ο ίδιος έχει δηλώσει σε συνέντευξή του: «Στόχος μας είναι τα παιδιά να νιώσουν ότι υπάρχει και ένας άλλος κόσμος, πέρα από αυτόν που έχουν γνωρίσει. Μόνο κίνητρό μας είναι η αγάπη και σε αυτήν βασιζόμαστε.» Και προσθέτει: «Δε σκέφτηκα ποτέ να τα παρατήσω. Υπήρχε πάντα η επιλογή να ζήσω ως ιερέας και να κάνω μόνο τα απαραίτητα, αλλά ήδη τα πράγματα είχαν πάρει τον δρόμο τους». Σε όλο αυτό συνέβαλε και η σύντροφός του, Σταματία Γεωργαντή, η οποία του στάθηκε στις δυσκολίες που συναντούσε καθημερινά. Με την πάροδο του χρόνου, το έργο του εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο γνωστά ιδρύματα στην Ελλάδα. Μάλιστα, μετά από την πολύτιμη συνεισφορά των Θοδωρή και Κώστα Παπαλουκά το 2016, συστήθηκε και ο Αθλητικός Σύλλογος Καλαθοσφαίρισης Κιβωτός του Κόσμου, ο οποίος συμμετέχει στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Σ.Κ.Α, στον Δ’ όμιλο της Δ’ κατηγορίας.

Τελικά, αν στραφούμε στο «εμείς», θα νιώσουμε την πανανθρώπινη αξία της αγάπης για τον συνάνθρωπο. Όταν προσφέρεις βοήθεια σε κάποιον που το έχει ανάγκη, αυτό σηματοδοτεί και την ενεργοποίησή σου ως μέλους ενός κοινωνικού συνόλου!

Γράφουν οι μαθήτριες Χριστίνα Αλούπη και Δανάη Γρυλλάκη (Γ1)

Ας κάνουμε μια παραδοχή: περάσαμε πολλά τα τελευταία δύο χρόνια, τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Καταστάσεις άλλαξαν και συνεχίζουν να αλλάζουν… Κι αν κάτι πρέπει να μείνει σταθερό, προκειμένου να αντεπεξέλθουμε σε ό,τι έρχεται στον δρόμο μας, αυτό είναι ο πυρήνας μας. Η σχέση μας με τον εαυτό μας είναι η πιο σημαντική. Γι΄ αυτό και προσπαθούμε να ανακαλύψουμε όσα δεν γνωρίζαμε γι’ αυτόν, να συμφιλιωθούμε με κάποια κομμάτια του και να κάνουμε τις αλλαγές που θέλουμε και μπορούμε. Ένα πολύ καλό βήμα, για να ξεκινήσουμε, είναι τα βιβλία. Έχετε αναρωτηθεί όμως, πού θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε ένα καλό βιβλίο; Πώς μπορεί να στραφεί το αναγνωστικό κοινό σε ποιοτικές λύσεις στην ψηφιακή εποχή που ζούμε, τη στιγμή που κάποιοι πιστεύουν ότι ήρθε πλέον το τέλος του βιβλίου; Εμείς, λοιπόν, θα σας προτείνουμε την ψηφιακή εγκυκλοπαίδεια «Περί Βιβλιοθηκών – aboutlibraries.gr». Πρόκειται για έναν χώρο πρωτότυπης έρευνας και συλλογής σημαντικού και σπάνιου αρχειακού υλικού, που επικεντρώνεται στις βιβλιοθήκες και την ιστορία τους, στην παρουσίαση μοναδικών συλλογών, αλλά και προσωπικοτήτων, που συνδέονται με τις βιβλιοθήκες σε Ανατολή και Δύση από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Ο ιστότοπος «Περί Βιβλιοθηκών» αναπτύσσεται από τον Ιούνιο του 2020 από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Ηλεκτρονικού Περιεχομένου (οργανισμός που εποπτεύεται από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και επικεντρώνεται στην ανάπτυξη ψηφιακών υπηρεσιών για βιβλιοθήκες και οργανισμούς πληροφόρησης) σε συνεργασία με τον κ. Κώστα Στάικο και την ομάδα του (ιστορικός του βιβλίου ο ίδιος, ερευνητής της ελληνικής εκδοτικής και τυπογραφικής δραστηριότητας, που με πάθος έχει συγκεντρώσει υλικό για θέματα που αφορούν στην αρχιτεκτονική, την ιστορία και το περιεχόμενο των βιβλιοθηκών). Κεντρική επιδίωξη της ιστοσελίδας είναι η διαμόρφωση ενός «χώρου συνάντησης» των βιβλιοθηκών της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού, ο οποίος θα προβάλλει την ιστορική πορεία τους και θα αναδεικνύει το έργο τους και τη συμμετοχή τους στην πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου. Το εικαστικό υλικό που συνοδεύει τα λήμματα ανέρχεται σε περισσότερες από 22.500 εικόνες και προέρχεται κυρίως από τη συλλογή της Ωνασείου Βιβλιοθήκης. Στόχος είναι το περιεχόμενο του ιστότοπου να καλύψει τις βιβλιοθήκες ανά τον κόσμο επεκτείνοντας την καταγραφή τους στην Ανατολή, και κυρίως στην Κίνα, και μάλιστα, να συνοδευτεί από την υιοθέτηση της κινεζικής ως μίας από τις γλώσσες παρουσίασης του περιεχομένου.
Είναι μία πολύ αξιόλογη πηγή για να γνωρίσουμε βιβλιοθήκες δημόσιου χαρακτήρα, ανακτορικές, ακαδημαϊκές, αλλά και μοναστηριακές, καθώς και ιδιωτικές συλλογές βιβλίων, τις οποίες συγκρότησαν άνθρωποι του πνεύματος και στοχαστές στο πέρασμα των αιώνων. Η αναζήτηση μπορεί να γίνει γεωγραφικά, θεματικά ή με βάση την επωνυμία μιας βιβλιοθήκης ή ενός έργου. Παρέχονται, δηλαδή, προηγμένες δυνατότητες προβολής και ανακάλυψης περιεχομένου, υποστηρίζεται η πολυγλωσσικότητα και αποτυπώνεται η πνευματική και γνωστική πορεία του ανθρώπου μέσα από το χειρόγραφο και έντυπο βιβλίο με την προοπτική, να καλυφθούν χρονικά και γεωγραφικά οι βιβλιοθήκες σε παγκόσμια κλίμακα. Είναι ένας εύχρηστος και συναρπαστικός πλοηγός γι’αυτούς, που αναζητούν διαύλους πληροφόρησης και πρόσβασης στις πηγές γνώσης.

Γράφουν οι μαθητές Πέτρος Παπαδήμας, Νικόλας Σικοτακόπουλος και Σωτήρης Σταθόπουλος (Γ4)

Ελληνικές νίκες σε ποδοσφαιρικές διοργανώσεις

Το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα εμφανίστηκε λίγο πριν τις αρχές του 20ού αιώνα στα λιμάνια του Πειραιά και της Πάτρας. Παρακάτω αναφέρουμε τις σημαντικότερες επιτυχίες της Εθνικής μας ομάδας. Ας ξεκινήσει, λοιπόν, το ταξίδι μας στο χρόνο…

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1980: η Ελλάδα είχε την πρώτη σημαντική επιτυχία της, η οποία ήταν η πρόκριση στην τελική φάση του Euro 1980 (τότε Κύπελλο Εθνών Ευρώπης) στην Ιταλία. Στη φάση των προκριματικών, τερμάτισε στην πρώτη θέση του ομίλου της αφήνοντας εκτός τελικής διοργάνωσης την ΕΣΣΔ και την Ουγγαρία.

Παγκόσμιο Κύπελλο 1994: η Ελλάδα, για πρώτη φορά στην ιστορία της, συμμετείχε σε τελική φάση Μουντιάλ, στη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Στους προκριματικούς αγώνες τερμάτισε αήττητη στην πρώτη θέση του ομίλου της.

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2004: η κορυφαία στιγμή στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδος στον χώρο του ποδοσφαίρου, όταν αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης με την κατάκτηση του Euro στην Πορτογαλία νικώντας στον τελικό τη διοργανώτρια χώρα με 1-0. Ήταν μόλις η δεύτερη παρουσία της «γαλανόλευκης» σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και πρώτη μετά από 24 χρόνια. Όλοι οι Έλληνες πλέον τραγουδούσαν ζητώντας από τους διεθνείς να σηκώσουν το τρόπαιο, όπως και τελικά έγινε, όταν έπειτα από κόρνερ που εκτέλεσε ο Άγγελος Μπασινάς, ο Άγγελος Χαριστέας με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα! Η Πορτογαλία δεν μπόρεσε να αντιδράσει, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να κατακτήσει τη σπουδαία νίκη και ο αρχηγός της Θοδωρής Ζαγοράκης να σηκώσει το τρόπαιο στον ουρανό της Λισαβόνας. Οι σκηνές των πανηγυρισμών που ακολούθησαν από τους Έλληνες σε όλο τον κόσμο, δεν είχαν προηγούμενο, καθώς η Ελλάδα είχε καταφέρει αυτό που μέχρι τότε φάνταζε ακατόρθωτο… Βρισκόταν στην κορυφή της Ευρώπης!

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2014: στην τελική φάση του Μουντιάλ 2014 στη Βραζιλία, κατά την κλήρωση των ομίλων, η Ελλάδα τοποθετήθηκε στον τρίτο όμιλο και κλήθηκε να αντιμετωπίσει, κατά σειρά, τις Κολομβία, Ιαπωνία και Ακτή Ελεφαντοστού. Στην πρεμιέρα απέναντι στους Κολομβιανούς δεν τα κατάφερε, γνωρίζοντας την ήττα με 3-0, ενώ στον δεύτερο αγώνα με την Ιαπωνία αναδείχθηκε ισόπαλη χωρίς τέρματα, με αποτέλεσμα η αναμέτρηση εναντίον της Ακτής Ελεφαντοστού να είναι η πλέον καθοριστική. Η Ελλάδα με σκόρερ τους Ανδρέα Σάμαρη και Γιώργο Σαμαρά επικράτησε 2-1 και, για πρώτη φορά στην ιστορία της, προκρίθηκε στην επόμενη φάση της διοργάνωσης.

Οι μεγαλύτερες νίκες του ελληνικού μπάσκετ

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών Ελλάδος είναι η πρώτη ελληνική εθνική ομάδα, που κατέκτησε ευρωπαϊκό τίτλο ανδρών σε οποιοδήποτε άθλημα. Θεωρείται ως μία σημαντική δύναμη του παγκοσμίου μπάσκετ, καθώς έχει φτάσει πολλές φορές στη νίκη. Ας δούμε τα σημαντικότερα επιτεύγματα της εθνικής μας ομάδας στο Ευρωμπάσκετ και στο Μουτνομπάσκετ:

Ευρωμπάσκετ 1949: η πρώτη παρουσία της Ελλάδας σε διεθνή διοργάνωση στο Κάιρο της Αιγύπτου, όπου στέφθηκε με επιτυχία, αφού κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο έχοντας 4 νίκες και 2 ήττες.

Ευρωμπάσκετ 1987: η διοργανώτρια χώρα ήταν η Ελλάδα και κανένας δεν περίμενε αυτό που θα ακολουθούσε. Όταν έφτασε η ώρα του μεγάλου τελικού, η εθνική μας ομάδα ολοκλήρωσε το »θαύμα» κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο, νικώντας την ΕΣΣΔ με 103-101 στην παράταση.

Ευρωμπάσκετ 2005: στο Βελιγράδι η νεανική ομάδα της Ελλάδας κατάφερε να πάρει και πάλι την 1η θέση, ύστερα από 18 χρόνια.

Ευρωμπάσκετ 2009: η Εθνική μας, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, κατακτά την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο στην Πολωνία.

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1994: η ομάδα έφτασε στα ημιτελικά. Η 4η θέση θεωρήθηκε επιτυχία ανάλογη με το χρυσό ευρωπαϊκό μετάλλιο του 1987.

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2006: η Εθνική Ελλάδος κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο. Η Ελλάδα ξεκίνησε εντυπωσιακά στους ομίλους με 5 νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Στον ημιτελικό κατατρόπωσε την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ φτάνοντας αήττητη στον τελικό, όπου, καταπονημένη από την υπερπροσπάθεια, ηττήθηκε από την Ισπανία με 70-47 και επέστρεψε με το αργυρό μετάλλιο.

Παρόλο που τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα δεν έχει «χαρεί» νίκες στο άθλημα, ελπίζουμε να ξαναζήσουμε σύντομα στιγμές σαν αυτές προηγούμενων πρωταθλημάτων…

Γράφουν οι μαθήτριες Μαρία Καρακατσάνη και Σοφία Κορρέ (Γ2)

Η Ελίζα Κονοφάγου είναι μια πολυβραβευμένη Ελληνίδα επιστήμονας στον τομέα της Ιατρικής. Το κύριο έργο της βασίζεται πάνω στην πατέντα της για τη μέθοδο θεραπείας του Αλτσχάιμερ και του Πάρκινσον μέσω υπερήχων. Η έρευνά της πρόκειται να φέρει επανάσταση στον χώρο της Ιατρικής και να ωφελήσει εκατομμύρια ανθρώπους, που πάσχουν από ανίατες ασθένειες του νευρικού συστήματος.

Με καταγωγή από την Πρέβεζα, η Ελίζα είναι κόρη του Χημικού Μηχανικού και μέλους της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών, Ηλία Κονοφάγου. Γεννήθηκε στη Γαλλία, όμως τα σχολικά της χρόνια τα πέρασε στην Ελλάδα. Είναι αριστούχος απόφοιτη της Βαρβακείου Σχολής. Πήρε δίπλωμα στη Χημική Φυσική από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού το 1992, Μάστερ στη Βιοϊατρική Τεχνολογία από το Πανεπιστήμιο Imperial στο Λονδίνο και Διδακτορικό στον ίδιο τομέα από το Πανεπιστήμιο του Χιούστον στο Τέξας το 1999. Από το 1999 μέχρι το 2003 ακολούθησε μεταδιδακτορικές σπουδές στην Ιατρική Σχολή του Harvard, όπου και πήρε τη θέση του λέκτορα. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1991, ως βοηθός έρευνας στο Ινστιτούτο Pierre et Marie Curie στο Παρίσι. Tην επόμενη χρονιά, βρέθηκε στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Charles στην Πράγα και το 1993 ήρθε για λίγο στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε ως Βιοϊατρικός Μηχανικός στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο στην Αθήνα, αλλά και ως βοηθός έρευνας στον Δημόκριτο. Από το 2003 έως και σήμερα είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Columbia της Νέας Υόρκης. Στόχος του εργαστηρίου Υπερήχων και Ελαστικής Απεικόνισης, στο οποίο είναι διευθύντρια, είναι η ανάπτυξη νέων τεχνικών υπερήχων τόσο για την απεικόνιση όγκων ή άλλων παθήσεων, όσο και για θεραπευτικές εφαρμογές σε ασθένειες, όπως το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον. Το 2018 η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών την τίμησε για το έργο της και στην Ελλάδα βραβεύτηκε με το βραβείο Μποδοσάκη το 2017.

Η πρώτη αναίμακτη επέμβαση εγκεφάλου με εστιασμένους υπερήχους, που πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία σε μια ηλικιωμένη γυναίκα με Αλτσχάιμερ στη Νέα Υόρκη τον Νοέμβριο του 2022, ανοίγει τον δρόμο σε αυτή τη νέα μέθοδο, που θα αρχίσει να εφαρμόζεται και σε ασθενείς με ανίατες νευρολογικές παθήσεις, όπως το Πάρκινσον, οι καρδιακές αρρυθμίες, αλλά και για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Με επικεφαλής την πανεπιστημιακή καθηγήτρια Ελίζα Κονοφάγου, η ομάδα κατάφερε μετά από 15 χρόνια εντατικών ερευνών και εφαρμογής σε πειραματόζωα, να αποδείξει την ασφάλεια της μεθόδου, καθώς και τις θεραπευτικές δυνατότητες που προσφέρει σε διάφορους τομείς. Ιδιαίτερα ελπιδοφόρα αποτελέσματα έχει παρατηρήσει η ειδικός και στο Πάρκινσον: «….έχουμε δει ότι το φάρμακο μπορεί να διεισδύσει με το άνοιγμα του αιματοεγκεφαλικού φραγμού τουλάχιστον 2 με 7 φορές περισσότερο στην περιοχή του εγκεφάλου και να έχει ανάλογη αποτελεσματικότητα με την αναπλήρωση της μορφολογίας και της λειτουργικότητας των νευρώνων που παράγουν τη ντοπαμίνη, τη βασική ουσία που ελαττώνεται στον εγκέφαλο των ασθενών με Πάρκινσον. Μ’ αυτόν τον τρόπο, επιτυγχάνουμε την είσοδο στον εγκέφαλο των φαρμάκων, τα οποία ήδη υπάρχουν και μπορούν να θεραπεύσουν το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον, λόγω όμως του φραγμού δεν μπορούν να περάσουν σε ικανοποιητική δόση». Και προσθέτει: «Με χαρακτηρίζει η επιμονή. Η επιστήμονας πρέπει να επιμένει πάνω σε μια έρευνα, να επιμένει μέχρι να αποδείξει στους συναδέλφους της πως, όταν ανακαλύπτει κάτι, αυτό δουλεύει, λειτουργεί. Στην αρχή, δεν σε πιστεύει κανένας. Μετά αποδεικνύεις βήμα-βήμα τα αποτελέσματα της έρευνάς σου. Κατόπιν, έρχονται άλλες ερευνητικές ομάδες, που τα επιβεβαιώνουν. Μετά, εάν είσαι τυχερή, προσαρμόζεται η τεχνολογία και βγαίνει προς παραγωγή. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ιδιοφυΐα, για να κάνει έρευνα. Χρειάζεται μεράκι και επιμονή!»

Είμαστε περήφανοι, γιατί πρόκειται για ένα ελληνικό «χτύπημα» στις ανίατες ασθένειες, όπως το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον!