Τη Δευτέρα 10/3/2025 το Α’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης είχε τη χαρά να φιλοξενήσει δύο τμήματα του Β’ και του Γ’ Αρσάκειου- Τοσίτσειου Δημοτικού, προκειμένου οι νεαροί μαθητές και μαθήτριες της ΣΤ´τάξης να έρθουν σε πρώτη επαφή με το μάθημα της Αγωγής Προφορικού Λόγου, το οποίο διδάσκεται στο Γυμνάσιο.

Οι καθηγητές κ. Κατσιάνου Κατερίνα και κ. Κωνσταντακάκης Γιώργος, φιλόλογοι, υποδέχτηκαν τα παιδιά στους φιλόξενους χώρους του Γυμνασίου και εξήγησαν στα παιδιά τον μαθητοκεντρικό τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος, απάντησαν στα ερωτήματά τους και ολοκλήρωσαν την παρουσίαση με μια βιωματική διαδικασία, επιχειρηματολογίας και νοηματικής ανάγνωσης, στην οποία τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό. 

Γράφει η μαθήτρια Κατερίνα Μαγκανά (Β2)

Η Μέριλιν Βος Σαβάντ, Αμερικανίδα αρθρογράφος και συγγραφέας, έχει γίνει συνώνυμο της εξαιρετικά υψηλής νοημοσύνης. Γεννημένη στις 11 Αυγούστου 1946 στο Σεντ Λούις του Μιζούρι, κατέχει το ρεκόρ Γκίνες για τον υψηλότερο καταγεγραμμένο δείκτη IQ, που έφτασε το εντυπωσιακό 228! Κατάγεται από φτωχή οικογένεια ανθρακωρύχων, καθώς και οι δύο παππούδες της δούλευαν στα ορυχεία, ενώ οι γονείς της ήταν μετανάστες από τη Γερμανία και την Ιταλία. Παρά την υψηλή νοημοσύνη της, η Marilyn vos Savant λέει ότι οι γονείς της δεν της συμπεριφέρθηκαν ως διάνοια: «Μου έλεγαν ότι θα έπρεπε στη ζωή μου να είμαι ανεξάρτητη, να κερδίζω τα προς το ζην και κανείς ποτέ δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στο μυαλό ή τις απορίες μου, κυρίως επειδή ήμουν κορίτσι.»
Η Βος Σαβάντ έγινε ευρέως γνωστή μέσω της στήλης της «Ask Marilyn» στο περιοδικό Parade. Σε αυτή τη στήλη απαντά σε ερωτήσεις αναγνωστών σχετικές με τα μαθηματικά, τη φιλοσοφία, την ηθική και διάφορα ακαδημαϊκά θέματα. Η ικανότητά της να αναλύει περίπλοκα προβλήματα και να τα εξηγεί με απλό και κατανοητό τρόπο έχει κερδίσει την εκτίμηση και το ενδιαφέρον πολλών αναγνωστών.
Χρησιμοποιώντας δύο τεστ -το τεστ Stanford-Binet και το Mega Test- η Σαβάντ έδειξε μια βαθμολογία IQ, που την τοποθετούσε πάνω από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και τον Στίβεν Χόκινγκ. Ένα από τα πιο διάσημα περιστατικά στην καριέρα της ήταν η απάντησή της στο «Πρόβλημα του Μόντι Χολ» (Monty Hall problem), ένα στατιστικό παράδοξο που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από μαθηματικούς και επιστήμονες, πολλοί από τους οποίους αμφισβήτησαν την ορθότητα της λύσης της. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι η απάντησή της ήταν σωστή ενισχύοντας τη φήμη της ως ατόμου με εξαιρετικές ικανότητες λογικής και κατανόησης.
Είναι παντρεμένη με τον Ρόμπερτ Τζάρβικ, τον εφευρέτη της τεχνητής καρδιάς Jarvik-7. Έχει εμφανιστεί σε πολλά τηλεοπτικά προγράμματα και έχει δώσει διαλέξεις σε διάφορα μέρη του κόσμου μοιράζοντας τις γνώσεις και τις ιδέες της στο ευρύτερο κοινό. Η ζωή και το έργο της Μέριλιν Βος Σαβάντ συνεχίζουν να εμπνέουν αναδεικνύοντας τη σημασία της λογικής σκέψης, της περιέργειας και της αδιάκοπης αναζήτησης της γνώσης.

Το Σάββατο 8 Μάρτιου 2025 διοργανώθηκαν  Αγώνες Στίβου Γυμνασίων–Λυκείων στο πλαίσιο των αθλητικών συναντήσεων Ιδιωτικών  Σχολείων ( Α.Σ.Ι.Σ) στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Κολλεγίου Αθηνών. Από το Α’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης οι μαθητές που έλαβαν μέρος ήταν οι εξής: Δοβλέτης Δημήτρης (Γ1) στα 80μ., Ράπτης Νικόλαος (Γ3) στο άλμα εις μήκος και Καπλάνη Αθηνά (Α1) στα 80μ. Ο μαθητής Δοβλέτης Δημήτρης πέρασε στην τελική σειρά, όπου αγωνίστηκε και κατέλαβε την 1^η θέση (Χρυσό μετάλλιο). Θερμά συγχαρητήρια και στα τρία παιδιά για την προσπάθεια και τον αγώνα τους! 

Γράφει ο μαθητής Χάρης Παντελίδης (Β3)

Από το 2021 η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) εξετάζει την ανανέωση των χαρτονομισμάτων ευρώ με προτάσεις που περιλαμβάνουν την απεικόνιση σημαντικών προσωπικοτήτων της ευρωπαϊκής ιστορίας και πολιτισμού. Όπως έγινε γνωστό, ανάμεσα στις προτάσεις που κατατέθηκαν, έχουν ξεχωρίσει οι εμβληματικές προσωπικότητες της Μαρίας Κάλλας, του Μπετόβεν, της Μαρί Κιουρί, του Μιγκέλ ντε Θερβάντες και του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Συγκεκριμένα, ένα από τα προτεινόμενα σχέδια είναι η απεικόνιση της Μαρίας Κάλλας στο χαρτονόμισμα των 5 ευρώ. Μάλιστα, το 2023, με αφορμή την επέτειο των 100 ετών από τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας, η Ελλάδα εξέδωσε αναμνηστικό κέρμα των 2 ευρώ προς τιμήν της. Αυτό το συλλεκτικό νόμισμα εκδόθηκε από την Τράπεζα της Ελλάδος και αποτελεί φόρο τιμής στην καλλιτεχνική κληρονομιά της Κάλλας.
Η Μαρία Κάλλας, γεννημένη από Έλληνες μετανάστες ως Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου το 1923 στη Νέα Υόρκη, ήταν μια από τις κορυφαίες υψιφώνους του 20ού αιώνα, γνωστή για τη μοναδική φωνή και την εκφραστικότητά της. Έφερε -κατά κοινή ομολογία- επανάσταση στην όπερα, καθώς συνδύαζε την απαράμιλλη φωνή της με την υψηλή υποκριτική της, η οποία συνέδεε την παράδοση της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας με τη συναισθηματική ένταση της όπερας του 19ου αιώνα στην Ευρώπη. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες λυρικές τραγουδίστριες με παγκόσμια αναγνώριση. Έφερε, άλλωστε, με τη φωνή της την όπερα πιο κοντά στο ευρύ κοινό, πέρα από τους κύκλους των μυημένων και τους τυχερούς, που είχαν την ευκαιρία να την ακούσουν στις μεγάλες λυρικές σκηνές της Ευρώπης και του κόσμου. Το καλλιτεχνικό της ταξίδι ξεκίνησε στην Ελλάδα, αλλά η ταυτότητά της διαμορφώθηκε στην Ευρώπη, όπου ταξίδεψε, έζησε και μεγαλούργησε.
Η επιλογή της Μαρίας Κάλλας, για να κοσμήσει τα νέα τραπεζογραμμάτια του Ευρώ, είναι σίγουρα μεγάλη τιμή για τη χώρα μας!

Την Παρασκευή 7 Μαρτίου 2025 οι μαθητές του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης συμμετείχαν στη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων στον ενοριακό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Δροσιάς. Τους μαθητές συνόδευσε ο Σύλλογος των Καθηγητών και την ευθύνη είχαν οι θεολόγοι του Σχολείου μας κ. Λ. Ιατρόπουλος, κ. Γ. Παντόγλου και κ. Μ. Χαλκιά.

Στις αρχές του 20^ού αιώνα, οι γυναίκες στη Μεγάλη Βρετανία έδωσαν έναν έντιμο αλλά σκληρό αγώνα για το δικαίωμα της ψήφου. Ήταν οι σουφραζέτες, ένα κίνημα γυναικών που δεν αρκέστηκαν σε λόγια, αλλά προχώρησαν σε δυναμικές και μαχητικές διεκδικήσεις, απαιτώντας ίσα πολιτικά δικαιώματα με τους άνδρες. Η λέξη «σουφραζέτα» (βλ. Σαμίου Δ., «Οι Αγγλίδες σουφραζέτες») γεννήθηκε ως υποτιμητικός και χλευαστικός όρος από τη βρετανική εφημερίδα Daily Mail το 1906, για να χαρακτηρίσει τις ριζοσπαστικές φεμινίστριες που διεκδικούσαν το δικαίωμα ψήφου. Σε όλον τον 19^ο αιώνα είχε καθιερωθεί ο όρος «suffragist», που υποδήλωνε αυτές (και αυτούς) που ήταν υπέρμαχοι κάθε δικαιώματος ψήφου, υιοθετούσαν όμως πιο ήπιες τακτικές διαμαρτυρίας. Ο όρος επαναχρησιμοποιήθηκε σε πρωτοσέλιδό της από την εφημερίδα Daily Mirror δύο μήνες αργότερα. Ωστόσο, οι σουφραζέτες οικειοποιήθηκαν τον όρο και τον έκαναν σύμβολο του αγώνα τους. Το κίνημα υιοθέτησε μεθόδους πολιτικής ανυπακοής, διαδηλώσεις, απεργίες πείνας και ακόμα και βίαιες ενέργειες, όπως επιθέσεις σε κυβερνητικά κτήρια, προκειμένου να ακουστεί η φωνή τους. 

Ο αγώνας των σουφραζετών μέσα από τα μάτια των μαθητριών μας 

Στο πλαίσιο του μαθήματος της Ιστορίας, οι μαθήτριες του τμήματος Γ1 του Α’ Αρσακείου – Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης, με υπεύθυνο καθηγητή τον φιλόλογο κ. Ιω. Σωτηρόπουλο, ανέλαβαν μια διπλή δράση για να προβάλουν την ύψιστη ιστορική σημασία του γυναικείου κινήματος των σουφραζετών. Αρχικά, η Ασημένιου Λυδία και η Τιτοπούλου Γεωργία Ελπίδα παρουσίασαν τη ζωή και τη δράση της Έμμελιν Πάνκχερστ, της ηγέτιδας των σουφραζετών και ιδρύτριας της Women’s Social and Political Union (WSPU). Η Ένωση αυτή συνεργαζόταν με άλλες συνδικαλιστικές και φιλοεργατικές πολιτικές ομάδες, ενώ μάλιστα σε αυτήν συμμετείχαν και οι κόρες της Έμμελιν Πάνκχερστ, Κρίσταμπελ (Christabel) και Σύλβια (Sylvia). Η δράση τους σηματοδοτεί τις προσπάθειες των γυναικών που διαισθανόμενες την άρνηση των πολιτικών κομμάτων να εντάξουν επίσημα την ισοπολιτεία στα προγράμματά τους, αποφάσισαν να προωθήσουν μια αυτόνομη γυναικεία πολιτική παρέμβαση. Το δικαίωμα της ψήφου γίνεται τώρα ο βασικός στόχος του πολιτικού αγώνα των γυναικών. Οι Αγγλίδες ανταποκρίνονται στο κάλεσμα των σουφραζετών, παλεύουν για την ψήφο, ενώ ιδρύονται περί τους 400 γυναικείους συλλόγους σε όλη την Μεγάλη Βρετανία στα επόμενα 10 χρόνια. Το 1907, η Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών οργανώνει την πρώτη μεγάλη διαδήλωση στο Λονδίνο, όπου συμμετείχαν περίπου 3.000 γυναίκες. Τον Οκτώβριο του 1908 η Έμμελιν και η Κρίσταμπελ Πάνκχερστ συλλαμβάνονται ως πολιτικά υπεύθυνες για την έκδοση ενός φυλλαδίου, στο οποίο προτρέπονταν οι γυναίκες να εισβάλουν στη Βουλή των Κοινοτήτων. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι τότε καμία πράξη διαμαρτυρίας των σουφραζετών δεν περιείχε ούτε προκάλεσε φυσική βία. Στη συνέχεια όμως οι συλλήψεις πολλών σουφραζετών έφεραν τις συστηματικές απεργίες πείνας των γυναικών στις φυλακές. Η βίαιη σίτισή τους προκάλεσε την αντίδραση της κοινής γνώμης. Κάτω από την πίεση των γεγονότων η αγγλική Βουλή ορίζει επιτροπή για την αξιολόγηση προτάσεων που αφορούν στην παραχώρηση πολιτικών δικαιωμάτων στις γυναίκες. Όμως τα νομοσχέδια καταψηφίζονται το ένα μετά το άλλο προς απογοήτευση (και οργή) των γυναικών. Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου οι γυναίκες ανέλαβαν θέσεις εργασίας και αρμοδιότητες, από τις οποίες ως τότε ήταν αποκλεισμένες. Η φεμινιστική και συνδικαλιστική συνείδηση των γυναικών ενδυναμώθηκε μέσα από τον αγώνα για επιβίωση. Μετά το τέλος του πολέμου, όλοι επιθυμούσαν την ειρήνη και την κοινωνική ευημερία. Έτσι, τον Φλεβάρη του 1918 παραχωρείται δικαίωμα ψήφου στις Αγγλίδες πάνω από 30 ετών. 

Μέσα από μια διαδραστική παρουσίαση, οι μαθήτριες παρουσίασαν τη ζωή και τη δράση της Έμμελιν Πάνκχερστ καθώς και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες της εποχής. Στη συνέχεια, ο προβληματισμός οδήγησε σε συζήτηση εντός τάξης σχετικά με το πώς οι ανισότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμα και σήμερα, παρά τις προόδους που έχουν σημειωθεί. 

Τέλος, οι μαθήτριες Γαϊτανά Αμαλία Άννα και Δημητρά Πηνελόπη δημιούργησαν ένα πλακάτ διαμαρτυρίας, βασισμένο στα αυθεντικά συνθήματα των σουφραζετών. Με δυναμικά χρώματα και αποφασιστικά μηνύματα, το πλακάτ έγραφε: 

• «Liberty for Women!» («Ελευθερία για τις γυναίκες!») 

• «Deeds Not Words!» («Πράξεις, όχι λόγια!») 

• «No Vote, No Peace!» («Χωρίς ψήφο, δεν υπάρχει ειρήνη!») 

• «Women Have Rights Too!» («Οι γυναίκες έχουν δικαιώματα επίσης!») 

Με αυτή τη δράση, οι μαθήτριες μπήκαν στη θέση των σουφραζετών και αντιλήφθηκαν πώς ήταν να παλεύεις για δικαιώματα που σήμερα θεωρούνται αυτονόητα. Μέσα από αυτή τη βιωματική εμπειρία, οι μαθήτριες και οι μαθητές  κατανόησαν ότι οι κοινωνικές αλλαγές απαιτούν τόλμη, ενότητα και δράση. Οι σουφραζέτες άνοιξαν τον δρόμο για τη γυναικεία ψήφο και την πολιτική ισότητα, και η κληρονομιά τους συνεχίζει να μας εμπνέει μέχρι σήμερα. Όπως έλεγαν και οι ίδιες: «Deeds Not Words!» 

Καθώς τα παιδιά της Στ’ τάξης ολοκληρώνουν τη φοίτησή τους στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, τα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία, για να διευκολύνουν την ομαλή μετάβασή τους στην επόμενη βαθμίδα, οργανώνουν επισκέψεις των μαθητών στο Γυμνάσιο. Στις 4 Μαρτίου 2025, οι μαθητές του τμήματος Στ3’ του Γ’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Δημοτικού μαζί με τη δασκάλα τους κ. Ρούλα Ρεκουντίνη, είχαν την ευκαιρία, να συμμετάσχουν για μία διδακτική ώρα στη Ζώνη Πολιτισμού της Β’ τάξης και συγκεκριμένα στη «Δημοσιογραφική Ομάδα». Μετά τη σύντομη ενημέρωση των μαθητών από τον Διευθυντή του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου κ. Μιχάλη Καπετανή και την υπεύθυνη καθηγήτρια της Δημοσιογραφικής Ομάδας κ. Μαρίνα Μηλιδώνη, οι μαθητές της Β’ Γυμνασίου «ξενάγησαν» τους μικρούς μαθητές στο ιστολόγιο του Σχολείου μας «μαθητική παρουσία» και στο ηλεκτρονικό περιοδικό μας «ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ». Διαβάστηκαν ορισμένα ενδιαφέροντα άρθρα και παρουσιάστηκε ο τρόπος ανάρτησης ενός άρθρου στο ιστολόγιό μας και ειδικότερα στη στήλη “ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ”. Ήταν μια ενδιαφέρουσα συνάντηση, που έκλεισε με την υπόσχεση ορισμένων μαθητών της Στ’ τάξης να συμμετάσχουν μελλοντικά στη δημοσιογραφική ομάδα μας! Με το καλό!