Γράφει η Δημοσιογραφική Ομάδα του σχολείου μας: Βούρβαχη Ναταλία, Παπαδάκης Δημήτρης, Παπαδόπουλος Αστέρης, Παππά Ζέτα, Ρέππα Δώρις, Σταυριανοπούλου Άρτεμις, Τουτούζη Μυρτώ, Τσιτσώνη Νάγια, Φραγκουλοπούλου Σάρα, Χρυσάνθη Ευτυχία

Εκατόν ενενήντα χρόνια συνεχούς και αδιάλειπτης προσφοράς στην παιδεία του Ελληνισμού συμπληρώνει φέτος η Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, ένας μορφωτικός οργανισμός που ταυτίστηκε όσο λίγοι με την πνευματική συγκρότηση του νεότερου ελληνικού κράτους και βρήκε τη ζωντανή του έκφραση στα Αρσάκεια Σχολεία. Από το 1836 έως σήμερα, τα Αρσάκεια δεν υπήρξαν απλώς σχολεία· υπήρξαν και παραμένουν φορείς εθνικής αποστολής, συνδεδεμένοι με τη μόρφωση, την κοινωνική πρόοδο και την πνευματική αναγέννηση του Ελληνισμού.
Η ίδρυση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας πραγματοποιήθηκε σε μια εποχή κρίσιμη και μεταβατική. Το ελληνικό κράτος μόλις είχε εξέλθει από τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας και είχε επείγουσα ανάγκη από μόρφωση, από θεσμούς, από ανθρώπους που θα πίστευαν ότι η ελευθερία δεν ολοκληρώνεται χωρίς παιδεία. Ο πρώτος που οραματίστηκε αυτή την ιδέα ήταν ο Ιωάννης Κοκκώνης, εκπαιδευτικός και παιδαγωγός μεγάλου κύρους. Το όραμά του ενστερνίστηκαν ο Ηπειρώτης εκπαιδευτικός και λόγιος Γεώργιος Γεννάδιος και ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μισαήλ Αποστολίδης. Ανάμεσα στους πρώτους υποστηρικτές της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας συναντάμε εξέχουσες μορφές του πνευματικού και πολιτικού κόσμου, ανθρώπους του Αγώνα και της Διασποράς. Μάλιστα, οι τρεις πρώτοι πρόεδροι τού Διοικητικού Συμβουλίου, ο Γεώργιος Κουντουριώτης, ο Ανδρέας Μεταξάς και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, υπήρξαν σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες και είχαν τιμηθεί με το ανώτατο αξίωμα τού Προέδρου τής Κυβερνήσεως. Δεν είναι τυχαίο ότι στα μητρώα της Εταιρείας υπέγραψε ως μέλος ακόμη και ο εθνικός μας ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός, αναγνωρίζοντας έμπρακτα ότι η πνευματική αναγέννηση του Έθνους περνά μέσα από τη συστηματική εκπαίδευση.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στους μεγάλους ευεργέτες, που στήριξαν με την περιουσία και το όραμά τους το έργο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Ο Απόστολος Αρσάκης, Ηπειρώτης και κορυφαία μορφή της ελληνικής παροικίας στη Ρουμανία, διακρίθηκε ως γιατρός, πολιτικός και άνθρωπος με έντονη εθνική συνείδηση. Με τη γενναιόδωρη δωρεά του κατέστη δυνατή η οικοδόμηση των Αρσακείων Σχολείων στην Αθήνα. Το όνομά του δόθηκε στα σχολεία όχι απλώς ως τιμή, αλλά ως αναγνώριση ενός οράματος: ότι ο πλούτος αποκτά αξία, όταν επιστρέφει στην κοινωνία ως παιδεία. Μαζί του, ο εθνικός ευεργέτης Μιχαήλ Τοσίτσας, επίσης από τη μεγάλη κοιτίδα του ελληνισμού της Διασποράς. Καταγόμενος από το Μέτσοβο και δραστηριοποιημένος οικονομικά στη Ρουμανία και την Αίγυπτο, διέθεσε σημαντικό μέρος της περιουσίας του για εκπαιδευτικά και πολιτιστικά έργα. Η συμβολή του δεν περιορίστηκε στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία· υπήρξε βασικός χρηματοδότης τού Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου συμβάλλοντας καθοριστικά στη δημιουργία ανώτατης τεχνικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Ενίσχυσε, έτσι, αποφασιστικά την παιδεία, όχι ως πράξη φιλανθρωπίας, αλλά ως εθνικό χρέος.

Τα Αρσάκεια Σχολεία συνδέθηκαν από νωρίς με έναν τολμηρό και πρωτοποριακό στόχο: τη μόρφωση της γυναίκας. Σε μια εποχή όπου η εκπαίδευση των κοριτσιών θεωρούνταν περιττή ή δευτερεύουσα, τα Αρσάκεια ανέλαβαν τον ιστορικό ρόλο να αποδείξουν ότι η παιδεία δεν έχει φύλο. Χιλιάδες Ελληνίδες διδάχθηκαν γράμματα, επιστήμες, τέχνες και παιδαγωγική. Μάλιστα, πολλές απόφοιτες των Αρσακείων έγιναν δασκάλες και μετέφεραν τη γνώση σε κάθε γωνιά της Ελλάδας συμβάλλοντας αποφασιστικά στη διάδοση της εκπαίδευσης και τη σταδιακή κοινωνική χειραφέτηση της γυναίκας. Μάλιστα, το 1847 η Εταιρεία καθιερώνει δίπλωμα «δημοδιδασκάλου» για τις αποφοίτους της. Το γεγονός αυτό δεν αφορά μόνο την εκπαίδευση· αφορά την κοινωνική πρόοδο και τη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.

Στα 190 χρόνια της πορείας τους, τα Αρσάκεια Σχολεία παραμένουν πιστά στις ιδρυτικές τους αρχές: υψηλό επίπεδο σπουδών, ανθρωπιστική παιδεία, καλλιέργεια ήθους και εθνικής συνείδησης. Χωρίς να μένουν προσκολλημένα στο παρελθόν, συνομιλούν δημιουργικά με το παρόν και προετοιμάζουν το μέλλον. Σήμερα τα Αρσάκεια- Τοσίτσεια Σχολεία λειτουργούν σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Ιωάννινα), αλλά και εκτός Ελλάδας, στα Τίρανα (Ελληνοαλβανικό Κολέγιο Τιράνων), προσφέροντας εκπαίδευση από το νηπιαγωγείο έως και το λύκειο.
Η επέτειος αυτή δεν είναι απλώς μια αναδρομή. Είναι ένας έπαινος προς όλους όσοι πίστεψαν ότι η παιδεία μπορεί να αλλάξει την κοινωνία: τους ευεργέτες, τους δασκάλους, τους μαθητές. Είναι, όμως, και μια υπενθύμιση ευθύνης. Να διατηρήσουμε ζωντανό το πνεύμα της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και να συνεχίσουμε το έργο των Αρσακείων Σχολείων, ώστε η γνώση, οι αξίες και η προσφορά να παραμένουν θεμέλια της ελληνικής παιδείας και στο μέλλον. Εμείς, οι μαθητές των Αρσακείων, αισθανόμαστε περηφάνια, που συνεχίζουμε μία παράδοση 190 χρόνων παιδείας και που κάθε μέρα μαθαίνουμε, δημιουργούμε και γινόμαστε κομμάτι αυτής της μεγάλης ιστορίας!