Γράφουν οι μαθήτριες Ζέτα Παππά και Ευτυχία Χρυσάνθη (Β2)

Εκεί ψηλά, όπου η σιωπή έχει βάρος, αιωρείται η αιώνια φρουρός της νύχτας! Είναι ένα πραγματικό ουράνιο σώμα, με επιστημονική σημασία, γεωλογικά μυστικά και καθοριστική επιρροή στον πλανήτη μας. Από τους μύθους της αρχαιότητας μέχρι τα βήματα των αστροναυτών και τις σύγχρονες αποστολές εξερεύνησης, η Σελήνη στέκεται πάντα εκεί. Σε αυτό το άρθρο, θα επιχειρήσουμε ένα ταξίδι ανάμεσα στο φως και τη σκιά της. Γιατί το φεγγάρι, τελικά, είναι πολλά περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε…
Στην Κίνα υπάρχει ένας παλιός μύθος, που πιστεύεται μέχρι σήμερα και συνδέεται στενά με τη Σελήνη. Πρωταγωνίστρια είναι η θεά Chang’e, μια γυναίκα που για να προστατεύσει το ελιξίριο της αθανασίας, το ήπιε και βρέθηκε εξόριστη στο φεγγάρι, μακριά από τον αγαπημένο της. Εκεί, ζει αιώνια με μοναδική συντροφιά τον Jade Rabbit, ένα λαγό που ανακατεύει βότανα στο γουδί του φτιάχνοντας το ελιξίριο της ζωής. Ο μύθος αυτός παραμένει ζωντανός στην κινεζική κουλτούρα, εμπνέοντας τόσο το Φεστιβάλ της Σελήνης όσο και την ονομασία των κινεζικών αποστολών στο φεγγάρι.
Μια χαρακτηριστική έκφραση της σεληνιακής λατρείας ως σύμβολο γυναικείας αφοσίωσης και αναγεννητικής δύναμης είναι το ινδικό έθιμο Karva Chauth, κατά το οποίο οι παντρεμένες γυναίκες νηστεύουν όλη την ημέρα μέχρι να εμφανιστούν τα φώτα της φεγγαριού στον ουρανό, τιμώντας έτσι τον θεό της Σελήνης, Chandra, και πιστεύοντας ότι οι προσευχές τους μπορούν να χαρίσουν υγεία, ευημερία και μακροζωία στους συζύγους τους, ενώ ταυτόχρονα ενισχύουν τον δεσμό τους και την αφοσίωση μέσα στην οικογένεια.

Στην αρχαία Ελλάδα η Σελήνη λατρευόταν ως θεότητα με το ίδιο όνομα και αργότερα, ταυτίστηκε με τη θεά Άρτεμη. Ήταν προστάτιδα του νυχτερινού ουρανού, της γονιμότητας και των κύκλων της ζωής. Σύμφωνα με τον μύθο, η Σελήνη ερωτεύτηκε τον θνητό Ενδυμίωνα και τον έκανε να κοιμηθεί για πάντα, ώστε να τον επισκέπτεται κάθε βράδυ, χωρίς να τον χάσει ποτέ. Οι Έλληνες παρατηρούσαν τη Σελήνη, για να προβλέψουν καιρικά φαινόμενα και γεωργικούς κύκλους, ενώ το φως της θεωρούνταν ιερό, γεμάτο μυστήριο και θηλυκή δύναμη.
Στην Αφρική, πολλές φυλές βλέπουν τη Σελήνη ως βασικό στοιχείο των ρυθμών της φύσης και της κοινότητας. Στους Μπαμπούτι του Κονγκό, η νέα Σελήνη σηματοδοτεί την έναρξη σημαντικών τελετών, όπως η μύηση των νέων και η έναρξη της κυνηγετικής περιόδου. Οι ηλικιωμένοι διηγούνται ιστορίες για τη Σελήνη ως μητρική θεότητα, που προσφέρει φως και προστασία μέσα στο σκοτάδι της ζούγκλας. Για τους Ντογκό της Μάλι, η Σελήνη δεν είναι απλώς ουράνιο σώμα, αλλά μέρος μιας κοσμολογίας, που συνδέεται με αόρατες δυνάμεις και πνεύματα, ενώ οι σεληνιακοί κύκλοι επηρεάζουν τις γεωργικές εργασίες και τις πνευματικές πρακτικές της φυλής.

Χάρη στη NASA και τους αμέτρητους επιστήμονες, στους οποίους χρωστάμε την πρόοδο της διαστημικής τεχνολογίας, η Σελήνη εξερευνάται ξανά με πρωτοποριακά ρομπότ και εξελιγμένες αποστολές. Από το πρώτο βήμα του Νιλ Άρμστρονγκ το 1969 και τις επανδρωμένες αποστολές Apollo, μέχρι τα ρομποτικά ρόβερ, που τώρα σκάβουν το έδαφός της, η Σελήνη μας αποκαλύπτει μυστικά αιώνων. Σήμερα, με τεχνητή νοημοσύνη και φουτουριστικές βάσεις, ετοιμαζόμαστε να εξορύξουμε πάγο και πολύτιμους πόρους χτίζοντας το πρώτο «γεφύρι» για το μέλλον της ανθρωπότητας πέρα από τη Γη. Κι αν φτάσαμε ως εδώ, τι άλλο μπορούμε να δημιουργήσουμε, όταν ενωθεί η φαντασία με τη γνώση;