Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε την αριστεία του μαθητή μας Χρήστου Τσιότσικα Ιωαννίδη της Α’ τάξης στον Διαγωνισμό Μαθηματικών Ικανοτήτων «Πυθαγόρας» που διοργανώθηκε από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία στις 15 Μαρτίου 2025. Ο Διαγωνισμός «Πυθαγόρας» απευθύνεται σε μαθητές με στόχο την ανάπτυξη των μαθηματικών δεξιοτήτων και της λογικής σκέψης. Τον συγχαίρουμε θερμά και τον ενθαρρύνουμε να συνεχίσει την προσπάθειά του.

Γράφουν οι μαθητές Οδυσσέας Ντέιβις, Νίκος Σεφεριάδης και Πολυνείκης Τσακανίκας (Β3)

Την περασμένη Κυριακή παρακολουθήσαμε την παράσταση «Το αγόρι με τις δύο καρδιές» στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου. Είναι ένα έργο βασισμένο στην αληθινή ιστορία μιας πενταμελούς οικογένειας από το Αφγανιστάν, που το 2000 αναγκάστηκε να ακολουθήσει τον δύσκολο δρόμο της προσφυγιάς.
Εδώ αξίζει να αναφερθούμε στη διαφορά ανάμεσα στις λέξεις «μετανάστης» και «πρόσφυγας». Μετανάστης καλείται κάποιος, που αφήνει τη χώρα του για μια άλλη χώρα, συνήθως για οικονομικούς λόγους, για εκπαίδευση ή για βελτίωση της ποιότητας ζωής του και η μετακίνησή του είναι εθελοντική. Από την άλλη, πρόσφυγας καλείται αυτός, που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα του, επειδή κινδυνεύει η ζωή του. Αυτό μπορεί να συμβαίνει λόγω πολέμου, δίωξης, σοβαρών παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων ή άλλων κινδύνων, που απειλούν τη ζωή και την ασφάλειά του. Η μετακίνηση του πρόσφυγα είναι καταναγκαστική.
Η δασκάλα-μητέρα της ιστορίας τόλμησε να μιλήσει δημόσια κατά των Ταλιμπάν και η οικογένεια αναγκάστηκε να διαφύγει βεβιασμένα από τη χώρα, στοιβαγμένη για ώρες στο πορτμπαγκάζ ενός αυτοκινήτου. Έρμαιο διακινητών που υπόσχονταν πολλά και έπρατταν λίγα, με κίνδυνο πολλές φορές για τη ζωή τους, οι ήρωες ακολούθησαν ένα ταξίδι διάρκειας περίπου ενάμισι χρόνου, με ενδιάμεσους σταθμούς στη Ρωσία, την Αυστρία και τη Γαλλία. Τελικός τους προορισμός ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου βρήκαν την εξειδικευμένη θεραπεία που χρειαζόταν ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας, ο οποίος έπασχε από σοβαρή καρδιοπάθεια.

Η ιστορία είναι γραμμένη από τα δύο μικρότερα αδέρφια. Η αφήγησή τους, αν και με στοιχεία χιούμορ, φωτογραφίζει τις δυσκολίες, την εξαθλίωση, τους κινδύνους και τις αδικίες που ζουν καθημερινά εκατομμύρια πρόσφυγες. Ταυτόχρονα, μας μεταφέρει ένα μήνυμα ελπίδας, αισιοδοξίας και αγάπης από μία οικογένεια, που με επιμονή και αμοιβαία υποστήριξη, κατάφερε να φτάσει στον προορισμό που επιθυμούσε και να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή σε μια δεύτερη πατρίδα. Η παράσταση ανέβηκε πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας το 2023, ενώ εκδόθηκε και βιβλίο το 2021. «Το αγόρι με τις δύο καρδιές» είναι μια συγκινητική, ανθρώπινη ιστορία, που σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να δείτε!

Στο πλαίσιο των προληπτικών δράσεων που εφαρμόζει το Α΄Αρσάκειο – Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης, η Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού και Σύμβουλος Σχολικής Ζωής του Σχολείου μας, κ. Ιωάννα Κούρτη, πραγματοποίησε ένα πρόγραμμα ενημερωτικών παρουσιάσεων και συζητήσεων με τους μαθητές της Γ’ Γυμνασίου, με θέμα «Εθισμός και Εξαρτήσεις». 

Κατά τη διάρκεια των παρουσιάσεων, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να εξερευνήσουν ένα θέμα που μας αφορά όλους: τον Εθισμό και την Εξάρτηση. Οι μαθητές της Γ’ τάξης ενημερώθηκαν σχετικά με τις διάφορες μορφές εθισμού, τις αιτίες τους, καθώς και τις επιπτώσεις τους στην ψυχική και σωματική υγεία. Ο κύριος στόχος της παρουσίασης ήταν να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές για τους κινδύνους που κρύβονται πίσω από συμπεριφορές όπως η χρήση ουσιών, το κάπνισμα, το αλκοόλ, ο εθισμός στα βιντεοπαιχνίδια και τα social media. Επιπλέον, έγινε αναφορά στη σημασία της πρόληψης αλλά και της αναγνώρισης των προειδοποιητικών σημείων του εθισμού. «Τι είναι ο εθισμός; Τι ονομάζουμε εξάρτηση; Ποιες μπορεί να είναι οι αιτίες και οι επιπτώσεις του εθισμού; Ποιες είναι οι μέθοδοι πρόληψης και αντιμετώπισης;» Αυτά είναι μερικά από τα θέματα που αναλύθηκαν και συζητήθηκαν με τους μαθητές, καθώς επίσης και η σημασία της υποστήριξης από φίλους, οικογένεια και ειδικούς. Η ενημέρωση και η εκπαίδευση σχετικά με τον εθισμό και τις εξαρτήσεις είναι κρίσιμης σημασίας, καθώς βοηθά τους νέους να κατανοήσουν τους κινδύνους και να αναπτύξουν υγιείς σχέσεις με τον εαυτό τους και τους άλλους. Είμαστε βέβαιοι ότι οι μαθητές μας θα χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες που παρουσιάστηκαν για να δημιουργήσουν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον και να αποφεύγουν τους κινδύνους που σχετίζονται με τον εθισμό.

Ο μαθητής μας Φίλιππος Γιαβάσογλου (Α1) κατέλαβε την 3η θέση και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο άθλημα τεχνικής κατάβασης (SL) στην κατηγορία U14 στους Πανελλήνιους Αγώνες Αλπικού Σκι, οι οποίοι διεξήχθησαν στο χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού. Θερμά συγχαρητήρια στον μαθητή μας για την εξαιρετική διάκριση!

Στις αρχές του 20^ού αιώνα, οι γυναίκες στη Μεγάλη Βρετανία έδωσαν έναν έντιμο αλλά σκληρό αγώνα για το δικαίωμα της ψήφου. Ήταν οι σουφραζέτες, ένα κίνημα γυναικών που δεν αρκέστηκαν σε λόγια, αλλά προχώρησαν σε δυναμικές και μαχητικές διεκδικήσεις, απαιτώντας ίσα πολιτικά δικαιώματα με τους άνδρες. Η λέξη «σουφραζέτα» (βλ. Σαμίου Δ., «Οι Αγγλίδες σουφραζέτες») γεννήθηκε ως υποτιμητικός και χλευαστικός όρος από τη βρετανική εφημερίδα Daily Mail το 1906, για να χαρακτηρίσει τις ριζοσπαστικές φεμινίστριες που διεκδικούσαν το δικαίωμα ψήφου. Σε όλον τον 19^ο αιώνα είχε καθιερωθεί ο όρος «suffragist», που υποδήλωνε αυτές (και αυτούς) που ήταν υπέρμαχοι κάθε δικαιώματος ψήφου, υιοθετούσαν όμως πιο ήπιες τακτικές διαμαρτυρίας. Ο όρος επαναχρησιμοποιήθηκε σε πρωτοσέλιδό της από την εφημερίδα Daily Mirror δύο μήνες αργότερα. Ωστόσο, οι σουφραζέτες οικειοποιήθηκαν τον όρο και τον έκαναν σύμβολο του αγώνα τους. Το κίνημα υιοθέτησε μεθόδους πολιτικής ανυπακοής, διαδηλώσεις, απεργίες πείνας και ακόμα και βίαιες ενέργειες, όπως επιθέσεις σε κυβερνητικά κτήρια, προκειμένου να ακουστεί η φωνή τους. 

Ο αγώνας των σουφραζετών μέσα από τα μάτια των μαθητριών μας 

Στο πλαίσιο του μαθήματος της Ιστορίας, οι μαθήτριες του τμήματος Γ1 του Α’ Αρσακείου – Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης, με υπεύθυνο καθηγητή τον φιλόλογο κ. Ιω. Σωτηρόπουλο, ανέλαβαν μια διπλή δράση για να προβάλουν την ύψιστη ιστορική σημασία του γυναικείου κινήματος των σουφραζετών. Αρχικά, η Ασημένιου Λυδία και η Τιτοπούλου Γεωργία Ελπίδα παρουσίασαν τη ζωή και τη δράση της Έμμελιν Πάνκχερστ, της ηγέτιδας των σουφραζετών και ιδρύτριας της Women’s Social and Political Union (WSPU). Η Ένωση αυτή συνεργαζόταν με άλλες συνδικαλιστικές και φιλοεργατικές πολιτικές ομάδες, ενώ μάλιστα σε αυτήν συμμετείχαν και οι κόρες της Έμμελιν Πάνκχερστ, Κρίσταμπελ (Christabel) και Σύλβια (Sylvia). Η δράση τους σηματοδοτεί τις προσπάθειες των γυναικών που διαισθανόμενες την άρνηση των πολιτικών κομμάτων να εντάξουν επίσημα την ισοπολιτεία στα προγράμματά τους, αποφάσισαν να προωθήσουν μια αυτόνομη γυναικεία πολιτική παρέμβαση. Το δικαίωμα της ψήφου γίνεται τώρα ο βασικός στόχος του πολιτικού αγώνα των γυναικών. Οι Αγγλίδες ανταποκρίνονται στο κάλεσμα των σουφραζετών, παλεύουν για την ψήφο, ενώ ιδρύονται περί τους 400 γυναικείους συλλόγους σε όλη την Μεγάλη Βρετανία στα επόμενα 10 χρόνια. Το 1907, η Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών οργανώνει την πρώτη μεγάλη διαδήλωση στο Λονδίνο, όπου συμμετείχαν περίπου 3.000 γυναίκες. Τον Οκτώβριο του 1908 η Έμμελιν και η Κρίσταμπελ Πάνκχερστ συλλαμβάνονται ως πολιτικά υπεύθυνες για την έκδοση ενός φυλλαδίου, στο οποίο προτρέπονταν οι γυναίκες να εισβάλουν στη Βουλή των Κοινοτήτων. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι τότε καμία πράξη διαμαρτυρίας των σουφραζετών δεν περιείχε ούτε προκάλεσε φυσική βία. Στη συνέχεια όμως οι συλλήψεις πολλών σουφραζετών έφεραν τις συστηματικές απεργίες πείνας των γυναικών στις φυλακές. Η βίαιη σίτισή τους προκάλεσε την αντίδραση της κοινής γνώμης. Κάτω από την πίεση των γεγονότων η αγγλική Βουλή ορίζει επιτροπή για την αξιολόγηση προτάσεων που αφορούν στην παραχώρηση πολιτικών δικαιωμάτων στις γυναίκες. Όμως τα νομοσχέδια καταψηφίζονται το ένα μετά το άλλο προς απογοήτευση (και οργή) των γυναικών. Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου οι γυναίκες ανέλαβαν θέσεις εργασίας και αρμοδιότητες, από τις οποίες ως τότε ήταν αποκλεισμένες. Η φεμινιστική και συνδικαλιστική συνείδηση των γυναικών ενδυναμώθηκε μέσα από τον αγώνα για επιβίωση. Μετά το τέλος του πολέμου, όλοι επιθυμούσαν την ειρήνη και την κοινωνική ευημερία. Έτσι, τον Φλεβάρη του 1918 παραχωρείται δικαίωμα ψήφου στις Αγγλίδες πάνω από 30 ετών. 

Μέσα από μια διαδραστική παρουσίαση, οι μαθήτριες παρουσίασαν τη ζωή και τη δράση της Έμμελιν Πάνκχερστ καθώς και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες της εποχής. Στη συνέχεια, ο προβληματισμός οδήγησε σε συζήτηση εντός τάξης σχετικά με το πώς οι ανισότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμα και σήμερα, παρά τις προόδους που έχουν σημειωθεί. 

Τέλος, οι μαθήτριες Γαϊτανά Αμαλία Άννα και Δημητρά Πηνελόπη δημιούργησαν ένα πλακάτ διαμαρτυρίας, βασισμένο στα αυθεντικά συνθήματα των σουφραζετών. Με δυναμικά χρώματα και αποφασιστικά μηνύματα, το πλακάτ έγραφε: 

• «Liberty for Women!» («Ελευθερία για τις γυναίκες!») 

• «Deeds Not Words!» («Πράξεις, όχι λόγια!») 

• «No Vote, No Peace!» («Χωρίς ψήφο, δεν υπάρχει ειρήνη!») 

• «Women Have Rights Too!» («Οι γυναίκες έχουν δικαιώματα επίσης!») 

Με αυτή τη δράση, οι μαθήτριες μπήκαν στη θέση των σουφραζετών και αντιλήφθηκαν πώς ήταν να παλεύεις για δικαιώματα που σήμερα θεωρούνται αυτονόητα. Μέσα από αυτή τη βιωματική εμπειρία, οι μαθήτριες και οι μαθητές  κατανόησαν ότι οι κοινωνικές αλλαγές απαιτούν τόλμη, ενότητα και δράση. Οι σουφραζέτες άνοιξαν τον δρόμο για τη γυναικεία ψήφο και την πολιτική ισότητα, και η κληρονομιά τους συνεχίζει να μας εμπνέει μέχρι σήμερα. Όπως έλεγαν και οι ίδιες: «Deeds Not Words!» 

Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής παραχώρησε στα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία Εκάλης για λίγες ημέρες μια εντυπωσιακή έκθεση αφιερωμένη στον Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Ο αρχαίος αυτός υπολογιστής, που ανακαλύφθηκε το 1901 σε ναυάγιο κοντά στα Αντικύθηρα, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις της αρχαιολογίας και της επιστημονικής σκέψης. Οι μαθητές και οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να μάθουν για την τεχνολογία της αρχαιότητας και τη μοναδικότητα του μηχανισμού, ο οποίος χρησιμοποιούνταν για τον υπολογισμό αστρονομικών φαινομένων και την πρόβλεψη των εκλείψεων. Έτσι, η έκθεση προσέφερε μια μοναδική ευκαιρία για εκπαίδευση και έμπνευση, φέρνοντας κοντά την αρχαιότητα και τη σύγχρονη επιστημονική σκέψη.