Παίζει ο λευκός και κάνει ματ σε δύο κινήσεις #2 (όσο καλά και αν αμυνθεί ο μαύρος).

Hellmuth Konrad Laaksonen

Tidskrift för Schack TT 3^ο Βραβείο

1946

Εφηβεία και διαδίκτυο συνδέονται στις μέρες μας άρρηκτα μεταξύ τους. Οι έφηβοι ζουν δυο ζωές, μία στον πραγματικό κόσμο και μία στον εικονικό κόσμο τού διαδικτύου, ο οποίος, όπως και ο πραγματικός, αποτελεί πηγή δημιουργικών ευκαιριών αλλά και πολλαπλών κινδύνων και ρίσκων.

Με αυτά τα δεδομένα κρίνεται περισσότερο από ποτέ απαραίτητα η στενή συνεργασία τού Σχολείου και τής οικογένειας, ώστε από κοινού να αποτελέσουνένα ένα τείχος προστασίας των μαθητών απέναντι στο διαδίκτυο.

Έτσι, την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2022, και ώρα 17:00, τα Αρσάκεια-Τοσίστεια Γυμνάσια Εκάλης διοργάνωσαν για τους γονείς των μαθητών τους ενημερωτική εκδήλωση με θέμα: «Ψηφιακός γονέας: Προκλήσεις, διλήμματα και προστασία των εφήβων στο διαδίκτυο», στο Θέατρο των Αρσακείων-Τοσιτσείων Σχολείων Εκάλης.

Την εκδήλωση άνοιξε η Διευθύντρια τού Β΄Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης κ. Ευδοκία Γιαννικοπούλου, καλωσορίζοντας τους αξιότιμους προσκεκλημένους, καθώς τους γονείς των μαθητών και δίνοντας στη συνέχεια τον λόγο στον κ. Σωτήριο Γκλαβά, Σύμβουλο τού Διοικητικού Συμβουλίου τής Φ.Ε.

Ο κ. Γκλαβάς, αφού τόνισε την αναγκαιότητα χρήσης τού διαδικτύου στη σημερινή εποχή, ακόμη και στο πλαίσιο τής εκπαίδευσης για την προαγωγή τής παιδαγωγικής διαδικασίας, τόνισε και θύμισε σε όλους τους κινδύνους που ενέχει η υπέρμετρη χρήση τού διαδικτύου στη ζωή μας, αλλά και την ανάγκη ενημέρωσης γονέων, εκπαιδευτικών και μαθητών προς την κατεύθυνση τής ορθής και λελογισμένης χρήσης του.

Στη συνέχεια τον λόγο πήραν οι καθηγήτριες Πληροφορικής των Αρσακείων-Τοσιτσείων Γυμνασίων Εκάλης κ. Ξένια Σιούτη και Ξένια Τριάντη, οι οποίες καθημερινά στο εργαστήριο Πληροφορικής αφουγκράζονται τις ανησυχίες αλλά και τις προκλήσεις των μαθητών στο διαδίκτυο, και συζητούν μαζί τους προβληματισμούς τους.

Η εναρκτήρια ομιλία έγινε από την κ. Στέλλα Τσιτσούλα, σύμβουλο επικοινωνίας, υπεύθυνη επικοινωνίας τής Εθνικής Ομάδας Κυβερνοασφάλειας, αντιπρόεδρο τής «Women4Cyber Greece», με θέμα «Παιδί και Γονικός Έλεγχος στην Τεχνολογία».

Η κ. Τσιτσούλα παρουσίασε το «internet αλλιώς», αναφέροντας πολύ παραστατικά, και μέσα από βιώματα και εικόνες που έχουμε όλοι στην καθημερινότητα μας, τους κινδύνους που διατρέχουν οι έφηβοι στα κοινωνικά δίκτυα, στα chat rooms, στα διαδικτυακά παιχνίδια και, γενικότερα, στη δραστηριότητα τους στο διαδίκτυο.

Έδωσε χρήσιμες συμβουλές στους γονείς για τα όρια που μπορούν να βάλουν στο σπίτι, μέσω τού router ή μέσα από προγράμματα γονικού ελέγχου, που μπορούν να εγκαταστήσουν σε όλες τις συσκευές των παιδιών τους.

Τόνισε, επίσης, ιδιαιτέρως τη μεγάλη ανάγκη τής διακριτικής παρακολούθησης των παιδιών από τους γονείς τους σε όλες τις εκφάνσεις τής εφηβικής ζωής τους και τής ειλικρινούς επικοινωνίας μεταξύ τους, ώστε ο γονέας να προλαμβάνει καταστάσεις.
Τέλος, εξήγησε τις παραμέτρους τής ιδιωτικότητας που διαθέτει κάθε κοινωνικό δίκτυο, προκειμένου οι γονείς να προτρέψουν τα παιδιά τους για την ενεργόποίσή τους.

Η επόμενη ομιλία τής κ. Φρίντας Κωνσταντοπούλου, ψυχιάτρου παιδιών και εφήβων και οικογενειακής ψυχοθεραπεύτριας, είχε ως θέμα τη «Χρήση και την κατάχρηση τού διαδικτύου – κρίση στην οικογένεια».
Η κ. Κωνσταντοπούλου συμπλήρωσε τις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες τής πρώτης ομιλήτριας, τονίζοντας τα σωστά βήματα που οφείλουν να κάνουν οι γονείς με σκοπό τη διατήρηση τής ψυχικής υγείας των παιδιών τους.

Πρότεινε, χαρακτηριστικά, τη θέσπιση κοινών και σαφών ορίων, ώστε η χρήση τού διαδικτύου να μην μετατρέπεται σε κατάχρηση, την παρακολούθηση των κινήσεων των παιδιών στο διαδίκτυο διακριτικά από απόσταση, και ανάλογα με την ηλικία τους, την αναθεώρηση τής χρήσης τού διαδικτύου από τους ίδιους τους ενήλικες με σωστό και κοινωνικά αποδεκτό τρόπο και, τέλος, την καλλιέργεια ενσυναίσθησης και κοινωνικής αλληλεπίδρασης στα παιδιά.
Τέλος, τόνισε ότι όσο περισσότερο καθυστερήσουμε να δώσουμε προσωπικά κινητά ή τάμπλετ στα παιδιά μας τόσο καλύτερο.

Ο τελευταίος προσκεκλημένος ομιλητής τής εκδήλωσης δρ Γεώργιος Νάκος, ψυχολόγος τής Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, μετέφερε, μέσω της επαγγελματικής του ιδιότητας, περιστατικά που αντιμετωπίζει καθημερινά στην Υπηρεσία τής Δίωξης, ανέλυσε τις ευθύνες γονέων και παιδιών στην περίπτωση κάποιου σοβαρού περιστατικού που φτάνει στην Εισαγγελία Ανηλίκων, τους κινδύνους που διατρέχουν οι έφηβοι στα κοινωνικά δίκτυα, στα chat rooms, στα διαδικτυακά παιχνίδια, και επεσήμανε πόσο σοβαρός και καθοριστικός είναι ο ρόλος τού γονέα, ώστε να αποτρέψει το παιδί να πέσει θύμα ή να γίνει το ίδιο θύτης μιας διαδικτυακής παγίδας.

Κλείνοντας, έδωσε χρήσιμες πληροφορίες αναφορικά με το τι μπορεί να κάνει ένας γονέας ή ένα παιδί, εάν εμπλακεί σε κάποιο διαδικτυακό περιστατικό, πού να απευθυνθεί και πώς, χωρίς φόβο, να μιλήσει με ειλικρίνεια για το τι του συμβαίνει.


Μετά τις ομιλίες ακολούθησε συζήτηση των ομιλητών με τους γονείς, την οποία συντόνισε εξαιρετικά η κ. Ξένια Παρασκευοπούλου, Προϊσταμένη Συμβουλευτικών Υπηρεσιών τής Φ.Ε., ψυχολόγος-MSc Σχολικής Ψυχολογίας, PhD(c), επικαλούμενη και την προσωπική της εμπειρία ως ειδικής σε περιστατικά μαθητών τού Σχολείου και όχι μόνο.

Η κ. Παρασκευοπούλου συνοψίζοντας τόνισε ότι το διαδίκτυο μπορεί να αποτελέσει για τους μαθητές μας φυτώριο πρωτότυπων και καινοτόμων ιδεών, όπως αυτές που παρουσιάζονται κάθε χρόνο στα Παναρσακειακά Μαθητικά Συνέδρια.

Την εκδήλωση έκλεισε ο κ. Λάμπρος Πόλκας, Συντονιστής Εκπαιδευτικού Έργου (κλάδου φιλολόγων, ΠΕ02) στο 5ο ΠΕ.Κ.Ε.Σ. (Ανατολική Αττική), ο οποίος συνεχάρη τα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Γυμνάσια Εκάλης για την πρωτοβουλία τής οργάνωσης τής εκδήλωσης, κάνοντας καίριες επισημάνσεις και σχολιάζοντας όσα αναφέρθηκαν από τους ομιλητές.

Την ευθύνη τής οργάνωσης, καθώς και την επιμέλεια τής εκδήλωσης είχαν οι καθηγήτριες Πληροφορικής κ. Ξένια Σιούτη και Ξένια Τριάντη.

Ακολουθούν τα βίντεο της εκδήλωσης:

Παίζει ο λευκός και κάνει ματ σε δύο κινήσεις #2 (όσο καλά και αν αμυνθεί ο μαύρος).

Werner Speckmann

Skakbladet

1964

Την Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2023 πραγματοποιήθηκε η «Ημέρα Σταδιοδρομίας» των Αρσακείων- Τοσιτσείων Γυμνάσιων Εκάλης. Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης, στο πλαίσιο του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού, παρακολούθησαν σε τρεις διαφορετικούς χώρους του σχολείου μας (Αμφιθέατρο, Χημείο, Αίθουσα Μουσικής) ομιλίες, σύμφωνα με τις επιλογές τους. Οι προσκεκλημένοι ομιλητές ήταν πανεπιστημιακοί και επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων, απόφοιτοι των σχολείων μας ή γονείς μαθητών μας, οι οποίοι δέχτηκαν πρόθυμα να μιλήσουν για την εκπαιδευτική και επαγγελματική τους διαδρομή. Η εμπειρία που αποκόμισαν και οι δύο πλευρές ήταν σημαντική. Στα παιδιά, που συμμετείχαν ενεργά στην εποικοδομητική αυτή διαδικασία, δόθηκε η δυνατότητα να ενημερωθούν για επαγγέλματα, να εκφράσουν την ανησυχία αλλά και την αγωνία τους για το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό μέλλον που τους επιφυλάσσεται, να θέσουν ερωτήματα και να πάρουν ουσιαστικές απαντήσεις, οι οποίες στο μέλλον ενδεχομένως να διαμορφώσουν τον επαγγελματικό τους προσανατολισμό. Από την άλλη πλευρά, οι επαγγελματίες είχαν τη δυνατότητα να ενημερώσουν και να κάνουν έναν γόνιμο διάλογο με τους μαθητές για την επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Τη διοργάνωση ανέλαβαν οι Σύμβουλοι Επαγγελματικού Προσανατολισμού των σχολείων μας κ. Ιωάννα Κούρτη (Α΄ Γυμνάσιο) και κ. Κατερίνα Ζαχαροπούλου (Β΄ Γυμνάσιο).

Αναδημοσιεύουμε κείμενο του Καθηγητή Γλωσσολογίας και Προέδρου των Αρσακείων Γ. Μπαμπινιώτη

Ο οικουμενικός χαρακτήρας τής ελληνικής γλώσσας

Στην Ελλάδα δεν έχουμε εκτιμήσει, νομίζω, στην πραγματική του διάσταση το γεγονός τής οικουμενικής παρουσίας, τού κύρους και τής αίγλης που χαίρει η ελληνική γλώσσα ευρύτερα στον κόσμο. Δεν έχει εκτιμηθεί, κατ’ επέκταση, τί γόητρο πολιτισμικό και τί αναγνώριση ευρύτερης σημασίας έχει αποκτήσει η Ελλάδα ανά τους αιώνες χάρις στην ελληνική γλώσσα. Το γεγονός λ.χ. ότι σε σύνολο 166.724 λέξεων τής Αγγλικής ποσοστό περ. 30% (50.747 λέξεις) είναι ελληνικής προελεύσεως λέξεις (42.914) ή με ελληνικό α΄ ή β΄ συνθετικό (7.833), όπως έχει δείξει η έρευνα τού ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ [1], αποκαλύπτει εμπράκτως τί γλωσική και πνευματική διείσδυση έχει επιτελέσει η ελληνική γλώσσα.
Από την δική μου έρευνα στο λεξικογραφικό πεδίο, όπως έχει αποτυπωθεί στο Ετυμολογικό αλλά και στο εκτενές ερμηνευτικό λεξικό μου, αποδεικνύεται ότι είναι τεράστιος γενικότερα ο αριθμός των «αντιδανείων» και ιδίως των «ελληνογενών» λέξεων που έχουν εισέλθει στην γλώσσα μας από λέξεις που πήραν οι ξένες γλώσσες και επιστρέφουν σε μάς με διαφορετική ίσως μορφή και σημασία [τα λεγόμενα «αντιδάνεια», π.χ. μπαρούτι (πυρίτις), μπουτίκ (αποθήκη), ταξί (τάξις), τζύρος (γύρος), τουρ (τόρνος)] ή από λέξεις που πλάστηκαν με βάση την ελληνική γλώσσα στις ξένες γλώσσες και εισάγονται μετά στην Ελληνική ως δάνεια ( οι «ελληνογενείς» λεγόμενες λέξεις, π.χ. πανδημία, ακτινίδιο, γονίδιο, ιδεολογία, ορμόνη, ώσμωση).
Tην οικουµενικότητα τής ελληνικής γλώσσας µπορεί κανείς να την συλλάβει:
α) αξιολογικά· τα ανεπανάληπτα σε σύλληψη, πρωτοτυπία, βάθος και πλούτο ιδεών κείµενα των µεγάλων Eλλήνων στοχαστών είναι φυσικό να επέδρασαν και καθαρώς γλωσσικά, µια που οι ιδέες έχουν ως όχηµα τις λέξεις. Όπως παρατηρεί ο µεγάλος γλωσσολόγος R.H. ROBINS [2]: «H πνευµατική ζωή τής Eυρώπης στο σύνολό της –η φιλοσοφική, η ηθική, η πολιτική και η αισθητική της σκέψη– έλκει την καταγωγή από το έργο των Eλλήνων στοχαστών. Kαι σήµερα ακόµη, όλο ξαναγυρνάµε πίσω σε ό,τι έχει αφήσει η πνευµατική δραστηριότητα των Eλλήνων, αναζητώντας ερεθίσµατα και κουράγιο. Mε τους Έλληνες, όσο µε κανέναν άλλον αρχαίο ή σύγχρονο πολιτισµό, ο σύγχρονος άνθρωπος αισθάνεται µιαν αναντίρρητη πνευµατική συγγένεια»·
β) ιστορικά· η Eλληνική, στην µετακλασική περίοδο µε τον Aλέξανδρο, υπήρξε η πρώτη παγκόσµια γλώσσα, γλώσσα των συναλλαγών πολλών λαών (lingua franca) και συγχρόνως γλώσσα πολιτισµική (Kultursprache). O Γερµανός βυζαντινολόγος KARL KRUMBACHER (γνωστός από την διαµάχη του µε τον Xατζιδάκι για το γλωσσικό ζήτηµα) έχει γράψει: «Oὐ µόνον ὡς µέσον συνεννοήσεως σύµπαντος τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ ἑλληνίζοντος κόσµου εἰς τὰ ἀπώτατα αὐτοῦ µέρη καὶ εἰς διαφορώτατα φῦλα καὶ κοινότητας ἐχρησίµευεν ἡ ζῶσα ἑλληνικὴ κοινὴ γλῶσσα τῶν ἀλεξανδρεωτικῶν καὶ ῥωµαϊκῶν χρόνων, ἀλλὰ ἦτο καὶ ἡ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ γλῶσσα τῆς διεθνοῦς συγκοινωνίας τῶν βαρβάρων µετὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν Ρωµαίων, καὶ δὴ καὶ τῶν βαρβάρων πρὸς ἀλλήλους, τελευταῖον καὶ ἐπίσηµος γλῶσσα τοῦ κράτους, ἐν ὀλίγαις λέξεσιν ἐξετέλει ἔργον παγκοσµίου γλώσσης» [3].
γ) γλωσσολογικά∙ Η τρίτη αυτή διάσταση τού οικουµενικού χαρακτήρα τής ελληνικής γλώσσας, δεν έχει αρκούντως προσεχθεί: το γεγονός ότι οι Έλληνες υπήρξαν οι ίδιοι οι πρώτοι µελετητές τής ελληνικής και, γενικότερα, τής ανθρώπινης γλώσσας σε συνδυασµό µε το ότι η ανάλυση τής ελληνικής γλώσσας από τους αρχαίους γραµµατικούς και φιλοσόφους απετέλεσε (µέσω τής Λατινικής) την βάση τής ανάλυσης όλων των µετέπειτα γλωσσών. Aυτό συνέβη µόνο µε την ελληνική γραµµατική θεωρία και πράξη και την δηµιουργική προέκτασή της, την Λατινική. Eν ολίγοις, η ελληνική γλώσσα ως κύρια µορφή «µεταγλώσσας» (λόγου περί γλώσσας), µέσα από την σχολική-παραδοσιακή γραµµατική και µέσα από την Παιδεία (ιδίως από τους χρόνους τής Aναγέννησης) απέκτησε την φήµη τής κατεξοχήν καλλιεργηµένης γλώσσας, γλώσσας µε υψηλό επικοινωνιακό γόητρο και κύρος. H παρατήρηση τού R. H. ROBINS [4] είναι και γι’ αυτό το θέµα πολύ ενδεικτική: «O ελληνικός θρίαµβος στον πνευµατικό πολιτισµό είναι ότι έδωσε τόσα πολλά σε τόσους πολλούς τοµείς […]. Tα επιτεύγµατά τους στον τοµέα τής γλωσσολογίας όπου ήταν εξαιρετικά δυνατοί, δηλαδή στην θεωρία τής γραµµατικής και στην γραµµατική περιγραφή τής γλώσσας, είναι τόσο ισχυρά, ώστε και να αξίζει να µελετηθούν και να αντέχουν στην κριτική. Eπίσης είναι τέτοια που να εµπνέουν την ευγνωµοσύνη και τον θαυµασµό µας».
δ) γλώσσα χριστιανικών κειμένων∙ η οικουµενικότητα τής Eλληνικής δεν είναι άσχετη προς το κύρος που απέκτησε διεθνώς η Eλληνική ως η γλώσσα τής Kαινής Διαθήκης, η γλώσσα των µεγάλων Πατέρων τής Xριστιανικής Eκκλησίας και, καθόλου λιγότερο, ως η κατεξοχήν γλώσσα τής υµνογραφίας και τής εκκλησιαστικής λατρείας (Θείας Λειτουργίας τού Iωάννου τού Xρυσοστόµου και τού Mεγάλου Bασιλείου). H Eλληνική συνδέεται επίσης µε την ελληνική µετάφραση τής Παλαιάς Διαθήκης από τους Eβδοµήκοντα για τις ανάγκες των ιουδαϊκών κοινοτήτων τής Aνατολής που ήταν ελληνόφωνες εκείνη την εποχή. H επιµονή τού EΡΑΣΜΟΥ, τού µεγάλου Oλλανδού φιλολόγου τής Aναγέννησης και πρώτου εκδότη τού ελληνικού κειµένου τής Kαινής Διαθήκης (το οποίο ως «Textus Receptus» εξακολουθούσε να χρησιµοποιείται σε ευρύτερη χρήση µέχρι την έκδοση τής Kαινής Διαθήκης από τον EBERHARD NESTLE το 1898), ότι δεν νοείται θεολόγος που να µη γνωρίζει την ελληνική γλώσσα, γιατί θα είναι ανίκανος να πλησιάσει την γλώσσα τής Kαινής Διαθήκης στο πρωτότυπο, είναι ενδεικτική τής αίγλης τής ελληνικής γλώσσας στους κόλπους τού Xριστιανισµού. Άλλωστε, η κυριαρχία τού Xριστιανικού Bυζαντίου στον Mεσαίωνα, µαζί µε την ακτινοβολία, τον πολιτισµό και την θρησκεία τού Bυζαντίου, περνούσε και στην ελληνική γλώσσα, τής οποίας το κύρος ήταν τέτοιο, ώστε έγινε αµέσως αποδεκτή και άρχισε να διδάσκεται στην Δύση από τους λογίους τού Bυζαντίου που κατέφυγαν εκεί λίγο πριν και µετά την πτώση τής Bασιλεύουσας, γεγονός που υπήρξε και η απαρχή τής Aναγέννησης στη Δύση.
Τέλος, δεν είναι µόνον η οικουµενικότητά της που κατέστησε την Eλληνική µια ξεχωριστή γλώσσα. Eίναι και το γεγονός ότι στην γλώσσα αυτή έχουµε προφορική παράδοση τουλάχιστον 4.000 χρόνων και γραπτή παράδοση 3.500 ετών.
Η Eλληνική αποτελεί µοναδικό παράδειγµα γλώσσας µε αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια και µε τέτοια δοµική και λεξιλογική συνοχή, που να επιτρέπει να µιλάµε για µια ενιαία ελληνική γλώσσα από την αρχαιότητα έως σήµερα. Mε αυτό εννοούµε ότι ο ίδιος λαός, οι Έλληνες, στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, την Eλλάδα, χωρίς διακοπή 40 αιώνες τώρα µιλάει και γράφει –µε την ίδια γραφή (από τον 8ο π.X. αιώνα) και την ίδια ορθογραφία (από το 400 π.X.)– την ίδια γλώσσα, την Eλληνική. Aυτό δεν σηµαίνει, φυσικά, ότι η γλώσσα τού Ξενοφώντα ή τού Πλάτωνα ή τού Πλουτάρχου είναι φωνολογικά, γραµµατικά και λεξιλογικά ίδια και απαράλλακτη η γλώσσα που µιλάµε και γράφουµε στις αρχές τού 21ού αιώνα! Mεταβολές στην προφορά, στην γραµµατικοσυντακτική δοµή και στο λεξιλόγιο τής Eλληνικής πραγµατοποιήθηκαν πολλές. Ωστόσο, ούτε η δοµική φυσιογνωµία τής Eλληνικής ούτε το λεξιλόγιό της αλλοιώθηκαν τόσο πολύ, ώστε να µη γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για την ίδια γλώσσα. O δοµικός σκελετός τής Eλληνικής, τα κύρια χαρακτηριστικά τής δοµής τής αρχαίας ελληνικής γλώσσας εξακολουθούν να προσδιορίζουν την φυσιογνωµία και τής σύγχρονης ελληνικής γλώσσας.
Θα τελειώσω με μια εκτίμηση που έχει κάνει για την ελληνική γλώσσα στο βιβλίο της «Γιατί η Ελλάδα» η διάσημη μελετήτρια τής ελληνικής γλώσσας και τού ελληνικού πολιτισμού, η Γαλλίδα καθηγήτρια JAQUELINE DE ROMILLY [5]:
«Ανατρέχουν στα Ελληνικά για να ονομάσουν τις σύγχρονες ανακαλύψεις και εφευρέσεις (από την ευθανασία ως τον μεταβολισμό), χωρίς να αναφέρουμε τους πυραύλους ἢ τους μεγάλους επιστημονικούς στόχους πού ονομάζονται «Αριάδνη» ἢ «Ερμής». Αναπνέουμε με τον αέρα της Ελλάδος κάθε στιγμή, χωρίς να το ξέρουμε. Ὁ Μίτος της Αριάδνης, το Οιδιπόδειον σύμπλεγμα, όπως και τόσα άλλα, είναι αναμνήσεις ελληνικές. Το ίδιο και οι Ολυμπιακοί αγώνες και ο Μαραθώνιος δρόμος. Ἡ Ευρώπη που σφυρηλατούμε έχει ελληνικό όνομα.
Ἡ Αρχαία Ελλάδα μάς προσφέρει μια γλώσσα για την οποία θα πω ακόμη μια φορά ότι είναι οικουμενική».

Συνέχεια ανάγνωσης «9η Φεβρουαρίου: εορτασμός τής ελληνικής γλώσσας.» →