Με αφορμή την ανάγκη για ένα καθαρότερο σχολείο και έναν πιο βιώσιμο πλανήτη, η ομάδα Eco Lab της Ζώνης Πολιτισμού Β’ Τάξης παρουσίασε στο θέατρο του σχολείου μια δράση ενημέρωσης των συμμαθητών τους για την ανακύκλωση πλαστικού. 

Οι μαθητές ανέδειξαν με σαφήνεια το πρόβλημα του πλαστικού: ένα μπουκάλι χρειάζεται 450 χρόνια για να διασπαστεί, ενώ μια πλαστική σακούλα μπορεί να παραμείνει στο περιβάλλον για πάνω από 1.000 χρόνια. Στην Ελλάδα, μόνο το 15% του πλαστικού ανακυκλώνεται — το υπόλοιπο καταλήγει σε χωματερές ή καίγεται, επιβαρύνοντας το περιβάλλον και απειλώντας τη θαλάσσια ζωή. 

Η παρουσίαση επικεντρώθηκε στον σωστό τρόπο ανακύκλωσης πλαστικού, δίνοντας πρακτικές και εφαρμόσιμες οδηγίες στους συμμαθητές τους: 

• Ανακυκλώνουμε καθαρά πλαστικά μπουκάλια νερού και αναψυκτικών, δοχεία γιαουρτιού, καπάκια και καθαρές πλαστικές σακούλες. 

• Δεν ανακυκλώνουμε πλαστικά με υπολείμματα φαγητού, πιάτα μιας χρήσης, παιχνίδια, CD, οδοντόβουρτσες. 

• Αδειάζουμε εντελώς τα δοχεία, τα ξεπλένουμε γρήγορα (χωρίς σαπούνι), τα πιέζουμε ελαφρά για εξοικονόμηση χώρου και τα ρίχνουμε στον μπλε κάδο. 

• Ενημερώνουμε τους φίλους μας και ενθαρρύνουμε τη συμμετοχή όλων! 

Οι μαθητές εντόπισαν επίσης πού συναντάμε πλαστικό στο σχολείο: στο κυλικείο (μπουκάλια, συσκευασίες), στα φαγητοδοχεία, στα σχολικά είδη και στα υλικά τέχνης. Η δράση ολοκληρώθηκε με την τοποθέτηση αφισών στους σχολικούς χώρους, υπενθυμίζοντας καθημερινά πως κάθε σωστά ανακυκλωμένο πλαστικό αντικείμενο είναι μια νίκη για το περιβάλλον. 

Η ομάδα Eco Lab απέδειξε για ακόμη μια φορά πως η γνώση, όταν συνοδεύεται από δράση, μπορεί να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει ολόκληρη τη σχολική κοινότητα. Γιατί η αλλαγή ξεκινά από εμάς — και κάθε μπουκάλι μετράει! 

Οι μαθητές της Α’ Γυμνασίου Νικολοπούλου Γ., Μπούμπα Ελ., Παπαγγελοπούλου Δ. και Παπαϊωάννου Μ. ενημέρωσαν την Τρίτη 25/11/2025 όλο το σχολείο, κατά τη διάρκεια της πρωινής προσευχής, για την ανάγκη εξοικονόμησης του πόσιμου νερού μαζί με την καθηγήτρια Καλλιτεχνικών κ. Πρεβενιού. Τόνισαν ότι η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί βασική προτεραιότητα και ευθύνη όλων μας. Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων, με θεματικό άξονα το περιβάλλον και τίτλο «Πλανήτης Γη: Το κοινό μας σπίτι», οι μαθητές οργάνωσαν μια εκστρατεία ενημέρωσης για την ορθολογική χρήση του πόσιμου νερού. Το νερό είναι αγαθό ζωτικής σημασίας και αποτελεί έναν πολύτιμο, αλλά όχι ανεξάντλητο, φυσικό πόρο. Η υπεύθυνη χρήση του υπήρξε βασική προϋπόθεση για τη διασφάλιση της ζωής, την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη των κοινωνιών μας.  

Στόχος της δράσης ήταν να κατανοήσουν όλοι ότι η εξοικονόμηση νερού μπορεί να επιτευχθεί μέσα από απλές καθημερινές πράξεις, όπως: 
– το κλείσιμο της βρύσης όταν δεν τη χρησιμοποιούμε, 
– η χρήση μόνο της απαραίτητης ποσότητας νερού κατά το πλύσιμο των χεριών ή των δοντιών, 
– η συλλογή και επαναχρησιμοποίηση νερού, όπου αυτό ήταν εφικτό. 

Το μήνυμα ήταν σαφές: 
«Το νερό είναι ζωή και η ζωή χρειάζεται τη φροντίδα όλων μας.» 

Η ευαισθητοποίηση από νεαρή ηλικία αποτέλεσε το πρώτο βήμα για την καλλιέργεια υπεύθυνων στάσεων και συμπεριφορών που θα συμβάλουν στην προστασία του πιο πολύτιμου αγαθού του πλανήτη μας. Επίσης οι μαθητές παρουσίασαν το πρωτότυπο επιτραπέζιο παιχνίδι με τίτλο «ΝΑΙρΟΧΙ» που δημιούργησαν στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων, με άξονα την εξοικονόμηση πόσιμου νερού. Το επιτραπέζιο παιχνίδι «ΝΑΙρΟΧΙ» ήταν ένα εκπαιδευτικό παιχνίδι που συνδέθηκε άμεσα με την εκστρατεία ενημέρωσης για την αξία και την εξοικονόμηση του πόσιμου νερού. Μέσα από έναν ευχάριστο και διασκεδαστικό τρόπο, οι παίκτες καλούνταν να απαντήσουν σε ερωτήσεις χωρίς να χρησιμοποιήσουν τις λέξεις «ναι» ή «όχι», εξασκώντας έτσι την κριτική τους σκέψη και τον προφορικό τους λόγο. Παράλληλα, μέσα από τις ερωτήσεις οι συμμετέχοντες μάθαιναν πολύτιμες πληροφορίες για το πώς μπορούν να διαχειρίζονται υπεύθυνα το νερό, έναν από τους πιο σημαντικούς φυσικούς πόρους. Με τον τρόπο αυτό, το «ΝΑΙρΟΧΙ» δεν αποτέλεσε απλώς ένα παιχνίδι, αλλά ένα εργαλείο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, που ενίσχυσε τη συνειδητοποίηση και την ευαισθητοποίηση των παιδιών μέσα από το παιχνίδι και τη συνεργασία. 

Το Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025 οι καθηγήτριες/τές του Γερμανικού Τμήματος των Αρσακείων Σχολείων Ψυχικού, Εκάλης, Θεσσαλονίκης, Πατρών και Ιωαννίνων παρακολούθησαν διαδικτυακό επιμορφωτικό σεμινάριο διάρκειας 90′ (10.00-11.30) που διοργανώθηκε από τον Συντονισμό Γερμανικής Γλώσσας της Φ.Ε. και πραγματοποιήθηκε από τον κύριο Γ. Περπερίδη, Καθηγητή στο Τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στόχος της επιμόρφωσης ήταν η εισαγωγή των εκπαιδευτικών στις δυνατότητες που προσφέρουν τα σύγχρονα εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης για τη διδασκαλία της Γερμανικής. Μέσα από παραδείγματα εφαρμογών, οι εκπαιδευτικοί γνώρισαν πρακτικούς τρόπους ενσωμάτωσης της ΤΝ σε δραστηριότητες λεξιλογίου, κατανόησης και παραγωγής λόγου, εξατομικευμένης εξάσκησης και δημιουργίας περιεχομένου. Παράλληλα διερευνήθηκε η αξιοποίηση της ΤΝ στην υποστήριξη της προετοιμασίας για εξετάσεις γλωσσομάθειας, με έμφαση στην παιδαγωγική αξιοπιστία, τη διαφοροποίηση και την αυτόνομη μάθηση των μαθητών/τριών.

Η διδακτική ενότητα των θρησκευτικών της Α’ Γυμνασίου με θέμα την Αγία Γραφή ολοκληρώθηκε με έναν ευχάριστο και πρωτότυπο τρόπο, ο οποίος έφερε τους μαθητές και τις μαθήτριες σε άμεση επαφή με πρωτογενείς πηγές πληροφόρησης. Με υπεύθυνη καθηγήτρια την Θεολόγο κ. Μαρία Χαλκιά.

Περιγραφή Δράσης: Η δραστηριότητα ξεκίνησε με μία εισαγωγική ενότητα, όπου οι μαθητές ενημερώθηκαν εκτενώς για τον τρόπο κατασκευής των αρχαίων χειρόγραφων (υλικά, γραφή, δυσκολίες διατήρησης), τονίζοντας τη σπουδαιότητα αυτών των κειμένων. Στη συνέχεια, οι μαθητές χωρίστηκαν σε ομάδες και κλήθηκαν να «αποκρυπτογραφήσουν» ένα πρωτότυπο κείμενο από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, Κεφ. 2 παράγραφος 19. Το κείμενο δόθηκε στην τάξη σε μορφή που προσομοίαζε σε αρχαίο χειρόγραφο (π.χ., με γραφή χωρίς διαχωρισμό λέξεων, χρήση αρχαίων συντομογραφιών και με στοιχεία φθοράς), καθιστώντας την ανάγνωση μία πρόκληση. Οι μαθητές έπρεπε, μέσω της συνεργασίας και της εφαρμογής των γνώσεων που απέκτησαν για την κατασκευή και τη μορφή των κειμένων, να αποκωδικοποιήσουν το απόσπασμα και να το μεταφέρουν στη σύγχρονη, ευανάγνωστη μορφή του. Η διαδικασία ήταν διασκεδαστική, ενθαρρύνοντας την ομαδική σκέψη και την κριτική ανάλυση.

Μαθησιακοί Στόχοι: Η συγκεκριμένη δράση είχε τους εξής στόχους: Ιστορική ενσυναίσθηση: Να κατανοήσουν οι μαθητές τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιουργήθηκε και διατηρήθηκε το ιερό κείμενο και να εκτιμήσουν την ιστορική του αξία. Κριτική ανάλυση πηγών: Να εξοικειωθούν με την έννοια του πρωτογενούς κειμένου και να ασκήσουν την κριτική τους ικανότητα στην αποκωδικοποίηση μορφών γραφής. Συνεργασία και επικοινωνία: Να ενισχυθεί η ομαδικότητα τους και η ικανότητα να επικοινωνούν και να επιλύουν προβλήματα από κοινού. Συνολικά, η δραστηριότητα κρίθηκε ως ένα ευχάριστο και επιτυχημένο παράδειγμα εφαρμογής διαδραστικών μεθόδων διδασκαλίας στο μάθημα των Θρησκευτικών, αυξάνοντας το ενδιαφέρον των μαθητών και μετατρέποντας μια θεωρητική ενότητα σε μια συναρπαστική περιπέτεια. Βοηθώντας ουσιαστικά τους μαθητές να κατανοήσουν την Αγία Γραφή όχι απλώς ως μια θεωρητική έννοια αλλά ως κείμενο, ως ένα ζωντανό, ιστορικό και πολιτισμικό τεκμήριο και αποκτώντας ταυτόχρονα ουσιαστική εκτίμηση για την αξία και τη διαχρονικότητα των χειρογράφων.

Γράφει η μαθήτρια Δώρις Ρέππα (Β3)

Ενώ τα περισσότερα σχολεία και πανεπιστήμια στον κόσμο ξεκινούν το ακαδημαϊκό τους έτος τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, στην Ιαπωνία ο Απρίλιος είναι ο μήνας που σηματοδοτεί την έναρξη του ακαδημαϊκού και έτους. Η πρώτη μέρα του σχολείου συμπίπτει συχνά με ένα από τα πιο όμορφα φυσικά φαινόμενα, την εποχή του κερασιού. Το ακαδημαϊκό έτος χωρίζεται σε 3 τρίμηνα: 1 Απριλίου- 20 Ιουλίου, 1 Σεπτεμβρίου- 26 Δεκεμβρίου και 7 Ιανουαρίου- 25 Μαρτίου. Οι Ιάπωνες μαθητές κάνουν 6 εβδομάδες διακοπές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού κι έχουν, επίσης, από ένα διάλειμμα δύο εβδομάδων τον χειμώνα και την άνοιξη.

Το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ιαπωνία θεωρείται ένα από τα πιο οργανωμένα και επιτυχημένα στον κόσμο, αφού δε στοχεύει μόνο στην ακαδημαϊκή επιτυχία, αλλά βασίζεται σε αξίες, όπως η πειθαρχία, ο σεβασμός, η υπευθυνότητα, η ομαδικότητα και η κοινωνική ευθύνη. Επομένως, η ιαπωνική εκπαίδευση δε στηρίζεται στη στείρα απόκτηση γνώσεων, αλλά στην ουσιαστική παιδεία.
Φανταστείτε ένα σχολείο, όπου τα παιδιά δεν εξετάζονται σε κανένα μάθημα μέχρι τα 10 τους χρόνια! Ένα σχολείο, όπου τα παιδιά καθαρίζουν σε ομάδες, για 15 λεπτά κάθε μέρα την τάξη τους, όπως επίσης και το κυλικείο, το εστιατόριο του σχολείου, ακόμα και τις τουαλέτες τους, έτσι ώστε να εμπεδώσουν το αίσθημα της ισότητας, της ευθύνης και του σεβασμού προς το περιβάλλον τους.
Το ξέρατε ότι το σχολείο είναι υπεύθυνο για τη συμπεριφορά των μαθητών, όχι μόνο μέσα σε αυτό αλλά και εκτός; Ειδικότερα, όταν το παιδί εκδηλώσει παραβατική συμπεριφορά, η αστυνομία στρέφεται στους δασκάλους και όχι στους γονείς, αφού το σχολείο φέρει το 100% της ευθύνης! Έτσι, το μόνο διακριτικό της στολής των μαθητών είναι το σήμα του σχολείου τους και όχι το όνομά τους. Είναι ο καθρέφτης του σχολείου τους και όχι του σπιτιού τους!
Ακόμα, έκπληξη προκαλεί το ότι οι μεγαλύτεροι μαθητές ετοιμάζουν και σερβίρουν το γεύμα στους μικρότερους. Με αυτόν τον τρόπο, οι μεγαλύτεροι λειτουργούν ως πρότυπα κι έτσι, επιτυγχάνεται όχι μόνο η ομαλή λειτουργία του σχολείου, αλλά παράλληλα καλλιεργείται στους μαθητές ο αμοιβαίος σεβασμός και η αξία της αλληλοβοήθειας.
Επιπλέον, αναπόσπαστο κομμάτι της σχολικής ζωής είναι η ενεργή συμμετοχή των παιδιών σε διάφορους εξωσχολικούς -αθλητικούς και όχι μόνο- ομίλους. Το αποτέλεσμα είναι να αναπτύσσεται η ομαδικότητα, η συνεργασία και η φιλία. Συνεπώς, το παιδαγωγικό μοντέλο βοηθάει στη δημιουργία ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων.
Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα της Ιαπωνίας θεωρείται ένα από τα καλύτερα παγκοσμίως. Καταφέρνει να συνδυάσει την απόκτηση γνώσεων με την πειθαρχία και την κοινωνική αγωγή. Έτσι, το σχολείο προετοιμάζει τα παιδιά όχι μόνο για τις μελλοντικές τους σπουδές, αλλά κυρίως για να γίνουν υπεύθυνοι και σωστοί πολίτες.