Γράφει ο μαθητής Κωνσταντίνος Χειρίδης (Β4)

Στις μέρες μας, η ρομποτική χειρουργική αποτελεί την εξέλιξη της κλασικής λαπαροσκόπησης. Καθώς τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Ελλάδας επενδύουν πλέον σε αυτές τις τεχνολογίες, τα πλεονεκτήματα της ρομποτικής χειρουργικής είναι διαθέσιμα για τους ασθενείς της χώρας μας. Σας παραθέτω, λοιπόν, τη συνέντευξη που πήρα από τον γενικό χειρουργό κ. Σάββα Κ. Χειρίδη, MD, MSC, PhD, FACS, Επίκουρο καθηγητή Κλινικής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, ο οποίος μας διαφώτισε σχετικά.

1. Τι είναι η Ρομποτική χειρουργική και σε τι διαφέρει από τη Λαπαροσκοπική χειρουργική;
   Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι στην παραδοσιακή χειρουργική αίθουσα, όπως ίσως όλοι γνωρίζετε, ο χειρουργός είναι σκυμμένος πάνω από την κοιλιά του ασθενούς και διαχωρίζει τα όργανα, προκειμένου να φτάσει στο όργανο-στόχο και να το τροποποιήσει ή να το αφαιρέσει. Η γνώση της ανοιχτής χειρουργικής είναι απολύτως απαραίτητη και σήμερα, ιδίως για τους χειρουργούς τραύματος ή τους ογκολόγους χειρουργούς, που έρχονται αντιμέτωποι με μεγάλες μάζες στην κοιλιά, αλλά και για κάθε χειρουργό, όταν εκείνος αναγκάζεται να εγκαταλείψει μία νεότερη τεχνική, όπως η λαπαροσκοπική ή η ρομποτική και να μετατρέψει την επέμβαση σε ανοιχτή για το καλό του ασθενούς. Η μετατροπή αυτή δεν θεωρείται λάθος. Αντίθετα, η μη μετατροπή σε ανοιχτή επέμβαση, με επιπλοκές για τον ασθενή, αποτελεί σοβαρή παράλειψη! Από το 2000, η ρομποτική χειρουργική συνιστά την εξέλιξη της Λαπαροσκόπησης (Η λαπαροσκόπηση είναι μια χειρουργική τεχνική, η οποία επιτρέπει στον γιατρό να έχει πρόσβαση στα εσωτερικά όργανα, χωρίς να κάνει μεγάλες τομές. Η επέμβαση διεξάγεται με τη χρήση μηχανημάτων υψηλής τεχνολογίας, με σημαντικότερο το λαπαροσκόπιο, ένα ειδικό όργανο με ενσωματωμένη κάμερα και πηγή φωτός, που εισέρχεται στο εσωτερικό της κοιλιακής κοιλότητας και την απεικονίζει μέσω ενός συστήματος που περιέχει βίντεο υψηλής ευκρίνειας, συσκευή εγγραφής και οθόνες.) Στη ρομποτική χειρουργική αλλάζει πάλι η διάταξη του χειρουργείου, καθώς ο χειρουργός πραγματοποιεί την επέμβαση λίγα μέτρα μακριά από τον ασθενή, μέσα σε ειδική κονσόλα χειρισμού. Μέσω διπλής διόπτρας έχει τρισδιάστατη απεικόνιση του χειρουργικού πεδίου και με χειριστήρια κινεί τα ρομποτικά εργαλεία, που έχουν μεγάλη ελευθερία κινήσεων (7 βαθμούς ελευθερίας) με απόλυτη ακρίβεια!
2. Ποια είναι τα οφέλη από τη Ρομποτική χειρουργική;
   Η ρομποτική χειρουργική αποτελεί όχημα των νέων τεχνολογιών στο χειρουργείο. Ως εκ τούτου, τα πλεονεκτήματά της αυξάνονται κάθε χρόνο, όσο εξελίσσεται η χειρουργική τεχνολογία. Συνοπτικά, θα έλεγα πως προσφέρει εξαιρετική απεικόνιση του εγχειρητικού πεδίου, τρισδιάστατη και υψηλής ευκρίνειας, επίσης εργαλεία με δυνατότητα «κινήσεων καρπού» και επτά βαθμούς ελευθερίας, συστήματα διεγχειρητικού ελέγχου της χειρουργικής αίθουσας (θέση χειρουργικού τραπεζιού, πίεση αερίου εντός της κοιλιάς, διαβάθμιση ενέργειας για τις ηλεκτροδιαθερμίες). Τα πιο πρόσφατα συστήματα έχουν έξυπνους υποδοχείς (sensors) στα εργαλεία, που υπολογίζουν πόσο σφιχτά κλείνει μια λαβίδα και δίνουν σήμα στο χέρι του χειρουργού για τη σκληρότητα της επιφάνειας που αγγίζει (ανάδραση). Αξιόλογο είναι και το λογισμικό πλοήγησης, με το οποίο η έγχυση ειδικής χρωστικής στην κυκλοφορία του ασθενούς απεικονίζει την κρυφή ανατομία των λεμφαδένων και των αγγείων μέσα στα συμπαγή όργανα (αγγείωση ήπατος, νεφρού κλπ). Επίσης, στα πλεονεκτήματα περιλαμβάνονται και η πολύ λιγότερη απώλεια αίματος, η ελαχιστοποίηση του μετεγχειρητικού πόνου και η ταχύτερη ανάρρωση των ασθενών. Θα αναφέρω εδώ, ότι αναμένουμε να δούμε σύντομα εκπληκτικές εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης να συνοδεύουν τα ρομποτικά συστήματα επόμενης γενιάς.
3. Ποια τα μειονεκτήματα της Ρομποτικής χειρουργικής;
   Το κυριότερο μειονέκτημα, για μένα, εντοπίζεται στην εκπαίδευση των νέων χειρουργών, οι οποίοι βιάζονται να κρατήσουν χειριστήρια ρομποτικής με ελλιπείς γνώσεις κλασικής ανοιχτής και λαπαροσκοπικής χειρουργικής. Ωστόσο, πολλοί θεωρούν ως κύριο μειονέκτημα το αυξημένο κόστος των συστημάτων αυτών και των αναλωσίμων τους.
4. Ποιο μήνυμα θα θέλατε να κρατήσουν οι σημερινοί νέοι, που ενδιαφέρονται για την Ιατρική;
   Το μήνυμα είναι ότι η χειρουργική τεχνολογία εξελίσσεται και αγγίζει πλέον ασύλληπτα επίπεδα εξέλιξης, ιδίως στην εποχή που ανατέλλει η κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης. Ωστόσο, κάθε τεχνολογία θα πρέπει να χρησιμοποιείται πάντοτε για το καλό του ανθρώπου, εν προκειμένω του ασθενούς. Όταν δεν τη γνωρίζουμε καλά, υπάρχει κίνδυνος να μη μας βγει σε καλό, οπότε χάνεται ο πρωταρχικός της σκοπός. Ο χειρουργός είναι υποχρεωμένος να μελετά και να εξελίσσεται καθημερινά. Αν ενδιαφέρεται για τη νέα τεχνολογία, θα πρέπει να εξαντλήσει τα εκπαιδευτικά προγράμματα γύρω από αυτήν, σε κάθε μεριά του πλανήτη. Και καλό είναι, στην κλινική πράξη να εφαρμόζει πάντοτε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα.

Στο πλαίσιο των προγραμμάτων κοινωνικής και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης η ΤΕΧΑΝ, σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής (Π.Ε.Δ.Α.), διοργάνωσε ένα μεγάλο Εκπαιδευτικό Διαγωνισμό Ανακύκλωσης για μαθητές Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης των Δήμων Αττικής, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων & Αθλητισμού, που στόχο έχει την ευαισθητοποίηση και ενεργή συμμετοχή των νέων ανθρώπων, και ειδικότερα των μαθητών, στη διαδικασία της ανακύκλωσης.

Στον Διαγωνισμό Ανακύκλωσης συμμετείχαν οι μαθητές όλων των τμημάτων των σχολείων 39 Δήμων της Αττικής, στους οποίους λειτουργούν Πολυκέντρα Ανακύκλωσης. Στα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης οι μαθητές επέστρεφαν για ανακύκλωση πλαστικά, μεταλλικά και γυάλινα υλικά, για να συμμετάσχουν στον εν λόγω Διαγωνισμό. Στο τέλος της διαδικασίας ανακύκλωσης εκτύπωναν αυτόματα το κουπόνι συμμετοχής. Οι μαθητές των τμημάτων συνέλεξαν, συνολικά ως σχολικό τμήμα, τα κουπόνια συμμετοχής και το κάθε σχολικό τμήμα παρέδωσε την Τρίτη 2 Απριλίου 2024 στο Δημαρχείο του Διονύσου το σύνολο των κουπονιών που έχει συγκεντρώσει και έχει καταμετρήσει.

Οι μαθητές του σχολείου μας με την αρωγή των καθηγητών και των γονέων τους αγκάλιασαν τον διαγωνισμό και ξεκίνησαν με ενθουσιασμό την συλλογή των υλικών. Από το Σχολείο μας συμμετείχαν τα τμήματα Α1, Α2, Α3, Β1, Β2 και Γ4. Στις 5/4/2024 βγήκαν τα αποτελέσματα του Διαγωνισμού. Εκτός των ανακοινωμένων δώρων του διαγωνισμού και εξαιτίας της εξαιρετικά μεγάλης συμμετοχής μαθητών αποφασίστηκε η παροχή επάθλων και στο πρώτο σε συλλογή κουπονιών Σχολικό τμήμα κάθε Δήμου. Το τμήμα Γ4 κατέλαβε την 39η θέση ανάμεσα σε 613 τμήματα και ήρθε 1ο στον Δήμο Διονύσου! Το έπαθλο είναι ένα (1) Smartwatch για όλους τους μαθητές του σχολικού τμήματος.

Θερμά συγχαρητήρια στους μαθητές του Γ4 και σε όλους τους μαθητές του Σχολείου μας για τη συμμετοχή, την προσπάθεια, τη γενναιοδωρία και τον ενθουσιασμό τους! Δείτε εδώ τα αποτελέσματα.

Εν μέσω της Μεγάλης Σαρακοστής, την Παρασκευή 5 Απριλίου 2024, όλοι οι μαθητές των Α’ και Β’ Αρσακείων-Τοσιτσείων Γυμνασίων Εκάλης συμμετείχαν στην Γ’ Στάση της Ακολουθίας των Χαιρετισμών της Θεοτόκου στον χώρο του Θεάτρου των Σχολείων. Αξιοσημείωτο είναι ότι, σε όσους μαθητές επιθυμούσαν, διανεμήθηκε η Ακολουθία των Χαιρετισμών σε έντυπη μορφή, ώστε η συμμετοχή να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Την ακολουθία τέλεσε ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Ελισαίος Κυνούσης. 

Παίζει ο λευκός και κάνει ματ σε δύο κινήσεις #2 (όσο καλά και αν αμυνθεί ο μαύρος).

Aleksandr Petrovich Olejnik – Kudesnik, 1 Apr 1999

Γράφουν οι μαθήτριες Βικτώρια Σακελλαρίου και Λήδα Σκαπινάκη (Β4)

Στην ελληνική μυθολογία η Φήμη ήταν η προσωποποίηση της μετάδοσης του λόγου, των εξιστορήσεων (ρήμα φημί= λέω). Την θεωρούσαν δευτερεύουσα θεά της αναγγελίας των νικών, κυρίως των αθλητικών αγώνων. Για τον λόγο αυτό, οι αρχαίοι ποιητές την αποκαλούσαν «πτερόεσσα» ή «πολύλαλο». Σήμερα όταν λέμε «φήμη», αναφερόμαστε σε ένα έμμεσο αποτέλεσμα των πράξεών μας. Οι επιτυχημένοι άνθρωποι έδιναν πάντα έμφαση στην οικοδόμηση και τη διατήρησή της ως θεμελιώδους συστατικού της επιτυχίας. Είναι γνωστό, ότι η φήμη χρειάζεται πολύ χρόνο για να χτιστεί και ελάχιστο για να χαθεί. Αποτελεί κάτι, το οποίο πολλοί εύχονται να αποκτήσουν, γιατί σίγουρα θα μπορούσε να τους προσφέρει πολλά προνόμια. Είναι μια ευκαιρία να ξεχωρίσει κανείς και έπαιζε ανέκαθεν σημαντικό ρόλο στη ζωή των ανθρώπων. Ας μην ξεχνάμε την έννοια της «υστεροφημίας», μία από τις σημαντικότερες αξίες της Ομηρικής εποχής, για χάρη της οποίας οι ήρωες έβαζαν την τιμή και τη δόξα τους πάνω από την ίδια τους τη ζωή. Η βασική ιδέα πίσω από τη φήμη είναι κάπως παρόμοια με την ιδέα της ανταμοιβής και της τιμωρίας. Αν κάνεις καλά πράγματα, αν κρατήσεις τον λόγο σου και αν είσαι άνθρωπος με καλό χαρακτήρα, θα έχεις καλή φήμη και το αντίστροφο. Η καλή φήμη προηγείται του ατόμου και είναι ένας προφανής και γρήγορος τρόπος, για να εμπιστευτείς κάποιον. Όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά και οι επιχειρήσεις, οι κοινωνικές ομάδες, οι κυβερνήσεις, αλλά και τα ίδια τα κράτη έχουν φήμη.
Ωστόσο, πέρα από τη γοητεία της, η φήμη-αυτοσκοπός μπορεί να βλάψει ένα άτομο. Πολλοί αναπτύσσουν μία ψυχολογική εξάρτηση από τη φήμη. Όπως με κάθε εθισμό, τα άτομα αυτά αρχίζουν να εξαρτώνται από την αγάπη και τη λατρεία που τους εκδηλώνει το κοινό τους. Έτσι, αν για κάποιο λόγο η φήμη τους αρχίσει να χάνεται, εμφανίζουν συμπτώματα στερητικού συνδρόμου. Επίσης, η δημοσιότητα μπορεί να προκαλέσει σε κάποιον το αίσθημα της ανάγκης να είναι συνέχεια άψογος, διότι όλοι έχουν υψηλές προσδοκίες από αυτόν. Η αυτοεκτίμησή του εξαρτάται μόνο από τους οπαδούς του και ο φόβος του λάθους μπορεί να είναι ψυχικά εξουθενωτικός. Επίσης, σε μία εποχή όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνθέτουν το τοπίο όπου θα αναδυθεί και θα αξιολογηθεί η κοινωνική συμπεριφορά κάποιου ως προς τα προβαλλόμενα πρότυπα, η φήμη ενός ατόμου καθορίζεται από τις κρίσεις των άλλων. Κάποτε έπρεπε να ήσουν καλός σε κάτι για να κερδίσεις φήμη. Αυτό πια έχει ανατραπεί. Ωστόσο, οι άνθρωποι που διαθέτουν εξουσία, οικονομική δύναμη και αυτάρκεια φαίνεται να έχουν διαφορετική σχέση με τη φήμη και την αξιολόγηση των κοινωνικών δικτύων. Μοιάζει να διαθέτουν μία κάποιου είδους «ασυλία» ή «ανοσία» σε ό,τι αρνητικό μπορεί να τους καταμετρηθεί και να αμαυρώσει το καλό τους όνομα. Ακόμα και η κακή φήμη γι’ αυτούς φαντάζει να ενισχύει την εικόνα τους!
Επομένως, η φήμη για κάποιους ανθρώπους είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα, αλλά για άλλους, μπορεί να είναι μια δύσκολη εμπειρία, γεμάτη απροσδόκητες προκλήσεις και απαιτήσεις. Όπως όλα στη ζωή, έτσι και τη φήμη χρειάζεται να μπορεί κανείς να την διαχειριστεί σωστά, ώστε αυτή να μην τον απορροφήσει σε βαθμό που να χάσει τον εαυτό του…

Γράφει η μαθήτρια Μελίνα Λαζάρου (Β2)

Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος ή… σκοπός του θανάτου είναι η ζωή; «Ζωή είναι η παράσταση που παίζουν οι πέντε θεατρίνοι του κορμιού μας», είχε πει κάποτε ο Καζαντζάκης. Άρα, αν τελικά τα πάντα εξαρτώνται από το πώς τα αντιλαμβάνεται κανείς με τις αισθήσεις του, η σχετικότητα που διακρίνει τα πάντα γύρω μας είναι δεδομένη και αυτό για μένα αποτελεί κάτι παραπάνω από αφόρμηση, για να γράψω αυτό το άρθρο…
Αυτή την έννοια της ρευστότητας, της σχετικότητας μπορούμε να την αντιληφθούμε ξεκάθαρα μέσα από την τέχνη. Ένα από τα πολλά παραδείγματα, που αποδεικνύουν πως όλα είναι θέμα προσέγγισης και οπτικής, είναι ο πίνακας του Μιλλέ, ο οποίος απεικονίζει ένα γυναικείο πρόσωπο, γνωστό για την τραγικότητα που το χαρακτηρίζει, τη σαιξπηρική Οφηλία. Στον συγκεκριμένο πίνακα βλέπουμε την Οφηλία από το έργο «Άμλετ» του Σαίξπηρ, να κείτεται σε ένα ποτάμι περιμένοντας καρτερικά τον θάνατο. Ωστόσο, η ουσία του έργου αυτού, δεν στοχεύει στην επιφανειακή αμαύρωση της ζωής, στην οριστική πτώση στα έγκατα της αβεβαιότητας. Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά τον πίνακα, πολλά είναι τα στοιχεία εκείνα, που υμνούν τη ζωή και πλέκουν ένα εγκώμιο στην αναγέννηση. Δείτε τα έντονα χρώματα, που σαν έντονες εκρήξεις κατακλύζουν τα πάντα: το καταπράσινο χρώμα των φυτών που κρατούν συντροφιά στο ποτάμι, τα ροδοκόκκινα χείλη της ίδιας της Οφηλίας, από τα οποία κυλούν όμορφες μελωδίες, καθώς εκείνη τραγουδά, αλλά και ο συμβολισμός του ίδιου του ποταμού· η συνεχής, αέναη ροή του νερού, πάνω στο οποίο καθρεφτίζεται μία και μόνο έννοια: η άνοιξη. Η άνοιξη, συμβολίζει την άνθιση, την αναγέννηση, τη συντριβή του θανάτου. Αυτό το τέλος, δηλαδή, που μπορεί κάποιος να υποθέσει ότι περιμένει αυτή η γυναίκα μέσα στο ποτάμι, σηματοδοτεί και μια καινούργια αρχή, μια πρωτόγνωρη αναζωογόνηση, την αισιοδοξία! Έρχεται με τη σειρά του να συμβάλει στη συνέχιση του αέναου κύκλου της ζωής! Κάθε τέλος, μία νέα αρχή. Ίσως τελικά τα χρώματα του πίνακα, να είναι ικανά από μόνα τους να καταρρίψουν και να φωτίσουν το σκοτάδι που έπεται και η ζωντάνια αυτή να αναιρεί τον θάνατο. Ή μήπως όχι;
Τι θα πει «η ζωντάνια αναιρεί την έννοια του θανάτου»; Κι αν, τελικά, το σκοτάδι του θανάτου αναιρεί τη ζωντάνια; Μήπως κάθε αρχή σημαίνει ένα νέο τέλος; Το δίπολο της ζωής και του θανάτου, που δίνεται έντονα στον παραπάνω πίνακα, πιστεύω πως αποτελεί τρανή απόδειξη για την κατάρριψη μιας έννοιας ιδιαίτερα υποκειμενικής: της αντικειμενικότητας. Ίσως, τα πάντα γύρω μας να αποτελούν τελικά μια ψευδαίσθηση. Μια ψευδαίσθηση, που εμείς οι ίδιοι επιλέγουμε. Διαμορφώνουμε απόψεις, ιδέες, ιδανικά και κρίνουμε με βάση ό,τι αποτελεί αποκύημα της δικής μας -υποκειμενικής- οπτικής. Και αυτές τις θέσεις, ενίοτε την ορίζουμε ως θεμελιώδεις. Μέσα, ωστόσο, σε αυτόν τον υποκειμενικό κόσμο, πάλι εμείς οι ίδιοι ορίζουμε την αντικειμενικότητα, γιατί αλλιώς η σκληρή αβεβαιότητα θα ακυρώσει κάθε πτυχή της ζωής μας. Η αντικειμενικότητα, έτσι, μας καθησυχάζει και καλύπτει όσα δεν θέλουμε να αισθανθούμε: την αμφιβολία, τον φόβο και την ανασφάλεια. Πώς, λοιπόν, να μην είναι όλα σχετικά; Ακόμα και αυτά που μόλις διαβάσατε…

Ευχαριστώ την καθηγήτρια Καλλιτεχνικών κ. Κυριακή Πρεβενιού για την πολύτιμη βοήθεια ως προς τις τεχνικές και τους συμβολισμούς του ζωγράφου.