Την Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2023 οι μαθητές της Γ’ τάξης του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης παρακολούθησαν στον κινηματογράφο Διάνα την ταινία «Λουνάνα: Ένα Γιακ μέσα στην Τάξη», πρώτη ταινία από το Μπουτάν, υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Ένας νεαρός δάσκαλος oνειρεύεται να γίνει ποπ σταρ και να μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Αντ’ αυτού, παίρνει μετάθεση σε ένα μικρό χωριό, τη Λουνάνα, στα υψίπεδα των Ιμαλαΐων, χωρίς νερό, ρεύμα και ανέσεις.  Αγνές προθέσεις και ένα διαχρονικό μάθημα καλοσύνης είναι οι κεντρικοί άξονες της ταινίας, που φέρει τα εθνογραφικά της χαρακτηριστικά προσπαθώντας να τους δώσει μια αύρα εκμοντερνισμού. Η ερμηνεία του Σεράμπ Ντορζί αποκαλυπτική και εξαιρετική η παρουσία των παιδιών στην ταινία, που από ερασιτέχνες αποδεικνύονται δεινοί εκφραστές συναισθημάτων και μηνυμάτων για τη ζωή. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγητές κ. Αγγελοπούλου, κ. Ζησόπουλος, κ. Καραγεωργίου, κ. Κούρτη, κ. Κωττάκη και κ. Πάζα.

Την Τετάρτη 22/11/2023 το τμήμα Α1 του Α’ Αρσακείου- Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης ξεναγήθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη. Η συγκεκριμένη εκπαιδευτική επίσκεψη έγινε στο πλαίσιο του μαθήματος των Καλλιτεχνικών. Πιο συγκεκριμένα, οι μαθητές ξεναγήθηκαν από την επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης σε έργα της μόνιμης συλλογής μέσα από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα: «Ο κόσμος γύρω μας». Το συγκεκριμένο πρόγραμμα αφορούσε περιήγηση, παρατήρηση και συζήτηση με τα παιδιά, με σκοπό την κατανόηση του τρόπου απεικόνισης των στοιχείων της φύσης σε πίνακες από τα τέλη του 15ου αιώνα έως και τα μέσα του 20ου αιώνα. Παρατήρησαν τοπία και ταξίδεψαν με τα έργα και τη φαντασία σε διαφορετικές γωνιές της Ελλάδα ανακαλύπτοντας μαζί τα χρώματα και τις τεχνικές μεγάλων ζωγράφων. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγήτριες κ. Τ. Νικολαΐδου και κ. Ι. Τσεκούρα. 

Οι μαθητές δύο τμημάτων της Β’ τάξης του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν και να ξεναγηθούν σε εμβληματικούς βυζαντινούς ναούς των Αθηνών και στη συνέχεια να συναντηθούν με τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο Β’ την Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2023.

Ο Πανεπιστημιακός Ναός της Παναγίας Καπνικαρέας, το Μετόχι του Παναγίου Τάφου, ο Ι.Ν. του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά και ο Καθεδρικός Ναός της Ιεράς Μητροπόλεως Αθηνών αποτέλεσαν στάσεις θεολογικού στοχασμού και βιωματικής ιστορικής αναδρομής και περιπλάνησης στην ιστορία του ελληνικού πολιτισμού.

Επιπροσθέτως, σπουδαίο γεγονός και ιστορική στιγμή τόσο για τους μαθητές του Γυμνασίου μας όσο και για τα Αρσάκεια Τοσίτσεια Σχολεία αποτέλεσε η επίσκεψη των μαθητών στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο Β’.

Ο Μακαριότατος καλωσόρισε τα παιδιά στον χώρο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, ενδιαφέρθηκε να μάθει τους προβληματισμούς τους και απάντησε σε ερωτήσεις που του έθεσαν.

Στο τέλος της επίσκεψης οι μαθητές προσέφεραν στον Αρχιεπίσκοπο τον τόμο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας («Η αλματώδης ανάπτυξη των Αρσακείων-Τοσιτσείων Σχολείων κατά την τελευταία 35ετία, 1987-2022») και έναν Σταυρό ευλογίας που σχεδίασαν και εκτύπωσαν στον τρισδιάστατο εκτυπωτή (3D printer) των Εργαστηρίων των Αρσακείων -Τοσιτσείων Σχολείων. Ο Αρχιεπίσκοπος προσέφερε σε όλους, εκτός από το κέρασμα, ως ευλογία ένα σταυρουδάκι.

Τους μαθητές συνόδευσαν ο Διευθυντής του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου κ. Μ. Καπετανής και οι θεολόγοι του Σχολείου κ. Λ. Ιατρόπουλος και κ. Γ. Παντόγλου.

Οι μαθητές της ζώνης πολιτισμού Β’ Γυμνασίου με τίτλο Καλλιτεχνικό εργαστήρι «Το Σχολείο αλλιώς…» ολοκλήρωσαν το τρίτο ομαδικό τους έργο. Πιο συγκεκριμένα, το τρίτο έργο των μαθητών είναι αφιερωμένο στον μεγάλο εικαστικό καλλιτέχνη και κύριο εκπρόσωπο του κινήματος του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού Τζάκσον Πόλλοκ και στο έργο: «Ένα: Αριθμός 31», 1950 (One: Number 31, 1950), 2,7 μ. x 5,31 μ., ελαιογραφία, βαφές σμάλτου, ΜΟΜΑ. Αυτό το έργο επιλέχθηκε  για την τεχνική του dripping, δηλαδή του σταξίματος του χρώματος πάνω στη ζωγραφική επιφάνεια.

Οι μαθητές αφού παρακολούθησαν προβολή παρουσίασης αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του μεγάλου εικαστικού, με την καθοδήγηση της καθηγήτριας Καλλιτεχνικών κ. Κυριακής Πρεβενιού, ζωγράφισαν με ακρυλικά χρώματα και με την τεχνική του dripping, ένα έργο διάστασης 70*90 εκατοστά με έμπνευση το έργο του Πόλλοκ: «Ένα: Αριθμός 31». Η διαδικασία της τεχνικής έγινε σε όλη τη ζωγραφική επιφάνεια, δίνοντας την ίδια σημασία και βαρύτητα στο έργο. Το έργο ολοκληρώθηκε με τον τρόπο και τις τεχνικές του καλλιτέχνη και είναι αποτέλεσμα  ομαδοσυνεργατικής δουλειάς. 

Την Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2023 οι μαθητές των A’ και Β’ Αρσακείων-Τοσιτσείων Γυμνασίων Εκάλης παρακολούθησαν τον εορτασμό για την επέτειο της εξέγερσης των φοιτητών του Πολυτεχνείου το 1973. Μαθητές και των δύο Γυμνασίων παρουσίασαν το χρονικό των ημερών μέσα από λογοτεχνικά κείμενα και τεκμήρια της περιόδου, τα οποία αποτύπωναν τη στάση των λογοτεχνών απέναντι στο δικτατορικό καθεστώς, ενώ η θεατρική ομάδα πλαισιώθηκε με τραγούδια σημαντικών μουσικοσυνθετών της εποχής. Μέσα από μια λιτή αλλά περιεκτική προβολή των γεγονότων που οδήγησαν στην εξέγερση, καθώς και των συνεπειών της, δόθηκε η δυνατότητα σε όλους τους παρευρισκόμενους είτε να θυμηθούν είτε να γνωρίσουν την ένταση εκείνων των ημερών.

Ο διάλογος μεταξύ των ιστορικών γεγονότων και των λογοτεχνικών κειμένων ανέδειξε τον σεβασμό, με τον οποίο πρέπει διαχρονικά να αντιμετωπίζουμε τις επιλογές δράσης νέων αλλά και μεγαλύτερων σε ηλικία ανθρώπων ενάντια σε καθεστώτα βίας και απολυταρχίας. Την επιμέλεια της εκδήλωσης είχαν οι φιλόλογοι κ. Ευθυμία Σκιαδά και κ. Ι. Βογιατζής από το Β’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης, οι θεολόγοι κ. Λάσκαρης Ιατρόπουλος και κ. Γεώργιος Παντόγλου, από το Α’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης, ο κ. Κώστας Θεοδώρου, θεατρολόγος, και η κ. Μαρία Τασσοπούλου, καθηγήτρια Μουσικής των Σχολείων μας.

Γράφει ο μαθητής Κωνσταντίνος Χειρίδης (Β4)

Πρόσφυγας ονομάζεται κάθε άνθρωπος, που έχει εγκαταλείψει τα πατρογονικά του εδάφη λόγω πολέμου, βίας ή διώξεων. Το προσφυγικό ζήτημα είναι ένα από τα πλέον ακανθώδη της εποχής μας. Καθώς ο πληθυσμός των ανθρώπων παγκοσμίως, που αναγκάζεται να αφήσει το σπίτι του εξαιτίας της βίας και των συρράξεων ολοένα και αυξάνεται, ο δημόσιος διάλογος γύρω από αυτό το θέμα εντείνεται. Ζητήματα σχετικά με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες πρωτοστατούν σε κανάλια, εφημερίδες και το διαδίκτυο.
Οι πρόσφυγες έχοντας εγκαταλείψει τον τόπο τους αναζητούν μία χώρα για να διαμείνουν. Εάν αποτελούσαν μέλη εθνικής μειονότητας στη χώρα που ζούσαν, προτού γίνει η πολεμική εμπλοκή, τότε θα αναζητήσουν βοήθεια από τους συμπατριώτες τους, οι οποίοι είτε θα ζουν ως μειονότητες σε άλλες χώρες είτε θα έχουν δικό τους κράτος. Άλλοι θα αναζητήσουν βοήθεια από χώρες γειτονικές της πατρίδας τους. Θα περπατήσουν πολλά χιλιόμετρα φορτωμένοι με τα απολύτως απαραίτητα ή θα βρεθούν σε βάρκες στη θάλασσα και θα πάνε, όπου τους βγάλει το πέλαγος. Και φυσικά, υπάρχουν πιθανότητες να μην τα καταφέρουν…
Ένας πρόσφυγας πηγαίνει σε νέους τόπους, άγνωστους και διαφορετικούς από τον δικό του. Γνωρίζει άλλους πολιτισμούς και αναγκάζεται να ασπαστεί ξένες για εκείνον νοοτροπίες και συνήθειες. Αναμφίβολα, η ανάγκη εκμάθησης μίας νέας γλώσσας είναι επιβεβλημένη. Πρέπει να επιβιώσει σε ένα πρωτόγνωρο περιβάλλον, ψάχνει να δουλέψει για να βγάλει λίγα χρήματα. Εάν έχει και οικογένεια μαζί του, παλεύει να την συντηρήσει. Συγχρόνως, προσπαθεί να γίνει αποδεκτός από τους ντόπιους, οι οποίοι δεν τον υποδέχονται με ανοικτές αγκάλες… Επικρατούσε κι επικρατεί ακόμα, βλέπετε, σε πολλούς η λογική ότι ναι μεν είμαι φιλάνθρωπος και συμπαραστέκομαι σε κάθε ανέστιο και κατατρεγμένο, όχι όμως να έχουμε ίσα κι όμοια δικαιώματα!

Στις μέρες μας, υπάρχουν ακόμα προσφυγικά κύματα, όπως εξαιτίας του πολέμου στη Συρία ή την Ουκρανία. Ένα παλαιότερο συμβάν είναι η πολεμική εμπλοκή στο Νογκόρνο Καραμπάχ, όπου γύρω στους 100.000 Αρμένιους έφυγαν από τις πόλεις και τα χωριά τους μετά από πολεμική επέμβαση των Αζέρων. Με τον πόλεμο στο Ισραήλ μεταξύ των Εβραίων και των Παλαιστίνιων Αράβων, 6 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι πρόσφυγες βρίσκονται τώρα στην Ιορδανία, τον Λίβανο, τη Συρία και τη Λωρίδα της Γάζας. Αλλά και οι Έλληνες αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες, όπως κατά την Μικρασιάτικη Καταστροφή. Η Αττική δέχτηκε τον μεγαλύτερο όγκο από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Αυτοσχέδιοι καταυλισμοί, δημόσια κτήρια και σχολεία, που μετατράπηκαν σε νοσοκομεία, άνθρωποι και ευκατάστατες οικογένειες που βρέθηκαν, από τη μια μέρα στην άλλη, να φορούν παπούτσια από λάστιχα αυτοκινήτων. Ο πληθυσμός της Αθήνας διπλασιάστηκε και στην αρχή, οι ξεριζωμένοι αναζήτησαν πρόχειρη στέγη σε αποθήκες, εκκλησίες, σχολεία και θέατρα.
Πολλοί πρόσφυγες, όταν ο πόλεμος και οι δυσκολίες της χώρας τους σταματήσουν, επιθυμούν να γυρίσουν πίσω στις πατρίδες τους και να ζήσουν τη ζωή τους, όπως συνήθιζαν προπολεμικά. Ας μην ξεχνάμε ότι η προσφυγιά δεν έχει χρώμα ούτε θρησκεία. Απλώς η διαδρομή αλλάζει! Κάποτε οι Έλληνες κατευθύνονταν ως πρόσφυγες στη Συρία, ενώ τώρα οι Σύριοι έρχονται στην Ελλάδα. Η αλληλεγγύη προς τον πλησίον είναι κάτι επιβεβλημένο! Και είναι εντυπωσιακό το ότι σήμερα πολλοί, που αντιτίθενται στους πρόσφυγες της Συρίας, είναι άνθρωποι που οι γονείς τους ήταν και οι ίδιοι πρόσφυγες! Σχετικά, λοιπόν, με την έξαρση των ρατσιστικών συμπεριφορών απέναντι στους πρόσφυγες, που ως Έλληνας έφηβος βλέπω καθημερινά γύρω μου, να σας θυμίσω τι γινόταν στις αρχές του 20ού αιώνα στη νήσο Έλις της Νέας Υόρκης, εκεί όπου συνωστίζονταν χιλιάδες Έλληνες, πάμφτωχοι, ρακένδυτοι, πεινασμένοι, αλλά και πολλοί με εγκληματικό χαρακτήρα… Ή ότι στην Αυστραλία πήγαν Έλληνες, για να βρουν μια καλύτερη ζωή και κατέληξαν άστεγοι ζητιάνοι στους δρόμους του Σίδνεϋ και της Μελβούρνης. Οφείλουμε να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες, να ενσωματωθούν πιο εύκολα στις γηγενείς κοινότητες και να έχουν ευκαιρίες να ζήσουν με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!