Η φετινή χρονιά στο μάθημα της Τεχνολογίας για τη Β’ Γυμνασίου ανέδειξε για ακόμη μία φορά τη δύναμη της ομαδικότητας, της φαντασίας και της δημιουργικής σκέψης. Οι μαθητές εργάστηκαν σε ομάδες, δημιούργησαν τις δικές τους «εταιρείες» και σχεδίασαν λογότυπα που αποτυπώνουν ιδέες, χιούμορ, αισθητική και προσωπικό ύφος. Η μαθητική δημοσκόπηση για την ανάδειξη των αγαπημένων λογοτύπων πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή όλων των τμημάτων της Β’ και Γ’ Γυμνασίου, καθώς και ενός τμήματος της Α’ τάξης των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων. Με βάση τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν – και τα οποία αποτυπώνουν ξεκάθαρα τις προτιμήσεις των μαθητών – παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της φετινής διαδικασίας.

Τα λογότυπα της χρονιάς

Οι μαθητές δημιούργησαν 16 διαφορετικές «εταιρείες», καλύπτοντας ένα εντυπωσιακό εύρος θεματικών:

αεροδρόμιο, γαλακτοβιομηχανίες, νεροτσουλήθρες, σαλόνι ομορφιάς, γυμναστήριο, πίστες Formula 1, αρχιτεκτονικό γραφείο, σουβλατζίδικο, αδαμαντωρυχείο, ξενοδοχείο, ιδιωτική στρατιωτική βάση, μουσείο αυτοκινήτου, αειφόρα σχολεία και εταιρεία μολυβιών.

Η ποικιλία των θεμάτων δείχνει όχι μόνο τη φαντασία των μαθητών, αλλά και την ικανότητά τους να σκέφτονται δημιουργικά, να συνεργάζονται και να παρουσιάζουν ολοκληρωμένες ιδέες με επαγγελματικό τρόπο.

Τα αποτελέσματα της μαθητικής ψηφοφορίας

Με βάση τις ψήφους που καταμετρήθηκαν από όλα τα τμήματα, η τελική κατάταξη διαμορφώνεται ως εξής:

1η θέση – Αρχιτεκτονική Εταιρεία (logo7)

Με 53 ψήφους, η Αρχιτεκτονική Εταιρεία κατακτά την κορυφή. Το καθαρό design, η ισορροπημένη σύνθεση και η επαγγελματική αισθητική του λογοτύπου φαίνεται πως εντυπωσίασαν τους μαθητές.

Β2: Βακάλη Αθηνά, Ιωσηφίδης Στέλιος, Μουντζούρη Κωνσταντίνα, Μπαλατσούρα Δανάη, Μυστηλιάδης Ιάσονας

2η θέση – Σουβλατζίδικο (Logo8)

Με 50 ψήφους, το Σουβλατζίδικο βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Η άμεση, χιουμοριστική και αναγνωρίσιμη ιδέα του λογοτύπου το έκανε ιδιαίτερα αγαπητό.

Β1: Δρίβας Λεωνίδας, Κέκκος Θοδωρής, Κουτσαμπά Ηλέκτρα, Κυριακίδη Ιωάννα, Λάκκα Κωνσταντίνα

3η θέση – Γυμναστήριο (Logo5)

Με 41 ψήφους, το Γυμναστήριο συμπληρώνει την πρώτη τριάδα. Το δυναμικό ύφος και η καθαρή οπτική ταυτότητα φαίνεται πως κέρδισαν το ενδιαφέρον των μαθητών.

Β3: Σατζάκη Μελιτίνη, Σπανός Βελισσάριος, Σταθόπουλος Ευάγγελος, Συκά Ειρήνη, Τσιότσικας Χρήστος

Η διαδικασία πίσω από τα αποτελέσματα

Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή μαθητών των τμημάτων Β1, Β2, Β3, Β4, Γ1, Γ2, Γ3 και ενός τμήματος της Α’ τάξης των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων. Κάθε μαθητής είχε τη δυνατότητα να επιλέξει τρία λογότυπα που θεωρούσε πιο καλαίσθητα, πιο δημιουργικά ή πιο έξυπνα ως ιδέα.

Η διαδικασία αυτή: ενισχύει τη συμμετοχή, καλλιεργεί την αισθητική κρίση, δίνει χώρο στη δημιουργικότητα και δημιουργεί ένα κλίμα υγιούς «καλλιτεχνικού ανταγωνισμού». Κάθε λογότυπο είναι αποτέλεσμα συνεργασίας, συζήτησης, επιχειρημάτων, φαντασίας και τελική χρήση ΑΙ. Οι μαθητές εργάστηκαν με ενθουσιασμό, ανέλαβαν ρόλους, διαμόρφωσαν ταυτότητες εταιρειών και παρουσίασαν τις ιδέες τους με τρόπο που θυμίζει πραγματικές δημιουργικές ομάδες.

Η αξία του project

Πέρα από την τελική κατάταξη, το σημαντικότερο στοιχείο της δράσης είναι η εμπειρία που αποκόμισαν οι μαθητές: έμαθαν να συνεργάζονται, να συνθέτουν ιδέες, να επιχειρηματολογούν, να δημιουργούν οπτική ταυτότητα και να συμμετέχουν σε μια διαδικασία που μοιάζει με πραγματική αγορά εργασίας. Το μάθημα της Τεχνολογίας μετατράπηκε σε ένα εργαστήριο δημιουργίας, όπου κάθε ομάδα είχε την ευκαιρία να δώσει μορφή στη δική της «εταιρεία».

Συγχαρητήρια σε όλους! Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές της Β’ Γυμνασίου για τη φαντασία, την προσπάθεια και τη συνεργασία τους!

Υπεύθυνη καθηγήτρια Τεχνολογίας: κ. Μαρία Σόφη

Το Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία συνεργάζονται επίσημα με τον διεθνώς αναγνωρισμένο φορέα ÖSD (Österreichisches Sprachdiplom Deutsch) για την απόκτηση πιστοποιήσεων γερμανικής γλώσσας. Τα διπλώματά ÖSD  αναγνωρίζονται διεθνώς, καθώς και από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς στην Ελλάδα. Οι εξετάσεις καλύπτουν όλα τα επίπεδα γλωσσομάθειας, από A1 έως C2. Μέσα από τη συνεργασία αυτή, οι μαθητές μας έχουν τη δυνατότητα να προετοιμαστούν υπεύθυνα και οργανωμένα για την απόκτηση ενός έγκυρου και αξιόπιστου διπλώματος γερμανικής γλώσσας, που μπορεί να αξιοποιηθεί για σπουδές, εργασία ή συμμετοχή σε διαδικασίες του δημόσιου τομέα. 

Τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2026 οι μαθητές του τμήματος Γ1 του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης επισκέφθηκαν τη Βιβλιοθήκη των Αρσακείων–Τοσιτσείων Σχολείων, όπου υπό την καθοδήγηση της φιλολόγου τους κ. Παπαβασιλοπούλου Ιουλίας, συμμετείχαν σε μια βιωματική δράση αφιερωμένη στο έργο του Κωνσταντίνου Καβάφη. Αφετηρία της δράσης αποτέλεσε το ποίημα «Όσο μπορείς», το οποίο διδάχθηκε στην τάξη.  

Οι μαθητές διάβασαν επιλεγμένα ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη και δουλεύοντας σε ομάδες αναζήτησαν σε αυτά κοινά θεματικά μοτίβα, αξίες και προβληματισμούς, προκειμένου να κατανοήσουν τη διαχρονικότητα της καβαφικής ποίησης. Η δράση συνέβαλε στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας, την ενίσχυση της συνεργατικής μάθησης, την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών αλλά και την ανάδειξη της σχολικής βιβλιοθήκης ως χώρου μάθησης και δημιουργικότητας. 

  

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, το  Α’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης  πραγματοποίησε την Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026 στον χώρο του θεάτρου των Αρσακείων-Τοσιτσείων Σχολείων εκδήλωση μνήμης και προβληματισμού, με στόχο τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, την καλλιέργεια ανθρωπιστικών αξιών και την ευαισθητοποίηση των μαθητών απέναντι στα φαινόμενα ρατσισμού, μισαλλοδοξίας και βίας. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης η κ. Αμαλία Μαυροειδή, φιλόλογος, εκφώνησε ομιλία αφιερωμένη στο Ολοκαύτωμα των Εβραίων, παρουσιάζοντας με ιστορική ακρίβεια τα γεγονότα που οδήγησαν στη συστηματική εξόντωση έξι εκατομμυρίων ανθρώπων από το ναζιστικό καθεστώς. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη μοίρα των Ελλήνων Εβραίων και στον σχεδόν ολοκληρωτικό αφανισμό της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, καθώς και στις πράξεις γενναιότητας Ελλήνων πολιτών και εκκλησιαστικών ηγετών, που έθεσαν τη ζωή τους σε κίνδυνο για να σώσουν συνανθρώπους τους. Η ομιλία ανέδειξε τη μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος ως ιστορικού γεγονότος, τη σημασία της ιστορικής μνήμης και την ανάγκη διαρκούς επαγρύπνησης απέναντι σε ακραίες ιδεολογίες, τον λόγο του μίσους και κάθε μορφή διακρίσεων. Τονίστηκε ότι η μνήμη αποτελεί πράξη ευθύνης και ότι η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της ειρηνικής συνύπαρξης συνιστούν καθημερινό χρέος όλων μας. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με το διαχρονικό μήνυμα ότι η γνώση της ιστορίας δεν στοχεύει στην αναμόχλευση μίσους αλλά στην οικοδόμηση ενός κόσμου βασισμένου στον σεβασμό, την αλληλεγγύη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. 

Στο πλαίσιο της Ζώνης Πολιτισμού της Β’ Γυμνασίου με τίτλο Καλλιτεχνικό Εργαστήρι: Το Σχολείο αλλιώς! οι μαθητές συμμετείχαν σε ένα ιδιαίτερα δημιουργικό και βιωματικό εργαστήριο με τίτλο «Χρηστικά αντικείμενα από ανακυκλωμένο χαρτοπολτό», υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Καλλιτεχνικών κ. Κυριακής Πρεβενιού. Στόχος του εργαστηρίου ήταν η καλλιέργεια της καλλιτεχνικής έκφρασης, η ενίσχυση της φαντασίας, αλλά και η ευαισθητοποίηση σε θέματα ανακύκλωσης και επαναχρησιμοποίησης υλικών. Οι μαθητές ξεκίνησαν την εργασία τους αξιοποιώντας χαρτί από τον καταστροφέα εγγράφων του Σχολείου, το οποίο πολτοποίησαν και το ανέμειξαν με κόλλα, δημιουργώντας έναν ιδιόχειρο χαρτοπολτό – έναν είδος «χαρτοπηλού». Με αυτό το υλικό, έδωσαν μορφή σε πρωτότυπα και χρηστικά αντικείμενα, όπως μικρά βάζα, μπολ και διακοσμητικά σκεύη. Αφού ολοκληρώθηκε η διαδικασία της κατασκευής και το στέγνωμα των έργων, οι μαθητές προχώρησαν στη διακόσμησή τους, χρησιμοποιώντας χρώματα της επιλογής τους. Κάθε δημιουργία απέκτησε μοναδικό χαρακτήρα, φέρνοντας την προσωπική σφραγίδα των δημιουργών της και αποπνέοντας χαρά, φαντασία και ζωντάνια. 

Γράφουν οι μαθητές Αστέρης Παπαδόπουλος και Δημήτρης Παπαδάκης (Β2)

Στην Ολλανδία λειτουργεί ένα πρωτοποριακό πρότυπο φροντίδας για άτομα με άνοια, γνωστό ως Hogeweyk, «το χωριό της άνοιας». Πρόκειται για μια ειδικά σχεδιασμένη κοινότητα, η οποία βρίσκεται κοντά στο Άμστερνταμ και φιλοξενεί ανθρώπους που πάσχουν από άνοια ή νόσο Αλτσχάιμερ. Χρηματοδοτείται από την ολλανδική κυβέρνηση και εξυπηρετεί σήμερα 188 κατοίκους σε 27 σπίτια σηματοδοτώντας την εξέλιξη των παραδοσιακών γηροκομείων. Το Hogeweyk ξεκίνησε να λειτουργεί το 2009 και διαφέρει από έναν παραδοσιακό οίκο ευγηρίας, καθώς έχει τη μορφή ενός κανονικού χωριού. Περιλαμβάνει σπίτια, δρόμους, πλατείες, καταστήματα, εστιατόρια, ένα θέατρο, κινηματογράφο, κομμωτήριο, ακόμα και μία παμπ!
Οι κάτοικοι ζουν σε ομάδες με κοινά ενδιαφέροντα ή παρόμοιο παρελθόν: πρώην δάσκαλοι με δασκάλους, εργάτες με εργάτες, καλλιτέχνες με καλλιτέχνες. Τα σπίτια, τα οποία φιλοξενούν έξι ή επτά κατοίκους, διαθέτουν σαλόνι, κουζίνα, ιδιωτικά υπνοδωμάτια, μοιάζουν δηλαδή με κανονικά οικογενειακά σπίτια, ώστε να αισθάνονται οικεία και ασφαλείς. Στόχος του χωριού είναι να προσφέρει στους κατοίκους μια όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική καθημερινή ζωή. Οι άνθρωποι με άνοια μπορούν να κινούνται ελεύθερα μέσα στον χώρο, να ψωνίζουν, να πίνουν καφέ ή να συμμετέχουν σε δραστηριότητες, χωρίς να αισθάνονται ότι βρίσκονται σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Στο σούπερ μάρκετ, για παράδειγμα, οι κάτοικοι μπορούν να αγοράσουν τρόφιμα, σαμπουάν ή μια καρτ ποστάλ, αλλά δεν υπάρχουν πραγματικά χρήματα.
Το προσωπικό φροντίδας (νοσηλευτές, γιατροί, ψυχολόγοι και φυσικοθεραπευτές) βρίσκεται διακριτικά παντού και παρεμβαίνει μόνο όταν χρειάζεται. Συχνά, δεν φορούν ιατρικές στολές, αλλά κανονικά ρούχα (ντύνονται ως υπάλληλοι ή γείτονες), για να μη δημιουργείται η αίσθηση του νοσοκομείου και να μειώνεται το άγχος των κατοίκων. Η φροντίδα, δηλαδή, είναι 24ωρη, αλλά διακριτική. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που ζουν σε τέτοιο περιβάλλον, εμφανίζουν λιγότερο άγχος και επιθετικότητα και χρειάζονται λιγότερα φάρμακα σε σχέση με όσους ζουν σε κλασικά ιδρύματα.
Το μοντέλο του Hogeweyk έχει τραβήξει το ενδιαφέρον πολλών χωρών και έχει εμπνεύσει τη δημιουργία παρόμοιων «χωριών άνοιας» και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Στο Μπάρουμ της Νορβηγίας, σε ένα δήμο στα προάστια του Όσλο, το χωριό άνοιας Carpe Diem άνοιξε το 2020. Στη μικρόπολη Μπελμέρ της Αυστραλίας ζουν ασθενείς με άνοια μαζί με ηλικιωμένους κατοίκους, που δεν έχουν διαγνωστεί με κάποια νευροεκφυλιστική ασθένεια.
Το Hogeweyk δεν είναι απλώς μια δομή φροντίδας. Είναι μια υπενθύμιση, ότι η αξιοπρέπεια δεν τελειώνει με τη μνήμη. Εκεί όπου άλλοι βλέπουν το τέλος, οι Ολλανδοί είδαν μια νέα αρχή: έναν τρόπο να ζεις στο παρόν, ακόμη κι όταν το παρελθόν ξεθωριάζει. Η φράση που συνοψίζει τη φιλοσοφία του χωριού είναι: «Όχι φροντίδα για την άνοια, αλλά ζωή παρά την άνοια!»