Η φροντίδα για την υγεία και την ευεξία των μαθητών μας αποτελεί πάντα προτεραιότητα. Με χαρά ανακοινώνουμε μια σημαντική αναβάθμιση στους χώρους του σχολείου: την τοποθέτηση ψυκτών νερού με φυάλες στους διαδρόμους των αιθουσών. 

Οι νέοι ψύκτες προσφέρουν: 

• Άμεση πρόσβαση σε ποιοτικό νερό για όλους τους μαθητές, σε κάθε διάλειμμα ή στιγμή της ημέρας. 

• Ενίσχυση υγιεινών συνηθειών, καθώς το νερό είναι η πιο φυσική και ωφέλιμη επιλογή ενυδάτωσης. 

• Περιβαλλοντική υπευθυνότητα, αφού μειώνεται η ανάγκη για πλαστικά μπουκάλια μιας χρήσης. 

• Αίσθηση φροντίδας και ανανέωσης στους χώρους του σχολείου, κάνοντας την καθημερινότητα πιο ευχάριστη. 

Η πρωτοβουλία αυτή δεν είναι απλώς μια πρακτική διευκόλυνση· είναι μια επένδυση στην υγεία, στη βιωσιμότητα και στην ποιότητα της σχολικής εμπειρίας. Θέλουμε οι μαθητές μας να νιώθουν ότι το σχολείο τους νοιάζεται για τις ανάγκες τους και τους προσφέρει τα καλύτερα δυνατά εφόδια για να μεγαλώνουν με υπευθυνότητα και χαρά. Με τους ψύκτες νερού, κάνουμε ένα ακόμη βήμα προς ένα σχολείο πιο σύγχρονο, πιο φιλικό και πιο κοντά στις αξίες της υγείας και της αειφορίας. 

Η «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» αποτελεί την μοναδική Πρότυπη Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας στη χώρα μας, προσφέροντας δωρεάν ολοκληρωμένες υπηρεσίες σε ασθενείς με καρκίνο και σε ασθενείς με νόσο του κινητικού νευρώνα (ALS), μέσα από μια εξειδικευμένη διεπιστημονική προσέγγιση. Η Ανακουφιστική Φροντίδα καλλιεργεί το αίσθημα ασφάλειας και αξιοπρέπειας στον ασθενή, ο οποίος γνωρίζει ότι δίπλα του βρίσκονται άνθρωποι με βαθιά γνώση, ευαισθησία και αγάπη, έτοιμοι να τον στηρίξουν και να τον βοηθήσουν να διαχειριστεί τις δυσκολίες, τις ανησυχίες και τους φόβους που συνοδεύουν τη νόσο.

Την Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2025, οι μαθητές των τμημάτων Β4 του Σχολείου μας και Γ3 του Β’ Γυμνασίου πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη στις εγκαταστάσεις της «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ», στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών με υπεύθυνη καθηγήτρια την κ. Μαρία Χαλκιά. Κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα όλοι οι μαθητές και των δύο Αρσακείων-Τοσιτσείων Γυμνασίων Εκάλης συμμετείχαν ενεργά στη συγκέντρωση προσφορών για τη Μονάδα, συγκεντρώνοντας αναλώσιμα (όπως πάνες, υποσέντονα και μωρομάντηλα), καθώς και είδη ορθοπεδικής χρήσης (καροτσάκια, ορθοστάτες κ.ά.). Τα παιδιά μετέφεραν οι ίδιοι τις προσφορές από το Σχολείο στη Μονάδα, δείχνοντας έμπρακτα το πνεύμα αλληλεγγύης που χαρακτηρίζει την εκπαιδευτική μας κοινότητα.

Στη «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» τους υποδέχθηκαν υπεύθυνοι της Μονάδας, οι οποίοι πραγματοποίησαν εκτενή παρουσίαση σχετικά με το έργο και τη λειτουργία της. Οι μαθητές ενημερώθηκαν για τον τρόπο φιλοξενίας των ασθενών, τα κριτήρια εισαγωγής, τη διάρκεια της νοσηλείας, καθώς και για τις δραστηριότητες του Κέντρου Ημέρας. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον σημαντικό ρόλο των εθελοντών, οι οποίοι προσφέρουν χρόνο, γνώσεις και αγάπη, συμβάλλοντας ουσιαστικά στο πολύτιμο έργο της Μονάδας. Ακολούθησε μικρό διάλειμμα με κέρασμα για τους μαθητές, προσφορά του προσωπικού της Μονάδας. Στη συνέχεια, με τη μουσική καθοδήγηση της κ. Φανής Αβρανά, οι μαθητές τραγούδησαν στους ασθενείς τραγούδια που είχαν προετοιμάσει στο μάθημα της Μουσικής, προσφέροντας στιγμές χαράς, συγκίνησης και ελπίδας. Οι ασθενείς ανταπέδωσαν με ένα δικό τους τραγούδι, δημιουργώντας μια ζεστή ατμόσφαιρα αμοιβαίας προσφοράς. Οι μαθητές πρόσφεραν επίσης γλυκίσματα και χειροποίητες κάρτες που είχαν δημιουργήσει με αγάπη στο μάθημα Θρησκευτικών. Στο τέλος της επίσκεψης παρακολούθησαν ενημερωτικό βίντεο για τη δράση της «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ» και αντάλλαξαν θερμές ευχές με το προσωπικό, ανανεώνοντας το ραντεβού για μελλοντικές δράσεις. Η επίσκεψη υπήρξε μια κορυφαία παιδαγωγική εμπειρία, μέσα από την οποία οι μαθητές γνώρισαν την αξία της προσφοράς, της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως καταγωγής, οικονομικής κατάστασης ή κοινωνικής θέσης. Διαπίστωσαν έμπρακτα πως η αληθινή προσφορά προέρχεται από την καρδιά και έχει βαθιά επίδραση τόσο σε εκείνον που τη δέχεται όσο και σε εκείνον που τη προσφέρει. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγήτριες: κ. Μαρία Χαλκιά (Θρησκευτικών – υπεύθυνη της επίσκεψης), κ. Φανή Αβρανά (Μουσικής) και κ. Κυριακή Πρεβενιού (Καλλιτεχνικών).

Τη Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε στο θέατρο των Αρσακείων–Τοσιτσείων Γυμνασίων Εκάλης ο εορτασμός της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Μαθητές και μαθήτριες των δύο Γυμνασίων συμμετείχαν σε ένα θεατρικό δρώμενο ειδικά διαμορφωμένο για τη φετινή εκδήλωση, το οποίο ανέδειξε το κλίμα, τα γεγονότα και τα ιδανικά του Νοέμβρη του 1973. Το δρώμενο πλαισιώθηκε από τραγούδια της χορωδίας των σχολείων, τα οποία παρουσιάστηκαν ανάμεσα στις σκηνές, δημιουργώντας, σε συνδυασμό με το προβαλλόμενο οπτικοακουστικό υλικό, μια ενιαία αφηγηματική ροή, που απέδιδε την ατμόσφαιρα των ημερών. Με τρόπο λιτό αλλά ουσιαστικό παρουσιάστηκαν τόσο το ιστορικό πλαίσιο της περιόδου της δικτατορίας όσο και η σημασία της εξέγερσης, ενώ η εκδήλωση έδωσε την ευκαιρία στους μαθητές να προσεγγίσουν το Πολυτεχνείο ως σύμβολο δημοκρατίας, ελευθερίας και κοινωνικής υπευθυνότητας. 

Την επιμέλεια της εκδήλωσης είχαν οι φιλόλογοι κ. Μ. Μηλιδώνη και κ. Α. Μαυροειδή, ο θεολόγος κ. Λ. Ιατρόπουλος, και η καθηγήτρια Καλλιτεχνικών, κ. Κ. Πρεβενιού από το Α’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης, και οι φιλόλογοι κ. Ευ. Σταματέλλου και κ. Γ. Βογιατζής, και η κ. Φ. Αβρανά, καθηγήτρια Μουσικής των Σχολείων μας, από το Β’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης, καθώς και ο θεατρολόγος των Σχολείων κ. Κ. Θεοδώρου.

Τη γιορτή έκλεισε ο Διευθυντής του Β’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης κ. Δημήτριος Καλογιάννης ευχαριστώντας όλους τους συντελεστές και αναφέροντας ότι η γιορτή του Πολυτεχνείου ενισχύει τον προβληματισμό και την επαγρύπνηση για το σήμερα, υπενθυμίζοντάς μας ότι η δημοκρατία δεν είναι μια δεδομένη κατάσταση, αλλά μια καθημερινή στάση ζωής που απαιτεί ενεργούς και συνειδητοποιημένους πολίτες. Με αυτό το πνεύμα, η επέτειος του Πολυτεχνείου παραμένει φάρος έμπνευσης για τη νέα γενιά και για όλους μας.

Γράφουν οι μαθητές Δημήτρης Παπαδάκης και Αστέρης Παπαδόπουλος (Β2)

Πρόκειται για ένα από τα πιο αγαπημένα παιδικά μυθιστορήματα της Άλκης Ζέη. Το βιβλίο γράφτηκε το 1963, ενώ η συγγραφέας βρισκόταν εξόριστη, ως πολιτικός πρόσφυγας, στη Μόσχα. Η ιστορία διαδραματίζεται το 1936 στη Σάμο. Οι πρωταγωνίστριες είναι η Μέλια και η Μυρτώ, δύο αδερφές, που ζουν με την οικογένειά τους και τον αγαπημένο τους παππού, που τους αφηγείται πολλές ιστορίες, ανάμεσα σ’ αυτές και για ένα καπλάνι, μία βαλσαμωμένη τίγρη που βρίσκεται σε βιτρίνα στη μεγάλη σάλα του σπιτιού, σύμβολο φόβου και φαντασίας.
Το έργο τοποθετείται στην εποχή της δικτατορίας του Μεταξά, εποχή δύσκολη για την Ελλάδα, με καταπίεση και περιορισμούς. Ο ξάδερφός τους Νίκος, φοιτητής από την Αθήνα, ανοιχτόμυαλος και καλλιεργημένος, ενθαρρύνει τα κορίτσια να σκέφτονται ελεύθερα και γίνεται πρότυπο για εκείνες. Επειδή όμως έχει δημοκρατικές απόψεις, βρίσκεται στο στόχαστρο των αρχών και μια νύχτα αναγκάζεται να φύγει κρυφά, για να γλιτώσει τη σύλληψη. Η φυγή του σηματοδοτεί για τη Μέλια και η Μυρτώ το τέλος μιας εποχής. Το καπλάνι της βιτρίνας, που για χρόνια ήταν απλώς η αφορμή για ιστορίες και φόβους, τώρα αποκτά νέο νόημα: γίνεται σύμβολο της μετάβασης από την ασφάλεια της παιδικότητας στη συνειδητοποίηση της πραγματικότητας.
Μέσα από τα μάτια των παιδιών βλέπουμε την κοινωνία, την αλλαγή, την απειλή, πώς επηρεάζονται ακόμα και τα πιο απλά καθημερινά θέματα από τις πολιτικές καταστάσεις. Το καπλάνι, παρόλο που είναι άψυχο, λειτουργεί ως σύμβολο των φόβων, των μυστικών, αλλά και της μετάβασης από την παιδικότητα στην ωριμότητα. Η αφήγηση γίνεται μέσα από τα μάτια δύο παιδιών και παρότι αγγίζει σοβαρά θέματα, όπως η δικτατορία του Μεταξά και η έννοια της ελευθερίας, δε γίνεται βαριά ή τρομακτική. Το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα και αφήνει τον αναγνώστη με μια γλυκιά νοσταλγία για την παιδική ηλικία, αλλά και με έναν στοχασμό για το πώς οι πολιτικές συνθήκες επηρεάζουν τη ζωή των ανθρώπων.