Κλειστά θα είναι και αύριο Παρασκευή 10/2/23 τα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία Εκάλης, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Διονύσου.

Παρακαλούνται οι μαθητές μας να ενημερώνονται από τα εταιρικά τους email (Outlook) για όλα όσα αφορούν στα τηλεμαθήματα.

Αναδημοσιεύουμε κείμενο του Καθηγητή Γλωσσολογίας και Προέδρου των Αρσακείων Γ. Μπαμπινιώτη

Ο οικουμενικός χαρακτήρας τής ελληνικής γλώσσας

Στην Ελλάδα δεν έχουμε εκτιμήσει, νομίζω, στην πραγματική του διάσταση το γεγονός τής οικουμενικής παρουσίας, τού κύρους και τής αίγλης που χαίρει η ελληνική γλώσσα ευρύτερα στον κόσμο. Δεν έχει εκτιμηθεί, κατ’ επέκταση, τί γόητρο πολιτισμικό και τί αναγνώριση ευρύτερης σημασίας έχει αποκτήσει η Ελλάδα ανά τους αιώνες χάρις στην ελληνική γλώσσα. Το γεγονός λ.χ. ότι σε σύνολο 166.724 λέξεων τής Αγγλικής ποσοστό περ. 30% (50.747 λέξεις) είναι ελληνικής προελεύσεως λέξεις (42.914) ή με ελληνικό α΄ ή β΄ συνθετικό (7.833), όπως έχει δείξει η έρευνα τού ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ [1], αποκαλύπτει εμπράκτως τί γλωσική και πνευματική διείσδυση έχει επιτελέσει η ελληνική γλώσσα.
Από την δική μου έρευνα στο λεξικογραφικό πεδίο, όπως έχει αποτυπωθεί στο Ετυμολογικό αλλά και στο εκτενές ερμηνευτικό λεξικό μου, αποδεικνύεται ότι είναι τεράστιος γενικότερα ο αριθμός των «αντιδανείων» και ιδίως των «ελληνογενών» λέξεων που έχουν εισέλθει στην γλώσσα μας από λέξεις που πήραν οι ξένες γλώσσες και επιστρέφουν σε μάς με διαφορετική ίσως μορφή και σημασία [τα λεγόμενα «αντιδάνεια», π.χ. μπαρούτι (πυρίτις), μπουτίκ (αποθήκη), ταξί (τάξις), τζύρος (γύρος), τουρ (τόρνος)] ή από λέξεις που πλάστηκαν με βάση την ελληνική γλώσσα στις ξένες γλώσσες και εισάγονται μετά στην Ελληνική ως δάνεια ( οι «ελληνογενείς» λεγόμενες λέξεις, π.χ. πανδημία, ακτινίδιο, γονίδιο, ιδεολογία, ορμόνη, ώσμωση).
Tην οικουµενικότητα τής ελληνικής γλώσσας µπορεί κανείς να την συλλάβει:
α) αξιολογικά· τα ανεπανάληπτα σε σύλληψη, πρωτοτυπία, βάθος και πλούτο ιδεών κείµενα των µεγάλων Eλλήνων στοχαστών είναι φυσικό να επέδρασαν και καθαρώς γλωσσικά, µια που οι ιδέες έχουν ως όχηµα τις λέξεις. Όπως παρατηρεί ο µεγάλος γλωσσολόγος R.H. ROBINS [2]: «H πνευµατική ζωή τής Eυρώπης στο σύνολό της –η φιλοσοφική, η ηθική, η πολιτική και η αισθητική της σκέψη– έλκει την καταγωγή από το έργο των Eλλήνων στοχαστών. Kαι σήµερα ακόµη, όλο ξαναγυρνάµε πίσω σε ό,τι έχει αφήσει η πνευµατική δραστηριότητα των Eλλήνων, αναζητώντας ερεθίσµατα και κουράγιο. Mε τους Έλληνες, όσο µε κανέναν άλλον αρχαίο ή σύγχρονο πολιτισµό, ο σύγχρονος άνθρωπος αισθάνεται µιαν αναντίρρητη πνευµατική συγγένεια»·
β) ιστορικά· η Eλληνική, στην µετακλασική περίοδο µε τον Aλέξανδρο, υπήρξε η πρώτη παγκόσµια γλώσσα, γλώσσα των συναλλαγών πολλών λαών (lingua franca) και συγχρόνως γλώσσα πολιτισµική (Kultursprache). O Γερµανός βυζαντινολόγος KARL KRUMBACHER (γνωστός από την διαµάχη του µε τον Xατζιδάκι για το γλωσσικό ζήτηµα) έχει γράψει: «Oὐ µόνον ὡς µέσον συνεννοήσεως σύµπαντος τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ ἑλληνίζοντος κόσµου εἰς τὰ ἀπώτατα αὐτοῦ µέρη καὶ εἰς διαφορώτατα φῦλα καὶ κοινότητας ἐχρησίµευεν ἡ ζῶσα ἑλληνικὴ κοινὴ γλῶσσα τῶν ἀλεξανδρεωτικῶν καὶ ῥωµαϊκῶν χρόνων, ἀλλὰ ἦτο καὶ ἡ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ γλῶσσα τῆς διεθνοῦς συγκοινωνίας τῶν βαρβάρων µετὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν Ρωµαίων, καὶ δὴ καὶ τῶν βαρβάρων πρὸς ἀλλήλους, τελευταῖον καὶ ἐπίσηµος γλῶσσα τοῦ κράτους, ἐν ὀλίγαις λέξεσιν ἐξετέλει ἔργον παγκοσµίου γλώσσης» [3].
γ) γλωσσολογικά∙ Η τρίτη αυτή διάσταση τού οικουµενικού χαρακτήρα τής ελληνικής γλώσσας, δεν έχει αρκούντως προσεχθεί: το γεγονός ότι οι Έλληνες υπήρξαν οι ίδιοι οι πρώτοι µελετητές τής ελληνικής και, γενικότερα, τής ανθρώπινης γλώσσας σε συνδυασµό µε το ότι η ανάλυση τής ελληνικής γλώσσας από τους αρχαίους γραµµατικούς και φιλοσόφους απετέλεσε (µέσω τής Λατινικής) την βάση τής ανάλυσης όλων των µετέπειτα γλωσσών. Aυτό συνέβη µόνο µε την ελληνική γραµµατική θεωρία και πράξη και την δηµιουργική προέκτασή της, την Λατινική. Eν ολίγοις, η ελληνική γλώσσα ως κύρια µορφή «µεταγλώσσας» (λόγου περί γλώσσας), µέσα από την σχολική-παραδοσιακή γραµµατική και µέσα από την Παιδεία (ιδίως από τους χρόνους τής Aναγέννησης) απέκτησε την φήµη τής κατεξοχήν καλλιεργηµένης γλώσσας, γλώσσας µε υψηλό επικοινωνιακό γόητρο και κύρος. H παρατήρηση τού R. H. ROBINS [4] είναι και γι’ αυτό το θέµα πολύ ενδεικτική: «O ελληνικός θρίαµβος στον πνευµατικό πολιτισµό είναι ότι έδωσε τόσα πολλά σε τόσους πολλούς τοµείς […]. Tα επιτεύγµατά τους στον τοµέα τής γλωσσολογίας όπου ήταν εξαιρετικά δυνατοί, δηλαδή στην θεωρία τής γραµµατικής και στην γραµµατική περιγραφή τής γλώσσας, είναι τόσο ισχυρά, ώστε και να αξίζει να µελετηθούν και να αντέχουν στην κριτική. Eπίσης είναι τέτοια που να εµπνέουν την ευγνωµοσύνη και τον θαυµασµό µας».
δ) γλώσσα χριστιανικών κειμένων∙ η οικουµενικότητα τής Eλληνικής δεν είναι άσχετη προς το κύρος που απέκτησε διεθνώς η Eλληνική ως η γλώσσα τής Kαινής Διαθήκης, η γλώσσα των µεγάλων Πατέρων τής Xριστιανικής Eκκλησίας και, καθόλου λιγότερο, ως η κατεξοχήν γλώσσα τής υµνογραφίας και τής εκκλησιαστικής λατρείας (Θείας Λειτουργίας τού Iωάννου τού Xρυσοστόµου και τού Mεγάλου Bασιλείου). H Eλληνική συνδέεται επίσης µε την ελληνική µετάφραση τής Παλαιάς Διαθήκης από τους Eβδοµήκοντα για τις ανάγκες των ιουδαϊκών κοινοτήτων τής Aνατολής που ήταν ελληνόφωνες εκείνη την εποχή. H επιµονή τού EΡΑΣΜΟΥ, τού µεγάλου Oλλανδού φιλολόγου τής Aναγέννησης και πρώτου εκδότη τού ελληνικού κειµένου τής Kαινής Διαθήκης (το οποίο ως «Textus Receptus» εξακολουθούσε να χρησιµοποιείται σε ευρύτερη χρήση µέχρι την έκδοση τής Kαινής Διαθήκης από τον EBERHARD NESTLE το 1898), ότι δεν νοείται θεολόγος που να µη γνωρίζει την ελληνική γλώσσα, γιατί θα είναι ανίκανος να πλησιάσει την γλώσσα τής Kαινής Διαθήκης στο πρωτότυπο, είναι ενδεικτική τής αίγλης τής ελληνικής γλώσσας στους κόλπους τού Xριστιανισµού. Άλλωστε, η κυριαρχία τού Xριστιανικού Bυζαντίου στον Mεσαίωνα, µαζί µε την ακτινοβολία, τον πολιτισµό και την θρησκεία τού Bυζαντίου, περνούσε και στην ελληνική γλώσσα, τής οποίας το κύρος ήταν τέτοιο, ώστε έγινε αµέσως αποδεκτή και άρχισε να διδάσκεται στην Δύση από τους λογίους τού Bυζαντίου που κατέφυγαν εκεί λίγο πριν και µετά την πτώση τής Bασιλεύουσας, γεγονός που υπήρξε και η απαρχή τής Aναγέννησης στη Δύση.
Τέλος, δεν είναι µόνον η οικουµενικότητά της που κατέστησε την Eλληνική µια ξεχωριστή γλώσσα. Eίναι και το γεγονός ότι στην γλώσσα αυτή έχουµε προφορική παράδοση τουλάχιστον 4.000 χρόνων και γραπτή παράδοση 3.500 ετών.
Η Eλληνική αποτελεί µοναδικό παράδειγµα γλώσσας µε αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια και µε τέτοια δοµική και λεξιλογική συνοχή, που να επιτρέπει να µιλάµε για µια ενιαία ελληνική γλώσσα από την αρχαιότητα έως σήµερα. Mε αυτό εννοούµε ότι ο ίδιος λαός, οι Έλληνες, στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, την Eλλάδα, χωρίς διακοπή 40 αιώνες τώρα µιλάει και γράφει –µε την ίδια γραφή (από τον 8ο π.X. αιώνα) και την ίδια ορθογραφία (από το 400 π.X.)– την ίδια γλώσσα, την Eλληνική. Aυτό δεν σηµαίνει, φυσικά, ότι η γλώσσα τού Ξενοφώντα ή τού Πλάτωνα ή τού Πλουτάρχου είναι φωνολογικά, γραµµατικά και λεξιλογικά ίδια και απαράλλακτη η γλώσσα που µιλάµε και γράφουµε στις αρχές τού 21ού αιώνα! Mεταβολές στην προφορά, στην γραµµατικοσυντακτική δοµή και στο λεξιλόγιο τής Eλληνικής πραγµατοποιήθηκαν πολλές. Ωστόσο, ούτε η δοµική φυσιογνωµία τής Eλληνικής ούτε το λεξιλόγιό της αλλοιώθηκαν τόσο πολύ, ώστε να µη γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για την ίδια γλώσσα. O δοµικός σκελετός τής Eλληνικής, τα κύρια χαρακτηριστικά τής δοµής τής αρχαίας ελληνικής γλώσσας εξακολουθούν να προσδιορίζουν την φυσιογνωµία και τής σύγχρονης ελληνικής γλώσσας.
Θα τελειώσω με μια εκτίμηση που έχει κάνει για την ελληνική γλώσσα στο βιβλίο της «Γιατί η Ελλάδα» η διάσημη μελετήτρια τής ελληνικής γλώσσας και τού ελληνικού πολιτισμού, η Γαλλίδα καθηγήτρια JAQUELINE DE ROMILLY [5]:
«Ανατρέχουν στα Ελληνικά για να ονομάσουν τις σύγχρονες ανακαλύψεις και εφευρέσεις (από την ευθανασία ως τον μεταβολισμό), χωρίς να αναφέρουμε τους πυραύλους ἢ τους μεγάλους επιστημονικούς στόχους πού ονομάζονται «Αριάδνη» ἢ «Ερμής». Αναπνέουμε με τον αέρα της Ελλάδος κάθε στιγμή, χωρίς να το ξέρουμε. Ὁ Μίτος της Αριάδνης, το Οιδιπόδειον σύμπλεγμα, όπως και τόσα άλλα, είναι αναμνήσεις ελληνικές. Το ίδιο και οι Ολυμπιακοί αγώνες και ο Μαραθώνιος δρόμος. Ἡ Ευρώπη που σφυρηλατούμε έχει ελληνικό όνομα.
Ἡ Αρχαία Ελλάδα μάς προσφέρει μια γλώσσα για την οποία θα πω ακόμη μια φορά ότι είναι οικουμενική».

Κλειστά θα είναι και αύριο Πέμπτη 9/2/23 τα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία Εκάλης, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Διονύσου.

Παρακαλούνται οι μαθητές μας να ενημερώνονται από τα εταιρικά τους email (Outlook) για όλα όσα αφορούν στα τηλεμαθήματα.

Κλειστά θα είναι και αύριο Τετάρτη 8/2/23 τα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία Εκάλης, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Διονύσου.

Παρακαλούνται οι μαθητές μας να ενημερώνονται από τα εταιρικά τους email (Outlook) για όλα όσα αφορούν στα τηλεμαθήματα.

Κλειστά θα είναι και αύριο Τρίτη 7/2/23 τα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία Εκάλης, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Διονύσου.

Παρακαλούνται οι μαθητές μας να ενημερώνονται από τα εταιρικά τους email (Outlook) για όλα όσα αφορούν στα τηλεμαθήματα.

Γράφουν οι μαθήτριες Χριστίνα Αλούπη και Δανάη Γρυλλάκη (Γ1)

Πότε εμφανίστηκε το πρώτο ρομπότ; Ας ξεκινήσουμε από την αρχή: πολύ πριν κατασκευαστεί το πρώτο ρομπότ, οι αρχαίοι Έλληνες είχαν οραματιστεί τα “Αυτόματα” (διεθνώς Automata). Αυτό φαίνεται στον μύθο του θεού Ήφαιστου, που είχε δημιουργήσει δυο γυναίκες- βοηθούς φτιαγμένες από χρυσό, που αργότερα πήραν τον τίτλο «αυτόματες κοπέλες». Είχαν ως εργασία τους να σηκώνουν και να μεταφέρουν τον Ήφαιστο μέσα στο εργαστήριό του στον Όλυμπο. Σε όλους, επίσης, είναι γνωστός ο μύθος του Τάλω, μιας ακόμη κατασκευής του Ήφαιστου. Αυτό, που πρέπει να σημειωθεί για τον Τάλω, είναι οι εξαιρετικές του επιδόσεις και το γεγονός πως είχε όλη κι όλη μία φλέβα, από την οποία εξαρτιόταν η λειτουργία του. Η λειτουργία αυτή έπαψε, μόλις η Μήδεια άνοιξε τη φλέβα και ο Τάλως άδειασε από ενέργεια!

Ο αρχαιότερος γνωστός αυτοματισμός είναι ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων. Κατασκευάστηκε από τον Αρχύτα των Ταράντων, έναν από τους πρώτους οραματιστές του κλάδου και ήταν μια ιπτάμενη «περιστερά», ατμοωθούμενη, που κατάφερε να πετάξει μέχρι και 200 μέτρα. Αργότερα, ο Ήρωνας ο Αλεξανδρεύς (1ος μ.Χ. αιώνας), που συνεισέφερε στη θεωρία του αυτοματισμού με το κορυφαίο σύγγραμμα της αρχαίας μηχανικής «Αυτοματοποιητική», κατασκεύασε το πρώτο προγραμματιζόμενο Αυτόματο, που ήταν ένα αυτοκινούμενο τρίκυκλο.

Καθώς τελείωνε η Αρχαιότητα και η Ευρώπη έμπαινε στον Μεσαίωνα, δεν ξεχάστηκαν ούτε τα επιτεύγματα των Ελλήνων ούτε το όραμά τους, αλλά ούτε και η διάθεση των Ρωμαίων (αργότερα Βυζαντινών) να επινοήσουν και να κατασκευάσουν «Αυτόματα». Έτσι, σε όλη την Αυτοκρατορία υπήρχαν διάσπαρτα αυτά τα υπέροχα δείγματα της μηχανικής και του αυτοματισμού. Η εξέλιξη των Αυτομάτων καταδεικνύει τον τρόπο, με τον οποίο ο άνθρωπος αντιλήφθηκε και διαμόρφωσε τη διαδικασία, με την οποία προγραμματίζεται ένας μηχανισμός πλάθοντας την ψευδαίσθηση της πραγματικής ανθρώπινης αντίδρασης και κίνησης.

Το παλαιότερο σωζόμενο σχέδιο ανθρωποειδούς Αυτόματου είναι αυτό ενός πολεμιστή με πανοπλία. Τα σχέδια ανήκουν στον Λεονάρντο Ντα Βίντσι, έναν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της Αναγέννησης. Το συγκεκριμένο Αυτόματο μπορούσε να ανασηκώνεται, να κινεί τα χέρια του και το κεφάλι του, με περιορισμένες όμως κινήσεις. Ο Λεονάρντο το σχεδίασε για μάχη, όπως και πολλές από τις μηχανές του.

Τον 18ο αιώνα, κατασκευάστηκαν και πιο περίπλοκα Αυτόματα, τα οποία μπορούσαν να παίζουν μουσικά όργανα, να σχεδιάζουν, να χειρίζονται τόξο και βέλη, να παίζουν σκάκι. Όχι και τόσο μακρινοί συγγενείς των Αυτομάτων είναι τα κουρδιστά ρολόγια, καθώς και οι λατέρνες και οι ρομβίες. Για παράδειγμα, η μηχανική κλειδοκυμβαλίστρια, είναι προγραμματισμένη να παίζει ολόκληρα μουσικά κομμάτια. Το έκθεμα αυτό φιλοξενείται από το μουσείο Paul-Dupuy.

Αξίζει να αναφερθεί πως Αυτόματα δεν έφτιαχναν μόνο οι Ευρωπαίοι, το 19º αιώνα. Στην Ασία ο Χισασίγκε Τανάκα δημιούργησε ρομποτικούς μηχανισμούς, που είχαν την «ικανότητα» γραφής ιαπωνικών ιδεογραμμάτων ή σερβιρίσματος τσαγιού. Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Σέρβος Νίκολα Τέσλα παρουσίασε το πρώτο τηλεχειριζόμενο πλοίο.

Παρόλο που, τα σημερινά ρομπότ εξακολουθούν να είναι μηχανές χωρίς νοημοσύνη, έχουν γίνει μεγάλες προσπάθειες να επεκταθεί η χρησιμότητά τους. Η τεχνολογία των ρομπότ εξελίσσεται ραγδαία βοηθώντας σε διάφορους τομείς. Χρησιμοποιούνται πλέον καθημερινά στην κατασκευή μικροεπεξεργαστών, στην εξερεύνηση του διαστήματος και του βυθού και γενικά, σε εργασίες που πραγματοποιούνται σε επικίνδυνο περιβάλλον. Επίσης, τα χειρουργικά ρομπότ εισέβαλαν δυναμικά στο πεδίο της ιατρικής και νοσηλευτικής επιστήμης μέσα στην τελευταία δεκαετία. Συστήματα ρομποτικής τηλεχειρουργικής έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για υπερατλαντικές επεμβάσεις. Ρομποτικοί βραχίονες, που ενεργοποιούνται με τη φωνή, μπορούν και χειρίζονται τη λαπαροσκοπική κάμερα προσφέροντας σημαντικά οφέλη τόσο για το ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό όσο και για τους ασθενείς.

Κλειστά θα είναι αύριο Δευτέρα 6/2/23 τα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία Εκάλης λόγω της κακοκαιρίας που πλήττει την Αττική και θα πραγματοποιηθεί τηλεκπαίδευση, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Περιφέρειας Αττικής και του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων που ακολουθούν.

Παρακαλούνται οι μαθητές μας να ενημερώνονται από τα εταιρικά τους email (Outlook) για το πρόγραμμα και όλα όσα αφορούν στα τηλεμαθήματα.

Επιπλέον θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η προγραμματισμένη για αύριο επίδοση ελέγχων και συνάντηση με τους καθηγητές δεν θα πραγματοποιηθεί.

Οι ανακοινώσεις:

«Με απόφαση του Περιφερειάρχη Αττικής, κατόπιν έκτακτης σύσκεψης με τους Δημάρχους της Αττικής, κλειστά θα είναι αύριο Δευτέρα 6 Ιανουαρίου όλα τα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Αττικής λόγω των δύσκολων καιρικών συνθηκών. Κλειστοί θα είναι και όλοι οι παιδικοί και Βρεφονηπιακοί Σταθμοί της Αττικής, κατόπιν ομόφωνης απόφαση των Δημάρχων των οποίων είναι αρμοδιότητα τους.»

Το γραφείο του Γενικού Γραμματέα Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας ανακοινώνει: «Αύριο, Δευτέρα 06.02.2023, σε όλες τις περιοχές της χώρας στις οποίες αναστέλλεται η δια ζώσης λειτουργία των σχολικών μονάδων μετά από αποφάσεις Δήμων ή Περιφερειών, θα πραγματοποιηθεί τηλεκπαίδευση. Έχουν ενημερωθεί σχετικά όλοι οι Διευθυντές και οι εκπαιδευτικοί των σχολείων να μεριμνήσουν ώστε να αποσταλούν εντός της ημέρας στους μαθητές και τις μαθήτριες οι σχετικοί σύνδεσμοι σύνδεσης καθώς και τα προγράμματα που θα πραγματοποιηθούν την αυριανή ημέρα».

Γράφουν οι μαθήτριες Άννα Ιωάννου και Αγγελίνα Καρκαλέτση (Γ2)

Το καλοκαίρι του 2023, χρονιά επετειακή, καθώς συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας, θα ανοίξει τις πύλες του το πολυαναμενόμενο μουσείο, που θα φιλοξενήσει τα ντοκουμέντα από τη μεγαλειώδη διεθνή καριέρα της. Στην καρδιά της Αθήνας, σε ένα νεοκλασικό κτήριο, που βρίσκεται επί της οδού Μητροπόλεως, θα στεγαστεί το σύνολο του αρχειακού υλικού, που σχετίζεται με την ανεπανάληπτη Ελληνίδα ντίβα της όπερας. Σύμφωνα με την αρχιτέκτονα και μουσειολόγο Ερατώ Κουτσουδάκη, το βασικό έκθεμα του μουσείου είναι η φωνή και η ερμηνεία της Κάλλας, ενώ η ίδια εστιάζει στον απίστευτο επαγγελματισμό, την πειθαρχία και το πείσμα της μεγάλης ερμηνεύτριας.

Στο Μουσείο θα παρουσιάζεται πολύτιμο ιστορικό υλικό, ηχητικά ντοκουμέντα, σπάνιες ζωντανές ηχογραφήσεις, μία μοναδική συλλογή δίσκων και προσωπικά αντικείμενα της μεγάλης σοπράνο. Θα είναι το πρώτο Μουσείο στον κόσμο αφιερωμένο στην οικουμενική Ελληνίδα! Ο δήμαρχος Αθηναίων τόνισε σε συνέντευξη την έντονη συγκίνησή του όχι μόνο διότι η Αθήνα τιμά τη ντίβα της με ένα ξεχωριστό Μουσείο που θα είναι έτοιμο το ερχόμενο καλοκαίρι, αλλά και για το γεγονός ότι η συλλογή των εκθεμάτων που θα περιλαμβάνονται σε αυτό, σήμερα μεγαλώνει κι άλλο από μία συγκινητική δωρεά, αυτή του Πρόεδρου και ενός μέλους του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής, Κωνσταντίνου και Βικτωρίας Πυλαρινού. Έχοντας την τύχη να γνωρίσουν τη μεγάλη καλλιτέχνιδα, θέλησαν να μας δωρίσουν όχι μόνο τα προσωπικά της αντικείμενα (το ιδιόχειρο λεύκωμά της από το σχολείο, εννέα τιμητικά μετάλλια και το δίπλωμα του 1961 από τον δήμο Αθηναίων, φορέματα και αξεσουάρ από τη σκηνή και τη ζωή της, βιβλία και παρτιτούρες με σημειώσεις της, φωτογραφίες και προσωπογραφίες της, καθώς και άλλα σπάνια ιστορικά κειμήλια), αλλά και μια δυνατή γεύση για το ποια πραγματικά ήταν η Μαρία Κάλλας. Το σημαντικότερο όμως είναι, ότι το ζεύγος Πυλαρινού, παρότι δέχθηκε πολλές δελεαστικές προτάσεις από το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και άλλες μεγάλες πόλεις που τούς ζήτησαν να αξιοποιήσουν τη συλλογή τους, εκείνοι παρέμειναν πιστοί στην Αθήνα, επιλέγοντας συνειδητά να κληρονομήσει η πόλη μας το πολύτιμο αυτό υλικό. Τα πρώτα αντικείμενα της συλλογής του Μουσείου αποκτήθηκαν από τον δήμο Αθηναίων το 2000 με τη συμμετοχή του σε διεθνή πλειστηριασμό στο Παρίσι. Στη συνέχεια, η συλλογή εμπλουτίστηκε με δωρεές αντικειμένων, που ανήκαν ή αναφέρονται στη Μαρία Κάλλας και τα οποία ο δήμος δέχθηκε από πολλούς φορείς και ιδιώτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως είναι η ΕΡΤ και η Σκάλα του Μιλάνου. Τα αντικείμενα αυτά θα αναδειχθούν στο νέο Μουσείο και θα εμπλουτίσουν σημαντικά το μουσειακό αφήγημα, που στοχεύει στην ανάδειξη της καλλιτεχνικής πορείας και της προσωπικότητας της Μαρίας Κάλλας, με σκοπό να θυμίζει στους παλαιότερους και να εμπνέει τους νεότερους…