Οι μαθητές της Α’ Γυμνασίου του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την θεατρική παράσταση «Δον Κιχώτης» του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, σε διασκευή του Mike Kenny και μετάφραση της Χαράς Γιαννακοπούλου, η οποία παρουσιάστηκε στο Θέατρο ΚΑΠΠΑ. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία του Ηλία Καρελλά, συνδύαζε δραματοποίηση, ζωντανή μουσική και σύγχρονο θέατρο σκιών, δημιουργώντας ένα μοναδικό σκηνικό ταξίδι ανάμεσα στο παραμύθι και την πραγματικότητα. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η ζωντανή μουσική που συνέβαλε στην ένταση και τη ζωντάνια του έργου. Μέσα από την παρουσίαση του ονειροπόλου ιππότη Δον Κιχώτη, οι μαθητές γνώρισαν αξίες όπως η αγάπη, η δικαιοσύνη, η ανδρεία και η τιμή, απολαμβάνοντας παράλληλα μια παράσταση γεμάτη συγκίνηση, φαντασία και χιούμορ. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγήτριες: κ. Ι. Καρποδίνη, κ. Αι. Κατσιάνου, κ. Σ. Κοντονίκα και κ. Α. Μαυροειδή.
Ετικέτα: ΘΕΑΤΡΟ
Η Γ’ τάξη στη θεατρική παράσταση «STILL! Ένα άγαλμα που γύρισε τον κόσμο»
Στις 6 Μαρτίου 2026 η Γ’ τάξη του Α’ Αρσακείου Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης παρακολούθησε την πολυβραβευμένη θεατρική παράσταση «STILL! Ένα άγαλμα που γύρισε τον κόσμο» στην παιδική σκηνή του θεάτρου Άνεσις. Ένα παραμύθι που μας κάνει να ξαναπιστέψουμε στη δύναμη της καλοσύνης, της τρυφερότητας και της συντροφιάς, η παράσταση πλημμύρισε τη σκηνή με φως, ζωντανή μουσική και βαθιά συγκίνηση. Η ιστορία ξεκινά με ένα κορίτσι που προσπαθεί να ξεφύγει από τη φρίκη του πολέμου. Στο ταξίδι της προς το άγνωστο βρίσκει καταφύγιο κάτω από το άγαλμα ενός στρατιώτη. Εκεί συμβαίνει το απρόσμενο: το άγαλμα ζωντανεύει. Μπορεί ένα άγαλμα και ένα κορίτσι να γίνουν φίλοι παντοτινοί; Μπορεί η φιλία να νικήσει τον φόβο, τον πόλεμο και την απόσταση; Μπορεί ένα πέτρινο άγαλμα να μάθει τι σημαίνει να ζεις αληθινά; Το STILL! απαντά «ναι» με τον πιο ποιητικό τρόπο. Η παράσταση, σε δραματουργία και στίχους του Σταύρου Σταύρου και σε σκηνοθεσία Κώστα Σιλβέστρου και Παναγιώτη Τοφή, είναι γραμμένη σε μια φανταστική, οικουμενική γλώσσα, ώστε να γίνεται κατανοητή από παιδιά κάθε ηλικίας και εθνικότητας. Με τους Αντρέα Κουτσόφτα, Χριστίνα Παπαδοπούλου και Άντονυ Παπαμιχαήλ στους ρόλους, η ιστορία ζωντανεύει με τρόπο άμεσο, τρυφερό και βαθιά ανθρώπινο. Ένα από τα στοιχεία που εντυπωσίασαν τους μαθητές ήταν η ζωντανή μουσική επί σκηνής. Ο κορυφαίος συνθέτης και πιανίστας Θοδωρής Οικονόμου, παίζοντας ο ίδιος στο πιάνο, δημιούργησε μια ατμόσφαιρα που αγκάλιαζε τη δράση και ενίσχυε κάθε συναίσθημα. Η μουσική δεν συνόδευε απλώς την παράσταση· ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της αφήγησης, ένας δεύτερος αφηγητής που έδινε παλμό, ένταση και χρώμα.
Μέσα από αυτή τη σύζευξη θεατρικής αγωγής και μουσικής, οι μαθητές βίωσαν μια εμπειρία που ξεπερνούσε τα όρια της απλής παρακολούθησης. Η τέχνη έγινε μέσο κατανόησης, ενσυναίσθησης και κοινωνικής ευαισθητοποίησης. Η παράσταση υμνεί την ειρήνη, τη φιλία, τη διαφορετικότητα και τη δύναμη της αληθινής αγάπης. Τα παιδιά παρακολούθησαν μια ιστορία που μιλά για το θάρρος, την ελπίδα και την ανάγκη για ανθρώπινη σύνδεση. Ένα έργο που έχει συγκινήσει κοινό και κριτικούς σε Ελλάδα και εξωτερικό, και που συνεχίζει να αγγίζει καρδιές κάθε ηλικίας. Η επίσκεψη αποτέλεσε μια πολύτιμη ευκαιρία για τους μαθητές να δουν πώς οι τέχνες, όταν συνεργάζονται, μπορούν να μεταμορφώσουν μια ιστορία σε εμπειρία ζωής. Η δημιουργική σύμπραξη θεάτρου και μουσικής ανέδειξε τη μαγεία της συνεργασίας και τη δύναμη της τέχνης να μεταφέρει πανανθρώπινα μηνύματα.
Την εκπαιδευτική επίσκεψη συνόδευσαν: κ. Θεοδωροπούλου Πέγκυ, κ. Ξηρίδου Αδαμαντία, κ. Πάζα Ηρώ, κ. Σόφη Μαρία.
Επί σκηνής… «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»
Γράφει η μαθήτρια Ναταλία Βούρβαχη (Β1)
Η θεατρική παράσταση «Το Μεγάλο μας Τσίρκο», το εμβληματικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, παρουσιάστηκε το 2026 σε μία σύγχρονη και δυναμική εκδοχή, που αναδεικνύει με εντυπωσιακό τρόπο τη διαχρονικότητά του. Πρόκειται ουσιαστικά για μια «επιθεώρηση» της ελληνικής ιστορίας, ένα θεατρικό ταξίδι που, μέσα από τη σάτιρα, το χιούμορ και τη συγκίνηση φωτίζει σταθμούς του παρελθόντος μας και τους συνδέει με το παρόν.
Ήδη από την πρώτη σκηνή δίνεται στο κοινό το «κλειδί» κατανόησης του έργου: «Η αίθουσα του τσίρκου μας έχει μια ιδιοτυπία όπως βλέπετε… δε θυμίζει ούτε τσίρκο ούτε καν θέατρο». Η φράση αυτή προϊδεάζει τον θεατή ότι δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη παράσταση, αλλά για έναν συμβολικό χώρο, όπου η Ιστορία «παρελαύνει» μπροστά στα μάτια μας.
Μέσα από το «τσίρκο» παρουσιάζονται σημαντικοί ιστορικοί σταθμοί του ελληνικού έθνους, από την περίοδο της Τουρκοκρατίας έως τη σύγχρονη εποχή. Με όχημα τα τραγούδια, τη ζωντανή μουσική και τους έντονα συμβολικούς χαρακτήρες, αναδεικνύεται ο διαρκής αγώνας του ελληνικού λαού για ελευθερία, αξιοπρέπεια και αυτογνωσία. Ιδιαίτερη θέση κατέχει ο Καραγκιόζης, τον οποίο ενσαρκώνει με μοναδικό τρόπο ο Γιάννης Ζουγανέλης προσδίδοντας ζωντάνια, χιούμορ, αλλά και βαθύτερο νόημα στον λαϊκό αυτόν ήρωα. Ξεχωριστή είναι και η παρουσία του Δημήτρη Γκοτσόπουλου, ο οποίος, πέρα από την υποκριτική του δεινότητα, αναδεικνύει και το ταλέντο του στο τραγούδι, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη συνολική επιτυχία της παράστασης. Αναπόσπαστο στοιχείο του έργου αποτελεί η μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου, η οποία δε λειτουργεί απλώς συνοδευτικά, αλλά γίνεται ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα ιστορικά γεγονότα ενισχύοντας τη συναισθηματική ένταση και τη θεατρική δύναμη κάθε σκηνής.
Τελικά, τι είναι «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»; Είναι μια βαθιά πολιτική και ιστορική επιθεώρηση, που μέσα από τη σάτιρα σχολιάζει τα δεινά, αλλά και τα κατορθώματα της Ελλάδας. Με έντονο διδακτικό χαρακτήρα, υπενθυμίζει τη σημασία της ιστορικής γνώσης και της συλλογικής μνήμης, καθώς η ιστορία συχνά επαναλαμβάνεται -ιδίως όταν επιλέγουμε να ξεχνάμε. Η σκηνοθεσία και οι ερμηνείες στηλιτεύουν την αδράνεια και την αδιαφορία τονίζοντας πως η ευθύνη για το μέλλον βρίσκεται και στα δικά μας χέρια. Μία παράσταση ουσιαστική, επίκαιρη και βαθιά συγκινητική, που αξίζει να την δει κανείς. Τη συνιστώ ανεπιφύλακτα!
Επί σκηνής… Η Παναγία των Παρισίων
Γράφουν οι μαθητές Δημήτρης Παπαδάκης, Αστέρης Παπαδόπουλος (Β2), Άρτεμις Σταυριανοπούλου, Μυρτώ Τουτούζη (Β4)
Πρόσφατα επισκεφθήκαμε με το σχολείο μας το θέατρο του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», όπου παρακολουθήσαμε την παράσταση «Η Παναγία των Παρισίων», βασισμένη στο γνωστό μυθιστόρημα του Βίκτορος Ουγκό, σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, με τη συμμετοχή 20 ταλαντούχων ηθοποιών. Ήταν μια εμπειρία που πραγματικά μας ταξίδεψε στον χρόνο!
Από την πρώτη κιόλας σκηνή νιώσαμε σαν να βρισκόμαστε στο μεσαιωνικό Παρίσι. Στο κέντρο της ιστορίας υψωνόταν επιβλητικός ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας των Παρισίων, γύρω από τον οποίο ξετυλιγόταν μια συγκλονιστική περιπέτεια. Ο ήρωας που μας άγγιξε περισσότερο ήταν ο Κουασιμόδος. Παρόλο που όλοι τον φοβούνταν, εξαιτίας της εμφάνισής του, εμείς είδαμε έναν άνθρωπο καλόκαρδο και βαθιά ευαίσθητο. Η μοναξιά του στο καμπαναριό και η αγάπη του για την Εσμεράλδα μάς συγκίνησαν ιδιαίτερα. Από την άλλη, η Εσμεράλδα μάς εντυπωσίασε με την ομορφιά αλλά και την καλοσύνη της. Δεν ήταν απλώς μια όμορφη κοπέλα· ήταν θαρραλέα και δίκαιη. Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσε και ο αρχιδιάκονος Φρόλο, ένας χαρακτήρας σκοτεινός και βασανισμένος από τα πάθη του. Μέσα από τη στάση του καταλάβαμε πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει το πάθος, όταν δε συνοδεύεται από ηθικές αξίες.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια μάς βοήθησαν να μπούμε ακόμη περισσότερο στο κλίμα της εποχής. Οι σκηνές με τους τσιγγάνους, οι φρουροί, οι πολίτες του Παρισιού και η ένταση σε ορισμένες στιγμές μάς έκαναν να παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα. Σε κάποιες σκηνές επικρατούσε απόλυτη σιωπή στην αίθουσα, ενώ σε άλλες νιώθαμε την αγωνία και τη συγκίνηση να κορυφώνονται.
Μέσα από την παράσταση καταλάβαμε πόσο άδικη μπορεί να γίνει μια κοινωνία απέναντι σε όποιον είναι «διαφορετικός». Παράλληλα όμως, είδαμε πως η αγάπη, η καλοσύνη και η αυτοθυσία μπορούν να γίνουν πιο δυνατές από την αδικία και το μίσος. Ήταν μια εμπειρία που δεν μας ψυχαγώγησε μόνο, αλλά μας έβαλε και σε σκέψεις. Σίγουρα, ήταν μια από τις πιο όμορφες θεατρικές εξόδους που έχουμε ζήσει ως τάξη!
3η Εκπαιδευτική εξόρμηση του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης
Επίσκεψη της Γ’ Γυμνασίου στο Μουσείο Αυτοκινήτου
Την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ’ τάξης του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης επισκέφθηκαν το Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου. Το Μουσείο έχει συλλογή από 110 μοντέλα αυτοκινήτων από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και τα τέλη του 20ου αιώνα. Στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής αυτής επίσκεψης οι μαθητές εφοδιάστηκαν με γνώσεις για την οδική συμπεριφορά και ασφάλεια και εξοικειώθηκαν με πρακτικές που πρέπει να εφαρμόζουν είτε ως οδηγοί είτε ως πεζοί. Με αυτόν τον τρόπο καλλιέργησαν τις απαραίτητες δεξιότητες τόσο για την δική τους προστασία όσο και των άλλων και γενικότερα για την τήρηση των κανόνων της οδικής ασφάλειας. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγητές κ. Α. Ζησόπουλος, κ. Τ. Κικίλια, κ. Ι. Κούρτη και κ. Μ. Σόφη.
Παρακολούθηση της θεατρικής παράστασης «Η Παναγία των Παρισίων» από τη Β’ Γυμνασίου
Την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β’ Γυμνασίου του Α’ Αρσακείου – Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού την παράσταση «Η Παναγία των Παρισίων», βασισμένη στο κλασικό έργο του Βίκτωρος Ουγκώ. Η παράσταση εντυπωσίασε μικρούς και μεγάλους με τη σκηνοθεσία, τα σκηνικά και τη χρήση σύγχρονων οπτικοακουστικών μέσων, που ζωντάνευαν τη μεσαιωνική ατμόσφαιρα του Παρισιού. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσίαση των χαρακτήρων, όπως του Κουασιμόδου και της Εσμεράλδας, μέσα από έντονα συναισθήματα και δυνατές εικόνες. Το έργο ανέδειξε σημαντικά διαχρονικά μηνύματα, όπως η αποδοχή της διαφορετικότητας, η αδικία, αλλά και η δύναμη της αγάπης, συνδυάζοντας τη μάθηση με την ψυχαγωγία. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγητές κ. Λ. Ιατρόπουλος, κ. Σ. Κοντονίκα, κ. Γ. Κωνσταντακάκης και κ. Μ. Μηλιδώνη.
Επίσκεψη της Α’ Γυμνασίου στο Πολεμικό Μουσείο
Την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου οι μαθητές της Α΄ τάξης του Α Αρσακείου- Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη στο Πολεμικό Μουσείο, σε μια δράση που συνέδεσε τη σχολική γνώση με τη βιωματική εμπειρία και την ιστορική μνήμη. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης στους εκθεσιακούς χώρους, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν σημαντικές στιγμές της ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας, να παρατηρήσουν αυθεντικά εκθέματα και να προσεγγίσουν με τρόπο άμεσο τα γεγονότα που μέχρι σήμερα συναντούσαν κυρίως μέσα από τα σχολικά εγχειρίδια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσαν οι θεματικές ενότητες που αφορούσαν τους νεότερους χρόνους, καθώς και η παρουσίαση του στρατιωτικού εξοπλισμού, των στολών και των ιστορικών τεκμηρίων, που βοήθησαν τους μαθητές να κατανοήσουν καλύτερα τις συνθήκες κάθε εποχής. Μέσα από ερωτήσεις, συζήτηση και ενεργό συμμετοχή, η επίσκεψη μετατράπηκε σε μια ουσιαστική μαθησιακή εμπειρία, καλλιεργώντας τον σεβασμό προς την ιστορία και την αξία της ειρήνης. Τους μαθητές συνόδεψαν οι καθηγητές κ. Κ. Κατσιάνου, κ. Α. Μαυροειδή, κ. Μ. Νικολαΐδου και κ. Α. Ξηρίδου.
Εορτασμός 28ης Οκτωβρίου 1940 (22/10/2025)
Την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2025 οι μαθητές και οι μαθήτριες του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης τίμησαν την επέτειο του «ΟΧΙ» στο Θέατρο των Αρσακείων-Τοσιτσείων Σχολείων Εκάλης, παρακολουθώντας την εορταστική εκδήλωση που επιμελήθηκε το Β’ Αρσάκειο–Τοσίτσειο Λύκειο Εκάλης με τίτλο «Η τέχνη στο Έπος του ’40».
Σε ατμόσφαιρα κατάνυξης και εθνικής υπερηφάνειας, η εκδήλωση ξεκίνησε με την καθιερωμένη είσοδο της Σημαίας και το απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου. Ακολούθησε η παράδοση της Σημαίας από τον Διευθυντή του Σχολείου μας κ. Μιχάλη Καπετανή στις Σημαιοφόρους μας, Ανδρεάκου Μαρία, Κωνσταντάκη Μαρία–Χρυσή και Σταυράκη Αλίκη, και η επίδοση των αριστείων και των βραβείων στους αριστεύσαντες και πρωτεύσαντες μαθητές της σχολικής χρονιάς 2024-2025. Το πρώτο μέρος της εκδήλωσης ολοκληρώθηκε με την εκφώνηση του πανηγυρικού λόγου από τον θεολόγο κ. Λάσκαρη Ιατρόπουλο, που ανέδειξε τη σημασία της επετείου. Η συνέχεια γράφτηκε στη σκηνή, όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες παρουσίασαν ένα καλοδομημένο θεατρικό δρώμενο με αφήγηση και απαγγελία, προβάλλοντας σημαντικά γεγονότα της περιόδου 1940-44 και αναδεικνύοντας παράλληλα την ουσιαστική συμβολή της τέχνης της εποχής, η οποία εξέφρασε το πνεύμα και την αντίσταση του ελληνικού λαού. Παράλληλα, η σχολική χορωδία, υπό τη διεύθυνση της καθηγήτριας Μουσικής κ. Φανής Αβρανά, απέδωσε με άρτιο τρόπο τραγούδια εμπνευσμένα από την εποχή. Την επιμέλεια των κειμένων ανέλαβαν οι καθηγήτριες κ. Κωνσταντίνα Βασιλοπούλου, κ. Ιωάννα Τσεκούρα και κ. Ανδριανή Χριστοδουλοπούλου, φιλόλογοι, τη δραματοποίηση του θεατρικού ο θεατρολόγος κ. Κώστας Θεοδώρου, την επιμέλεια του οπτικοακουστικού υλικού ο κ. Παύλος Μαυρογιάννης, Διευθυντής του Β’ Λυκείου-φιλόλογος, το πρόγραμμα και την πρόσκληση η κ. Ιωάννα Τσεκούρα και η κ. Ανδριανή Χριστοδουλοπούλου, φιλόλογοι. Θερμά συγχαρητήρια στους μαθητές και στους εκπαιδευτικούς για την άρτια και ουσιαστική εκδήλωση που μας παρουσίασαν, αναδεικνύοντας τη δύναμη της Τέχνης σε ιστορικές στιγμές του Έθνους μας.
Myth2space: Γιατί οι Αρχαίοι «συνταγογραφούσαν» θέατρο; Από το θέατρο του Ασκληπιού στη σύγχρονη ψυχοθεραπεία…
Γράφει η μαθήτρια Ναταλία Βούρβαχη (Β1)
Το ουσιαστικό «θέατρο» προέρχεται από το ρήμα «θεώμαι», που σημαίνει «παρατηρώ». Άρα, ο θεατής παύει να είναι παθητικός δέκτης και συμμετέχει ενεργά στην όλη διαδικασία, καθώς εμπλέκεται συναισθηματικά στην πλοκή. Γιατί, όμως, οι Αρχαίοι «συνταγογραφούσαν» το θέατρο; Γιατί, δηλαδή, το θεωρούσαν φάρμακο;
Ο Ασκληπιός, ο οποίος λατρευόταν ως θεός της θεραπείας, συνιστούσε σταθερά στους θεραπευόμενούς τους το θέατρο και μάλιστα, στους πάσχοντες από νεύρωση πρότεινε να παρακολουθούν τραγωδίες και σε όσους είχαν κατάθλιψη να βλέπουν κωμωδίες. Το θέατρο στην τότε κοινωνία κατείχε μια πολύ υψηλή θέση, καθώς παρείχε ψυχαγωγία, με την έννοια της αγωγής της ψυχής. Η μουσική, ο χορός, η κίνηση και η δράση το καθιστούσαν θεραπευτική δύναμη, καθώς συντελούσε στην ψυχική ανάταση των θεατών. Οι αρχαίοι πίστευαν πως μέσα από την παρακολούθηση μιας τραγωδίας ή μιας κωμωδίας, ο άνθρωπος μπορούσε να καθαρθεί, να «ξεπλύνει» δηλαδή τα συναισθήματά του, να ανακουφιστεί, να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του και τους άλλους. Γι’αυτό και στο θέατρο του Ασκληπιού στην Επίδαυρο οι ασθενείς δε λάμβαναν μόνο βότανα ή ύπνο στο άβατο. Παρακολουθούσαν παραστάσεις, άκουγαν μουσική, συμμετείχαν σε τελετές. Ήταν ένας ολοκληρωμένος τρόπος θεραπείας, που έβλεπε τον άνθρωπο ως ψυχοσωματική ολότητα βοηθώντας τον να επαναφέρει την εσωτερική του ισορροπία.
Αν το σκεφτούμε, κάτι παρόμοιο κάνει και η σύγχρονη ψυχοθεραπεία. Ο ψυχοθεραπευτής, όπως παλιά ο ιερέας του Ασκληπιού, βοηθάει τον άνθρωπο να δει τα συναισθήματά του, να τα εκφράσει, να τα αποδεχτεί. Η δραματοθεραπεία, που βασίζεται στη θεατρική έκφραση, είναι άμεση απόγονος αυτής της αρχαίας παράδοσης. Μέσα από τον ρόλο και την αναπαράσταση, ο θεραπευόμενος βρίσκει τρόπους να κατανοήσει τον εαυτό του, να νιώσει εσωτερική γαλήνη και να γιατρευτεί ψυχικά.
Έτσι, η ιδέα του Ασκληπιού ότι το θέατρο θεραπεύει, συνεχίζει να ζει και σήμερα. Το θέατρο χαρακτηρίζεται ως βιωματική μέθοδος, η οποία προωθεί τη δημιουργικότητα, τη φαντασία, αλλά και την εσωτερική αναζήτηση και εξέλιξη. Μας βοηθάει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να εκφράσουμε τον πόνο και τη χαρά μας, να συμφιλιωθούμε με όσα μας πληγώνουν. Είναι μια «συνταγή», που δεν έπαψε ποτέ να λειτουργεί!
Δημιουργικότητα, όπως λέμε Αρσάκειο!
Με αφορμή τη δημιουργικότητα -και μάλιστα στο σχολείο-, τον θεματικό άξονα στην εξέταση του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στις φετινές Πανελλαδικές Εξετάσεις 2025, διάφοροι αρθρογράφοι και χρήστες των κοινωνικών δικτύων εξεγείρονται και διαρρηγνύουν αγανακτισμένοι τα ιμάτιά τους καταγγέλλοντας την παντελή απουσία της δημιουργικότητας στο ελληνικό σχολείο, θεωρώντας έτσι άτοπο ή υποκριτικό τον θεματικό άξονα των Εξετάσεων.
Ας μιλήσουμε λοιπόν καθαρά:
– Απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο, όταν εκατοντάδες μαθητές συμμετέχουν κάθε χρόνο σε Αγώνες Λόγου και Τέχνης με δικά τους ζωγραφικά έργα, συνθέτοντας μουσική, μελοποιώντας στίχους, γυρίζοντας ταινίες μικρού μήκους, γράφοντας ποίηση και διηγήματα;
– Απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο, όταν μαθητές ασκούνται στη δημιουργική γραφή, δημιουργούν δικά τους κείμενα με επίκεντρο ελάχιστες λέξεις ή φράσεις ή όταν γράφουν χαϊκού με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ποίησης;
– Απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο, όταν οι μαθητές προκαλούνται και ωθούνται να σκεφτούν πρωτότυπα στα μαθηματικά και όταν από το προνήπιο ήδη υπάρχει μάθημα δημιουργικής μαθηματικής σκέψης;
– Απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο, όταν δεκάδες μαθητές και εκπαιδευτικοί με αφορμή διαγωνισμό Ορθογραφίας δημιουργούν αυτοσχέδια λεξιλογικά παιχνίδια, πρωτότυπα και χιουμοριστικά βίντεο, έξυπνες αφίσες, ακόμη και ψηφιακά escape rooms;
– Απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο όταν σχολικοί τοίχοι ζωγραφίζονται με θέματα από την Κνωσό ή την αρχαία Θήρα από μικρούς μαθητές στο πλαίσιο του μαθήματος των εικαστικών;
– Απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο, όταν δημοσιογραφικές ομάδες μαθητών γράφουν, σελιδοποιούν και εκδίδουν μαθητικές εφημερίδες με θέματα που τους απασχολούν ή παίρνουν συνεντεύξεις από σημαντικές προσωπικότητες και δημιουργούν podcast;
– Απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο, όταν εκατοντάδες μαθητές κάθε χρόνο ασκούνται στον αυθόρμητο προφορικό λόγο, επιχειρηματολογούν σε διττούς λόγους για επίκαιρα θέματα και επιδίδονται σε εκφραστική ανάγνωση;
– Απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο, όταν όλη τη χρονιά τα παιδιά της θεατρικής Ομάδας βρίσκονται στον δεύτερο όροφο του σχολείου τους και συζητούν, δοκιμάζουν, πειραματίζονται και στήνουν την παράστασή τους;
– Απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο, όταν μαθητές συνεργάζονται και συνθέτουν το δικό τους τραγούδι-μήνυμα κατά της σχολικής βίας και το διακινούν στο διαδίκτυο;
Όποιος πιστεύει ότι απουσιάζει η δημιουργικότητα στο σχολείο, ας στρέψει το βλέμμα του στο Αρσάκειο. Στο Σχολείο όπου τα παραπάνω αποτελούν πραγματικότητα. Στο Σχολείο όπου τα παραπάνω αποτελούν καθημερινότητα. Στο Σχολείο όπου τα παραπάνω είναι μερικά μόνο από το πλήθος των στοιχείων που αποδεικνύουν τη δημιουργικότητα στην πράξη.
ΥΓ Ασφαλώς και σε πολλά δημόσια σχολεία υπάρχουν εμπνευσμένοι και δημιουργικοί εκπαιδευτικοί και το έργο τους φαίνεται και παρουσιάζεται σε εκδηλώσεις, διαγωνισμούς, αγώνες. Ο μηδενισμός και ο αρνητισμός των ποικίλων αγανακτούντων μειώνει και προσβάλλει το έργο και αυτών των άξιων εκπαιδευτικών.
Θεατρική δράση μαθητών μας στα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Δημοτικά Σχολεία Εκάλης
Την Τετάρτη 7 Μαΐου 2025 οι μαθητές της Γ’ τάξης του μαθήματος θεάτρου της Ζώνης Πολιτισμού επισκέφθηκαν το Γ’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Δημοτικό Σχολείο Εκάλης, και συγκεκριμένα το τμήμα Β1, στο πλαίσιο των συμπράξεων Δημοτικών και Γυμνασίων. Στόχος της επίσκεψης ήταν η εξοικείωση των μαθητών του Δημοτικού με τον θεατρικό αυτοσχεδιασμό, μέσα από ασκήσεις, θεατρικά παιχνίδια και αυτοσχεδιασμούς, υπό την καθοδήγηση του θεατρολόγου του Σχολείου μας κ. Κ. Θεοδώρου. Προσπάθεια των μαθητών του Γυμνασίου ήταν να αναδείξουν βασικές θεατρικές αρχές, όπως ο μεγάλος βαθμός συμμετοχής και συνεργασίας που απαιτείται από έναν ηθοποιό πάνω στη σκηνή, η επινοητικότητα, οι γρήγορες εναλλαγές καταστάσεων και η προετοιμασία των κινήσεων του κάθε ηθοποιού.
5η εκπαιδευτική επίσκεψη, Παρακολούθηση της θεατρικής παράστασης «Ελένη» του Ευριπίδη
Την Παρασκευή 9 Μαΐου 2025 οι μαθητές της Γ’ Γυμνασίου του Σχολείου μας είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την θεατρική παράσταση «Ελένη» του Ευριπίδη στο θέατρο «ΘΥΜΕΛΗ». Η παράσταση παρουσιάστηκε από τον 15μελή θίασο της καταξιωμένης τραγωδού του Εθνικού Θεάτρου, κ. Έλλης Βοζικιάδου, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει καθιερώσει τη συγκεκριμένη παραγωγή ως θεσμό στον χώρο του εκπαιδευτικού θεάτρου. Το έργο ανεβαίνει σταθερά επί σειρά ετών, προσελκύοντας το ενδιαφέρον πλήθους μαθητών από σχολεία όλης της χώρας.
Η θεατρική απόδοση της «Ελένης» αποτελεί σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο, καθώς εντάσσεται στη διδακτέα ύλη της Γ’ Γυμνασίου, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην κατανόηση του αρχαίου δράματος και στην επαφή των μαθητών με τον πολιτισμικό πλούτο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Η συμμετοχή στην παράσταση συνιστά μια εμπειρία υψηλής εκπαιδευτικής και αισθητικής αξίας, ενισχύοντας τη φιλολογική και θεατρική παιδεία των μαθητών μας. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγητές: Κωνσταντακάκης Γ., Αγγελοπούλου Αντ., Πρεβενιού Κ., Σκορδάς Αθ. και Τέλι Χ.
μαθητική παρουσία 