Γράφουν οι μαθητές Οδυσσέας Ντέιβις, Νίκος Σεφεριάδης και Πολυνείκης Τσακανίκας (Β3)

Την περασμένη Κυριακή παρακολουθήσαμε την παράσταση «Το αγόρι με τις δύο καρδιές» στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου. Είναι ένα έργο βασισμένο στην αληθινή ιστορία μιας πενταμελούς οικογένειας από το Αφγανιστάν, που το 2000 αναγκάστηκε να ακολουθήσει τον δύσκολο δρόμο της προσφυγιάς.
Εδώ αξίζει να αναφερθούμε στη διαφορά ανάμεσα στις λέξεις «μετανάστης» και «πρόσφυγας». Μετανάστης καλείται κάποιος, που αφήνει τη χώρα του για μια άλλη χώρα, συνήθως για οικονομικούς λόγους, για εκπαίδευση ή για βελτίωση της ποιότητας ζωής του και η μετακίνησή του είναι εθελοντική. Από την άλλη, πρόσφυγας καλείται αυτός, που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα του, επειδή κινδυνεύει η ζωή του. Αυτό μπορεί να συμβαίνει λόγω πολέμου, δίωξης, σοβαρών παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων ή άλλων κινδύνων, που απειλούν τη ζωή και την ασφάλειά του. Η μετακίνηση του πρόσφυγα είναι καταναγκαστική.
Η δασκάλα-μητέρα της ιστορίας τόλμησε να μιλήσει δημόσια κατά των Ταλιμπάν και η οικογένεια αναγκάστηκε να διαφύγει βεβιασμένα από τη χώρα, στοιβαγμένη για ώρες στο πορτμπαγκάζ ενός αυτοκινήτου. Έρμαιο διακινητών που υπόσχονταν πολλά και έπρατταν λίγα, με κίνδυνο πολλές φορές για τη ζωή τους, οι ήρωες ακολούθησαν ένα ταξίδι διάρκειας περίπου ενάμισι χρόνου, με ενδιάμεσους σταθμούς στη Ρωσία, την Αυστρία και τη Γαλλία. Τελικός τους προορισμός ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου βρήκαν την εξειδικευμένη θεραπεία που χρειαζόταν ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας, ο οποίος έπασχε από σοβαρή καρδιοπάθεια.

Η ιστορία είναι γραμμένη από τα δύο μικρότερα αδέρφια. Η αφήγησή τους, αν και με στοιχεία χιούμορ, φωτογραφίζει τις δυσκολίες, την εξαθλίωση, τους κινδύνους και τις αδικίες που ζουν καθημερινά εκατομμύρια πρόσφυγες. Ταυτόχρονα, μας μεταφέρει ένα μήνυμα ελπίδας, αισιοδοξίας και αγάπης από μία οικογένεια, που με επιμονή και αμοιβαία υποστήριξη, κατάφερε να φτάσει στον προορισμό που επιθυμούσε και να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή σε μια δεύτερη πατρίδα. Η παράσταση ανέβηκε πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας το 2023, ενώ εκδόθηκε και βιβλίο το 2021. «Το αγόρι με τις δύο καρδιές» είναι μια συγκινητική, ανθρώπινη ιστορία, που σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να δείτε!

Γράφει η μαθήτρια Μαρία Ανδρεάκου (Β1)

Τον Φεβρουάριο όλοι οι μαθητές της Β’ τάξης του Σχολείου μας παρακολουθήσαμε στο Θέατρο Κάππα το κλασικό έργο «Δον Κιχώτης» του Μιγκέλ ντε Θερβάντες σε διασκευή του Mike Kenny και σκηνοθεσία του Ηλία Καρελλά. Και η θεατρική παράσταση, όπως και το ομότιτλο βιβλίο, περιγράφουν ένα μεγάλο, περιπετειώδες ταξίδι του Αλόνσο Κιχάδα, ενός ευγενούς από τη Μάντσα, ο οποίος, επηρεασμένος από τα ιπποτικά μυθιστορήματα, αποφασίζει να γίνει περιπλανώμενος ιππότης με το όνομα Δον Κιχώτης. Συνοδευόμενος από τον πιστό του ιπποκόμο, Σάντσο Πάντσα, ο Δον Κιχώτης ξεκινά μια σειρά από περιπέτειες επιδιώκοντας να αναβιώσει την ιπποτική παράδοση και να υπερασπιστεί τους αδύναμους. Με αφορμή αυτή την παράσταση, ομολογώ πως προβληματίστηκα αρκετά. Ποιο είναι αυτό το στοιχείο στην προσωπικότητα του Δον Κιχώτη, που τον καθιστά αγαπημένο ήρωα και κάνει πολλούς από εμάς να ταυτιζόμαστε μαζί του;
Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε λίγο καλύτερα τον «ιππότη με τη θλιμμένη έκφραση», για να ανακαλύψουμε ποια ευαίσθητη χορδή της ψυχής μας αγγίζει. Από τη μία, γελάμε μαζί του με τις πράξεις του και από την άλλη, ο χαρακτήρας του μας γοητεύει. Ένας μεσήλικας ευγενής της επαρχίας, που δεν του λείπει τίποτα και που ζει με μία σχεδόν ιδεατή άνεση, σηκώνεται μια μέρα, φοράει πανοπλία, χρήζει τον εαυτό του ιππότη και ξεκινάει ένα ταξίδι. Όμως, η ρομαντική του αντίληψη για τον κόσμο συγκρούεται με την πραγματικότητα οδηγώντας σε κωμικές και τραγικές καταστάσεις.
Σε κάθε παραδοσιακή κοινωνία υπάρχει κάποιος, ο οποίος τολμά να πει όσα οι άλλοι δεν τολμούν να πουν από φόβο. Είναι αυτός που ζει όπως θέλει και που όλοι τον ζηλεύουν κατά κάποιον τρόπο, γιατί θα ήθελαν να κάνουν το ίδιο, αλλά διστάζουν. Έτσι και ο Δον Κιχώτης, είναι αυτός που ακολουθεί έναν τρόπο ζωής, που κανείς μας δεν τολμά να ακολουθήσει. Και όμως, έχει τη γενναιότητα να αφήσει πίσω του τις ανέσεις και να ξεκινήσει μια ζωή γεμάτη περιπέτειες, που εμψυχώνεται από πνεύμα ιπποσύνης. Ποιος από εμάς δε θα ήθελε να τα αφήσει όλα πίσω του και να κυνηγήσει το όνειρό του χωρίς καμιά έγνοια;
Ίσως, ο Δον Κιχώτης και ο ακόλουθός του να αντικατοπτρίζουν τις δύο όψεις μιας κοινωνίας. Συγκεκριμένα, ο πρώτος πετάει στα σύννεφα, ενώ ο δεύτερος πατάει γερά στη γη. Ωστόσο, παρά τις διαφορές τους, υπάρχει ένα στοιχείο που τους ενώνει, η αφοσίωση του ενός στον άλλον. Ο Δον Κιχώτης είναι η καρδιά, ο ονειροπόλος, το πνευματικό μέρος του ανθρώπου, που αναζητά την ομορφιά, την αγάπη και κυνηγάει τα ιδεώδη της δικαιοσύνης, της ανδρείας και της τιμής. Από την άλλη, ο Σάντσο είναι πρακτικός. Μπορεί να δει κατάματα την πραγματικότητα και να την αξιολογήσει. Ο Θερβάντες χτίζει μια γέφυρα ανάμεσα σε αυτούς τους δύο χαρακτήρες και μας παρουσιάζει μια κωμική κατάσταση, που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, όπου ο Σάντσο προειδοποιεί τον Δον Κιχώτη ότι δεν είναι σε θέση να κρίνει με αντικειμενικότητα την πραγματικότητα και ο Δον Κιχώτης δεν τον ακούει μπλέκοντας σε νέα προβλήματα κάθε φορά. Υπάρχει τρόπος να δούμε αυτή την επικοινωνία ως κάτι που μπορεί να μας εμπνεύσει και όχι ως γελοία; Ιδεαλισμός, πραγματικότητα, η φύση της τρέλας και η δύναμη της φαντασίας. Ας ξεκινήσουμε το ταξίδι…

Την Τετάρτη 5/2/2025, οι μαθητές της Β’ Γυμνασίου του Α’ Αρσακείου–Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης παρακολούθησαν μια ξεχωριστή θεατρική παράσταση στο Θέατρο Κάππα. Συγκεκριμένα, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια σύγχρονη διασκευή του Δον Κιχώτη, με τη μουσική υπόκρουση των String Demons. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με τη διαχρονική ιστορία του Θερβάντες μέσα από μια σύγχρονη σκηνοθετική ματιά, που συνδύαζε το θέατρο με τη ζωντανή μουσική. Το έργο, γεμάτο φαντασία, χιούμορ και συγκίνηση, έδωσε στους μαθητές την ευκαιρία να γνωρίσουν τον κόσμο του Δον Κιχώτη και να προβληματιστούν πάνω σε έννοιες, όπως η πραγματικότητα, το όνειρο και η επιμονή στα ιδανικά. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγήτριες κ. Αγγελοπούλου, κ. Κωττάκη, κ. Σαρλή και κ. Στούπα.

Την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2024 τα τμήματα Γ1, Γ2, Γ3 και Γ4 παρακολούθησαν τη θεατρική παράσταση «Το αγόρι με τις δύο καρδιές» στο θέατρο  Βασιλάκου. Η παράσταση βασίζεται στην αληθινή ιστορία της οικογένειας Αμίρι από το Αφγανιστάν, που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα της, για να σωθεί από τις διώξεις των Ταλιμπάν.  Η ιστορία αυτή  δεν είναι μόνο ιστορία πόνου και θλίψης. Οι χαρακτήρες φωτίζουν την ανθρώπινη δύναμη και αντοχή. Οι μαθητές της Γ’ Γυμνασίου συγκινήθηκαν από τα μηνύματα του έργου και προβληματίστηκαν από τον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει την προσφυγιά και την ασθένεια. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγητές κ. Ερμοπούλου, κ. Ζησόπουλος, κ. Ξηρίδου, κ. Σόφη και κ. Τσεκούρα. 

Την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2024 τα τμήματα Α3 και Α4 του Α’ Αρσακείου- Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης παρακολούθησαν στο Θέατρο Βεάκη την παράσταση «Πράσινη ιτιά-Αογιάγκι» του ελληνικής καταγωγής συγγραφέα και ποιητή Λευκάδιου Χερν, κατά κόσμο Γιακούμο Κοϊζούμι. Η «Αογιάγκι» είναι μια ιστορία για την αγάπη, την ευγένεια, τη γενναιότητα και τη σοφία. Ένα αλληγορικό παραμύθι για την ανάγκη και την υποχρέωση των ανθρώπων να «αγκαλιάσουν» με σεβασμό τη φύση που τους περιβάλλει και να αντιληφθούν ότι είναι αναπόσπαστο μέρος της. Ευφάνταστοι σκηνικοί τόποι και μυστηριακές ατμόσφαιρες, μεγάλα βασίλεια, τρομερές χιονοθύελλες, εντυπωσιακές μάχες κι ένας ολόκληρος σκηνικός κόσμος δημιουργείται με σωματικούς αυτοσχεδιασμούς, πρωτότυπες χορογραφίες, ήχους φτιαγμένους από σώματα και φωνές και πολυφωνικές χορωδίες. Τα παιδιά συνόδευσαν οι καθηγήτριες κ. Σ. Κοντονίκα και κ. Μ. Μηλιδώνη. 

Γράφει η μαθήτρια Μυρτώ Ξενιού (Β3)

Την Κυριακή 10/11 παρακολούθησα την παράσταση «Τανκ/ Όλη νύχτα εδώ» στην εφηβική σκηνή του θεάτρου Κάρολου Κουν. Η παράσταση είναι βασισμένη στο βιβλίο «Όλη Νύχτα Εδώ», σε επιμέλεια Ιάσονα Χανδρινού. Η ομάδα RMS MATAROA αφηγείται με πρωτότυπο τρόπο τα γεγονότα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου μέσα από προσωπικές μαρτυρίες- μνήμες, που συγκινούν θεατές κάθε ηλικίας. Μουσικά αποσπάσματα, δραματοποίηση μαζί με αφήγηση φανερώνουν πως η προσωπική εμπειρία, όταν μεταφέρεται στις μεταγενέστερες γενιές, συνθέτει μια πληρέστερη εικόνα της ιστορίας και καταφέρνει να αφυπνίζει αξίες, όπως η αλληλεγγύη, η ενσυναίσθηση και η ελευθερία.
Το Πολυτεχνείο αποτελεί την κορυφαία στιγμή μιας κοινωνίας που σπάει τη σιωπή της και μέσα από το φοιτητικό κίνημα διεκδικεί ανοιχτά, για πρώτη φορά, την ανατροπή του καθεστώτος. Μέσα από τις προφορικές μαρτυρίες πρωταγωνιστών των γεγονότων και από εξαιρετικό αρχειακό υλικό, ξετυλίγεται μία γραμμική αφήγηση των τεσσάρων εκείνων ημερών, σε μια προσπάθεια εξερεύνησης της ιστορικής αλήθειας. Οι αριθμοί ήταν συγκλονιστικοί. Σε τέσσερις ημέρες 324.000 σφαίρες, 1.103 τραυματίες και 24 επιβεβαιωμένοι νεκροί, που εκτείνονται από τους Αγίους Αναργύρους μέχρι του Ζωγράφου και τον Νέο Κόσμο. Πολλοί συνέχιζαν, κυριευμένοι από τον φόβο, να σιωπούν ή ακόμα χειρότερα ανέβαιναν στις ταράτσες των απέναντι κτηρίων και πυροβολούσαν με μανία όποιον τολμούσε να προσεγγίσει το Πολυτεχνείο.

Μια πρόταση που επανέρχεται διαρκώς στην παράσταση: «Εσύ θυμάσαι πού ήσουν 17.11.73;» μας φέρνει διαρκώς αντιμέτωπους με το ερώτημα, αν η προσωπική πολιτική στάση είναι και ο μόνος δρόμος αντίστασης. Στο κέντρο της σκηνής ένα τανκ από ανακυκλωμένο χαρτί μάς καλεί να προβληματιστούμε για όλα όσα αξίζει να παλέψουμε και να υπερασπιστούμε. Μετά την παράσταση, δίνεται η δυνατότητα στους θεατές να συνομιλήσουν με τους ηθοποιούς. Εξαιρετική παράσταση, βραβευμένη παράσταση, την προτείνω ανεπιφύλακτα!

Στο πλαίσιο του θεατρικού μαθήματος της Ζώνης Πολιτισμού της Γ’ τάξης του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης, επισκεφθήκαμε φέτος το Α2 τμήμα του Α’ Δημοτικού με στόχο να δημιουργήσουμε θεατρικές παραστάσεις από ζωγραφιές και αφηγήσεις μαθητών. Έτσι, στην πρώτη μας επίσκεψη μαθητές του Γυμνασίου έφτιαξαν μικρές ομάδες από μαθητές Δημοτικού και τους παρακίνησαν να ζωγραφίσουν και να φτιάξουν ιστορίες από τα έργα τους. Έπειτα από σύνθεση των ζωγραφιών και ιστοριών τους σε ένα θεατρικό κείμενο, οι μαθητές του Γυμνασίου επισκέφθηκαν ξανά το τμήμα του Δημοτικού και έπαιξαν το έργο που δημιούργησαν από τις ζωγραφιές τους. Εκπαιδευτικός μας στόχος ήταν η δημιουργική επικοινωνία με τη φαντασία του κοινού, μέσα από ζωγραφιές, αφηγήσεις και θεατρικά δρώμενα. 

Γράφει η μαθήτρια Μαρία Αντωνακοπούλου (Β3)

Πρόσφατα, παρακολούθησα τη θεατρική παράσταση «Η εκατομμυριούχος». Πρόκειται για μια αισθηματική κωμωδία του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, με κεντρικό άξονα το τρίπτυχο: αγάπη- χρήμα- ευτυχία. Σκηνοθετεί ο Γιάννης Κακλέας και πρωταγωνιστούν η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, ο Νίκος Κουρής, ο Βασίλης Κούκουρας, ο Ιβάν Σβιτάιλο, η Μαριλού Κατσαφάδου, ο Βασίλης Τσιγκριστάρης, η Ροζαμάλια Κυρίου, ο Στράτο Λύκο και η Κατερίνα Σούσουλα. Παίζεται στο θέατρο Παλλάς, στο κέντρο της Αθήνας. Ομολογουμένως, είναι ένα πνευματώδες και στοχαστικό έργο, που εξερευνά με αριστοτεχνικό τρόπο τη σχέση μεταξύ Πλούτου και Ευτυχίας.

Το έργο αφηγείται την ιστορία της Επιφάνια ντι Πάρεργα, η οποία αφότου κληρονόμησε τον πατέρα της, εγκαταλείπει απογοητευμένη τον μποξέρ σύντροφό της κι ερωτεύεται έναν ιδεαλιστή γιατρό, προστάτη των φτωχών, με τον οποίο αποφασίζουν να μπουν σε αμοιβαία δοκιμασία, για να ανακαλύψουν, εάν ταιριάζουν.
Η παράσταση αυτή θίγει ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, εάν τα χρήματα είναι παράγοντας της ευτυχίας. Από την μια πλευρά, αναμφίβολα το χρήμα δίνει την ευκαιρία σε κάθε άνθρωπο να ελιχθεί, να μπορέσει να κυνηγήσει με μεγαλύτερη ευκολία τα όνειρά του. Ακόμα, διευκολύνει τις οικογενειακές σχέσεις, αφού πολλές φορές η έλλειψή του συνδέεται, δυστυχώς, με προστριβές, εντάσεις και αψιμαχίες.
Τι συμβαίνει όμως, όταν το χρήμα αντικαταστήσει ανθρώπινες αξίες και από ένα μέσο διευκόλυνσης της ζωής γίνεται αυτοσκοπός; Σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, από τις απαρχές μέχρι σήμερα, υπάρχουν τρανταχτά παραδείγματα ανθρώπων, που για λίγα χρήματα ξεπούλησαν κάθε ψήγμα ηθικής. Ίσως, γιατί η λανθασμένη εκτίμησή τους για τις ανθρώπινες αξίες, τους έκανε να θεωρούν ότι η ευτυχία τους θα εξαρτάται από μπλε, πράσινα και κόκκινα χαρτονομίσματα…
Μια ερώτηση θέτω: θα θέλατε να είστε πλούσιοι αλλά δυστυχισμένοι ή φτωχοί και ευτυχισμένοι; Δείτε την παράσταση και τα συμπεράσματα δικά σας!

Στο πλαίσιο των διδακτικών επισκέψεων που προγραμματίζει και υλοποιεί το Σχολείο μας, την Παρασκευή 15 Μαρτίου 2024, τα τμήματα της Γ’ τάξης του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης παρακολούθησαν τη θεατρική παράσταση «Ραπουνζέλ χωρίς παραμύθι» στο θέατρο ΚΑΠΠΑ. Πρόκειται για ένα γεμάτο ελπίδα αντιπολεμικό έργο, που τονίζει την ανθρώπινη ανάγκη για επικοινωνία. Σκοπός της παράστασης ήταν να μας ευαισθητοποιήσει απέναντι στον ρατσισμό, τον πόλεμο, την απομόνωση, τις μαθησιακές δυσκολίες και τη φύση, με τρόπο τόσο συγκινητικό όσο και διασκεδαστικό. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγητές κ. Τ. Αγγελοπούλου, Γ. Κωνσταντακάκης, Λ. Ιατρόπουλος, Φ. Ματθαίου, Η. Πάζα, Μ. Στούπα και Κ. Σαρλή. 

Την Πέμπτη 21/12/2023 οι μαθητές του Α2 του Α΄ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης παρακολούθησαν τη θεατρική παράσταση «Ραπουνζέλ χωρίς παραμύθι», σε σκηνοθεσία Ηλία Καρελλά στο θέατρο ΚΑΠΠΑ. Το εμβληματικό έργο του Mike Kenny «Ραπουνζέλ χωρίς παραμύθι» κέρδισε μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές μικρών και μεγάλων και το Βραβείο Θεάτρου για παιδιά και εφήβους από την Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών. Ένα έργο με έντονο εκπαιδευτικό χαρακτήρα, γεμάτο συναισθήματα, διαχρονικά μηνύματα και ελπίδα, για θεατές κάθε ηλικίας.  Σκοπός του είναι  να μας ευαισθητοποιήσει  απέναντι στη διαφορετικότητα, την απομόνωση, τον ρατσισμό, τον πόλεμο, το περιβάλλον, την απώλεια, τις μαθησιακές δυσκολίες,  με τρόπο απλό και τρυφερό τονίζοντας την ανθρώπινη ανάγκη για επικοινωνία. Μια ολοκληρωμένη παράσταση που συνδυάζει μοναδικά επί σκηνής, τους ηθοποιούς, το σύγχρονο θέατρο σκιών και  τη ζωντανή μουσική. Τη φετινή χρονιά η παράσταση τελεί υπό την αιγίδα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγήτριες κ. Γραμμένου και κ. Ερμοπούλου.