Περί βιβλίων… «Μιχαήλ Στρογκόφ»

Γράφει η μαθήτρια Βασιλική Γιολδάση (Β1)

Ο Ιούλιος Βερν μέσα από το μυθιστόρημά του «Μιχαήλ Στρογκόφ» μάς ταξιδεύει στη Ρωσία του 19ου αιώνα και μας προσφέρει μια συναρπαστική ιστορία περιπέτειας, αγωνίας και ανθρώπινης δύναμης. Πρωταγωνιστής είναι ο Μιχαήλ Στρογκόφ, ένας θαρραλέος αξιωματικός του τσαρικού στρατού, ο οποίος αναλαμβάνει μια εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή: να μεταφέρει κρυφά ένα μήνυμα του Τσάρου από τη Μόσχα στο Ιρκούτσκ της Σιβηρίας διανύοντας περίπου 5.500 χιλιόμετρα. Ο χρόνος είναι περιορισμένος και οι κίνδυνοι πολλοί. Στην πορεία του έρχεται αντιμέτωπος με αιχμαλωσίες, βασανιστήρια, εχθρούς και ακραία φυσικά φαινόμενα.
Ένα από τα στοιχεία που κάνουν το βιβλίο τόσο συναρπαστικό είναι η αδιάκοπη δράση. Κάθε φορά που ο ήρωας φαίνεται να ξεπερνά ένα εμπόδιο, ένας νέος κίνδυνος εμφανίζεται και η αγωνία κορυφώνεται. Οι περιγραφές των μαχών, των δύσκολων διαδρομών και της εισβολής των Τατάρων δημιουργούν ζωντανές εικόνες. Παράλληλα, ο Βερν δίνει ιδιαίτερη προσοχή στους χαρακτήρες του. Ο Μιχαήλ ξεχωρίζει για την εξυπνάδα, την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του, ενώ οι δύο δημοσιογράφοι, που συναντά στην πορεία του, προσφέρουν στιγμές χιούμορ κάνοντας την αφήγηση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Αξιοσημείωτες είναι, επίσης, οι περιγραφές της ρωσικής γεωγραφίας και του τρόπου ζωής της εποχής, που μας βοηθούν να γνωρίσουμε έναν διαφορετικό τόπο κι έναν κόσμο μακρινό από τον δικό μας.
Ένας χαρακτήρας που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι η Νάντια, η νεαρή συνοδοιπόρος του Μιχαήλ. Αν και στην αρχή μπορεί να φαίνεται ευάλωτη, στην πορεία αποδεικνύει ότι διαθέτει μεγάλη ψυχική δύναμη. Η πίστη, η επιμονή και η αφοσίωσή της στον σκοπό της την καθιστούν ισάξια συνοδοιπόρο του ήρωα. Μέσα από τη δική της στάση, καταλαβαίνουμε ότι το θάρρος δεν εκφράζεται μόνο με ηρωικές πράξεις, αλλά και με την υπομονή και την επιμονή στις δύσκολες στιγμές.
Μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές του βιβλίου, κατά τη γνώμη μου, είναι εκείνη, κατά την οποία ο Μιχαήλ αναγκάζεται να αποκρύψει την ταυτότητά του ακόμη και από τη μητέρα του, προκειμένου να προστατεύσει τη μυστική αποστολή του. Η ψυχρή συμπεριφορά του απέναντί της δημιουργεί μια οδυνηρή αντίθεση ανάμεσα στο καθήκον και στην αγάπη. Η μητέρα του δε γνωρίζει τον πραγματικό λόγο της στάσης του και ο πόνος της γίνεται αισθητός, ακόμη κι αν δεν εκφράζεται με πολλά λόγια. Αυτή η σκηνή μού θύμισε ότι, πίσω από τις μεγάλες πράξεις ηρωισμού υπάρχουν συχνά προσωπικές θυσίες, που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί.
Προσωπικά, απόλαυσα πάρα πολύ την ανάγνωση αυτού του βιβλίου. Η γρήγορη εξέλιξη της ιστορίας και η απλή γλώσσα με έκαναν να θέλω να συνεχίσω, για να ανακαλύψω τη συνέχεια. Για μένα, δεν είναι απλώς μια ιστορία ενός ανθρώπου που προσπαθεί να φτάσει στον προορισμό του, αλλά μια ιστορία για το θάρρος και τις θυσίες που απαιτεί η εκπλήρωση του καθήκοντος. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε μικρούς και μεγάλους, ιδιαίτερα σε όσους θέλουν να γνωρίσουν έναν από τους σημαντικούς ήρωες της κλασικής λογοτεχνίας, αλλά και σε εκείνους που δυσκολεύονται να ολοκληρώσουν μεγάλα μυθιστορήματα ή δεν έχουν πολύ χρόνο για διάβασμα.

Ιούλιος Βερν: «Σκοπός μου δεν είναι να προφητεύσω, αλλά να διαδώσω τη γνώση.» Έκανε και τα δύο!

Γράφει ο μαθητής Χάρης Παντελίδης (Β3)

Ο Ιούλιος Βερν, μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, γεννήθηκε το 1839. Είναι ο δεύτερος σε αριθμό μεταφράσεων συγγραφέας μετά την Αγκάθα Κρίστι. Ήταν ένας οραματιστής, που με τη φαντασία του και τις επιστημονικές του γνώσεις μπόρεσε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα προβλέποντας εξελίξεις, που σήμερα θεωρούμε δεδομένες. Θεωρείται ο πατέρας της επιστημονικής φαντασίας. Οραματίστηκε έναν κόσμο, όπου η ανθρωπότητα θα μπορεί να υπερβεί τα όρια της φύσης και της Γης κατακτώντας την τεχνολογία και το διάστημα.
Ο Ιούλιος Βερν έγραψε για την εξερεύνηση των πιο μακρινών και ανεξερεύνητων περιοχών της Γης και του σύμπαντος. Στο κλασικό του μυθιστόρημα «Από τη Γη στη Σελήνη» (1865), αφηγείται την πρώτη φανταστική αποστολή ανθρώπων στο φεγγάρι, προβλέποντας την ανθρώπινη δίψα για εξερεύνηση του διαστήματος, δεκαετίες πριν γίνει πραγματικότητα. 104 χρόνια μετά από το μυθιστόρημα, τρεις άνδρες ταξίδεψαν στο φεγγάρι από τις ΗΠΑ και προσγειώθηκαν στον Ειρηνικό Ωκεανό. Ο Βερν προέβλεψε ακόμα και το σημείο εκτόξευσης, την Φλόριντα. Ο πρώτος άνθρωπος πάτησε το πόδι του στη Σελήνη το 1969, αλλά αξίζει να αναφερθεί ότι το 1970 το διαστημόπλοιο «Απόλλων 13», κατά την τρίτη διαστημική αποστολή στη Σελήνη, έπαθε μια σοβαρή βλάβη και χρειάστηκε να ακολουθήσει ακριβώς την ίδια τροχιά με αυτήν που είχε περιγράψει ο Ιούλιος Βερν 100 χρόνια πριν, καταλήγοντας κι αυτό να προσθαλασσωθεί στον Ειρηνικό Ωκεανό! Αξίζει να αναφέρουμε εδώ ότι οι τρεις μεγάλοι πρωτοπόροι της πυραυλικής τεχνολογίας, ο Ρώσος Κονσταντίν Τσιολκόφσκι, ο Αυστρογερμανός Χέρμαν Όμπερτ και ο Αμερικανός Ρόμπερτ Γκόνταρντ είχαν εμπνευσθεί από το βιβλίο του Βερν «Από τη Γη στη Σελήνη».
Η αγάπη του Βερν για την Αστρονομία ήταν η αφορμή για τρία βιβλία του:
Ταξίδι σε κομήτη (1887): Πραγματεύεται τη σύγκρουση της Γης με έναν κομήτη (θέμα της ταινίας του Hollywood «Αρμαγεδδών», 1998), η οποία έχει ως αποτέλεσμα να αποσπαστεί ένα μικρό κομμάτι της Γης με τους κατοίκους της και να ακολουθήσει τον κομήτη στην περιφορά του γύρω από τον Ήλιο, προτού επιστρέψει στη Γη.
Η Γη άνω κάτω (1889):Αφηγείται την προσπάθεια των αστροναυτών του ταξιδιού στη Σελήνη, μετά την επιτυχή επιστροφή τους, να αλλάξουν την κλίση του άξονα περιστροφής της Γης, για να τροποποιήσουν το κλίμα του Βόρειου Πόλου.
Το κυνήγι του μετεώρου (1901):Αφηγείται την προσπάθεια δύο ερασιτεχνών αστρονόμων να εκμεταλλευθούν το χρυσάφι που περιέχεται σε έναν αστεροειδή.
Και οι τρεις ιστορίες αποτελούν σήμερα αντικείμενα σοβαρών συζητήσεων στη διεθνή επιστημονική κοινότητα.
Αναρωτιέμαι… Ένας σύγχρονος διακεκριμένος Έλληνας φυσικός, παγκόσμιας φήμης, ο κ. Δημήτρης Νανόπουλος, τι θα συζητούσε με τον Ιούλιο Βερν, εάν ο δεύτερος ζούσε στην εποχή μας; Και το κυριότερο, πόσο πιο μπροστά θα ήταν η επιστήμη της Φυσικής και οι γνώσεις μας για το διάστημα, εάν ο Ιούλιος Βερν συμμετείχε στις επιστημονικές έρευνες; Τροφή για σκέψη…