Οι μαθητές του Γ1 μας ταξιδεύουν στα μεγαλύτερα μουσεία Τέχνης του κόσμου παρουσιάζοντας κτήρια, πληροφορίες αλλά και αριστουργήματα της ιστορίας της Τέχνης.  Μέσα από ένα πρωτότυπο ταξίδι αναζήτησης οι μαθητές με την καθοδήγηση της καθηγήτριας Καλλιτεχνικών κ. Κυριακής Πρεβενιού μελέτησαν στη Βιβλιοθήκη του Σχολείου βιβλία για τα μεγάλα μουσεία του κόσμου, κατέγραψαν πληροφορίες και ζωγράφισαν το έργο που τους έκανε εντύπωση από το μουσείο που τους δόθηκε. 

Το τρίτο ταξίδι είχε 5 σταθμούς- Μουσεία που έγιναν αφίσες από τους μαθητές με ζωγραφιές και κολάζ και στολίζουν πλέον την τάξη τους. Ο Παύλος Γρηγοριάδης παρουσίασε την Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου, Μόναχο- Γερμανία, η Αναστασία Γιαννακάκη παρουσίασε την Πινακοθήκη της Ακαδημίας της Βενετίας, Βενετία – Ιταλία, η Νίκη Φάρου παρουσίασε το Μουσείο Καλών Τεχνών Βοστώνης, Βοστώνη- Η.Π.Α., η Ειρήνη Γιαννοπούλου παρουσίασε το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης Βιέννης, Βιέννη – Αυστρία. Το ταξίδι στην Τέχνη θα συνεχιστεί και την υπόλοιπη χρονιά δίνοντας την ευκαιρία σε όλους τους μαθητές του Γ1 να παρουσιάσουν ένα αξιόλογο Μουσείο του κόσμου. 

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος στην εξεταστική του Δεκεμβρίου, οι εξετάσεις αγγλικής γλωσσομάθειας στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία. Συγκεκριμένα, το ποσοστό επιτυχίας για το πτυχίο του επιπέδου Β2 (FCE for Schools, Cambridge University) άγγιξε το 100%, και μάλιστα με πολύ υψηλές βαθμολογίες των μαθητών μας του Α’ Αρσακείου- Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης.

Οι επιτυχόντες μαθητές είναι οι εξής: Ασημένιου Λυδία, Βάβουλα Μαρία, Δοβλέτης Νικόλας, Kατωπόδη Έλενα, Λαζάρου Μελίνα, Παριανού Αμαλία, Λήδα Σκαπινάκη και Σπυρόπουλος Κωνσταντίνος. Θερμά συγχαρητήρια από όλους μας στα παιδιά μας για τη μεγάλη τους επιτυχία και πολλές ευχές για μια λαμπρή πορεία στο μέλλον με την επίτευξη ακόμα υψηλότερων στόχων.

Η μαθήτρια του τμήματος Α2 του Σχολείου μας Έλλη-Αθανασία Χατζή, αθλήτρια του Αθλητικού Συλλόγου Καράτε Οδυσσέας Β.Π., κατέκτησε το Αργυρό μετάλλιο στο Καράτε σε αγώνες που διεξήχθησαν στη Χαλκίδα στο πλαίσιο του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Κορασίδων.

Την Τετάρτη 10 Απριλίου 2024, κατά την 4η και 5η διδακτική ώρα, οι μαθητές της Α’ τάξης του Α΄ Αρσακείου- Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης παρακολούθησαν, στον χώρο του Θεάτρου και του Κολυμβητηρίου των Σχολείων Εκάλης, δράση με τίτλο «Ναυαγοσωστική Δοκιμασία Αγάπης και Γνώσης». Σε συνεργασία με την Ένωση Αθλητικής Ναυαγοσωστικής Ελλάδος (ΕΑΝΕ), παρουσιάστηκε στους μαθητές μας το διεθνές πρόγραμμα ασφάλειας στο νερό «Τσάρλι ο διασώστης», το οποίο είναι εγκεκριμένο από 6 διεθνείς οργανισμούς και το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας.

Το περιεχόμενο του προγράμματος είναι εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα και στόχο έχει την ευαισθητοποίηση των μαθητών σχετικά με την ασφάλεια στο νερό, τη διάσωση, τη θαλάσσια επιβίωση και την αθλητική ναυαγοσωστική. Η δράση ολοκληρώθηκε με επίδειξη, στην οποία συμμετείχαν και τα παιδιά, όπου έγινε παρουσίαση των αγωνισμάτων της αθλητικής ναυαγοσωστικής και ασκήσεων επιβίωσης. Όλοι οι μαθητές μας θα λάβουν και βεβαίωση παρακολούθησης.

Γράφουν οι μαθήτριες Μαρία Αντωνακοπούλου και Αθηνά Ορφανού (Β3)

Με αφορμή την ιστορία της Καλλιπάτειρας, που διδαχθήκαμε στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών, συνειδητοποιήσαμε πως η θέση της γυναίκας στην αρχαιότητα ήταν αρκετά υποβαθμισμένη. Αναφέρεται στο κείμενο του Παυσανία, πως στην Ηλεία υπήρχε ένα μεγάλο και απόκρημνο βουνό, το οποίο ονομαζόταν Τυπαίο, από όπου-κατά την τότε ισχύουσα νομοθεσία- πετούσαν τις γυναίκες που τολμούσαν να διαβούν τον Αλφειό ποταμό κατά την περίοδο τέλεσης των Ολυμπιακών αγώνων ή που εισέρχονταν στο Ολυμπιακό στάδιο. Η μοναδική γυναίκα που παραβίασε τον νόμο ήταν η Καλλιπάτειρα ή αλλιώς Φερενίκη, η οποία κατ’εξαίρεση (επειδή είχε πατέρα, αδέρφια και γιο που ήταν Ολυμπιονίκες) δεν τιμωρήθηκε με θάνατο από τους Ελλανοδίκες.

Κι ερχόμαστε τώρα στο 2024… Εάν ρίξουμε μια ματιά στη σύγχρονη πραγματικότητα, θα συνειδητοποιήσουμε πως σε κάποιες χώρες του κόσμου οι γυναίκες εξακολουθούν να θεωρούνται κατώτερα όντα ή «πολίτες δεύτερης κατηγορίας» και οι ποινές για εκείνες, σε περίπτωση που δεν συμμορφώνονται με τους ισχύοντες νόμους είναι απάνθρωπα σκληρές! Μα, είναι δυνατόν να γίνονται ακόμα τέτοιες διακρίσεις ανάμεσα στα δύο φύλα και μάλιστα, να υπάρχουν και νόμοι που να το ενισχύουν αυτό;
Μετά από τόσους αιώνες αγώνων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και συλλογικής προσπάθειας των γυναικών για την κατάκτηση της ισότητας, δυστυχώς, σε αρκετές χώρες, κυρίως της Ανατολής, όπως στο Αφγανιστάν, οι γυναίκες είναι σαν να μην ζουν… Τα τελευταία τρία χρόνια, η φυλή των Ταλιμπάν, που έχει καταλάβει την εξουσία στο Αφγανιστάν, έχει στερήσει από πολλές γυναίκες- μικρά κορίτσια έως μεγαλύτερες γυναίκες- πολλά θεμελιώδη δικαιώματα. «Δεν υπάρχει πια ελευθερία για τις γυναίκες», δήλωσε στο CNN η Μαχμπούμπα Σεράζ, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών στο Αφγανιστάν και υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης το 2023. «Οι γυναίκες στο Αφγανιστάν σιγά- σιγά διαγράφονται από την κοινωνία, από τη ζωή, από παντού! Οι απόψεις τους, οι φωνές τους, όσα σκέφτονται…». Συχνά, αγνοούνται γυναίκες για καιρό και αργότερα ανακαλύπτουν ότι έχουν σκοτωθεί. Αν μια γυναίκα δοκιμάσει να υψώσει τη φωνή της για να διαμαρτυρηθεί ή να υποστηρίξει την άποψή της, η οικογένειά της τίθεται σε ομηρία και είτε θα την συλλάβουν είτε θα την σκοτώσουν. Οι Ταλιμπάν ανακοίνωσαν οκτώ κανόνες, οι οποίοι αν παραβιαστούν, θα οδηγούν στον θάνατο. Ίσχυαν από το 1996 μέχρι το 2001, αλλά και σήμερα, μετά από 20 ολόκληρα χρόνια, συνεχίζουν να ισχύουν! Και ποιοι είναι αυτοί οι «κανόνες»;

1. Οι γυναίκες πρέπει να φορούν μπούργκα, που αφήνει ακάλυπτα μόνο τα μάτια τους.
2. Δεν τους επιτρέπεται να ταξιδέψουν, παρά μόνο με άνδρα συνοδό.
3. Δεν τους επιτρέπεται να φοιτούν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ούτε στα πανεπιστήμια και να εργάζονται σε διεθνείς οργανισμούς, όπως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.
4. Έχουν περιορισμένη πρόσβαση στο σύστημα Υγείας.
5. Δεν μπορούν να βγουν από το σπίτι τους, χωρίς να συνοδεύονται από άνδρα-μέλος της οικογένειάς τους.
6. Υπάρχουν ειδικά λεωφορεία για εκείνες, ενώ για να μπουν σε ταξί, θα πρέπει και πάλι να συνοδεύονται από κάποιον άνδρα συγγενή τους. Δεν μπορούν να πάνε σε πάρκα, γυμναστήρια ή πισίνες.
7. Τα παράθυρα των σπιτιών τους πρέπει να είναι βαμμένα, προκειμένου να μην μπορεί κανένας περαστικός απ’ έξω να δει στο εσωτερικό τους.
8. Σε περιπτώσεις που δεν υπάρχουν άρρενες συγγενείς, για να μείνουν υπό την εποπτεία τους, η γυναίκες οδηγούνται στη φυλακή «για την προστασία τους».
   Τέτοιες καταστάσεις, φυσικά, δεν θα έπρεπε να συνιστούν μια «κανονικότητα» εν έτει 2024! Νεαρά κορίτσια με τόσα πολλά προσόντα και προοπτικές δεν έχουν τη δυνατότητα να προοδεύσουν και να προσφέρουν στο μέλλον του τόπου τους-και όχι μόνο. Ως μαθητές και μαθήτριες γυμνασίου, αλλά και ως μέλη μιας σύγχρονης κοινωνίας, αυτό αποτελεί σίγουρα κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει. Ας μπούμε για λίγο στη θέση τους! Φαντάζεστε να είχατε τόσα όνειρα και στόχους και μόνο επειδή γεννηθήκατε γυναίκες, όλα αυτά να καταπατούνταν από μία μεσαιωνική ιδεολογία; Ας ανοίξουμε τα μάτια μας και ας συνειδητοποιήσουμε πως οι γυναίκες αποτελούν το 50% -ή και περισσότερο- του πληθυσμού της γης και απαιτείται να έχουν και εκείνες άποψη, δικαιώματα και ισότιμη θέση με τους άνδρες. Συνεπώς, αντί να αγνοούμε καταστάσεις όπως αυτή, η οποία αποκαλείται από πολλούς «έμφυλο απαρτχάιντ», οφείλουμε να ενημερωνόμαστε και να κατανοήσουμε πως οι διακρίσεις δεν έχουν εξαλειφθεί. Αντιθέτως, μπορεί να οξυνθούν, όσο μένουμε ανενημέρωτοι ή με «σταυρωμένα τα χέρια»…

Γράφει ο μαθητής Κωνσταντίνος Χειρίδης (Β4)

Στις μέρες μας, η ρομποτική χειρουργική αποτελεί την εξέλιξη της κλασικής λαπαροσκόπησης. Καθώς τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Ελλάδας επενδύουν πλέον σε αυτές τις τεχνολογίες, τα πλεονεκτήματα της ρομποτικής χειρουργικής είναι διαθέσιμα για τους ασθενείς της χώρας μας. Σας παραθέτω, λοιπόν, τη συνέντευξη που πήρα από τον γενικό χειρουργό κ. Σάββα Κ. Χειρίδη, MD, MSC, PhD, FACS, Επίκουρο καθηγητή Κλινικής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, ο οποίος μας διαφώτισε σχετικά.

1. Τι είναι η Ρομποτική χειρουργική και σε τι διαφέρει από τη Λαπαροσκοπική χειρουργική;
   Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι στην παραδοσιακή χειρουργική αίθουσα, όπως ίσως όλοι γνωρίζετε, ο χειρουργός είναι σκυμμένος πάνω από την κοιλιά του ασθενούς και διαχωρίζει τα όργανα, προκειμένου να φτάσει στο όργανο-στόχο και να το τροποποιήσει ή να το αφαιρέσει. Η γνώση της ανοιχτής χειρουργικής είναι απολύτως απαραίτητη και σήμερα, ιδίως για τους χειρουργούς τραύματος ή τους ογκολόγους χειρουργούς, που έρχονται αντιμέτωποι με μεγάλες μάζες στην κοιλιά, αλλά και για κάθε χειρουργό, όταν εκείνος αναγκάζεται να εγκαταλείψει μία νεότερη τεχνική, όπως η λαπαροσκοπική ή η ρομποτική και να μετατρέψει την επέμβαση σε ανοιχτή για το καλό του ασθενούς. Η μετατροπή αυτή δεν θεωρείται λάθος. Αντίθετα, η μη μετατροπή σε ανοιχτή επέμβαση, με επιπλοκές για τον ασθενή, αποτελεί σοβαρή παράλειψη! Από το 2000, η ρομποτική χειρουργική συνιστά την εξέλιξη της Λαπαροσκόπησης (Η λαπαροσκόπηση είναι μια χειρουργική τεχνική, η οποία επιτρέπει στον γιατρό να έχει πρόσβαση στα εσωτερικά όργανα, χωρίς να κάνει μεγάλες τομές. Η επέμβαση διεξάγεται με τη χρήση μηχανημάτων υψηλής τεχνολογίας, με σημαντικότερο το λαπαροσκόπιο, ένα ειδικό όργανο με ενσωματωμένη κάμερα και πηγή φωτός, που εισέρχεται στο εσωτερικό της κοιλιακής κοιλότητας και την απεικονίζει μέσω ενός συστήματος που περιέχει βίντεο υψηλής ευκρίνειας, συσκευή εγγραφής και οθόνες.) Στη ρομποτική χειρουργική αλλάζει πάλι η διάταξη του χειρουργείου, καθώς ο χειρουργός πραγματοποιεί την επέμβαση λίγα μέτρα μακριά από τον ασθενή, μέσα σε ειδική κονσόλα χειρισμού. Μέσω διπλής διόπτρας έχει τρισδιάστατη απεικόνιση του χειρουργικού πεδίου και με χειριστήρια κινεί τα ρομποτικά εργαλεία, που έχουν μεγάλη ελευθερία κινήσεων (7 βαθμούς ελευθερίας) με απόλυτη ακρίβεια!
2. Ποια είναι τα οφέλη από τη Ρομποτική χειρουργική;
   Η ρομποτική χειρουργική αποτελεί όχημα των νέων τεχνολογιών στο χειρουργείο. Ως εκ τούτου, τα πλεονεκτήματά της αυξάνονται κάθε χρόνο, όσο εξελίσσεται η χειρουργική τεχνολογία. Συνοπτικά, θα έλεγα πως προσφέρει εξαιρετική απεικόνιση του εγχειρητικού πεδίου, τρισδιάστατη και υψηλής ευκρίνειας, επίσης εργαλεία με δυνατότητα «κινήσεων καρπού» και επτά βαθμούς ελευθερίας, συστήματα διεγχειρητικού ελέγχου της χειρουργικής αίθουσας (θέση χειρουργικού τραπεζιού, πίεση αερίου εντός της κοιλιάς, διαβάθμιση ενέργειας για τις ηλεκτροδιαθερμίες). Τα πιο πρόσφατα συστήματα έχουν έξυπνους υποδοχείς (sensors) στα εργαλεία, που υπολογίζουν πόσο σφιχτά κλείνει μια λαβίδα και δίνουν σήμα στο χέρι του χειρουργού για τη σκληρότητα της επιφάνειας που αγγίζει (ανάδραση). Αξιόλογο είναι και το λογισμικό πλοήγησης, με το οποίο η έγχυση ειδικής χρωστικής στην κυκλοφορία του ασθενούς απεικονίζει την κρυφή ανατομία των λεμφαδένων και των αγγείων μέσα στα συμπαγή όργανα (αγγείωση ήπατος, νεφρού κλπ). Επίσης, στα πλεονεκτήματα περιλαμβάνονται και η πολύ λιγότερη απώλεια αίματος, η ελαχιστοποίηση του μετεγχειρητικού πόνου και η ταχύτερη ανάρρωση των ασθενών. Θα αναφέρω εδώ, ότι αναμένουμε να δούμε σύντομα εκπληκτικές εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης να συνοδεύουν τα ρομποτικά συστήματα επόμενης γενιάς.
3. Ποια τα μειονεκτήματα της Ρομποτικής χειρουργικής;
   Το κυριότερο μειονέκτημα, για μένα, εντοπίζεται στην εκπαίδευση των νέων χειρουργών, οι οποίοι βιάζονται να κρατήσουν χειριστήρια ρομποτικής με ελλιπείς γνώσεις κλασικής ανοιχτής και λαπαροσκοπικής χειρουργικής. Ωστόσο, πολλοί θεωρούν ως κύριο μειονέκτημα το αυξημένο κόστος των συστημάτων αυτών και των αναλωσίμων τους.
4. Ποιο μήνυμα θα θέλατε να κρατήσουν οι σημερινοί νέοι, που ενδιαφέρονται για την Ιατρική;
   Το μήνυμα είναι ότι η χειρουργική τεχνολογία εξελίσσεται και αγγίζει πλέον ασύλληπτα επίπεδα εξέλιξης, ιδίως στην εποχή που ανατέλλει η κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης. Ωστόσο, κάθε τεχνολογία θα πρέπει να χρησιμοποιείται πάντοτε για το καλό του ανθρώπου, εν προκειμένω του ασθενούς. Όταν δεν τη γνωρίζουμε καλά, υπάρχει κίνδυνος να μη μας βγει σε καλό, οπότε χάνεται ο πρωταρχικός της σκοπός. Ο χειρουργός είναι υποχρεωμένος να μελετά και να εξελίσσεται καθημερινά. Αν ενδιαφέρεται για τη νέα τεχνολογία, θα πρέπει να εξαντλήσει τα εκπαιδευτικά προγράμματα γύρω από αυτήν, σε κάθε μεριά του πλανήτη. Και καλό είναι, στην κλινική πράξη να εφαρμόζει πάντοτε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα.