Myth2space: Τι θα γινόταν αν οι δορυφόροι ξαφνικά… σταματούσαν να λειτουργούν;

Γράφουν οι μαθήτριες Εβελίνα Γαρδέλη, Βασιλική Γιολδάση και Κλεοπάτρα Καλύβα (Β1)

Αν και συχνά τους ξεχνάμε, οι δορυφόροι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Χάρη σε αυτούς έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές ανακαλύψεις στην αστρονομία, ενώ έχουν αλλάξει ριζικά οι επικοινωνίες, η πλοήγηση και η παρακολούθηση του πλανήτη μας. Έχουμε αναρωτηθεί, όμως, τι θα συνέβαινε αν όλα αυτά τα τεχνολογικά επιτεύγματα ξαφνικά… εξαφανίζονταν;
Αρχικά, η απώλεια των δορυφόρων θα είχε σημαντικές επιπτώσεις στις αεροπορικές και ναυτικές μεταφορές. Τα αεροπλάνα και τα μεγάλα πλοία χρησιμοποιούν δορυφορικά συστήματα πλοήγησης, για να προσδιορίζουν τη θέση τους και να σχεδιάζουν τις διαδρομές τους. Χωρίς αυτά, οι μετακινήσεις θα γίνονταν πιο δύσκολες και θα απαιτούσαν εναλλακτικές μεθόδους προσανατολισμού, όπως οι παραδοσιακοί χάρτες, οι επίγειοι σταθμοί και τα ειδικά όργανα πλοήγησης. Η ασφάλεια των μεταφορών θα δοκιμαζόταν, ενώ και η οργάνωση των ταξιδιών θα γινόταν πιο περίπλοκη.
Εξίσου σημαντικές θα ήταν οι συνέπειες στις επικοινωνίες και την ενημέρωση. Οι δορυφόροι συμβάλλουν στις τηλεφωνικές συνδέσεις, στις τηλεοπτικές μεταδόσεις, στις τηλεδιασκέψεις και στην πρόσβαση στο διαδίκτυο, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες περιοχές. Αν σταματούσαν να λειτουργούν, πολλές από αυτές τις υπηρεσίες θα διακόπτονταν ή θα αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα. Παρόλο που θα εξακολουθούσαμε να διαθέτουμε επίγεια δίκτυα, η επικοινωνία σε παγκόσμιο επίπεδο θα γινόταν δυσκολότερη και η ενημέρωσή μας για γεγονότα που συμβαίνουν σε μακρινές περιοχές θα μπορούσε να καθυστερεί σημαντικά.
Ακόμη και το τραπεζικό σύστημα θα μπορούσε να επηρεαστεί. Τα δορυφορικά συστήματα GPS παρέχουν, εκτός από πληροφορίες θέσης, και ένα εξαιρετικά ακριβές σήμα χρόνου (ατομικά ρολόγια), πάνω στο οποίο οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια βασίζονται, για να σφραγίζουν τις συναλλαγές. Χωρίς αυτό, οι διεθνείς μεταφορές χρημάτων και οι αναλήψεις από ΑΤΜ θα αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα.
Ιδιαίτερα σοβαρές θα ήταν, επίσης, οι συνέπειες για την εθνική ασφάλεια και την άμυνα. Οι στρατιωτικές δυνάμεις πολλών χωρών αξιοποιούν δορυφόρους, για να παρακολουθούν τις κινήσεις των αντιπάλων τους, να καθοδηγούν πυραύλους ακριβείας και να επικοινωνούν με στρατεύματα σε μακρινές βάσεις. Η απώλειά τους θα περιόριζε σημαντικές δυνατότητες συντονισμού και συλλογής πληροφοριών, δημιουργώντας πρόσθετες δυσκολίες στη διαχείριση κρίσεων και την προστασία των συνόρων.
Συμπερασματικά, γίνεται φανερό ότι οι δορυφόροι δεν αποτελούν απλώς εντυπωσιακά τεχνολογικά επιτεύγματα που βρίσκονται μακριά από τη Γη. Αντίθετα, επηρεάζουν καθημερινά τις μετακινήσεις, την επικοινωνία, την οικονομία, την ενημέρωση και την ασφάλειά μας. Η ξαφνική απώλειά τους δε θα σήμαινε ότι ο κόσμος θα σταματούσε να λειτουργεί, θα μας ανάγκαζε όμως να αντιμετωπίσουμε σοβαρές δυσκολίες και να αναζητήσουμε εναλλακτικές λύσεις. Ίσως, τελικά, να συνειδητοποιούσαμε πόσο στενά συνδεδεμένη είναι η ζωή μας με την τεχνολογία… που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα πάνω από τα κεφάλια μας!

Ουίλιαμ Σαίξπηρ: «Ξέρουμε τι είμαστε, αλλά δεν ξέρουμε τι μπορεί να γίνουμε.»

Γράφει ο μαθητής Χάρης Παντελίδης (Β3)

Ο Σαίξπηρ, ο διάσημος Άγγλος δραματουργός, δεν είχε φυσικά καμία άμεση σχέση με την επιστήμη ή το διάστημα, αλλά τα έργα και οι χαρακτήρες του έχουν αφήσει το στίγμα τους ακόμα και στην αστρονομία. Πολλοί δορυφόροι και πλανητικά χαρακτηριστικά στο ηλιακό μας σύστημα έχουν λάβει τα ονόματά τους από χαρακτήρες του Σαίξπηρ, δείχνοντας πόσο ευρεία είναι η επίδρασή του.

Ο Σαίξπηρ γεννήθηκε στο χωριό Στράτφορντ, στο Ουόρικσιρ, το 1564. Ήταν επαρχιώτης. Κατάφερε να απογειώσει τη δραματική τέχνη κομίζοντας σε αυτήν τη βαθιά γνώση της σκηνικής πράξης, που του προσέφερε η πολύχρονη και καθημερινή συνύπαρξή του με τους ανθρώπους του επαγγέλματος. Και βρέθηκε στη σωστή πόλη, το Λονδίνο, τη σωστή στιγμή. Έζησε σε μια αρκετά σημαντική εποχή, η οποία σηματοδοτεί το πρώτο στάδιο της Επιστημονικής Επανάστασης, όταν οι αντιλήψεις και οι ιδέες του Μεσαίωνα άρχισαν να υποχωρούν και να δίνουν τη θέση τους σε νεότερες. Ανάμεσα στις εμβληματικές φιγούρες αυτής της εποχής ήταν ο Γαλιλαίος και η μεθοδική, ορθολογική σκέψη του, αλλά και ο σκεπτικιστής Γάλλος δοκιμιογράφος Μονταίνιος.
Οι δορυφόροι του πλανήτη Ουρανού έχουν σχεδόν όλοι πάρει τα ονόματά τους από χαρακτήρες λογοτεχνικών έργων του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Ο Όμπερον είναι ο εξώτατος από τους κυριότερους φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Ουρανού. Ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ το 1787 και πήρε το όνομά του από τον Όμπερον, τον βασιλιά των ξωτικών στο έργο του Σαίξπηρ «Όνειρο Θερινής Νυκτός». Η Τιτάνια, άλλος ένας δορυφόρος του πλανήτη Ουρανού πήρε το όνομά του από την Τιτάνια, τη βασίλισσα των ξωτικών στο ίδιο έργο του Σαίξπηρ. Οι δορυφόροι Άριελ, Πρόσπερο, Στεφάνο, Σύκοραξ, Τρινκούλο και Φρανσίσκο ονομάστηκαν έτσι από το έργο του Σαίξπηρ «Η Τρικυμία». Η Ιουλιέτα, ένας ακόμα δορυφόρος του πλανήτη Ουρανού, ονομάστηκε έτσι από τη γνωστή ηρωίδα του σαιξπηρικού έργου «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Όπως και η Οφηλία πήρε αυτό το όνομα από το σαιξπηρικό έργο «Άμλετ». Ο δορυφόρος Μιράντα από την «Καταιγίδα», η Πόρσια από τον «Έμπορο της Βενετίας», η Δυσδαιμόνα από τον «Οθέλλο», ενώ η Κορδέλια και η Ρεγάνη από τον «Βασιλιά Ληρ».

Για να σηματοδοτήσει τη συνεχή απήχηση των λόγων τού διάσημου θεατρικού συγγραφέα, 400 χρόνια μετά τη δημοσίευση του «Πρώτου φύλλου» του στις 8 Νοεμβρίου 1623, ο Βρετανός σκηνοθέτης Τζακ Τζιούερς έστειλε ένα πορτρέτο του Σαίξπηρ, μαζί με μια ομιλία από ένα από τα πιο γνωστά έργα του στο διάστημα. O Ουίλιαμ Σαίξπηρ, λοιπόν, σε αυτά τα 400 χρόνια έχει καταφέρει να αποτελεί πηγή έμπνευσης, καθώς το έργο του ξεπέρασέ την ατμόσφαιρα, κυριολεκτικά και μεταφορικά…

Προσαρτημένο σε ένα μετεωρολογικό μπαλόνι με κάμερα και GPS, το πορτρέτο συνοδευόμενο από μία ομιλία από το «Όνειρο θερινής νυκτός», μεταφέρθηκε στην ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης. Μια ομάδα από την αεροδιαστημική εταιρεία Sent Into Space βοήθησε την πτήση στο διάστημα.
«Είχα αυτή την εικόνα στο μυαλό μου: ένα πορτρέτο του Σαίξπηρ με φόντο το διάστημα, με την καμπυλότητα της Γης στο βάθος. Τι πιο ταιριαστός τρόπος, για να γιορτάσουμε την οικουμενικότητα της ανθρώπινης εμπειρίας μας και το πώς αυτή αποτυπώνεται εδώ και 400 χρόνια από αυτές τις υπέροχες λέξεις;», δήλωσε ο Τζούερς.