Συντάκτης: marinamilidoni

Ήξερες ότι…Το δικαίωμα να αλλάζουμε γνώμη είναι ένδειξη προσωπικής εξέλιξης!

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει η μαθήτρια Ίριδα Μάρα (Β2)

Πόσες φορές, άραγε, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης με τους φίλους μας έχουμε διαφωνήσει για κάτι και ο καθένας προσπαθεί να αποδείξει ότι έχει δίκιο; Ακόμη κι όταν υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η άποψή μας μπορεί να είναι λανθασμένη, δυσκολευόμαστε να το παραδεχτούμε και να την αλλάξουμε. Γιατί, όμως, συμβαίνει αυτό;
Κατά τη γνώμη μου, πολλές φορές επιμένουμε σε μια άποψη, όχι επειδή πιστεύουμε πραγματικά ότι είναι σωστή, αλλά επειδή δε θέλουμε να παραδεχτούμε το λάθος μας. Φοβόμαστε μήπως οι άλλοι μάς κοροϊδέψουν ή μας θεωρήσουν λιγότερο έξυπνους. Έτσι, προτιμάμε να υπερασπιζόμαστε όσα ήδη πιστεύουμε, αντί να εξετάζουμε αν υπάρχει και κάποια άλλη, διαφορετική οπτική. Ωστόσο, το να παραδεχόμαστε ότι κάναμε λάθος, δε μας κάνει λιγότερο έξυπνους. Αντίθετα, δείχνει ότι είμαστε πρόθυμοι να μάθουμε και να εξελιχθούμε.
Ένας ακόμη λόγος, για τον οποίο δυσκολευόμαστε να αλλάξουμε γνώμη, είναι η προκατάληψη. Συχνά, δεν αναθεωρούμε τις απόψεις μας, επειδή προσκολλόμαστε σε όσα ήδη πιστεύουμε. Όταν θεωρούμε κάτι δεδομένο, δεν είναι εύκολο να δεχτούμε μια διαφορετική άποψη, ακόμη κι αν αυτή στηρίζεται σε ισχυρά επιχειρήματα. Για παράδειγμα, μπορεί να έχουμε σχηματίσει αρνητική γνώμη για έναν συμμαθητή μας και, ακόμη κι όταν η συμπεριφορά του δείχνει το αντίθετο, να επιμένουμε στην αρχική μας κρίση. Έτσι, όμως, δε δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να δει τα πράγματα διαφορετικά και να αναγνωρίσει ότι μπορεί να έχει κάνει λάθος.

Εξίσου σημαντικό θεωρώ ότι είναι να μάθουμε να ακούμε πραγματικά τον συνομιλητή μας. Δεν αρκεί να περιμένουμε απλώς να ολοκληρώσει, για να πούμε τη δική μας άποψη. Χρειάζεται να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι θέλει να μας πει, ακόμη κι αν διαφωνούμε μαζί του. Άλλωστε, μέσα από μια συζήτηση μπορούμε να ανακαλύψουμε νέες ιδέες, να αμφισβητήσουμε όσα θεωρούσαμε δεδομένα και να δούμε ένα ζήτημα από διαφορετική πλευρά. Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνούμε σε όλα, αρκεί να σεβόμαστε ο ένας τη γνώμη του άλλου.
Πιστεύω ότι το να αλλάζουμε γνώμη δεν είναι αδυναμία, αλλά δείγμα ωριμότητας! Κανείς δεν έχει πάντα δίκιο ούτε τα γνωρίζει όλα. Αντί, λοιπόν, να προσπαθούμε συνεχώς να αποδείξουμε ότι οι άλλοι κάνουν λάθος, είναι προτιμότερο να ακούμε, να συζητάμε και να προσπαθούμε να κατανοούμε ο ένας τον άλλον. Γιατί, τελικά, το σημαντικότερο δεν είναι να έχουμε πάντα δίκιο, αλλά να είμαστε πρόθυμοι να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Ήξερες ότι; Πιο αργά στο σχολείο… πιο ξύπνιοι στην τάξη!

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει ο μαθητής Μιχαήλ-Άγγελος Παντελίδης (Β2)

Για εκατομμύρια μαθητές, το πρωινό ξύπνημα είναι μια καθημερινή μάχη. Το ξυπνητήρι χτυπά, ο ύπνος μοιάζει να μην έχει τελειώσει και, λίγη ώρα αργότερα, οι μαθητές πρέπει να βρίσκονται στην τάξη, έτοιμοι να παρακολουθήσουν το μάθημα. Τι θα γινόταν, όμως, αν το σχολείο ξεκινούσε λίγο αργότερα;

Μια τέτοια αλλαγή δοκιμάστηκε στο σχολείο Monkseaton, στο North Tyneside της Αγγλίας. Από τον Οκτώβριο του 2009, περίπου 800 μαθητές, ηλικίας 13 έως 19 ετών, άρχισαν να παρακολουθούν τα μαθήματά τους στις 10 το πρωί, αντί για νωρίτερα. Τα πρώτα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά: οι συνολικές απουσίες μειώθηκαν κατά 8%, ενώ οι συστηματικές απουσίες κατά 27%. Ο διευθυντής του σχολείου, Paul Kelley, υποστήριξε ότι η αλλαγή θα μπορούσε να συμβάλει στη δημιουργία «πιο χαρούμενων και καλύτερα μορφωμένων εφήβων».
Γιατί, όμως, είναι τόσο δύσκολο για πολλούς εφήβους να ξυπνούν νωρίς; Η απάντηση δε βρίσκεται απαραίτητα στην τεμπελιά τους, αλλά στη λειτουργία του βιολογικού τους ρολογιού. Κατά την εφηβεία, ο φυσικός κύκλος ύπνου και αφύπνισης μετατοπίζεται, με αποτέλεσμα πολλοί έφηβοι να νυστάζουν αργότερα το βράδυ και να δυσκολεύονται να ξυπνήσουν πολύ νωρίς το πρωί. Όταν, λοιπόν, το σχολείο ξεκινά από νωρίς, είναι πιθανό να μην κοιμούνται όσο χρειάζεται. Έτσι, η έλλειψη ύπνου συσσωρεύεται μέσα στην εβδομάδα και μπορεί να επηρεάσει τη συγκέντρωση, τη διάθεσή τους και τη μάθηση.
Η ιδέα της μεταγενέστερης έναρξης των μαθημάτων δεν αποτελεί απλώς μια διευκόλυνση για όσους δυσκολεύονται να σηκωθούν από το κρεβάτι. Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η καθυστέρηση της έναρξης του σχολικού ωραρίου μπορεί να βοηθήσει τους εφήβους να κοιμούνται περισσότερο και να αισθάνονται λιγότερη υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ορισμένες έρευνες καταγράφουν, επίσης, θετικές ενδείξεις για την υγεία και τη σχολική τους επίδοση.
Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να ξανασκεφτούμε το πρωινό σχολικό ωράριο; Ίσως, το ζητούμενο δεν είναι να ξεκινά η σχολική ημέρα όσο το δυνατόν νωρίτερα, αλλά να ξεκινά την κατάλληλη ώρα, ώστε οι μαθητές να μπορούν να αξιοποιούν ουσιαστικά τον χρόνο τους στην τάξη. Γιατί, τελικά, το σχολείο δεν χρειάζεται απλώς μαθητές που βρίσκονται στις θέσεις τους από το πρώτο κουδούνι, αλλά μαθητές ξεκούραστους, συγκεντρωμένους και έτοιμους να μάθουν!

Ήξερες ότι… Οι πυραμίδες της Γκίζας έχουν ακόμη μυστικά;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει η μαθήτρια η Ίριδα Μάρα (Β2)

Όταν σκέφτομαι τις πυραμίδες της Γκίζας, φαντάζομαι την αρχαία Αίγυπτο, τους Φαραώ, τον καυτό ήλιο και την έρημο που απλώνεται γύρω τους. Αναρωτιέμαι, όμως, πόσα πράγματα γνωρίζουμε πραγματικά γι’ αυτά τα εντυπωσιακά μνημεία. Μια είδηση που κυκλοφόρησε το 2025 μού κίνησε ιδιαίτερα την περιέργεια, καθώς έκανε λόγο για τεράστιες υπόγειες κατασκευές κάτω από την πυραμίδα του Χεφρήνου!

Σύμφωνα με ισχυρισμούς μιας ομάδας Ιταλών ερευνητών, οι οποίοι χρησιμοποίησαν μια μέθοδο ανάλυσης δορυφορικών ραντάρ, κάτω από την πυραμίδα ενδέχεται να υπάρχουν μεγάλες υπόγειες δομές. Οι ερευνητές μίλησαν, μεταξύ άλλων, για οκτώ κάθετες κυλινδρικές κατασκευές και για ένα εκτεταμένο σύστημα υπόγειων χώρων. Οι ισχυρισμοί αυτοί προκάλεσαν μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς, αν επιβεβαιώνονταν, θα μπορούσαν να αλλάξουν όσα γνωρίζουμε για την περιοχή της Γκίζας.

Ωστόσο, εδώ χρειάζεται προσοχή! Οι εντυπωσιακές αυτές αναφορές δεν αποτελούν επιβεβαιωμένη αρχαιολογική ανακάλυψη. Αρκετοί ειδικοί αμφισβήτησαν τα συμπεράσματα των ερευνητών επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά στοιχεία, που να αποδεικνύουν την ύπαρξη ενός τέτοιου υπόγειου συμπλέγματος. Επομένως, όσο συναρπαστική κι αν είναι αυτή η πιθανότητα, δεν μπορούμε ακόμη να την θεωρούμε αληθινή.

Υπάρχει, πάντως, μια πραγματική ανακάλυψη, που αποδεικνύει ότι οι πυραμίδες εξακολουθούν να μας εκπλήσσουν. Το 2017, μια διεθνής ομάδα επιστημόνων εντόπισε έναν μεγάλο, άγνωστο μέχρι τότε κενό χώρο στο εσωτερικό της Μεγάλης Πυραμίδας του Χέοπα. Για να το πετύχουν, χρησιμοποίησαν ειδική τεχνολογία, που βασίζεται σε κοσμικές ακτίνες, που μπορούν να περάσουν μέσα από την πέτρα. Με αυτόν τον τρόπο, κατάφεραν να εντοπίσουν τον χώρο χωρίς να προκαλέσουν φθορές στο μνημείο.

Προσωπικά, βρίσκω εντυπωσιακό το γεγονός ότι, ακόμη και σήμερα, η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε κάτι καινούργιο σε ένα μνημείο που υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να κρύβεται εκεί; Θα υπήρχαν ίχνη από τη ζωή των αρχαίων Αιγυπτίων ή οι χώροι θα εξυπηρετούσαν κάποιον άλλο σκοπό; Ίσως, τελικά, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο να μην είναι μόνο τα μυστικά που μπορεί να κρύβουν οι πυραμίδες, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούμε να τα αποκαλύψουμε. Γιατί, μερικές φορές, τα μεγαλύτερα ερωτήματα της ιστορίας δε βρίσκονται μακριά μας, αλλά κάτω από τα πόδια μας!

Ήξερες ότι… Όταν τα βιβλία αποκτούν φωνή!

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει η μαθήτρια Αγγελική Κωνσταντάκη (Β2)

Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε αυτονόητο ότι μπορούμε να ανοίξουμε ένα βιβλίο και να διαβάσουμε τις σελίδες του. Τι γίνεται, όμως, με τους ανθρώπους που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα;
Μια ξεχωριστή πρωτοβουλία, με τίτλο «Δώσε Φωνή στα Βιβλία», έρχεται να δώσει απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός «Διαβάζω για τους Άλλους» συνεργάζεται με εταιρείες και εργαζομένους, που προσφέρουν εθελοντικά τη φωνή τους, ώστε λογοτεχνικά κείμενα να γίνουν προσβάσιμα σε ανθρώπους με οπτική αναπηρία ή άλλες δυσκολίες ανάγνωσης.
Ανάμεσα στις εταιρείες που συμμετέχουν (Praktiker, Avis, Qualco) βρίσκεται και η Pfizer Hellas. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, περισσότεροι από 70 εργαζόμενοί της εκπαιδεύτηκαν στην ορθοφωνία και στην εκφορά του λόγου και στη συνέχεια, ηχογράφησαν αποσπάσματα γνωστών λογοτεχνικών έργων. Για μία ολόκληρη ημέρα, οι αίθουσες συσκέψεων της εταιρείας μετατράπηκαν σε χώρους ηχογράφησης, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και ένας χώρος εργασίας μπορεί να γίνει αφετηρία μιας πράξης κοινωνικής προσφοράς. Οι ηχογραφήσεις αναρτήθηκαν στο κανάλι YouTube του οργανισμού «Διαβάζω για τους Άλλους» δίνοντας τη δυνατότητα σε άτομα που δεν μπορούν να διαβάσουν αποτελεσματικά οποιοδήποτε έντυπο, λόγω κάποιας οπτικής, σωματικής, αντιληπτικής, αναγνωστικής, αναπτυξιακής, γνωστικής ή μαθησιακής αναπηρίας, να ακούσουν λογοτεχνικά αποσπάσματα βιβλίων και να αιτηθούν ποια από αυτά θα ήθελαν να ηχογραφηθούν ολόκληρα.
Η Pfizer, ωστόσο, δεν είναι η μόνη που στηρίζει αυτή την προσπάθεια. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν τον Οκτώβριο του 2026, συνολικά 13 εταιρείες και 551 εργαζόμενοι έχουν συμμετάσχει στις δράσεις προσφέροντας 548 ηχογραφημένα λογοτεχνικά αποσπάσματα συνολικής έκτασης 4.110 σελίδων.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι μια τόσο απλή για πολλούς από εμάς πράξη, όπως το να διαβάζουμε ένα βιβλίο, μπορεί για κάποιους ανθρώπους να μην είναι καθόλου εύκολη. Κι όμως, με τη βοήθεια της τεχνολογίας και, κυρίως, με τη διάθεση των ανθρώπων να προσφέρουν, οι ιστορίες μπορούν να φτάσουν παντού. Γιατί ένα βιβλίο δεν είναι μόνο οι σελίδες του. Είναι οι εικόνες που δημιουργεί στο μυαλό μας, τα συναισθήματα που μας γεννά και οι σκέψεις που μας αφήνει. Τελικά, το να δίνεις φωνή σε ένα βιβλίο σημαίνει κάτι περισσότερο από το να διαβάζεις δυνατά. Σημαίνει να δίνεις σε κάποιον τη δυνατότητα να συμμετέχει ισότιμα στον κόσμο της γνώσης και της λογοτεχνίας.

Myth2space… Αν όχι στον πλανήτη Γη, τότε πού;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει ο μαθητής Παναγιώτης Σταματίου (Β3)

Αν κάποια στιγμή στο μέλλον η Γη δεν μπορούσε πλέον να φιλοξενήσει ανθρώπινη ζωή, θα υπήρχε άραγε ένας άλλος πλανήτης, στον οποίο θα μπορούσαμε να εγκατασταθούμε; Από τους τρεις άλλους βραχώδεις πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος, τον Ερμή, την Αφροδίτη και τον Άρη, ο Άρης φαίνεται να είναι η πιο πιθανή επιλογή. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι είναι σήμερα κατάλληλος, για να κατοικήσουμε εκεί. Αντίθετα, οι συνθήκες στην επιφάνειά του είναι ιδιαίτερα δύσκολες και επικίνδυνες.
Ας φανταστούμε, λοιπόν, ότι φτάνουμε στον Κόκκινο Πλανήτη. Το πρώτο μας «σπίτι» δε θα ήταν ένα κανονικό σπίτι, αλλά μια ειδικά κατασκευασμένη διαστημική βάση, η οποία θα έπρεπε να μας προστατεύει από το εξαιρετικά αφιλόξενο περιβάλλον. Η ατμόσφαιρα του Άρη αποτελείται περίπου κατά 95% από διοξείδιο του άνθρακα, ενώ η μέση επιφανειακή θερμοκρασία είναι περίπου –63°C. Με τέτοιες συνθήκες, ένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αναπνεύσει ή να επιβιώσει στην επιφάνεια χωρίς ειδικό εξοπλισμό.
Ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα είναι η προστασία από την ακτινοβολία. Ο Άρης δε διαθέτει σήμερα ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, όπως η Γη, με αποτέλεσμα η επιφάνειά του να είναι περισσότερο εκτεθειμένη στην ηλιακή ακτινοβολία, καθώς και σε βομβαρδισμούς αστεροειδών και διαστημικών συντριμμιών. Γι’ αυτό, οι μελλοντικές βάσεις στον Άρη θα χρειάζονταν πολύ ισχυρή προστασία. Ίσως, μάλιστα, οι άνθρωποι να αναγκάζονταν να κατασκευάσουν εγκαταστάσεις κάτω από το έδαφος.
Και η μετακίνησή μας, όμως, θα ήταν διαφορετική από ό,τι στη Γη. Η βαρύτητα στον Άρη είναι περίπου 38% της γήινης. Αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που στη Γη ζυγίζει 50 κιλά, στον Άρη θα «ζύγιζε» περίπου 19 κιλά. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να κάνουμε μεγαλύτερα άλματα και να κινούμαστε διαφορετικά, όμως η χαμηλή βαρύτητα θα δημιουργούσε και προβλήματα στον ανθρώπινο οργανισμό, ιδιαίτερα αν κάποιος ζούσε εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τι θα γινόταν, όμως, με το νερό; Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει σημαντικές ποσότητες παγωμένου νερού, κυρίως στους πόλους του Άρη, αλλά και στο υπέδαφος. Το νερό αυτό θα ήταν πολύτιμο για μια μελλοντική ανθρώπινη αποστολή, καθώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, αφού υποστεί την κατάλληλη επεξεργασία, για πόση, καλλιέργειες και παραγωγή οξυγόνου και καυσίμων. Επομένως, ακόμη και στον Άρη, το νερό θα ήταν ένας από τους σημαντικότερους φυσικούς πόρους.
Τελικά, θα μπορούσαμε να ζήσουμε στον Άρη; Όχι με τις σημερινές συνθήκες. Ο Άρης δεν είναι ένας δεύτερος πλανήτης-Γη. Είναι όμως ο βραχώδης πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος, που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μια μελλοντική ανθρώπινη εγκατάσταση. Η εξερεύνησή του μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα όχι μόνο τον ίδιο τον Κόκκινο Πλανήτη, αλλά και τα όρια της ανθρώπινης αντοχής και τεχνολογίας.

Myth2space… Από την Ανταρκτική στο Διάστημα: ο Αδριανός Γολέμης κυνηγάει ένα παιδικό όνειρο!

On By marinamilidoniIn ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφει η μαθήτρια Έλλη Σαβούρη (Β3)

Πώς μπορεί ένα παιδικό όνειρο να σε οδηγήσει από τις σπουδές της Ιατρικής στην παγωμένη Ανταρκτική και, τελικά, ένα βήμα πριν από το Διάστημα; Η ιστορία του Αδριανού Γολέμη είναι γεμάτη προσπάθεια, επιμονή και πολλές διαφορετικές εμπειρίες που, όπως φαίνεται, είχαν όλες έναν κοινό προορισμό: το Διάστημα!

Ο Αδριανός Γολέμης σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις επιστήμες του Διαστήματος στη Γαλλία. Έτσι, κατάφερε να συνδυάσει δύο διαφορετικούς τομείς με τους οποίους είχε ασχοληθεί, αλλά και να πλησιάσει περισσότερο το παιδικό του όνειρο. Μία από τις πιο ξεχωριστές εμπειρίες του ήταν η παραμονή του στην Ανταρκτική. Το 2014, στο πλαίσιο της εκπαίδευσής του, έμεινε για έναν ολόκληρο χρόνο μαζί με την ομάδα του στον σταθμό Concordia, σε ένα από τα πιο αφιλόξενα περιβάλλοντα του πλανήτη, όπου οι θερμοκρασίες μπορούν να φτάσουν ακόμη και τους -80°C. Εκεί, συμμετείχε σε ευρωπαϊκά πειράματα, που μελετούσαν την ανθρώπινη φυσιολογία και ψυχολογία σε συνθήκες παρόμοιες με εκείνες που αντιμετωπίζουν οι αστροναύτες στο Διάστημα. Η εμπειρία αυτή δεν ήταν απλώς μια δύσκολη αποστολή. Ήταν ένας τρόπος να μελετήσει από κοντά πώς αντιδρά ο άνθρωπος, όταν βρίσκεται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ένα ακραίο και απομονωμένο περιβάλλον. Μετά την επιστροφή του, εργάστηκε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Διαστημικής Ιατρικής και Φυσιολογίας συμμετέχοντας σε κλινικές μελέτες που εξέταζαν τις επιπτώσεις των διαστημικών συνθηκών στον ανθρώπινο οργανισμό. Από το 2018 εργάζεται ως επικεφαλής ιατρός πτήσης στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Αστροναυτών της ESA στην Κολωνία. Εκεί, έχει την ευθύνη για την ιατρική προετοιμασία, την παρακολούθηση και την αποκατάσταση των αστροναυτών. Παράλληλα, είναι συνεργάτης-ερευνητής του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος.

Και τότε, ήρθε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της πορείας του. Το 2022 έγινε ο πρώτος Έλληνας, που ολοκλήρωσε επιτυχώς και τα έξι στάδια της ιδιαίτερα απαιτητικής διαδικασίας επιλογής νέων αστροναυτών της ESA. Ανάμεσα σε 22.500 υποψηφίους από ολόκληρη την Ευρώπη, κατάφερε να βρεθεί στους μόλις πέντε που επιλέχθηκαν. Από τον Φεβρουάριο του 2026, ο Αδριανός Γολέμης βρίσκεται πλέον και επίσημα σε εκπαίδευση αστροναύτη. Η εκπαίδευσή του περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, προσομοιώσεις διαστημικών περιπάτων, τεχνικές επιβίωσης και εκπαίδευση στη λειτουργία του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η προετοιμασία του θα συνεχιστεί και στις εγκαταστάσεις της NASA στις Ηνωμένες Πολιτείες, με στόχο να είναι έτοιμος έως τον Απρίλιο του 2027 για την πρώτη του διαστημική αποστολή, που αναμένεται να πραγματοποιηθεί μέσα στην ίδια χρονιά.

Οι μαθητές των Σχολείων μας είχαν την ευκαιρία, τον Φεβρουάριο του 2025, να παρακολουθήσουν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διαδικτυακή διάλεξη, στο πλαίσιο της συμμετοχής των Αρσακείων στο Διεθνές Δίκτυο Εκπαίδευσης για την Αειφορία “Myth2Space”. Αυτό που προσωπικά μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση στην ιστορία του, δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ένας Έλληνας βρίσκεται τόσο κοντά στο να ταξιδέψει στο Διάστημα. Είναι κυρίως ο τρόπος, με τον οποίο έφτασε μέχρι εκεί. Δεν ακολούθησε έναν εύκολο δρόμο. Χρειάστηκε να συνδυάσει διαφορετικές γνώσεις, να δοκιμαστεί σε δύσκολες συνθήκες και να συνεχίσει την προσπάθεια για πολλά χρόνια. Όπως ο ίδιος τονίζει, σημαντικό ρόλο στην πορεία του είχαν το όνειρο και ο στόχος, αλλά και η επιμονή, η φιλομάθεια και η δύναμη να ξεπερνά κανείς τις δυσκολίες και τις αποτυχίες. Ίσως, τελικά, αυτό να είναι και το πιο σημαντικό μάθημα που μπορούμε να κρατήσουμε από την εικοσαετή προσπάθειά του: κανένα όνειρο δεν είναι υπερβολικά μεγάλο, όταν υπάρχει σχέδιο, θέληση και επιμονή.

Ο Αδριανός Γολέμης βρίσκεται πλέον πολύ κοντά σε αυτό που κάποτε ήταν απλώς ένα παιδικό όνειρο. Και εμείς, ως μαθητές που κοιτάζουμε ψηλά, θα περιμένουμε με αγωνία την ημέρα, που θα τον δούμε να πραγματοποιεί το πρώτο του διαστημικό ταξίδι. Καλή επιτυχία, Αδριανέ, στο ταξίδι σου προς τα αστέρια!

Myth2space: Τι θα γινόταν αν οι δορυφόροι ξαφνικά… σταματούσαν να λειτουργούν;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφουν οι μαθήτριες Εβελίνα Γαρδέλη, Βασιλική Γιολδάση και Κλεοπάτρα Καλύβα (Β1)

Αν και συχνά τους ξεχνάμε, οι δορυφόροι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Χάρη σε αυτούς έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές ανακαλύψεις στην αστρονομία, ενώ έχουν αλλάξει ριζικά οι επικοινωνίες, η πλοήγηση και η παρακολούθηση του πλανήτη μας. Έχουμε αναρωτηθεί, όμως, τι θα συνέβαινε αν όλα αυτά τα τεχνολογικά επιτεύγματα ξαφνικά… εξαφανίζονταν;
Αρχικά, η απώλεια των δορυφόρων θα είχε σημαντικές επιπτώσεις στις αεροπορικές και ναυτικές μεταφορές. Τα αεροπλάνα και τα μεγάλα πλοία χρησιμοποιούν δορυφορικά συστήματα πλοήγησης, για να προσδιορίζουν τη θέση τους και να σχεδιάζουν τις διαδρομές τους. Χωρίς αυτά, οι μετακινήσεις θα γίνονταν πιο δύσκολες και θα απαιτούσαν εναλλακτικές μεθόδους προσανατολισμού, όπως οι παραδοσιακοί χάρτες, οι επίγειοι σταθμοί και τα ειδικά όργανα πλοήγησης. Η ασφάλεια των μεταφορών θα δοκιμαζόταν, ενώ και η οργάνωση των ταξιδιών θα γινόταν πιο περίπλοκη.
Εξίσου σημαντικές θα ήταν οι συνέπειες στις επικοινωνίες και την ενημέρωση. Οι δορυφόροι συμβάλλουν στις τηλεφωνικές συνδέσεις, στις τηλεοπτικές μεταδόσεις, στις τηλεδιασκέψεις και στην πρόσβαση στο διαδίκτυο, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες περιοχές. Αν σταματούσαν να λειτουργούν, πολλές από αυτές τις υπηρεσίες θα διακόπτονταν ή θα αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα. Παρόλο που θα εξακολουθούσαμε να διαθέτουμε επίγεια δίκτυα, η επικοινωνία σε παγκόσμιο επίπεδο θα γινόταν δυσκολότερη και η ενημέρωσή μας για γεγονότα που συμβαίνουν σε μακρινές περιοχές θα μπορούσε να καθυστερεί σημαντικά.
Ακόμη και το τραπεζικό σύστημα θα μπορούσε να επηρεαστεί. Τα δορυφορικά συστήματα GPS παρέχουν, εκτός από πληροφορίες θέσης, και ένα εξαιρετικά ακριβές σήμα χρόνου (ατομικά ρολόγια), πάνω στο οποίο οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια βασίζονται, για να σφραγίζουν τις συναλλαγές. Χωρίς αυτό, οι διεθνείς μεταφορές χρημάτων και οι αναλήψεις από ΑΤΜ θα αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα.
Ιδιαίτερα σοβαρές θα ήταν, επίσης, οι συνέπειες για την εθνική ασφάλεια και την άμυνα. Οι στρατιωτικές δυνάμεις πολλών χωρών αξιοποιούν δορυφόρους, για να παρακολουθούν τις κινήσεις των αντιπάλων τους, να καθοδηγούν πυραύλους ακριβείας και να επικοινωνούν με στρατεύματα σε μακρινές βάσεις. Η απώλειά τους θα περιόριζε σημαντικές δυνατότητες συντονισμού και συλλογής πληροφοριών, δημιουργώντας πρόσθετες δυσκολίες στη διαχείριση κρίσεων και την προστασία των συνόρων.
Συμπερασματικά, γίνεται φανερό ότι οι δορυφόροι δεν αποτελούν απλώς εντυπωσιακά τεχνολογικά επιτεύγματα που βρίσκονται μακριά από τη Γη. Αντίθετα, επηρεάζουν καθημερινά τις μετακινήσεις, την επικοινωνία, την οικονομία, την ενημέρωση και την ασφάλειά μας. Η ξαφνική απώλειά τους δε θα σήμαινε ότι ο κόσμος θα σταματούσε να λειτουργεί, θα μας ανάγκαζε όμως να αντιμετωπίσουμε σοβαρές δυσκολίες και να αναζητήσουμε εναλλακτικές λύσεις. Ίσως, τελικά, να συνειδητοποιούσαμε πόσο στενά συνδεδεμένη είναι η ζωή μας με την τεχνολογία… που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα πάνω από τα κεφάλια μας!

Myth2space… Μια μέρα στη Σελήνη: πώς θα ήταν άραγε;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφουν οι μαθήτριες Αγγελική Κωνσταντάκη και Ίρις Μάρα (Β2)

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς θα ήταν, αν ξυπνούσατε ένα πρωινό στη Σελήνη; Πώς θα κυλούσε η καθημερινότητα ενός ανθρώπου που θα ζούσε εκεί; Η ζωή στον φυσικό δορυφόρο της Γης θα ήταν εντελώς διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε, γεμάτη πρωτόγνωρες εμπειρίες, δυσκολίες, συναρπαστικές στιγμές και απρόσμενες εκπλήξεις.

Ας φανταστούμε, λοιπόν, πώς θα περνούσε μια συνηθισμένη μέρα σε έναν τόσο διαφορετικό κόσμο! Το πρωινό ξύπνημα θα μας έβρισκε μέσα σε έναν ειδικά κατασκευασμένο διαστημικό σταθμό, αφού στη Σελήνη δεν υπάρχει ατμόσφαιρα που να μας προσφέρει τον απαραίτητο αέρα για να αναπνεύσουμε και να μας προστατεύει. Με τη βαρύτητα να είναι πολύ μικρότερη από εκείνη της Γης, ακόμη και ένα μικρό άλμα θα μπορούσε να μας κάνει να νιώσουμε σαν να πετάμε! Στη συνέχεια, θα ακολουθούσε η προσωπική υγιεινή, με το πλύσιμο να γίνεται με προσεκτικά διαχειριζόμενο και ανακυκλωμένο νερό, καθώς κάθε σταγόνα θα ήταν πολύτιμη! Το πρωινό μας θα ήταν, επίσης, διαφορετικό: ειδικά συσκευασμένα τρόφιμα, σχεδιασμένα για τις ανάγκες της διαστημικής ζωής, θα μας έδιναν την ενέργεια που θα χρειαζόμασταν, για να ανταποκριθούμε στις απαιτητικές συνθήκες. Ύστερα, θα ερχόταν η ώρα να φορέσουμε τις ειδικές διαστημικές στολές μας, που θυμίζουν πανοπλίες και μας προστατεύουν από το αφιλόξενο περιβάλλον της Σελήνης. Οι ενήλικες θα ξεκινούσαν τις εργασίες τους, ενώ τα παιδιά θα κατευθύνονταν στις ειδικά διαμορφωμένες σχολικές αίθουσες. Εκεί, με θέα την εντυπωσιακή Γη, θα παρακολουθούσαν μαθήματα, με ιδιαίτερη έμφαση στη Φυσική, την Αστρονομία και την εξερεύνηση του Διαστήματος. Ποιος δε θα ήθελε, άλλωστε, να κάνει μάθημα κοιτάζοντας τη Γη από τόσο μακριά; Η ημέρα θα συνεχιζόταν με σωματική άσκηση, απαραίτητη για όλους, ώστε να διατηρούνται υγιείς και δυνατοί σε συνθήκες μειωμένης βαρύτητας. Και όταν θα έφτανε επιτέλους η ώρα του ύπνου, θα έπρεπε να ασφαλίσουμε τους υπνόσακούς μας με ειδικούς ιμάντες, για να παραμείνουμε στη θέση μας και να μην αιωρούμαστε μέσα στον χώρο όσο κοιμόμαστε!

Χωρίς αμφιβολία, μια μέρα στη Σελήνη θα ήταν μια μοναδική εμπειρία. Θα ανακαλύπταμε έναν κόσμο διαφορετικό από τον δικό μας, θα αντιμετωπίζαμε πρωτόγνωρες προκλήσεις και θα ανοίγαμε νέους δρόμους στην εξερεύνηση του Διαστήματος. Και ποιος ξέρει; Ίσως, κάποτε, να καταφέρουμε να επιστρέψουμε στη Γη φέρνοντας μαζί μας λίγη από τη μαγεία αυτού του μακρινού κόσμου!

Η Ζωή μας στο Σχολείο 2026: Ημέρα Παρουσίασης Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων

On By marinamilidoniIn ΑΕΙΦΟΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ,ΓΙΟΡΤΕΣ,ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ,ΔΡΑΣΕΙΣ,ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ,ΕΡΓΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΟΜΙΛΙΕΣ,ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ,ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩ,Χωρίς κατηγορίαΣχολιάστε

Γράφει η Δημοσιογραφική Ομάδα του Α’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης

Το Α’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης, την Πέμπτη 21 Μαΐου 2026, άνοιξε τις πόρτες του σε νέους μαθητές από το Δημοτικό και σε όλους τους γονείς σε μια ξεχωριστή παρουσίαση των Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων της σχολικής χρονιάς 2025-2026, που εμείς την ονομάζουμε «Η ζωή μας στο Σχολείο». Από νωρίς το πρωί, οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν παρουσιάσεις, αλλά και να συμμετάσχουν ενεργά σε δράσεις και εργαστήρια, βιώνοντας στην πράξη τον τρόπο με τον οποίο το Σχολείο μας ενισχύει τη κριτική σκέψη, τη δημιουργική φαντασία και την αγαστή συνεργασία.


Μετά την υποδοχή των επισκεπτών και των νέων μαθητών της ΣΤ’ στο Θέατρο του Σχολείου, όλοι είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στις μαθητικές δράσεις και να γνωρίσουν το έργο που υλοποιήθηκε φέτος σε διαφορετικά μαθήματα και προγράμματα. Παράλληλα, υπήρχε έντονο ενδιαφέρον για τη φιλανθρωπική μας δράση, που περιελάμβανε τη συγκέντρωση τροφίμων μακράς διάρκειας και φαρμάκων για το Κοινωνικό Παντοπωλείο και Φαρμακείο του Δήμου Διονύσου, ρούχων για φυλακισμένους και παιδιά που φιλοξενούνται σε ιδρύματα, καθώς και βιβλίων για κοινωνικούς φορείς και ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Η συμμετοχή μαθητών και γονέων απέδειξε έμπρακτα το πνεύμα αλληλεγγύης και κοινωνικής προσφοράς, που καλλιεργείται στο σχολείο μας.
Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε ομιλία στο Αμφιθέατρο από την προϊσταμένη των Συμβουλευτικών Υπηρεσιών των Σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας κ. Ξένια Παρασκευοπούλου με θέμα «Αποτελεσματικοί γονείς στο Γυμνάσιο», η οποία έδωσε στους γονείς χρήσιμες συμβουλές σχετικά με την επικοινωνία με τα παιδιά τους και τις προκλήσεις της εφηβείας. Αργότερα, παρουσιάστηκαν αναλυτικά από την Υποδιευθύντρια του Γυμνασίου μας κ. Μαρία Καραγεωργίου, Μαθηματικό, τα εκπαιδευτικά προγράμματα και οι δράσεις που υλοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2025-26 αναδεικνύοντας τη δημιουργικότητα και τη συμμετοχή των μαθητών σε ποικίλους τομείς.
Κατά τη διάρκεια των βιωματικών εργαστηρίων, οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα να γνωρίσουν πολλές διαφορετικές πλευρές της σχολικής ζωής. Στα καλλιτεχνικά και θεατρικά εργαστήρια κυριάρχησαν η φαντασία, η έκφραση και η συνεργασία, ενώ στα εργαστήρια Φυσικής, Χημείας και Βιολογίας οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με τον κόσμο των επιστημών μέσα από πειράματα, παρατηρήσεις και διαδραστικές δραστηριότητες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν και οι δράσεις της Πληροφορικής, όπου οι επισκέπτες γνώρισαν εφαρμογές νέων τεχνολογιών και τρισδιάστατης σχεδίασης.
Παράλληλα, στα εργαστήρια Δημοσιογραφίας, Ξένων Γλωσσών και Ρητορικής παρουσιάστηκαν δράσεις, που ενίσχυσαν τη δημιουργική έκφραση, τον προφορικό λόγο και τη συνεργασία των μαθητών. Ξεχωριστή ήταν και η παρουσία της ομάδας Eco Lab, η οποία ενημέρωσε το κοινό για την ανακύκλωση και τις περιβαλλοντικές δράσεις του Σχολείου προβάλλοντας τη σημασία της προστασίας του περιβάλλοντος και της υπεύθυνης στάσης ζωής.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσαν, επίσης, το εργαστήριο Μουσικής, με αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι, το εργαστήρι Αγιογραφίας, το εργαστήριο Μαθηματικών με γρίφους και δραστηριότητες λογικής, αλλά και οι δράσεις Ιστορίας και Σχολικής Διαμεσολάβησης, που ανέδειξαν τη σημασία της βιωματικής μάθησης και της επικοινωνίας αντίστοιχα.
Ξεχωριστή θέση στην εκδήλωση είχε και η παρουσίαση της μαθητικής εικονικής επιχείρησης BUY AI, μέσα από την οποία φάνηκε πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αξιοποιηθεί για πιο έξυπνες και βιώσιμες αγορές. Η δράση εντυπωσίασε τους επισκέπτες και απέδειξε πόσο δημιουργικά μπορούν οι μαθητές να συνδυάζουν τη γνώση με την καινοτομία.


Η ημέρα αυτή αποτέλεσε μια μοναδική εμπειρία για όλους. Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί συνεργάστηκαν, αντάλλαξαν ιδέες και μοιράστηκαν στιγμές δημιουργίας και χαράς. Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις φάνηκε ξεκάθαρα ότι τα Αρσάκεια Σχολεία είναι ένας σύγχρονος και ανοιχτός χώρος μάθησης, που δίνουν στα παιδιά τη δυνατότητα και τις ευκαιρίες να αναπτύσσουν δεξιότητες, να καλλιεργούν τα ταλέντα τους και να προετοιμάζονται με αυτοπεποίθηση για το μέλλον.
Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την επόμενη χρονιά!

Πόλεμος στο Ιράν ή Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος;

On By marinamilidoniIn ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΣΧΟΛΕΙΑ-ΖΩΣχολιάστε

Γράφουν οι μαθήτριες Ναταλία Βούρβαχη (Β1), Ζέτα Παππά και Ευτυχία Χρυσάνθη (Β2)

Ο πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη στο Ιράν αποτελεί ένα από τα πιο καθοριστικά γεγονότα της εποχής μας επηρεάζοντας όχι μόνο την ίδια τη χώρα, αλλά και ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και τη διεθνή κοινότητα. Οι εξελίξεις είναι συνεχείς, με στρατιωτικές επιχειρήσεις, εσωτερικές εντάσεις και διεθνείς παρεμβάσεις να συνθέτουν ένα ιδιαίτερα περίπλοκο σκηνικό.
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, καταγράφονται συγκρούσεις σε διάφορες περιοχές με τη χρήση σύγχρονων όπλων και τεχνολογιών. Παράλληλα, επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, όπως ενεργειακές εγκαταστάσεις και δίκτυα επικοινωνιών, δυσχεραίνουν σημαντικά την καθημερινότητα των πολιτών. Οι απώλειες ανθρώπινων ζωών αυξάνονται, ενώ πολλοί άνθρωποι ζουν με τον φόβο και την αβεβαιότητα για το μέλλον.
Ιδιαίτερα έντονη είναι η ανθρωπιστική διάσταση της κρίσης. Πολλοί κάτοικοι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, είτε μετακινούμενοι στο εσωτερικό της χώρας είτε αναζητώντας καταφύγιο σε γειτονικά κράτη. Η πρόσβαση σε βασικά αγαθά, όπως τρόφιμα, καθαρό νερό, ιατρική περίθαλψη και ηλεκτρικό ρεύμα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη επηρεάζοντας κυρίως τις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, όπως τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι.
Οι επιπτώσεις, όμως, δεν περιορίζονται μόνο στο εσωτερικό του Ιράν. Η αστάθεια επηρεάζει και την παγκόσμια οικονομία, κυρίως λόγω της σημασίας της περιοχής στην παραγωγή ενέργειας. Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου και των καυσίμων επηρεάζει χώρες σε όλο τον κόσμο, ακόμη και την καθημερινότητα των πολιτών στη δική μας χώρα!
Σε διεθνές επίπεδο, πολλές χώρες και οργανισμοί, όπως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, προσπαθούν να συμβάλουν στη μείωση της έντασης μέσω διπλωματικών πρωτοβουλιών και διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, η εξεύρεση λύσης παραμένει δύσκολη, καθώς εμπλέκονται πολλά και διαφορετικά συμφέροντα.
Το συγκεκριμένο γεγονός μάς οδηγεί και σε έναν σημαντικό προβληματισμό: Πώς μπορεί ένας πόλεμος, που συμβαίνει σε μια σχετικά μακρινή χώρα, να επηρεάζει τη ζωή ανθρώπων σε όλο τον κόσμο; Επίσης, ποιος είναι ο ρόλος της διεθνούς κοινότητας, αλλά και των απλών πολιτών απέναντι σε τέτοιες κρίσεις; Είναι σημαντικό να σκεφτούμε όχι μόνο τις πολιτικές και οικονομικές συνέπειες, αλλά και την ανθρώπινη πλευρά του πολέμου, αναπτύσσοντας ενσυναίσθηση και κριτική σκέψη για τα γεγονότα που διαμορφώνουν τον σύγχρονο κόσμο.